LOGINSolana Estrella Villanueva’s Point of ViewSa totoo lang, hindi ko rin alam kung bakit ko nasabi na sumabay na sa aming mag-dinner si Kieran. Knowing na pinagselosan ‘to ni Demetrius, bigla ko na lamang ‘tong napapayag kaagad. Kaya nakapagtataka rin, dahil hindi man lang nagalit si Demetrius sa naging suggestion ko.Nang makaupo si Kieran para saluhan kami, hindi ako lumingon sa kaniya, o hindi ko man lang sinulyapan ‘to.Tahimik lang akong kumakain, habang si Demetrius naman ay lagay nang lagay sa plato ko ng nabalatan niyang shrimp. Ni hindi ko nga alam kung sumubo na ba siya, o hindi, eh.“What is it?” basag ni Demetrius sa katahimikan.Hindi ako natakot sa boses ni Demetrius kahit malamig ‘yon. Nasanay na rin kasi ako lalo na’t madalas ko naman siyang kasama.Sinubukan ko ring huwag intindihin ang sasabihin nila kung sakali, at umaasang makalilimutan din kaagad. Na sana ay makisabay naman ang utak ko.“Boss, it’s about our business.”Naramdaman ko ang mga mata sa akin ni Kieran, p
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewHinampas ko ang dibdib niya para tumigil siya, pero tawa lang ang kaniyang naisagot. Mabuti na lamang, dahil unti-unti rin siyang lumayo, at umalis sa aking ibabaw. Kaya kahit papaano ay nawala ang kabang nararamdaman ko. Ang problema ko na lang sa ngayon ay nawala na ang antok nararamdaman ko. Kung kanina ay halos bumagsak na ang mga talukap ng aking mga mata, pero ngayon ay mulat na mulat.“What?” tanong niya sa akin, pero sinamaan ko lamang siya ng tingin.Ngumisi lamang siya bilang sagot, habang nagtatanggal ng kaniyang damit. Hindi niya inililihis ang kaniyang mga mata. Kaya dahan-dahan akong napaupo sa aming kama, at tinaasan siya ng kilay.“Tumigil ka nga!”Naiirita ako sa pagmumukha niya kung ngumingisi kasi siya, eh. Parang nang-aasar. Ayaw ko pa man din ‘yong inaasar niya ako.“I told you, you can ask me, baby. Hindi ‘yong nagagalit ka.”Umirap lang ako sa kaniya, at hindi na siya pinansin pa. Ano ba ang itatanong ko? Na kung gumaga
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewPara namang nawala ‘yong inis na nararamdaman ko, dahil sa sinabi ni Demetrius. Biglang umakyat lahat ng aking dugo sa aking pisngi na naging dahilan kung bakit inilihis ko ang aking mga mata.Though, hindi ko naman maiwasang makaramdam ng sayaa, dahil sa naging sagot niya. Kaya para hindi nito mahalata pamumula ng aking pisngi, tumikhim na lamang ako, at piniling kumain ng ice cream.Actually, hindi ko alam kung bakit kami nandito ni Demetrius ngayon. Naaalala ko kasi talaga ang lahat ng ‘yon, eh. Aminado akong hindi ko ‘yon makalilimutan, dahil ‘yon ang unang beses naming ginawa ‘yon, at ang malala pa ay nasa public place kami.“Hindi kaya magalit ‘yong mga nagkakagusto sa ‘yo? Ikakasal ka na,” pagbibiro ko, dahil sobrang tahimik talaga.Matapos kasi ang naging sagot niya sa tanong ko, natahimik kaming pareho, at ‘yon ang nakaiilang.“As if I care.”Natawa naman ako sa pagiging suplado niya. Alam ko naman na wala ‘tong pakialam sa nararamdam
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewSa huli, umuwi rin lang kami ni Demetrius. Nakasimangot nga lang ako buong biyahe, at hindi makapaniwala sa kaniyang sinabi kanina.Bakit naman kasi ako nito bubuhatin? Kaya kong maglakad, pero masakit lang ang katawan ko Alam ko rin na hindi niya gustong maglakad-lakad ako lalo na’t masakit nga ang katawan ko, at saka nag-aalala lang din naman siya.Pero gusto ko nga kasi talagang bumili ng stocks niya. Wala naman sigurong masama roon?Ramdam ko ang pagsulyap ni Demetrius sa aking gawi, pero hindi ko siya pinansin. Kulang na nga lang ay irapan ko na siya lalo na’t humahaplos na naman sa hita ko.Nang tumigil ang sasakyan sa isang convenience store, nagsalubong naman ang aking kilay.Parang nakagugulat naman na bigla kaming tumigil dito knowing na hindi maganda ang naging usapan namin kanina.Bumaba si Demetrius ng sasakyan. Akala ko pa nga ay pagbubuksan niya ako ng pinto, pero nagkamali ako. Iniwan niya lamang ako, at dumiretso papasok ng
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewNaalipungatan na lamang ako nang maramdaman ko na parang may humahaplos sa aking tiyan. Paulit-ulit ‘yon.Kaya naman nilingon ko kaagad ang nagmamay-ari ng kamay na ‘yon, pero hindi ko naman inaasahan na si Demetrius ‘yon.Nakatukod ang kaniyang siko sa unan, at nakapatong ang ulo nito sa kaniyang palad. Nakatitig siya sa akin nang mariin, at tila pinapanood ako na natutulog.“Sorry,” he mumbled. “Did I wake you up?”Napailing ako bilang sagot, pero ramdam ko ang panunuyo ng aking lalamunan, habang nakatitig kay Demetrius.“Kanina ka pa?” tanong ko naman sa kaniya.Lumipas ang kaniyang kamay na nasa aking tiyan papunta sa aking pisngi para haplusin ‘yon.“Not really.”“Ilang oras ba akong nakatulog?” tanong ko sa kaniya, dahil hindi ko talaga sigurado.“Almost three hours.”Napatango na lamang ako bilang sagot, pero kaagad na natigilan nang mapagtanto ko kung ano bang oras akong nakaidlip kanina.“Hindi ka na nakapag-lunch.”“I waited for you
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Tell me if you need anything.”Tumango na lamang ako bilang sagot, dahil alam ko ang ibig nitong sabihin. Gusto niya akong buhatin kaysa makita akong naglalakad, at nahihirapan.Pinanood ko lamang si Demetrius na tumalikod, at magpunta sa kaniyang table. Hindi ko alam kung bakit ang lakas ng pintig ng aking puso kahit na ‘yon lang naman ang sinabi niya sa akin.Hindi ko alam kung gaano na ba kalalim ‘to, pero isa lang ang masasabi ko, hindi ko na kayang umahon pa kung sakali.Nagsimula ng pumirma si Demetrius ng mga document, habang ako naman ay umiinom lamang ng milk tea, at nag-scroll sa aking social media account.Ngunit bigla akong nakatanggap ng message kay Thalia, at mukhang alam ko na kaagad kung ano ‘yon.Nang hindi ako nag-seen sa message niya, kaagad naman siyang tumawag sa akin.Sinagot ko rin naman ‘yon, at ini-louspeaker na lamang, dahil ramdam ko ang titig na ipinupukol ni Demetrius.“Ella!”Ngumisi ako sa kaniyang bungad sa aki
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewIpinikit ko ang aking mga mata nang mariin nang sinubukan kong bumangon. Ramdam ko ang hapdi ng aking katawan, at parang masama ang pakiramdam ko ngayon.Hindi ko alam kung bakit parang kanina pa ako nilalamig, kahit na sanay naman ako sa temperature ng ai
Solana Estrella Villanueva’s Point of View“Bakit ba kasi ayaw mo?”Nauubusan na ako ng pasensya. I’m trying my best to stop this shit but this man won’t let me. Ano ba ang nasa isip niya, at hindi niya ako magawang bitawan?If this is all about lust, then we could still get in touch and pleasure e
Solana Estrella Villanueva’s Point of ViewEngagement ring.Mariin akong napapikit ng aking mga mata, at wala sa sariling napahugot na lamang nang malalim na hininga.Matapos ang pagtatagpo namin na ‘yon, hindi na matanggal sa isipan ko ang katagang binitawan niya.Hindi ko naman siya magawang itul
Solana Estrella Villanueva’s Point of View Tila napantig naman ang aking tainga nang tanungin niya ako nang ganoon. Nagpunta naman kasi talaga ako sa bar kagabi, at nakasuot ng mini dress, eh. Pero bakit alam niya? Though, parang pamilyar talaga ‘yong lalaking naaalala kong kausap ko kagabi. Tanda







