Alle Kapitel von UNBREAK MY HEART: Kapitel 61 – Kapitel 70

Si Wright ay nagda-drive nang parang demonyo. Ang mga kamay niya ay nakakuyom nang mahigpit sa manibela; ang dugo sa palad na nasugatan kanina ay natuyo na, ngunit ang sakit ay maliit kumpara sa matinding kirot sa dibdib niya. Ang isip niya ay nagulong parang gulo sa bagyo, punô ng mga boses at pangit na imahe: “Patayin si Sophia… Hindi na siya makakahinga nang walang takot… Sisiguraduhin nating hindi na siya makakatakas.”Hindi na siya nakapag-isip nang maayos. Ang tanging iniisip niya ay si Sophia kailangan niyang makita, kailangan niyang protektahan. Kahit ayaw na siya rito, kahit galit na galit na siya, kahit may sakit sa dibdib niya mula sa pagtataksil, alam niyang hindi niya puwedeng pabayaan ang panganib na nagbabantang lumapit.Diretso siyang nagtungo sa opisina ni Teddy Smith a modernong building sa business district, matataas ang salamin at parang fortress ang security. Hindi siya nagpaalam, hindi siya huminto. Pumasok siya sa lobby at hiniling na makipagkita kay Teddy. Mata

Pagkatapos ng tensyon sa opisina, hindi na nag-aksaya ng oras si Teddy. Ang bawat hakbang patungo sa kanyang sasakyan ay puno ng determinasyon, habang ang kanyang puso’y tumitibok nang mabilis sa pinaghalong takot at galit na hindi niya pa naranasan sa buong buhay niya. Sa bawat segundo na lumilipas, ramdam niya ang bigat ng banta na papalapit ang deadline para mailigtas si Sophia ay unti-unting nagiging imposibleng singilin ng oras. Dalawang linggo. Dalawang linggo na lang upang ayusin ang lahat: papeles, visa, court orders, flight, at seguridad. Isang deadline na sa normal na proseso ay maaaring tumagal ng buwan, ngunit ngayon ay kailangang maging posible sa loob ng ilang araw.Sa loob ng kotse, hawak niya nang mahigpit ang telepono habang mabilis na tumatawag sa kanyang travel fixer at sa head ng security team. “Kailangan natin ng private jet, ngayon na!” utos niya, ang boses ay punô ng urgency na halos hindi na niya kontrolado. “Saanman na ligtas Singapore, Canada, Australia, kahi

Si Sophia ay tumingin sa kanya, ang mga mata’y basang-basa sa luha, ngunit may halong tiwala na unti-unting lumalakas. “Salamat, Teddy… Salamat sa lahat. Sa pagprotekta sa amin. Sa pagiging handa sa lahat.”Si Teddy ay ngumiti nang bahagya, isang ngiti na halo ang galit sa mga nangyayari, proteksyon, at malalim na pagmamahal. “Hindi lang salamat. Proteksyon ko ang ipapangako ko sa inyo sa’yo at sa baby. Dalawang linggo, Sophia. Dalawang linggo na kailangan nating makaligtas sa lahat ng banta. At pagkatapos niyon, magsisimula ang bagong buhay natin. Walang Jane. Walang Victor. Tayo lang tatlo.”Ang jet ay patuloy na lumilipad patungo sa kalayaan. Ang engine ay humuhuni nang matatag, ang cabin ay punô ng tahimik na pag-asa sa gitna ng takot. Sa bawat metro na nalalayo sila sa panganib, lalong tumitibay ang pangako ni Teddy. Ang dalawang linggo ay magiging mahaba, punô ng papeles na kailangang ayusin (mula sa DFA courtesy lane para sa pregnant, hanggang sa court TPO at visa applications)

At habang ang jet ay ligtas na nakarating sa SingaporeAng Gulfstream G650 ay maayos na tumapak sa runway ng Changi Airport private aviation area. Walang turbulence, walang aberya, at ang landing ay smooth na parang ordinaryong biyahe. Sa loob ng cabin, si Sophia ay huminga nang malalim, ang kanyang mga kamay ay nakayakap pa rin sa tiyan habang ang nurse ay nagbibigay ng huling check sa kanyang vital signs. “Stable po ang lahat, Ma’am. Ang baby ay okay,” sabi ng nurse nang mahina, ngunit ang tensyon sa hangin ay hindi pa rin nawawala.Si Teddy ay agad na tumayo, ang kanyang mga mata ay alerto habang tinitingnan ang cockpit. “Landed na tayo. Stay alert,” bulong niya sa kanyang security lead sa encrypted radio. Ang private terminal ay JetQuay CIP facility eksklusibong lugar para sa mga VIP at private jet passengers. Dito, walang pila sa immigration at customs; lahat ay ginagawa sa loob ng luxurious lounge na may dedicated officers. May tarmac limo na naghihintay na direktang magdadala s

Samantala, habang si Teddy at Sophia ay nasa loob ng high-security serviced apartment sa Orchard area ng Singapore, naghahanda para sa maikling pagtigil bago ang flight patungong Prague, ang banta ay unti-unting lumalapit sa kanila nang mas malapit kaysa sa inaasahan.Sa Changi Airport, dumating ang isang grupo ng apat na lalaki na mukhang ordinaryong turista pero ang kanilang mga mata ay punô ng seryosong layunin. Sila ang mga tauhan ni Victor na ipinadala mula sa Maynila. Si Marco, ang pinuno ng grupo, ay may hawak na encrypted phone habang naglalakad sila palabas ng arrival hall. Kasama niya si Raul, si Ben, at si Diego lahat ay may karanasan sa ganitong klase ng trabaho: paghahanap, pagsubaybay, at kung kinakailangan, mas madilim na gawain.“Siguraduhin niyo na walang magiging kamalian,” utos ni Marco sa kanilang tatlo habang nasa loob ng itim na van na naghihintay sa kanila. “Si Victor ang nag-utos. Hanapin si Sophia. Pregnant siya, visibly pregnant na. May kasamang lalaki na si