All Chapters of กับดักรักนายคู่หมั้น: Chapter 1 - Chapter 10

@ ห้องอาหารบนสุดของโรงแรม เวลา 12.00 น.ที่เป็นเวลานัดหมายสำคัญของการเจอหน้าว่าที่คู่หมั้นอย่างเป็นทางการ ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่น รอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ชวนหลงใหล ที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตลายสก็อตคู่กับกางเกงยีนส์สีเข้ม เป็นลุคที่ดูมีสไตล์เวลาอยู่บนร่างสูงโปร่ง นาวินนั่งรอว่าที่คู่หมั้นอย่างใจจดใจจ่ออยู่โต๊ะอาหารที่ทางผู้ใหญ่ฝั่งคู่หมั้นสาวได้จองเอาไว้ให้ โดยโต๊ะที่ทางฝั่งญาติผู้ใหญ่เลือกให้ทั้งสองได้พบเจอกันครั้งแรกนั้น เป็นโต๊ะที่มุมดีที่สุด เพราะเป็นโต๊ะที่ติดกระจกเมื่อทอดมองสายตาออกไปจะเห็นวิวทะเลสีฟ้าคราม ช่วยสร้างบรรยายให้ดูสดชื่นสบายตาเหมาะแก่การเจอกันครั้งแรก มือหนาเปิดไอแพดที่ถือติดมือมาด้วยเพื่ออ่านเอกสารฆ่าเวลาระหว่างรอว่าที่คู่หมั้นสาว ขณะสายตาคมเปิดอ่านเอกสารทีละฉบับที่เลขาส่งมาให้ทางอีเมลด้วยใจที่กระสับกระส่ายและตื่นเต้น ถึงแม้สายตาจะอ่านเอกสารในอีเมล์แต่หัวใจกับไม่ได้มีสมาธิกับเอกสารที่เปิดอ่านสักนิด เพราะมีบางครั้งที่สายตาคู่คมทอดมองออกไปที่หน้าประตูทางเข้าอยู่หลายครั้งเพื่อหวังว่าจะเห็นร่างบางของคู่หมั้นสาวเข้ามายังสถานที่นัดพบ แต่จนแล้วจนรอด คนที่เขาอยาก

@ kk คาเฟ่ ที่เป็นร้านอาหารกึ่งบาร์สำหรับนักท่องเที่ยวที่ไม่ชอบความวุ่นวายเพราะบาร์ดังกล่าวเหมาะสำหรับคนที่นั่งฟังเพลงแบบชิล ๆ ไม่เหมือนกับผับที่เปิดเพลงเสียงดังจนแสบแก้วหูร่างบอบบางของนับดาวที่อยู่ในชุดเดรสสายเดียวสีดำสั้นรัดรูปเว้าช่วงเอวคอดกิ่วนั่งอยู่ในโต๊ะเดียวกับลูกพี่ลูกน้อง อย่างมีน และ ตุลย์ ส่วนอีกสามคนคือ ออนิว เจนนี่ และซีนายทั้งสามเป็นเพื่อนเล่นกันตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะพ่อแม่เป็นเพื่อนกัน ทำให้สนิทสนมกันเหมือนดั่งญาติสนิทมือบางหยิบแก้วใบใสที่ด้านบรรจุน้ำสีฟ้าสวยยื่นให้พี่สาวอย่างนับดาวพร้อมเอ่ยแสดงความยินดีกับงานใหม่ที่พี่สาวกำลังจะเริ่มทำ“ดีใจด้วยนะพี่ดาวที่ได้งาน”ขณะที่นับดาวรับมาถือไว้ในมือก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ลูกพี่ลูกน้องพร้อมกับเอ่ยบอกแบบหยอกเหย้า“ลากพี่มาเพื่อให้พี่เลี้ยงฉลองจริงเหรอ พี่ยังไม่เริ่มงานเลย ถามจริงเถอะที่ชวนมาคืออยากดื่มมากกว่าที่จะเลี้ยงฉลองที่พี่ได้งานใช่ไหม”“พี่ดาวอะ รู้ทันอีกแล้ว”มือเรียวบางป้องปากก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นว่าพี่สาวรู้ทันตัวเองขณะตุลย์ที่นั่งอยู่ตรงข้างนับดาวยกแก้วเหล้าขึ้นจิบก่อนจะเอ่ยบอกพี่สาวอย่างนับดาวด้วยทีเล่น

นับดาวถึงกับขมวดคิ้วจนเป็นปมเพราะเธอจำได้ดีว่าพี่ตุ๊กตาหัวหน้าแผนกได้มาร์ทจุดด้วยดินสอไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะให้ท่านประธานเซ็นเอกสารตรงไหนบ้าง ร่างบางจึงจำใจต้องเดินเจ้าไปยืนข้างท่านประธานหนุ่มที่ตอนนี้เขานั่งเท้าคางพิงเก้าอี้มองเธอด้วยสายตาเป็นประกายมือบางเปิดเอกสารก่อนจะชี้ปลายนิ้วลงจุดที่หัวหน้าใช้ดินสอมาร์ทไว้ให้ท่านเลขาหนุ่มเซ็น นับดาวที่เปิดเอกสารให้คนตัวสูงอยู่กับรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ มือเล็กเริ่มสั่นเทาเล็กน้อยแต่ก็ยังพอควบคุมอาการประหม่าของตัวเองได้ ก็ชายหนุ่มด้านข้างเล่นจ้องมองตัวเองแบบไม่กระพริบตาเป็นใครบ้างที่เจอสถานการณ์แบบนี้จะไม่รู้สึกกันบ้าง“ตรงนี้คะ”มือเรียวชี้ไปยังเอกสารที่เปิดค้างไว้“อืม”เสียงทุ้มครางเบา ๆ เซ็นเอกสารตรงหน้าอย่างว่าง่าย แต่อยู่ ๆ ปากกาเจ้าปัญหาที่ตอนแรกอยู่ในมือท่านประธานหนุ่มกับหลุดออกจากมือ แก๊บ! สายคู่สวยมองไปตามด้ามปากกาทันทีที่ตอนนี้มันกลิ้งไปอยู่ที่ใต้โต๊ะเรียบร้อยแล้ว“เอาไงดี ปากกามีแท่งเดียวเสียด้วย”ขณะที่นับดาวมองเอกสารด้านหน้าเหลืออีกไม่กี่ฉบับก็เซ็นเสร็จแล้ว ‘นี่เขาทำปากกาตกจริงหรือต้องการแกล้งเธอกันแน่ ตัวก็โตแต่ยังทำนิสัยแบบเด็ก ๆ อีกถ

เวลาบ่ายในห้องประชุมขณะที่นาวินกำลังฟังแผนการทำยอดขายของฝ่ายการตลาดด้วยใบหน้าบึงตึงใครเห็นแล้วจะต้องตื่นกลัว กับใบหน้าที่เคร่งขรึมดูแล้วไม่เป็นมิตร ผลพ่วงมาจากเรื่องเมื่อตอนกลางวันที่เขาไปทานข้าวแล้วเจอพนักงานหนุ่มมาก้อร่อก้อติกกับคู่หมั้นตัวเอง เมื่อคิดถึงเหตุการณ์นี้ทีไหร่อารมณ์โกรธก็สูงพุ่งปรี๊ดจนติดเพดาน เขาพยายามจะสงบอารมณ์แล้วในช่วงประชุมงานแต่สมองเจ้ากรรมกับทำให้เขาคิดถึงเหตุการณ์ช่วงเวลานั้นตลอดเวลา“แผนงานที่จัดมาก็ตามนี้ละคะ บอสมีอะไรจะเสนอไมคะ”ร่างบางของหัวหน้าฝ่ายวางแผนนั่งลงหลังจากรายงานจบ แต่สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อบอสใหญ่โยนเอกสารมากลางโต๊ะตามมาด้วยเสียงตวาดที่ดังลั่นห้องจน“ใช่ไม่ได้ไปแก้มาใหม่”ร่างหนาของนาวินลุกออกจากห้องประชุมด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวขณะที่พนักงานทุกคนที่เข้าร่วมประชุมมีสีหน้าซีดเผือดกับการกระทำของบอส เพราะไม่ว่าพนักงานจะเสนอแผนการอะไรลงไปบอสใหญ่แทบจะปัดตกทุกอย่าง พวกเขาไม่เข้าว่าทำไมวันนี้บอสของเขาจากที่เป็นคนใจดีแต่กับเหมือนไปกินรังแตนมาเป็นสิบรัง“พี่ก่อเกียรติค่ะ วันนี้บอสเป็นอะไรเหมือนบอสเราอารมณ์จะไม่ดีเลย”จูนหัวหน้าแผนกการตลาดรีบเดินมาถามเลขาสนิ

เป็นไปตามที่ผมคาดการณ์เอาไว้ เมื่อเครื่องดื่มตัวท๊อปของทางร้านถูกนำมาเสริฟท์ลงที่โต๊ะ ในเวลานั้นคนตัวเล็กนั่งดูเครื่องดื่มอย่างพินิจพิจารณาว่าจะดื่มเครื่องดื่มตรงหน้าดีหรือไม่ผิดกับอีกคนเมื่อเครื่องดื่มที่ผมสั่งไว้มาเสริฟเพื่อนร่วมงานที่ชื่อกิ๊บก็ยกขึ้นดื่มจนหมดแก้ว“อ่าาา สดชื่น รสเปรี้ยว อมหวาน แต่ก็ยังมีรสขมของแอลกอฮอล์นิด ๆ ลองหน่อยสิอร่อยจริง ๆ นะ“กิ๊บเบิกตากว้างตื่นตลึงกับรสชาติแปลกใหม่ก่อนจะบรรยายถึงรสชาติที่ได้ลิ้มลองพร้อมกับเอ่ยคะยั้นคะยอให้ฉันที่นั่งทำตาปริบ ๆ มองแก้วค๊อกเทลได้ลิ้มลองรสชาติของเครื่องดื่มสีสวยตรงหน้าขณะที่ฉันยังคงมีความกังวลไม่น้อยไม่รู้ว่าเจ้านายเจ้าเล่ห์จะเล่นแง้กับฉันหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฉันจึงตัดสินใจพูดในสิ่งที่ตัวเองคิดขึ้นมาย้ำเตือนไม่ให้กิ๊บเผลอดื่มจนเมาจนไม่สามารถพากันกลับบ้านของตัวเองได้“แต่พรุ่งนี้ต้องทำงานนะ แล้วอีกอย่างถ้าเกิดเมามาจริง ๆ ใครจะพาพวกเรากลับบ้านล่ะกิ๊บ”ขณะที่กิ๊บวางแก้วใบใสลงตรงหน้าก่อนจะหยิบค๊อกเทลอีกแก้วขึ้นมาจิบแบบไม่ทุกไม่ร้อนกับเหตุผลที่ฉันบอกแต่กับมีเสียงอีกคนพูดแทรกขึ้นมาจนทำให้ฉันเริ่มมีอารมณ์โกรธขึ้นมานิด ๆ“แค่นี้ก็กลัวแล้