เริ่มงานวันแรก

รถยนต์ซุปเปอร์คาสีดำคันหรูจอดหน้าบริษัท เอ็มที กรุ๊ป ที่วันนี้ซีนายตั้งใจขับรถมาส่งนับดาวที่ทำงานโดยเฉพาะจะไม่มาก็ไม่ได้เพราะเขาเล่นมานั่งรอเธอตั้งแต่ไก่โห่ด้วยความเกรงใจนับดาวจึงต้องนั่งรถของซีนายมาทำงาน

ย้อนไปช่วงเช้าชายหนุ่มใบหน้าเสี้ยวลูกครึ่งขับรถมายังบ้านของมีนและตุลย์เพื่อมารอรับนับดาวที่ต้องเริ่มทำงานวันแรก นับดาวที่แต่งตัวด้วยชุดทำงานแบบเรียบร้อย สาวเท้าออกจากห้องแต่ก็ต้องตกใจเมื่อเห็นร่างสูงของซีนายนั่งอยู่โซฟาห้องรับแขก

“ซีนาย มาทำไมแต่เช้ามาหาตุลย์เหรอเดี๋ยวเราไปตามตุลย์มาให้”เสียงหวานเอ่ยถามอย่างใจซื่อ

“มารับดาวไปทำงาน วันนี้ทำงานวันแรกไม่ใช่เหรอ ไปเถอะเดี๋ยวรถจะติด”ชายหนุ่มบอกพร้อมลุกขึ้นยืนก่อนจะสืบเท้าเข้าไปหาคนตัวเล็กที่ยืนงง แต่ขณะที่ฝ่ามือหนากำลังจะยื่นไปจับมือเล็ก นับดาวถึงได้สติรีบผละตัวออกเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มให้ เดินนำหน้าชายหนุ่มที่มีน้ำใจและตามมาด้วยเสียงหวานตบท้าย

“ไปซิ”

ซีนายเห็นนับดาวเดินนำตัวเองไปแล้วคนตัวสูงจึงรีบสืบเท้าไปยังรถของตัวเองที่จอดอยู่หน้าบ้าน

บรรยากาศในรถที่เงียบสนิทมีเพียงเสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ เท่านั้นเพื่อไม่ใช้บรรยากาศนั้นดูเงียบจนเกินไป ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงซุปเปอร์คาสีดำก็จอดเทียบหน้าประตูทางเข้าบริษัทเมื่อรถจอดสนิทก่อนที่นับดาวจะเปิดประตูลงจากรถยนต์สีดำคันหรูใบหน้าหวานที่เติมแต่งด้วยเครื่องสำอางค์บางเบาหันมาขอบคุณคนที่มีน้ำใจที่ขับรถมาส่งตัวเอง“ขอบใจนะ ซีนาย”

ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มให้กับคนตัวเล็กที่นั่งข้าง ๆ โดยไม่ลืมที่จะถามเวลาเลิกงาน ซีนายตั้งใจว่าเมื่อได้เวลาที่แน่ชัดแล้วเขาจะได้กำหนดเวลาที่ต้องออกจากโชว์รูทรถที่เขาทำงานเพื่อที่จะขับรถมารับคนตัวเล็กได้ เพราะจากโชว์รูมรถกับบริษัทที่คนตัวเล็กทำงานอยู่นั้นไกลกันมาก ต้องขับรถร่วมชั่วโมงหรือถ้ารถติดมาก ๆ ต้องใช้เวลานานหลายชั่วโมงกว่าจะถึงบริษัทที่นับดาวทำงานอยู่“อืม…วันนี้เลือกงานกี่โมงตอนเย็นเรามารับนะ”

“ไม่ต้องมารับหรอกเพราะวันนี้เรามาทำงานวันแรกไม่รู้ว่าจะได้เลิกงานกี่โมง”เสียงหวานเอ่ยปฎิเสธด้วยความเกรงใจ เธอไม่เข้าใจว่าชายหนุ่มด้านข้างเกิดบ้าอะไรถึงต้องอยากขับรถมารับมาส่งตัวเองทั้ง ๆ ที่ ที่เขาทำงานอยู่ไกลจากบริษัทนี้มาก

ขณะซีนายพยักหน้าให้เล็กน้อยไม่ได้เร้าหรืออะไรมากมายเมื่อเห็นคนที่ตัวเองแอบชอบลงจากรถแล้วชายหนุ่มจึงขับรถออกจากด้านหน้าบริษัทด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

ขณะนับดาวสาวเท้าเข้ามาด้านในอาคารของสำนักงานเธอเอ่ยถามเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ที่นั่งประจำอยู่หน้าเคาน์เตอร์

“สวัสดีคะ มาเริ่มงาน เจ้าหน้าบัญชีคะ”เสียงหวานบอกสองสาวที่นั่งประจำเคาน์เตอร์อย่างมีมารยาทและเป็นมิตร

“ชื่ออะไรคะ”

“นับดาว ตำแหน่งบัญชีคะ”

สองสาวมองพนักงานใหม่ก่อนจะคลี่ยิ้มมิตรภาพส่งมาให้เอ่ยบอกที่อยู่ของแผนกให้กับพนักงานใหม่ตามหน้าที่อย่างละเอียด

“แผนกบัญชีอยู่ชั้น 3 คะ ขึ้นลิฟท์ พอออกจากประตูเลี้ยวขวาเดินไปเล็กน้อยก็ถึงคะ ด้านหน้าแผนกจะมีป้ายบอกอยู่”

“ขอบคุณคะ”ริมฝีปากอวบอิ่มเผยยิ้มให้เพื่อนร่วมงานก่อนจะพยักหน้าและไม่ลืมที่จะเอ่ยขอบคุณสองสาวที่มีตำแหน่งเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์

นับดาวสืบเท้าไปยังลิฟท์กดไปชั้นเป้าหมายระหว่างที่ประตูเหล็กสีทึบกำลังจะปิดกับมีร่างสูงโปร่งที่ใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนนุ่งคู่กับกางเกงสแลคสีดำก้าวเข้ามาก่อนประตูจะปิด

“นึกว่าจะไม่ทันเสียแล้ว”ลมหายใจพ่นออกมาพรืดใหญ่ก่อนที่ชายหนุ่มจะหันมายิ้มให้สาวในลิฟท์ที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนจากการคาดเดาว่าสาวสวยคนนี้ต้องเป็นพนักงานใหม่แน่ ๆ สังเกตได้จากเวลาที่ยังไม่ถึงเวลาเข้างานเพราะเวลานี้ยังเป็นเวลาเช้าก่อนเข้างานนั้นเอง

“สวัสดีครับ พนักงานใหม่เหรอครับ ผมชื่อมานพอยู่แผนกไอที ยินดีที่ได้รู้จักแล้วคุณชื่ออะไรครับ เพื่อเจอหน้ากันอีกผมจะได้ทักถูก”เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมส่งรอยยิ้มมาให้

“สวัสดีคะ นับดาวเพิ่งมาทำงานวันนี้วันแรกอยู่บัญชีคะ”

ปากอวบอิ่มยิ้มให้คนในลิฟท์อย่างมิตรภาพก่อนจะเอ่ยบอก

“แผนกเราสองคนอยู่ติดกันเลย”เสียงทุ้มบอกก่อนที่ประตูเหล็กสีทึบจะเปิดออกเมื่อถึงยังชั้นเป้าหมาย ทั้งสองสาวเท้าออกจากลิฟท์ก่อนจะแยกกันเมื่อถึงแผนกที่ต้องทำงาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!มือบางเคาะประตูหน้าห้องอย่างมีมารยาทก่อนจะเปิดประตูเข้าไป สายตาคู่สวยสอดส่องมองรอบห้องก่อนจะเอ่ยทักทายทุกคนที่อยู่ในห้อง

“สวัสดีคะ เพิ่งมาทำงานวันแรกคะ”

“พนักงานใหม่เหรอ/พี่ตุ๊กตาคะ มีพนักงานใหม่มาเริ่มงานคะ”สาวพนักงานบัญหันมาถามนับดาวในประโยคแรกก่อนจะหันไปเอ่ยเรียกสาวอีกคนที่คาดว่าจะเป็นหัวหน้าแผนกที่นั่งอยู่ด้านหลังสุดของห้องโดยมีฉากใสกั้นเอาไว้

ก่อนจะเห็นสาวรูปร่างท้วมไม่สูงมากผิวขาวสาวเท้ามายังด้านหน้าที่นับดาวยืนอยู่ สาวรูปร่างท้วมหยุดยืนประจังหน้ากับสาวสวยที่เบื้องบนยัดเยียดให้มาทำงานที่แผนกนี้และกำชับว่าต้องดูแลเป็นอย่างดี ตุ๊กตาจ้องมองสำรวจผู้หญิงของเจ้านายดูตั้งแต่ใบหน้าและการแต่งตัวที่สวยและดูดีกว่าพนักงานธรรมดาหรือเธอจะสำคัญกับเจ้านายมาก ๆ กันนะตุ๊กตาได้แต่เก็บความคิดเอาไว้ในใจ

“สวัสดีจ๊ะ พี่ชื่อตุ๊กตานะเป็นหัวหน้าแผนก หนูชื่อนับดาวใช่ไหมนั่งโต๊ะข้างยัยกิ๊บเลยนะ เดี๋ยวพี่จะให้ยัยกิ๊บช่วยเทรนงานเราให้”ตุ๊กตาหัวหน้าแผนกบอกพร้อมชี้นิ้วไปที่โต๊ะเป้าหมาย

นับดาวมองไปตามปลายนิ้วที่หัวหน้าแผนกชี้บอกเธอคลี่ยิ้มให้ก่อนที่จะก้มศีรษะเพียงเล็กน้อยเดินไปยังโต๊ะที่หัวหน้าแผนกบอก

ตุ๊กตาสาวเท้าตามนับดาวก่อนจะหันไปสั่งงานพนักงานใหม่พร้อมจะหันไปสั่งงานกิ๊บที่เป็นลูกน้องให้ช่วยดูแลพนักงานใหม่ พร้อมบอกให้กิ๊บช่วยดูแลด้วย”วันนี้ยังไม่มีอะไรมากเปิดอ่านเอกสารกฎระเบียบขอบริษัทไปก่อน แล้วตอนบ่ายพี่จะให้กิ๊บแบ่งงานของกิ๊บให้น้องดาวทำแล้วกันนะ กิ๊บพี่ฝากด้วยนะ”

“คะพี่”

สาวร่างท้วมสั่งงานเสร็จสรรพเธอหันทิศทางไปยังโต๊ะตัวเองก่อนจะสาวเท้าเข้าไปนั่งที่โต๊ะ ตุ๊กตาหย่อนสะโพกนั่งยังไม่ถึงสิบนาทีเสียงโทรศัพท์ภายในจากโต๊ะทำงานดังขึ้น

‘คุณนับดาวมาทำงานหรือยัง’เสียงทุ้มของเลขาหนุ่มดังมาตามสายรีบเอ่ยถามเพราะก่อนหน้านี้ท่านประธานได้ถามไถ่เขาว่าคู่หมั้นของตัวเองมาถึงบริษัทหรือยังและยังสั่งเพิ่มเติมว่าเอกสารของแผนกบัญชีทุกฉบับต้องให้คู่หมั้นของตัวเองเอาขึ้นมาให้เท่านั้น เขาจะพูดมากก็ไม่ได้เพราะเขาเองก็เป็นเพียงแค่ลูกน้องเท่านั้น

‘มาแล้วคะ’

‘มาก็ดีแล้ว ถ้ามีเอกสารที่ต้องเซ็นให้คุณนับดาวเอาขึ้นมาให้เลยนะ’

‘ได้คะ’ตุ๊กตารับคำก่อนจะวางโทรศัพท์ มองเอกสารสำคัญหลายฉบับที่ต้องส่งให้ท่านประธานเซ็น มือบางรวบร่วมเอกสารบนโต๊ะทุกฉบับที่จำเป็นก่อนจะถือไปยื่นให้นับดาวที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน

“น้องดาวคะ พี่ฝากเอาเอกสารนี้ไปให้ท่านประธานเซ็นหน่อยนะคะ รอให้ท่านประธานเซ็นเสร็จแล้วเอากลับมาเลยนะเอกสารด่วนมาก ๆ “

“คะ พี่”

ชั้น 4 หน้าห้องผู้บริหาร นับดาวสาวเท้ามายังโต๊ะของเลขาหนุ่มที่นั่งอยู่หน้าห้องผู้บริหารกับรู้สึกคุ้นหน้าอย่างประหลาดเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อน แต่ก็ปัดความคิดนั้นไปก่อนเมื่อมองเอกสารในมือที่หัวหน้าสั่งว่าเอกสารด่วนมากต้องให้ท่านประธานเซ็นแล้วให้เธอเอากลับไปให้หัวหน้า ในการทำงานวันแรกเธอก็ไม่อยากทำผิดพลาดอยากให้หัวหน้าประทับใจถึงจะรู้สึกกลัว ๆ และเกร่ง ๆ กับการที่ทำงานวันแรกก็ต้องมาเจอประธานบริษัทเลย

“สวัสดีคะ ดาวเอาเอกสาวมาให้ท่านประธานเซ็นคะ”

“ท่านประธานอยู่ในห้องครับ เข้าไปได้เลย”

“คุณเลขาไม่เอาไปให้ท่านประธานเหรอคะ”

“ไม่ครับ เพราะผมไม่รู้ว่าต้องให้ท่านประธานเซ็นตรงไหนบ้าง คุณเข้าไปบอกท่านดีกว่า”

“แต่…ดาวว่า…”นับดาวที่กำลังจะปฎิเสธแต่กับโดยก่อเกียร์เลขาหนุ่มพูดดักเอาไว้ก่อน

“ไปเถอะครับท่านประธานใจดี ไม่น่ากลัวหรอกครับ”

นับดาวที่ได้ยินดั่งนั้น มือบางกอดกระชับเอกสารไว้แนบอกก่อนจะสาวเท้าไปยังหน้าห้อง เคาะประตูเพื่อให้สัญญาณก่อน ก๊อก ! ก๊อก ! ก๊อก ! เมื่อได้ยินเสียงคนข้างในสั่งให้เข้ามาได้ เธอจึงดันประตูเข้าไป

ขาเรียวสวยสาวเท้าเข้ามาในห้องทำงานของท่านประธานสายตาคู่มองไปยังเจ้าของห้องที่นั่งก้มหน้าเซ็นเอกสารสองขาเรียวจึงสืบเท้าเข้ามายังโต๊ะก่อนจะว่างเอกสารที่ถือมาไว้บนโต๊ะพร้อมเอ่ยบอก

“เอาเอกสารมาให้เซ็นคะ”

ขณะที่นาวินค่อย ๆ เสยใบหน้าขึ้นมา นับดาวที่ได้เห็นใบหน้าของท่านประธานอย่างชัดเจนคนตัวเล็กก็มีสีหน้าตกใจไม่คิดว่าคนที่เจอบนเครื่องบินวันนั้นเขาเป็นมีตำแหน่งที่สูงเป็นถึงประธานบริษัทที่ตัวเองทำงานอยู่

“คุณนั้นเอง เจอกันอีกแล้วนะครับ”เสียงทุ้มเอ่ยบอกพร้อมส่งยิ้มกรุ่มกริ้มขณะที่นับดาวเห็นแล้วกับไม่ชอบใจกับคนสูงเลยสักนิดเหมือนรอยยิ้มนี้แฝงอะไรบ้างอย่างที่ตัวเองไม่รู้

“คะ เอาเอกสารมาให้เซ็นคะ”

“เซ็นตรงไหนครับ”

“ตรงที่พี่ตุ๊กตามาร์ทมาให้ไงคะ”

“แต่ผมไม่เห็นมี ไม่เชื่อคุณมาเปิดดูก็ได้”

นับดาวถึงกับขมวดคิ้วจนเป็นปมเพราะเธอจำได้ดีว่าพี่ตุ๊กตาหัวหน้าแผนกได้มาร์ทจุดด้วยดินสอไว้เรียบร้อยแล้วว่าจะให้ท่านประธานเซ็นเอกสารตรงไหนบ้าง ร่างบางจึงจำใจต้องเดินเจ้าไปยืนข้างท่านประธานหนุ่มที่ตอนนี้เขานั่งเท้าคางพิงเก้าอี้มองเธอด้วยสายตาเป็นประกาย