อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ のすべてのチャプター: チャプター 421 - チャプター 430

490 チャプター

บทที่ 421 ธนัทถูกลักพาตัว

"บอส แย่แล้วครับ!" ประตูห้องพิเศษสำหรับประชุมกับลูกค้าคนสำคัญถูกชายสวมแว่นที่ชื่อว่าตะวันผลักเปิดเข้ามาอย่างแรงจรัลพ่นลมหายใจอย่างหงุดหงิด ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปยังคนสนิทของพ่อคนนั้นขณะที่ลูกค้าคนสำคัญทั้งสามคนของเขาเงียบลงทันที พร้อมกับมองไปทางเดียวกัน... ประตูห้อง"อย่ามารบกวนบอส!" คนเฝ้าประตูตวาด พลางกระชากแขนตะวันอย่างแรง แล้วลากเขาออกไปให้ห่างตะวันขัดขืน ก่อนจะก้าวกลับไปทางประตูอีกครั้ง "บอสครับ ขอฟังผมก่อน สถานการณ์ข้างนอก...."ผัวะ!คำพูดของตะวันหยุดชะงัก เมื่อหมัดหนึ่งซัดเข้าที่แก้มของชายสวมแว่นคนนั้นหมัดหนัก ๆ จากกำปั้นใหญ่คู่นั้น ทำให้แว่นที่อยู่บนสันจมูกของตะวันแตกร้าว"ไอ้เวร! รีบไสหัวไปจากตรงนี้!" ชายร่างสูงใหญ่ลากตะวันออกห่างจากประตูขณะเดียวกัน จรัลก็กลับไปพูดคุยกับลูกค้าคนสำคัญของเขาต่อ เขาเหลือบมองแวบหนึ่ง ส่งสัญญาณให้คนเฝ้าประตูปิดประตูกลับไปประตูถูกปิดลง เขาจึงกลับไปคุยกับพวกลูกค้าต่อ"ต้องขอโทษสำหรับความวุ่นวายเมื่อครู่นี้ด้วยครับ" จรัลพูด"ครับ ไม่เป็นไร"จรัลสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามกลับมาโฟกัสกับเป้าหมายของการประชุมครั้งนี้ตอนนี้ลูกค้าที่มาที
続きを読む

บทที่ 422 หมู่เลือด

ในทางเดินยาวของโรงพยาบาลนานาชาติฮ่องกง เสียงฝีเท้าของตำรวจปะปนกับเสียงเครื่องมือแพทย์ที่ดังหึ่ง ๆตำรวจฮ่องกงเฝ้าอยู่ที่ประตูทุกบานของโรงพยาบาล และบริเวณลานโดยรอบขณะที่ภายในห้องไอซียู เจ้าหน้าที่แพทย์หลายคนเริ่มให้การช่วยเหลือมนัสเบื้องต้นด้วยใบหน้าตึงเครียด พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเพื่อรักษาเด็กชายคนนั้น พร้อมกับเหลือบมองจอมอนิเตอร์ที่อยู่ตรงหน้าเป็นระยะบรรยากาศในห้องที่เย็นเฉียบนั้นเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความหวัง ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศเหมือนหายไปท่ามกลางความกดดันคุณหมอสุริยะศัลยแพทย์ระบบประสาทที่เคยรับมือกับเคสวิกฤตมาแล้วนับสิบครั้ง ก้มหน้าลงอย่างจริงจังอยู่ข้างเตียงคนไข้ตัวน้อยของเขาเด็กชายวัยห้าขวบชื่อมนัสยังคงนอนอ่อนแรง หน้าผากและศีรษะถูกพันด้วยผ้าพันแผลที่ชุ่มเลือด ลมหายใจหอบถี่อยู่ใต้เครื่องช่วยหายใจมือเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยบาดแผลดูเปราะบาง ราวกับทุกวินาทีอาจเป็นการต่อสู้ครั้งสุดท้ายสุริยะมองหน้าจอมอนิเตอร์ที่แสดงความดันโลหิตและอัตราการเต้นของหัวใจเด็กคนนั้นซึ่งเริ่มลดลงอย่างน่ากลัวเสียงสัญญาณเตือนดังลั่นขึ้นเป็นระยะ ยิ่งเพิ่มความตึงเครียดที่ปกคลุมทั้ง
続きを読む

บทที่ 423 มุ่งหน้าไปโรงพยาบาล

"เกิดอะไรขึ้น?" จรัลขึ้นเสียง พลางจ้องฌตรียาที่กำลังร้องไห้และเรียกชื่อธนัทฌตรียาเดินเข้าไปหาชายมีรอยสักคนนั้น "ธนัทถูกลักพาตัวไปค่ะพี่ เขาถูกพวกที่แอบเข้ามาพาตัวไป"เมื่อได้ยินคำอธิบายของฌตรียา ดวงตาทั้งสองข้างของจรัลก็เบิกกว้างทันที เขาหันสายตาไปมองยามสามคนที่เฝ้าห้องนั้นชายทั้งสามได้แต่นิ่งเงียบ ก้มหน้าลงด้วยสีหน้าหวาดกลัว"ธนัทถูกพาตัวไป? แล้วพวกแกสามคนก็เอาแต่ยืนอยู่ตรงนี้เหมือนไอ้ขี้แพ้เนี่ยนะ?" เสียงของเขาดังก้อง เห็นเส้นเลือดที่ลำคอปูดขึ้นมา "ไอ้พวกสารเลว! พวกแกทำงานอะไรกันอยู่!"มือของจรัลกำแน่นจนกล้ามเนื้อตรงข้อมือนูนขึ้นมายามสามคนได้แต่นิ่งเงียบ ก้มหน้าลงพลางประสานนิ้วทั้งสิบไว้ข้างหน้า"รีบไปตามหาธนัท! พาเขากลับมาที่นี่!" จรัลเดือดดาล เขารีบคว้าปืนที่เหน็บไว้ด้านหลังเอว แล้วเล็งไปทางยามสามคนนั้น "ตามหาธนัทให้เจอ ไม่งั้นฉันจะฆ่าพวกแก!""คะ ครับบอส"ยามทั้งสามคนวิ่งกระเจิงออกไปจากบาร์ ส่วนจรัลก็รีบเดินไปตามหาลูกน้องคนอื่น ๆ ของเขาเมื่อเห็นจรัลเดินออกไป ฌตรียาก็รีบเดินตามมาเฟียคนนั้นจากด้านหลัง"เหมือนพวกเขาจะออกไปทางประตูหลังนะคะพี่" ฌตรียาพูดพลางชี้ไปทางห้องคร
続きを読む

บทที่ 424 ถูกแก๊งอันธพาลล้อม

ตอนแรก รถที่ตำรวจฮ่องกงขับแล่นไปอย่างสงบอยู่บนทางด่วนที่โล่ง เสียงไซเรนดังแผ่ว ๆ เท่านั้น เพื่อไม่ให้ดึงดูดความสนใจของผู้ใช้ถนนคนอื่นภายในรถ คนขับที่ชื่อเลิศกับเพื่อนร่วมงานที่นั่งอยู่ข้างคนขับสบตากันด้วยความมั่นใจว่าพวกเขาจะไปถึงโรงพยาบาลได้ทันเวลาแน่นอนแต่ระหว่างทาง บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ตำรวจทั้งสองนายเริ่มตื่นตระหนกโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ จากฝั่งตรงข้ามก็มีขบวนแก๊งอันธพาลที่ขับรถสปอร์ตพุ่งมาด้วยความเร็วสูง ไฟหน้ารถสาดแสงจ้าจนแสบตาตำรวจคนนั้นรีบเหยียบเบรกกะทันหัน ทำให้รถหยุดลงอย่างแรงจนร่างของผู้โดยสารทุกคนพุ่งไปข้างหน้าเพื่อนร่วมงานของเขากำที่จับประตูแน่น ใบหน้าเคร่งเครียด ริมฝีปากเม้มแข็งเพื่อข่มความกังวลที่พุ่งขึ้นมาอย่างฉับพลันหัวใจของเลิศเต้นรัว ความคิดของเขาหมุนเร็วเพื่อหาทางไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายไปกว่านี้ด้านหลังกระจกรถ เงาของเหล่าแก๊งอันธพาลที่ขับอย่างบ้าคลั่งทำให้ลมหายใจของเขายิ่งติดขัด เขารู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ แล่นไปทั่วแผ่นหลัง แต่ดวงตายังคงระวังตัว ไม่อยากเสียการควบคุม"ก้มลง!" เลิศสั่งชยุตม์กับกัลยาที่นั่งอยู่ด้านหลัง"เกิดอะไรขึ้น?" ชยุตม์ถาม
続きを読む

บทที่ 425 อาการของมนัส

“มนัสเป็นอะไรคะพี่? ทำไมเขาถึงอยู่ในห้องผ่าตัด?” กัลยามองสามีทั้งน้ำตาคนถูกถามได้แต่นิ่งเงียบ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวลอย่างลึกซึ้ง ไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากริมฝีปากของเขา ยิ่งทำให้กัลยาร้อนใจมากขึ้นเมื่อครู่เจ้าหน้าที่แพทย์คนหนึ่งพาหญิงสาวแสนสวยคนนั้นมายังห้องผ่าตัด เธอเห็นหมอกับพยาบาลเดินเข้าออกห้องอันเย็นเยือกนั้นอย่างเร่งรีบระหว่างรอสามี เธอมองดูทุกคน แล้วบังเอิญเห็นร่างเล็ก ๆ ของลูกชายตัวเองนอนอ่อนแรงอยู่บนเตียง โดยมีอุปกรณ์ทางการแพทย์หลายอย่างติดอยู่ที่ศีรษะพวกหมอพูดคุยกันอย่างจริงจัง แต่กัลยาไม่เข้าใจเลยว่าพวกเขากำลังพูดเรื่องอะไรกันความกังวลของเธอยิ่งพุ่งสูงขึ้น เมื่อเห็นพยาบาลคนหนึ่งรีบวิ่งไปยังห้องแล็บหลังจากสามีของเธอมาถึงพร้อมพยาบาลคนหนึ่งที่ถือถุงเลือดมาด้วย เธอถึงเพิ่งเข้าใจว่าสามีของเธอเพิ่งไปตรวจเลือดเพื่อบริจาคให้ลูกชาย“พี่ ทำไมตั้งแต่อยู่ในรถเมื่อกี้ พี่ไม่อธิบายเรื่องอาการของมนัสให้ฉันฟังเลย? ลูกเราเป็นอะไรกันแน่คะพี่?” น้ำเสียงของกัลยาแหบพร่า หยาดน้ำใส ๆ ยังคงไหลออกจากดวงตาคู่สวยไม่หยุดชยุตม์เงียบก้มหน้าลง ได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจยาวที่แผ่วเบา“พ
続きを読む

บทที่ 426 ไม่ได้อยู่ที่สนามบิน

"เป็นยังไงบ้างพี่? เมื่อกี้หมอพูดว่าอะไร?" กัลยาถามซ้ำด้วยสีหน้าอยากรู้ น้ำตาของเธอยังคงไหลพราก เปียกชุ่มแก้มคนที่ถูกถามเอาแต่เงียบ แถมยังยิ้มแบบไม่มีความหมาย ทำให้กัลยาหงุดหงิด"พี่! ตอบหน่อยสิ! ฉันไม่เข้าใจว่าพวกพี่คุยอะไรกันเมื่อกี้!" กัลยาพูดอย่างหงุดหงิด พลางทุบอกสามีชยุตม์ยิ้มอีกครั้ง แล้วพูดว่า "ลูกของเรา..." เขาหยุดคำพูดไว้กลางคัน เมื่อเห็นพยาบาลสามคนเข็นเตียงคนไข้ออกจากห้องผ่าตัดกัลยาหันตัวไปมอง เห็นลูกชายของเธอลืมตาแล้ว"มนัส!" เสียงร้องไห้ของกัลยาแตกออกมา เธอรีบเข้าไปใกล้ลูกชายทันที แต่หมอก็รีบขอให้หญิงสาวถอยออกไป"ขอโทษครับคุณแม่ ถ้าต้องการพบคนไข้ กรุณาพบภายหลังนะครับ ตอนนี้เราจะพาคนไข้ไปห้องสังเกตอาการก่อน หลังจากนั้นคุณแม่ถึงจะเข้าไปพบได้ที่ห้องพักฟื้น"เมื่อได้ยินแบบนั้น ชยุตม์ก็รีบพาภรรยาถอยออกมา เปิดทางให้พยาบาลพาลูกของพวกเขาไปยังห้องสังเกตอาการ"พี่ ลูกของเรา พี่..." กัลยาร้องไห้หนักขึ้น เมื่อเห็นสายตาว่างเปล่าของมนัส "ลูกจ๋า นี่แม่เองนะลูก แม่กับพ่อมาหาลูกแล้ว"มนัสมองหญิงสาวแสนสวยคนนั้น ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองชยุตม์ เขาเอาแต่เงียบด้วยใบหน้าซีดเผือดขณะที
続きを読む

บทที่ 427 ลาดตระเวน

หลังจากบอกตำแหน่งของธนัทแล้ว จรัลก็ตัดสายไป ตะวันกับเพื่อนอีกสามคนได้แต่นิ่งเงียบและมองหน้ากันเงียบไปเสี้ยววินาที ตะวันก็พูดขึ้นว่า “ธนัทอยู่ที่โรงพยาบาลนานาชาติ ไปกันเถอะ เราไปที่นั่น”“นายแน่ใจเหรอ?” ชายมีรอยสักถามเมื่อได้ยินคำถามนั้น ตะวันเบิกตากว้าง จ้องเขาด้วยสายตาคมกริบ “บอสเป็นคนบอกเอง นายคิดว่าเขาจะโกหกพวกเราทุกคนหรือไง?”ชายมีรอยสักเงียบกริบ พร้อมส่ายหน้ารัว ๆตะวันหันไปด้านข้าง “เราไปโรงพยาบาลกันเดี๋ยวนี้!” เขาออกคำสั่งกับสมาชิกแก๊งคนอื่น“รับทราบ!”สมาชิกแก๊งทั้งหมดรีบก้าวเร็ว ๆ ไปยังรถสปอร์ตของตัวเอง แล้วขึ้นรถตะวันกับคนอื่น ๆ ขับรถไปตามถนนที่ค่อนข้างโล่งของเมืองฮ่องกงตอนห้าโมงครึ่งเย็น ท้องฟ้าของฮ่องกงดูมืดครึ้ม ตามพยากรณ์อากาศวันนี้ คืนนี้จะมีพายุฝนตกลงมาตะวันเร่งความเร็วรถ ไล่ตามเวลาที่เหลือน้อยลงทุกทีแต่พอมาถึงครึ่งทาง ตะวันก็เหยียบเบรกกะทันหัน ทำให้รถสปอร์ตสีแดงสดหยุดลงพร้อมเสียงล้อเสียดสีกับพื้นยางมะตอยอย่างแหลมคม“เกิดอะไรขึ้น?” ชายสวมหมวกที่นั่งอยู่เบาะหลังถาม เขาเลื่อนกระจกหน้าต่างรถลง อยากดูว่าเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้ตะวันหยุดรถกะทันหันแต่ความตั้งใ
続きを読む

บทที่ 428 ยิงทิ้ง

"เราไปสนามบิน!" ตะวันออกคำสั่งให้สมาชิกแก๊งสเตอร์คนอื่นกลับไปที่สนามบินกลุ่มชายมีรอยสักพร้อมปืนในมือของแต่ละคนรีบเดินไปยังลานจอดรถทุกย่างก้าวของพวกเขากลายเป็นจุดสนใจของผู้คนในโรงพยาบาลที่มองไปทางตะวันและสมาชิกแก๊งสเตอร์คนอื่น ๆ พลางกระซิบกันด้วยสายตาเย็นชา ตะวันข่มขู่ผู้คนตลอดทางเดินไม่ให้โทรแจ้งตำรวจเมื่อเห็นคำขู่นั้น พวกเขาจึงกลับไปทำกิจกรรมของตัวเองต่อ ไม่สนใจเหล่าสมาชิกแก๊งสเตอร์ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นขณะเดียวกัน ตะวันและพรรคพวกก็มาถึงลานจอดรถของโรงพยาบาลก่อนจะขึ้นรถ ตะวันโทรหาจรัล ซึ่งมาเฟียคนนั้นรับสายทันที"บอสครับ ขอโทษครับ... ผมอยากรายงานข่าวเรื่องธนัท..." ตะวันพูดค้างไว้ พลางเช็ดเหงื่อบนหน้าผากมือของเขาสั่น ใบหน้าซีดลงเล็กน้อยด้วยความกลัว ถ้าธนัทถูกตำรวจพาตัวไปได้จริง ๆ มีความเป็นไปได้สูงมากที่พวกเขาทุกคนจะถูกจรัลจัดการจนหมด"พูดมา! แกอยากจะพูดอะไร? ฉันไม่มีเวลามาฟังเรื่องไร้สาระ!" จรัลกัดฟันพูดตะวันสูดหายใจลึก แล้วพูดว่า "ธนัทไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลครับบอส พวกเราไม่เจอเขาที่นี่ เป็นไปได้ไหมว่าข้อมูลที่บอสได้มาผิด? หรือว่าบอสพาธนัทกลับมาได้แล้วครับ?""ไอ้สา
続きを読む

บทที่ 429 หลานสุดที่รัก

จากความสูง 35,000 ฟุต ชยุตม์มองก้อนเมฆสีขาวผ่านหน้าต่างเครื่องบิน ริมฝีปากของเขายกยิ้มอย่างโล่งใจ เต็มไปด้วยความหวังครั้งใหม่จากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนไปมองภรรยาและลูกชายหน้าตาดีที่กำลังหลับสนิทอยู่ในห้องพิเศษระดับวีวีไอพีภายในเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของปรีชาใช่แล้ว พ่อของลูกหนึ่งคนนั้นยอมทุ่มเงินเก็บตลอดหลายสิบปี เพื่อซื้อเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวให้หลานชาย... มนัสตอนที่รู้ว่ามนัสถูกพาตัวไปฮ่องกง ปรีชาก็แอบวางแผนทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวเขาใช้เงินเก็บทั้งชีวิตซื้อเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว จากนั้นก็ตามชยุตม์กับกัลยาไปฮ่องกงไม่ใช่แค่นั้น เขายังจ้างนักบินและพนักงานต้อนรับชายที่มีรูปร่างสมส่วนเหมือนบอดี้การ์ดอีกด้วยชยุตม์ยิ้มขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เป็นรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจในไหวพริบของพ่อตาถ้าไม่มีเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว บางทีพวกเขาทั้งสามคนอาจยังติดอยู่ที่ฮ่องกง และยังคงตกเป็นเป้าของจรัลไม่หยุดเขายังรู้สึกเหมือนไม่อยากเชื่อเลยว่าทุกอย่างกำลังจะจบลง... พวกเขาจะได้กลับอินโดนีเซียแล้ว แต่ต้องรอให้มนัสเข้ารับการรักษาที่อเมริกาก่อนจุดหมายปลายทางของพวกเขาตอนนี้ก็คือประเทศลุงแซมนั่นเองย้อนคว
続きを読む

บทที่ 430 เพื่อนใหม่

ตะวันก้าวเดินอย่างมั่นคงไปตามโถงผู้โดยสารที่พลุกพล่าน โดยมีสมาชิกแก๊งอีกสามคนเดินตามหลังอย่างระแวดระวังด้วยแววตาอันเฉียบคม... พวกเขากวาดตามองทุกมุมของสนามบิน เพื่อหาเบาะแสที่ซ่อนอยู่เมื่อพวกเขาเดินเข้าใกล้เคาน์เตอร์ตรวจคนเข้าเมือง ตะวันเชิดคางขึ้น แล้วจ้องมองเจ้าหน้าที่ในชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินเข้ม ที่กำลังยุ่งอยู่กับการตรวจสอบเอกสาร“ขอโทษครับ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “วันนี้มีเด็กผู้ชายชื่อธนัทมาทำพาสปอร์ต หรือขึ้นเครื่องบินจากที่นี่ไหมครับ?”เจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองขมวดคิ้ว สายตาจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะตอบอย่างมั่นใจว่า “ขอโทษครับ ไม่มีเด็กชื่อธนัทลงทะเบียนอยู่ในระบบของเราวันนี้ครับ พวกเราตรวจสอบข้อมูลผู้โดยสารอย่างละเอียดแล้วครับ”ตะวันจ้องมองเจ้าหน้าที่คนนั้นนานขึ้น พยายามมองหาสัญญาณของความลังเล แต่ใบหน้าของเจ้าหน้าที่ยังคงนิ่งสงบและไม่ลังเลเลยสักนิดสมาชิกแก๊งคนอื่นเริ่มรู้สึกถึงความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้น ลมหายใจของพวกเขาเริ่มถี่ขึ้นตะวันยังคงควบคุมตัวเองไว้ กลั้นความโกรธที่กำลังพุ่งขึ้นมา เขารู้ดีว่าการค้นหายังไม่จบ เขาต้องทำภารกิจของจรัลให้เสร็จ
続きを読む
前へ
1
...
4142434445
...
49
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status