บททั้งหมดของ อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ: บทที่ 441 - บทที่ 450

490

บทที่ 441 ขอบคุณนะพี่

อื้อ!เสียงครางของรัชนี ดังก้องไปทั่วห้องนอนที่ตกแต่งด้วยโทนสีฟ้าขาว สว่างไสวด้วยแสงจากโคมไฟระย้าคริสตัลเธอกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงที่กำลังจะหลุดออกมาจากปาก ดวงตาทั้งสองปิดสนิท ดื่มด่ำกับสัมผัสแสนซุกซนของสามี"พี่..." ร่างเปลือยเปล่าของเธอบิดเร่าอยู่ในอ้อมกอดของเฉลิม เกมร้อนแรงในค่ำคืนนี้ทำให้รัชนีควบคุมตัวเองไม่ได้เฉลิมยิ้มมุมปาก มองใบหน้าแดงระเรื่อของผู้หญิงสุดที่รัก ร่างกายของทั้งคู่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ แนบชิดกันอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นนั้นรัชนีเงยหน้าขึ้น รอยกัดบนริมฝีปากของเธอแรงขึ้นจนเกิดรอยแดง เกือบจะมีเลือดซึม"พี่ อ๊า!" มือของเธอกำผ้าปูที่นอนแน่น จนเล็บเรียวยาวซีดขาว"สนุกกับมันนะที่รัก... ฉันจะมอบความสุขที่เธอไม่เคยรู้สึกมาตลอดเวลาที่แต่งงานกับฉันให้เอง"รัชนีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามคิดอย่างมีสติ แต่ทุกสัมผัสร้อนแรงจากสามีกลับปลุกจินตนาการลึกซึ้งให้เตลิดไปไกลเสียงครางและเสียงหอบยาวลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ความร้อนรุ่มเหมือนแผดเผาผิวกายของทั้งสองคน"ซี้ดดด! อ๊า! พี่เฉลิม!" รัชนีกลืนน้ำลายซ้ำแล้วซ้ำเล่าแม้แต่ลมเย็นชื้นจากเครื่องปรับอากาศก็ไม่อาจช่วยคลายความร
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 442 ความลับใหญ่

"เหลือการผ่าตัดอีกแค่ครั้งเดียว เราก็พามนัส ออกจากโรงพยาบาลนี้ได้แล้ว" ชยุตม์พูดเมื่อได้ยินคำอธิบายของสามี กัลยาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก "โล่งอกไปที" เธอยกมือลูบอกที่เมื่อครู่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ"แล้วเราจะกลับอินโดนีเซียกันเมื่อไหร่ล่ะลูก ชยุตม์?" ปรีชาถาม"ช่วงนี้เราจะอยู่ที่นี่ไปก่อนครับพ่อ สถานการณ์ที่อินโดนีเซียยังไม่ปลอดภัย จรัลยังตามหามนัสอยู่ตลอด" ชยุตม์ตอบปรีชาขมวดคิ้ว "จรัลจะตามหามนัสตลอดไปทำไมกัน? จริง ๆ แล้วเขาต้องการอะไรกันแน่?""ไม่รู้ครับพ่อ ผมไม่รู้ว่าเขาต้องการอะไรจากมนัสกันแน่ แต่ที่แน่ ๆ เราต้องซ่อนมนัสไว้จนกว่าจะถึงเวลา ผมวางแผนว่าจะสร้างข่าวการตายของมนัสขึ้นมา เพื่อให้จรัลเลิกตามหาลูกของผม"ปรีชาพยักหน้าเห็นด้วย แต่พอนึกบางอย่างขึ้นมาได้ เขาก็ถามต่อ "แล้วเราจะบอกเรื่องการตายของมนัสให้จรัลรู้ได้ยังไง? จนถึงตอนนี้จรัลก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราอยู่ที่ไหน""ผมวางแผนไว้ว่าผมกับพี่เอกชัย จะร่วมมือกันกระจายข่าวเรื่องการตายของมนัสครับ พี่เอกชัย ตกลงแล้วว่าจะช่วยโพสต์เรื่องการตายของมนัส และสาเหตุของมัน"ปรีชาพยักหน้าอีกครั้งอย่างเข้าใจ ต่างจากกัลยาที่เอาแต่นิ่งเงียบ ใบ
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 443 ยืนยันให้แน่ใจ

"แกแน่ใจนะว่าเด็กคนนั้นเป็นลูกของปราง?" จรัลมองตะวันที่ยังอึ้งอยู่ หลังจากได้ยินคำตอบของเขาเมื่อครู่"ผมแน่ใจครับบอส ให้ผมพาบอสไปที่นั่นนะครับ" ตะวันก้มตัวลง แล้วรีบเดินไปที่รถอย่างรวดเร็วด้านหลัง จรัลเดินตามไปพลางเหน็บอาวุธไว้ที่เอวหลังจากทั้งสองขึ้นรถแล้ว รถคันนั้นก็แล่นมุ่งหน้าไปยังบ้านของปรางที่อยู่ในย่านห่างไกลกลางเมืองเวลานี้ปรางน่าจะยังไม่กลับจากโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่ เป็นเวลาที่เหมาะจะไปดูเด็กผู้ชายคนนั้นตลอดทาง จรัลเอาแต่นั่งเงียบ มองตรงไปข้างหน้า ส่วนตะวันก็ตั้งใจขับรถ พลางเหลือบมองเจ้านายเป็นระยะจากสีหน้าหม่นหมองของจรัล มีความคิดถึงสะท้อนออกมาจากแววตาคู่นั้น ความรักของจรัลที่มีต่อปรางดูมากมายเหลือเกินความสัมพันธ์ที่จบลงไปหลายปี อาจจะกลับมาผลิบานเหมือนเดิมอีกครั้งเมื่อพวกเขาได้พบกันในภายหลัง ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเด็กที่เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้ามของพวกเขาในอดีตอีกด้วยตะวันหันไปมองด้านข้างอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงถอนหายใจยาวจากทางจรัลเขาเห็นเจ้านายกำลังมองหน้าจอโทรศัพท์ด้วยดวงตาเอ่อคลอ"ปรางทำงานเป็นพยาบาลอยู่ที่โรงพยาบาลครับ" ตะวันเอ่ยบอกจรัลหันมามอง "โรง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 444 การพบรักเก่า

ตะวันเหลือบมองจรัลพร้อมกลั้นยิ้ม เห็นได้ชัดว่าใบหน้าของมาเฟียหนุ่มซีดเผือดทันทีที่ได้ยินเสียงผู้หญิงจากหลังประตูรั้วตลอดชีวิตที่ทำงานกับตระกูลอิทธิพัทธ์ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นจรัลตกหลุมรักผู้หญิงที่เคยถูกจ้างมาถ้าหากปรางไม่เคยหายไปจากชีวิตของเจ้านายเขา บางทีอดีตผู้หญิงรับจ้างคนนั้นอาจได้กลายเป็นคุณนายใหญ่ไปแล้วก็ได้แต่ปรางกลับเลือกเดินออกไปจากชีวิตของมาเฟียหนุ่ม โดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจนตะวันเหลือบมองจรัล "ดูเหมือนปรางจะกลับมาจากโรงพยาบาลแล้วนะครับ" เขาพูดเสียงเบามาก ราวกับพึมพำกับตัวเองคนที่ถูกเหลือบมองตั้งแต่เมื่อครู่ยังคงนิ่งงันราวกับหุ่น ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด ตะวันจึงเตรียมจะกดกริ่งที่อยู่บนผนังข้างประตูรั้ว"บอสพร้อมเจอปรางอีกครั้งหรือยังครับ?" ตะวันกลั้นรอยยิ้มที่เกือบจะผุดขึ้นบนริมฝีปากเมื่อได้ยินอย่างนั้น จรัลก็เหลือบมองอย่างเย็นชา "กดกริ่งนั่นซะ! อย่ามาเล่นลิ้นกับฉัน!" เขากัดฟันพูดเสียงข่มขู่"ครับ บอส" ตะวันกลืนน้ำลาย ก้มศีรษะลงแล้วกดกริ่งติ๊ง! ต่อง!ทันทีที่เสียงกริ่งดังขึ้น เสียงผู้หญิงคนนั้นก็หายไป แทนที่ด้วยเสียงเด็กน้อยที่กำลังงอแงออดอ้อนติ๊ง! ต
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 445 คำสารภาพจากใจของปราง

ปรางเม้มริมฝีปาก ดวงตาทั้งสองเบิกกว้างอย่างตกใจ ตกใจกับคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของตัวเองเมื่อได้ยินคำยอมรับของปราง จรัลก็เงยหน้าขึ้น รอยยิ้มเยาะปรากฏบนใบหน้าที่เปียกน้ำลาย"งั้นก็จริงสินะ .... " เขาลุกขึ้นยืน แล้วจ้องปรางด้วยสายตาคมกริบเมื่อเห็นแม่ของตัวเองถูกจ้องแบบนั้น ไพโรจน์ก็ยิ่งโมโห เด็กชายวัยสี่ขวบก้าวเข้าไปหา จรัล แต่ตะวันรีบอุ้มเขาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว"ปล่อย! ปล่อยผมนะ!" ไพโรจน์ดิ้นขัดขืน แต่แรงของเขาไม่มากพอที่จะหลุดออกจากอ้อมแขนของตะวันได้"อย่าดื้อสิครับคุณชาย คุณต้องรู้นะครับ คนที่คุณถ่มน้ำลายใส่นั่นคือพ่อแท้ ๆ ของคุณ เขาคือพ่อของคุณ"ตาของไพโรจน์เบิกโพลง เสียงหายใจของเขาหอบถี่ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง"ผมจะลง! ปล่อยผมนะ!" เขายังคงพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของตะวัน"ลุงไม่ทำร้ายหนูหรอกนะเด็กดี ลุงกับพ่อมาที่นี่เพื่อพาหนูกับแม่ออกไปจากบ้านหลังเล็ก ๆ นี้ หนูจะได้ไปอยู่ในวังเลยนะ เข้าใจไหม?""ผมไม่เอา! ปล่อยผมนะ!" ไพโรจน์ตะโกนเมื่อรู้ว่าเด็กชายคนนี้ไม่ได้ใจอ่อนง่าย ๆ ตะวันจึงอุ้มเขาเข้าไปในบ้าน ส่วนปรางกับจรัลยังคงยืนอยู่ตรงหน้าประตูรั้วปรางยืนนิ่งราวกับกลาย
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 446 คำตอบของปราง

จรัลจ้องมองปรางอย่างแน่วแน่ พยายามหยั่งดูความรู้สึกของผู้หญิงคนนั้นในตอนนี้ ยังเป็นไปได้ไหมที่ในหัวใจของปรางยังรักเขาอยู่? หรือเปลี่ยนไปเป็นผู้ชายคนอื่นแล้ว?แต่พอนึกถึงจูบเมื่อครู่ เขาก็มั่นใจว่าความรักของปรางที่มีต่อเขายังไม่มอดดับ มันยังคงลุกโชนเหมือนเมื่อก่อน"บอกมา! เธอแต่งงานแล้วหรือยัง?" จรัลถามคำถามเดิมซ้ำอีกครั้ง มีความหวังที่เขาแขวนไว้สูงเทียมฟ้า'บอกสิ ที่รัก!' จรัลกระซิบในใจ พร้อมจ้องมองปรางไม่วางตาผู้หญิงตรงหน้าเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เปิดปากช้า ๆ แล้วตอบว่า "ฉันยังไม่เคยแต่งงานค่ะนายท่าน"ตึก!รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของจรัล หลังจากได้ยินคำตอบของปราง เกี่ยวกับสถานะของเธอ"เธอไม่ได้โกหกใช่ไหม?" สายตาของจรัลยิ่งจ้องแน่นิ่งกว่าเดิมปรางขมวดคิ้ว "ถ้าฉันตอบว่าฉันแต่งงานแล้ว นายท่านจะไปแล้วก็ยอมแพ้เหรอคะ? นายท่านจะเปลี่ยนใจ แล้วไม่อยากเป็นพ่อที่ดีให้ไพโรจน์แล้วเหรอ?"จรัลยิ้มบาง ๆ ปล่อยมือที่จับเธอไว้ แล้วก้าวเข้าไปใกล้ปราง"เธอก็รู้ว่าฉันไม่เคยยอมแพ้ โดยเฉพาะถ้าฉันต้องการอะไรแล้ว... ถ้าเธอแต่งงานแล้วจริง ๆ ฉันก็จะแย่งเธอมาจากผู้ชายคนนั้น"เมื่อได้ยินคำตอบของจรัล ปรางก
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 447 คำว่ารัก

เสียงครางหอบหนักและแหบพร่าของจรัลดังก้องไปทั่วห้อง ทะลุผ่านความเงียบเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศที่เปิดแรงปรางยิ้มหวาน มองชายหนุ่มที่อยู่เหนือร่างเธอด้วยดวงตาปรือครึ่งหลับครึ่งตื่น หัวใจเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ“อื้ออ... ชู่... นายท่าน” เธอกัดริมฝีปาก เพลิดเพลินกับสัมผัสซุกซนจากมือของมาเฟียหนุ่มที่ลูบไล้หน้าอกอวบอิ่มของเธอร่างสูงใหญ่ มีกล้ามเนื้อแน่น และเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อของจรัลกักร่างเธอไว้ด้วยพละกำลัง จนปรางรู้สึกราวกับถูกขังอยู่ในวังวนแห่งไฟปรารถนาเหงื่อของทั้งสองผสมปนเปกัน หยดลงบนแผ่นหลังและแขนของปราง ทำให้ผ้าปูที่นอนลื่น ๆ เปียกชื้นไปหมด“อึก...” ดวงตาของปรางหลับแน่น เสียงครางแผ่วหวานยังคงหลุดออกจากริมฝีปากอย่างยากจะควบคุมจรัลยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ปนหื่น “เธอคิดถึงมันใช่ไหม?”ปรางลืมตาขึ้น “แล้วนายท่านไม่คิดถึงเหรอคะ?” เธอย้อนถาม ทำให้ใบหน้าของจรัลแดงก่ำราวกับกุ้งต้มเป็นไปไม่ได้ที่คนอย่างจรัลจะยอมรับความรู้สึกของตัวเอง จรัลไม่เคยหวั่นไหวให้ผู้หญิงคนไหน เธอคิดแบบนั้นแต่ความจริงตอนนี้... เขากลับพ่ายแพ้ให้กับผู้หญิงที่ชื่อปราง... แม่ของเด็กชายหน้าตาดี ผู้เป็นผลลัพธ์จากควา
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 448 ฆ่าจรัล

อเมริกา~หมออนุรักษ์ก้าวเข้าไปในห้องผ่าตัดที่เย็นและปลอดเชื้อ ลมจากช่องระบายอากาศบนเพดานพัดผ่านเบา ๆไฟผ่าตัดที่สว่างจ้าจนแสบตาส่องลงมายังเตียงผ่าตัด ซึ่งถูกจัดเตรียมไว้อย่างเป็นระเบียบ พร้อมเครื่องมือผ่าตัดแวววาวที่คลุมด้วยผ้าปลอดเชื้อสีเขียวใบหน้าของเขาดูจริงจัง คิ้วขมวดเล็กน้อยขณะกวาดตามองทุกมุมของห้องด้วยท่าทางคล่องแคล่ว เขาตรวจสภาพเครื่องมือต่าง ๆ ทั้งมีดผ่าตัด คีมหนีบ เข็ม รวมถึงถังออกซิเจนที่ถูกจัดวางไว้อย่างสมบูรณ์แบบมือของเขาที่คุ้นเคยกับการทำงานภายใต้ความกดดัน แตะไปที่เครื่องวัดคลื่นหัวใจและเครื่องวัดออกซิเจน เพื่อให้แน่ใจว่าอุปกรณ์ทุกอย่างทำงานได้อย่างไม่มีที่ติลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ แต่ก็มีความตึงเครียดบางอย่างค่อย ๆ แทรกเข้ามาในอก บ่งบอกว่าการผ่าตัดครั้งนี้สำคัญมากแค่ไหนระหว่างปรับหน้ากากและกระบังป้องกันใบหน้า เขาพยักหน้าเบา ๆ ให้พยาบาลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เป็นสัญญาณว่าห้องพร้อมแล้ว และเวลาผ่าตัดกำลังจะเริ่มขึ้น"ไปบอกครอบครัวของคนไข้ตัวน้อยของเรา ว่าการผ่าตัดครั้งที่สามกำลังจะเริ่มแล้ว" อนุรักษ์สั่งพยาบาล"ค่ะคุณหมอ" พยาบาลคนนั้นออกจากห้องผ่าตัด แล้วเดินไปยังห้อง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 449 เตรียมกำจัด

“ได้ครับ ถ้าคุณต้องการไปรับฌตรียาจริง ๆ เดี๋ยวผมจะขอให้ตำรวจฮ่องกงช่วย เพื่อให้แผนของพวกคุณเป็นไปอย่างราบรื่น” พายัพพูดจากปลายสายโทรศัพท์“บอกฌตรียาให้ระวังตัวด้วย อย่าให้เธอเป็นฝ่ายถูกจรัลเก็บเสียเอง เธอต้องทำตัวนิ่ง ๆ จะได้ไม่ถูกสงสัย” ชยุตม์ตอบ“เรื่องนั้นผมให้ใบเฟิร์นบอกเธอแล้วครับ เดี๋ยวผมจะคุยกับฌตรียาโดยตรงอีกที”“อืม” ชยุตม์พยักหน้าโดยไม่รู้ตัว “แล้วประมาณเมื่อไหร่ฌตรียาจะลงมือทำตามแผนนั้น?”“เร็วที่สุดครับหมอ ตอนนี้ฌตรียากำลังรอให้จรัลกลับมา”“ฌตรียาอยู่บ้านผู้ชายคนนั้นเหรอ?”“ใช่ครับ เธอบอกว่าเธอถูกจรัลพาตัวมา หลังจากจรัลฆ่าแม่ของเธอ”ชยุตม์ขมวดคิ้ว “ฆ่าแม่ของเธอเหรอ? ฌตรียารู้ได้ยังไงว่าจรัลเป็นคนฆ่าแม่ของเธอ?”“ฌตรียาบังเอิญได้ยินจรัลคุยกับมือขวาคนหนึ่งของเจ้าพ่อคนนั้นครับ แล้วเธอก็ได้ยินแผนของจรัลหลังจากเด็กในท้องเธอคลอดออกมา จรัลต้องการแค่ลูกของอิทธิพัทธ์ ส่วนฌตรียาจะถูกกำจัดหลังจากเด็กคนนั้นลืมตาดูโลก”“สารเลว!” ชยุตม์กำหมัดแน่นข้างลำตัว ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธ ดวงตาจ้องตรงไปข้างหน้าอย่างดุดันกัลยามองสามีที่ดูเหมือนกำลังกลั้นความโกรธเอาไว้จากระยะไกลสง
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 450 คำสัญญา

เมื่อประตูห้องถูกเปิดออก ฌตรียาก็เตรียมยกปืนเล็งไปข้างหน้า แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับเป็น...."ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณผู้หญิง คุณผู้หญิง ยังไม่นอนเหรอคะ?" สาวใช้คนหนึ่งก้าวเข้ามาใกล้เตียงที่ฌตรียากำลังนั่งอยู่เมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาไม่ใช่จรัล ฌตรียาก็รีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย แล้วซ่อนปืนไว้ตรงเอวด้านหลังจากนั้นฌตรียาก็ตอบด้วยสีหน้าประหม่าและตื่นตระหนกว่า "ฉะ ฉันยังไม่ง่วง" น้ำเสียงของเธอฟังดูสั่น เธอกัดริมฝีปาก กลั้นอาการสั่นของคางไว้ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ ห้อง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ประตูซึ่งเปิดค้างอยู่"คุณผู้หญิงอยากทานอะไรไหมคะ?" สาวใช้คนนั้นยืนอยู่ตรงหน้าฌตรียา หลังจากแน่ใจแล้วว่า ฌตรียากินยาที่เธอวางไว้บนโต๊ะแล้ว"ฉันอิ่มแล้ว" ฌตรียาตอบ น้ำเสียงยังคงฟังดูประหม่า "ตอนนี้กี่โมงแล้ว?"สาวใช้หันไปมองนาฬิกาแขวนผนังด้านข้าง "ห้าทุ่มแล้วค่ะคุณผู้หญิง คุณผู้หญิง อยากทำอะไรหรือเปล่าคะ? หรือรู้สึกไม่สบายตรงไหนไหม?"ฌตรียาส่ายหน้า เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พร้อมกำมือไว้ข้างหน้าสาวใช้ตรงหน้าจ้องมองเธออยู่ตลอด ท่าทางของหญิงสาวแสนสวยตรงหน้ามีบางอย่างแปลกไป แต่เธอไม่อยากคิดมาก"ถ้าไม่มีอะไร
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
4344454647
...
49
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status