All Chapters of A Night of Possession: Chapter 101 - Chapter 110

Nanatili akong nakaupo, pero ang buong katawan ko ay parang unti-unting binabalot ng lamig. Habang ang mga mata ko ay nakatingin sa mga litrato sa mesa. Hindi ako agad nakapagsalita, hanggang sa unti-unti kong ibinuka ang labi ko. “I… I didn’t mean for this to happen,” mahina kong simula, nanginginig ang boses. “Hindi ko po sinadyang mapalapit kay Caelus.” Huminga ako nang malalim, pilit pinipigilan ang panginginig ng buong katawan. “But it happened,” pagpapatuloy ko, mas totoo na ngayon ang boses ko. “And I can’t deny it anymore.” Tumigil ako saglit, saka itinaas ang tingin ko sa kanya. “I have feelings for him.” Lumunok ako at nilakasan ko ang loob kong umamin. “And he feels the same way.” Nanatiling walang pagbabago ang mukha ni Don Gerbacio. Parang hindi siya naaapektuhan sa mga inamin ko. Parang inaasahan na niya iyon. “Caelus already knows about the contract,” dagdag ko, “Between me… and Cullen.” Saglit na namayani ang katahimikan, habang parang mas lalo lang l

LENA’S POV Nanginginig ako habang nakatayo sa loob ng elevator. Narito ako ngayon sa address na ibinigay ni Caelus, papunta sa rooftop ng gusaling iyon. Doon kami magkikita. At alam kong sa gabing ito, kailangan kong gawin ang dapat kong gawin. Kahit labag sa loob ko, kailangan kong sundin ang gusto ni Don Gerbacio. Para sa pamilya ko. Para sa akin. At… para kay Caelus. Saglit kong sinulyapan ang sarili ko sa salamin ng elevator. Maayos pa rin akong tingnan, nag-effort ako para sa gabing iyon. Kahit sa huling sandali, sinigurado kong maganda pa rin ako sa harap niya. Nakaayos ang buhok ko nang simple lang, nakalugay ang mahaba at tuwid kong buhok, natural lang na bumabagsak hanggang baywang ko. Yung makeup ko light lang, hindi halatang overdone, parang natural glow lang ng mukha ko, may kaunting lipstick at konting kilay na inayos para hindi mukhang pagod. Suot ko ang simpleng dress na plain lang ang kulay, fit lang sa katawan ko pero hindi revealing, classy lang ang dating. W

CAELUS' POV Nanatili akong nakatayo sa harap ng saradong elevator, titig na titig sa sarili kong repleksyon sa makintab na pinto pero ang nakikita ko lang ay ang huling tingin ni Lena. Yung mga mata niyang umiwas, yung mga salitang halatang hindi totoo. “I don’t love you.” Nakuyom ko ang mga palad ko, hindi ako naniniwala. Huminga ako nang malalim, saka tumawa nang mahina pero walang saya. “No…” bulong ko sa sarili ko. “That’s not true.” Hindi ‘yon ang Lena na kilala ko, hindi ‘yon ang babaeng nakasama ko. Hindi ‘yon ang babaeng nanginginig kanina habang tinatanggihan ako. Dahan-dahan kong pinunasan ang gilid ng labi ko, may bahid pa rin ng dugo. She bit me, at kahit doon…ramdam ko pa rin na hindi siya galit, mas ramdam ko ang takot at sakit. “Damn it, Lena…” mariin kong bulong saka napapikit. If she didn’t want me, it should have been simple. I shouldn’t be feeling anything at all. But I did. I know what I saw. I know what I felt. And the heart doesn’t lie like that

CAELUS’ POV Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Iniwanan ko ang importanteng meeting ko para lang magpunta sa Mondragon Group. Sinubukan ko ulit tawagan si Lena subalit tila nakablock na ang number ko sa kanya. Aaminin kong dismayado ako subalit alam kong may dahilan siya kaya niya ginawa iyon. Sa tapat ng gusali, bumaba ako mula sa Rolls-Royce na karaniwan kong ginagamit tuwing pumupunta sa kumpanya. Hindi ko na inabala pang iparada iyon nang maayos sa parking lot. Pagdating ko pa lang sa entrance, agad na akong nakilala ng mga security personnel. “Good afternoon, sir Caelus,” magalang nilang bati. Hindi ako madalas dito, hindi tulad ni Cullen pero kilala pa rin nila ako. Tumango lang ako, walang emosyon, saka tuloy-tuloy na pumasok sa loob. Pagpasok ko sa lobby ay natigilan ako. Sa gitna ng malawak na espasyo, naka-display sa isang napakalaking LED screen ang isang announcement. Maliwanag at malinaw. Engagement Announcement: Cullen Mondragon & Milena Yangco A sharp

LENA's POV Mondragon Grand Estate felt different at night. Mas tahimik, mas malamig, at may tila kakaibang bigat ngayon. Pagdating namin ni Cullen, agad kaming sinalubong ng mayordomong si Thomas at inihatid papunta sa dining hall. Hindi na kami nagtagal sa ibang parte ng mansyon, diretso kami kaagad sa kung saan naghihintay ang lahat. Ang family dinner. Pagpasok pa lang namin sa loob, naroon na sila. Nakaupo na sa mahabang mesa sina Don Gerbacio at Donya Emie Mondragon. Eleganteng nakaayos ang hapag, ang mga crystal glasses, gold cutlery, at mga pagkaing halatang pinaghandaan. Lahat perpekto. Lahat ay planado. “Good evening,” Cullen greeted calmly. “Good evening, son,” sagot ni Donya Emie, may banayad na ngiti sa labi. Si Don Gerbacio naman ay tumango lamang, maikli, pero sapat na para kilalanin ang presensya namin. “Lena,” Donya Emie turned to me, her expression warm. “How are you?” “I'm fine, madam,” sagot ko, bahagyang yumuko bilang paggalang. Narinig ko ang bahagy