All Chapters of Ms. Angas at Mr. Arogante: Chapter 231 - Chapter 240

BradleyHindi ko alam kung anong oras ang balik ni Jenelyn. Ang huli niyang message ay nagsasabing male-late siya ng uwi dahil may aasikasuhin pa sila ni Matt. Hindi ko na siya kinulit pa. Kilala ko si Jenelyn, kapag sinabi niyang may kailangan siyang gawin, alam kong mahalaga iyon.Kahit gusto kong tanungin kung nasaan siya at kung ano ang ginagawa nila, pinili kong pigilan ang sarili ko. Hindi dahil wala akong pakialam, kundi dahil nagtitiwala ako sa kanya.Simula nang maging kami, hindi niya kailanman binigyan ako ng dahilan para pagdudahan siya. At kung may isang bagay na gusto kong iparamdam sa future wife ko, iyon ay ang tiwalang buong-buo.Habang wala pa siya, napagdesisyunan kong gawin ang matagal ko nang ipinagpapaliban.Kailangan ko nang kausapin ang mga kapatid ko.Hindi na puwedeng ako lang at si Jenelyn ang nakakaalam ng lahat. Habang palalim nang palalim ang imbestigasyon tungkol kay Dexter Magsino, mas lalo kong nararamdaman na darating ang panahong kakailanganin ko ang

Third PersonSamantala, mabilis na binabaybay nina Matt at Jenelyn ang South Luzon Expressway pabalik ng Maynila. Tahimik ang loob ng sasakyan, ngunit hindi iyon ang katahimikang komportable. Mabigat ang hangin sa pagitan nilang dalawa, na para bang pareho silang abala sa kani-kanilang iniisip.Paminsan-minsan ay sumusulyap si Matt sa babaeng nasa passenger seat, ngunit ni minsan ay hindi niya ito nakitang lumingon sa kanya. Mula nang umalis sila sa Manrique Medical Hospital ay hindi na halos nagsalita si Jenelyn. Nakatingin lamang ito sa labas ng bintana habang paulit-ulit na inaalala ang bawat detalyeng nakita niya sa loob ng ospital.Bago pa man sila tuluyang umalis ng Cavite ay nakapagdesisyon na si Jenelyn. Hindi muna siya uuwi sa condo. Kailangan niyang dumaan sa opisina ni Bradley upang ipaalam ang lahat ng kanilang nalaman.Hindi niya alam kung tama ba ang hinalang nabuo sa isip niya, ngunit sapat na ang mga nakita niya upang paniwalaan na may malaking bahagi ng puzzle ang nags

JenelynMahigpit kong hawak ang cellphone habang nakaupo sa tabi ni Bradley. Ilang segundo akong nanatiling tahimik, sinusubukang ayusin sa isip ko kung paano ko ipapaliwanag ang lahat ng nalaman namin ni Matt.Hindi pa rin lubos na nagsi-sink in sa akin ang posibilidad na maaaring natagpuan na namin ang taong matagal nang hinahanap ng pamilya Salazar.Huminga ako nang malalim bago ko inilapag ang cellphone sa ibabaw ng center table.Agad kong binuksan ang video at hinanap ang eksaktong frame na paulit-ulit kong pinanood habang nasa biyahe. Nang makita ko ang bahaging kailangan ko, pinause ko iyon at marahan kong itinulak ang cellphone palapit kay Bradley."Wala pa akong kasiguraduhan," mahinahon kong sabi habang nakatingin sa kanya. "Pero gusto kong makita mo muna ito."Tahimik na kinuha ni Bradley ang cellphone.Nang bumagsak ang tingin niya sa screen ay unti-unting nagbago ang ekspresyon ng kanyang mukha. Ang dati niyang kalmadong mga mata ay bahagyang nanlaki, kasabay ng marahang p

BradleySunod-sunod ang naging abala ko nitong mga nakaraang araw.Halos wala nang pagitan ang mga meeting sa Salazar Group lalo na sa Salazar Jewelry dahil sa patuloy na pagtaas ng demand para sa mga bagong koleksyon ng kumpanya.Simula nang ilabas ang mga disenyo sa ilalim ng pangalang EmNagui, dumami ang mga negosyante at high-profile clients na gustong magpagawa ng customized jewelry. Araw-araw ay may panibagong proposal na kailangang pag-aralan, kontratang kailangang pirmahan, at mga desisyong ako mismo ang dapat gumawa.Pero kahit gaano pa ako ka-busy sa negosyo, hindi iyon ang pinakaabala sa isip ko.Mas mabigat pa rin ang imbestigasyon laban kay Dexter Magsino.Habang lumalalim ang aming paghuhukay sa katotohanan, mas lalo kong napapatunayan na hindi ordinaryong tao si Dexter. Napakakomplikado ng bawat galaw niya. Alam mong ilang taon niyang pinaghandaan ang lahat ng posibilidad kaya halos wala siyang iniwang bakas.Kung hindi dahil sa tulong ni Jenelyn at sa determinasyon ni

Third Person“Dad, hindi ko maintindihan kung bakit ganoon na lang ang galit mo sa asawa ko.”Basag ang katahimikan ng mabigat na tinig ni Alfonso. Nakatingin siya kay Lolo Ruel, puno ng pagkalito at sama ng loob. Hindi niya matanggap ang malamig na pakikitungo ng sariling ama sa babaeng buong puso niyang minahal sa loob ng napakaraming taon.“Okay naman kayo noong una,” dugtong niya habang pilit na inuunawa ang sitwasyon. “Sa totoo lang, ikaw pa nga ang isa sa mga pinakamasayang tao nang ipakilala ko sa inyo si Mildred. Pero simula nang bumalik siya… parang bigla na lang nagbago ang lahat. Para bang naging estranghero siya sa paningin mo.”Tahimik lamang si Lolo Ruel. Hindi siya sumagot. Nanatili siyang nakaupo, nakasandal sa sofa habang pinagmamasdan ang anak na unti-unti nang inilalabas ang lahat ng kinikimkim nitong emosyon.Hindi alam ni Alfonso kung saan nagsimula ang lahat.Hanggang ngayon ay malinaw pa rin sa kanyang alaala ang mga panahong nagsisimula pa lamang silang dalawa