หย่ารักทวงใจ의 모든 챕터: 챕터 361 - 챕터 370

วันนั้นเธอทุ่มสุดตัวแล้วจริง ๆเมื่อนึกถึงสีหน้าของเขาในวันนั้น เธอไม่เพียงแต่เปิดโปงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอันชิงเยว่ แต่ยังทำให้เขาบาดเจ็บด้วย นิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างเขา เธอคิดว่าเขาจะต้องกลับมาแก้แค้นอย่างแน่นอนแต่ทางฝั่งเขากลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ประธานหูเองก็ไม่ได้รับโทรศัพท์ใด ๆ เช่นกันแน่นอนว่าเธอไม่มีทางเชื่อหรอกว่า เซิ่งถิงเชินจะยอมกลืนความโกรธลงคอและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรงซูเตรียมตัวจะพาเหมยเหม่ยเดินออกไปเซิ่งถิงเชินเดินเข้ามา แล้วพูดว่า “พาเหมยเหม่ยไปโรงพยาบาลก่อน”หรงซูตกใจไปครู่หนึ่ง หันไปมองเหมยเหม่ยเหมยเหม่ยมองหรงซูแล้วอธิบายว่า “วันนี้เหมยเหม่ยจู่ ๆ ก็ไอค่ะ คุณพ่อบอกว่าจะพาหนูไปหาหมอที่โรงพยาบาลค่ะ”หรงซูช้อนตามองเซิ่งถิงเชิน สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร หันไปพูดกับเจียงหวยซวี่ว่า “ถ้าอย่างนั้น ศาสตราจารย์ไปที่บ้านฉันก่อนนะคะ”เมื่อเช้าวันนี้เจียงหวยซวี่และเผยอวี้คุยกันเรื่องการลงทุนโปรเจกต์ใหม่ตอนเที่ยงทั้งสองคนก็ไปที่ร้านอาหารด้วยกันตอนเย็นก็เชิญเขามาทานข้าวที่บ้านเจียงหวยซวี่ตอบรับคำหนึ่ง “ได้”เจียงหวยซวี่บ๊ายบายเหมยเหม่ย เงยหน้ามองเ

หรงซูนั่งลงบนโซฟา ดึงตัวเหมยเหม่ยเข้ามากอด แล้วเอ่ยขึ้นว่า “พรุ่งนี้น้าเอเวอลินก็ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศเหมือนกันค่ะ”เหมยเหม่ยกะพริบตาโต ตอนแรกก็ตกใจไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตที่สวยงามและเป็นประกายนั้นหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด “คุณน้าเอเวอลินยุ่งมากทุกวันเลย”หรงซูฟังน้ำเสียงเศร้าสร้อยของเหมยเหม่ย หัวใจก็เจ็บแปลบราวกับถูกเข็มทิ่มแทง น้ำเสียงสั่นเครือ เอ่ยว่า “ขอโทษนะเหมยเหม่ย”เหมยเหม่ยถามว่า “แล้วคุณน้าเอเวอลินจะกลับมาเมื่อไหร่คะ?”หรงซูตอบ “ตอนนี้น้ายังไม่แน่ใจเลยจ้ะ ถ้าเหมยเหม่ยคิดถึงน้า ก็วิดีโอคอลหาน้าได้ตลอดเวลาเลยนะจ๊ะ”จู่ ๆ เหมยเหม่ยก็ก้มหน้าลงไม่พูดไม่จาหรงซูอุ้มเหมยเหม่ยขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง ปลายนิ้วสัมผัสลงบนพวงแก้มของเหมยเหม่ย เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เด็กดี เป็นอะไรไปจ๊ะ?”พูดพลางก็เห็นดวงตากลมโตของเหมยเหม่ยแดงก่ำ หรงซูรู้สึกอึดอัดในอกขึ้นมาทันที“เหมยเหม่ย”เหมยเหม่ยยกมือขึ้นเช็ดตา สะอื้นไห้เบา ๆ แล้วพูดว่า “ขอโทษค่ะคุณน้าเอเวอลิน เหมยเหม่ยก็ไม่อยากจะร้องไห้ แต่ต่อไปถ้าไม่ได้เจอคุณน้าเอเวอลิน เหมยเหม่ยก็คงจะรู้สึกแย่มาก ๆ”หรงซูฟังเสียงสะอื้นของเหมยเหม่ย หัว

เซิ่งถิงเชินมองสีหน้าโกรธเกรี้ยวของเจียงหวยซวี่ เพียงแค่ยกยิ้มเย็นชา นัยน์ตาสีดำขลับที่เย็นเยียบแฝงไปด้วยความดูแคลน เขาละสายตากลับมา ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปนอกวิลล่าเจียงหวยซวี่มองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เดินจากไป กำปั้นที่กำแน่นจนข้อต่อกระดูกดังกรอบแกรบเขาหันกลับมามองหรงซู ปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวซู เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”หรงซูปรับลมหายใจได้แล้ว เธอส่ายหน้าเบา ๆ น้ำเสียงยังคงอ่อนแรงอยู่บ้าง “ฉันไม่เป็นไรค่ะ”เผยอวี้ก็เดินเข้ามา ร้องเรียกด้วยความกังวล “เสี่ยวซู”เมื่อเห็นเสี่ยวซูเป็นแบบนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่าเสี่ยวซูถูกบังคับ เผยอวี้อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เมื่อกี้พวกเธอคุยอะไรกัน?”หรงซูพ่นลมหายใจออกมา ตั้งสติให้ใจเย็นลง เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “เขามันบ้า”เธออธิบายเรื่องราวสั้น ๆ ไปรอบหนึ่งเผยอวี้ขมวดคิ้วที่แท้ก็เป็นเพราะคำพูดชวนให้เข้าใจผิดของน้าเล็กในวันนี้เพียงประโยคเดียว“ดูแบบนี้แล้ว เขาเป็นบ้าจริง ๆ”เผยอวี้ที่สุขุมและไม่เคยสบถคำหยาบมาตลอด ถึงกับทนไม่ไหวอยากจะด่าทอหยาบคายออกมาเจียงหวยซวี่ถาม “เรื่องที่เธอจะไปต่างประเทศพรุ่งนี้ บอกเหมยเ

จ้าวอี้โจวยืนอยู่กับที่ หันไปมองแผ่นหลังของหรงซูที่เดินจากไป แค่นเสียงหัวเราะเบา ๆ แล้วละสายตากลับมาคนขับนำรถมาจอดตรงหน้าเขา พนักงานรีบก้าวเข้ามาเปิดประตูให้อย่างนอบน้อมจ้าวอี้โจวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง คุยโทรศัพท์ไปพลาง ก้าวขึ้นรถไปพลางโทรศัพท์ถูกรับสายอย่างรวดเร็วจ้าวอี้โจวเลิกคิ้วพูดด้วยน้ำเสียงยียวน “พี่ เดาสิว่าวันนี้ผมเจอใคร?”ระหว่างการทานอาหารร่วมกันหรงซูได้เปิดเผยกับผู้บริหารระดับสูงว่าตัวเองเตรียมจะโอนหุ้นและถอนตัวจากการบริหารบริษัทเคยูแม้จะบอกว่าตอนนี้เซิ่งถิงเชินไม่ได้เข้ามาแทรกแซงแล้ว แต่ตอนนี้เธอแค่ระงับการฟ้องหย่าไว้ชั่วคราวเท่านั้นมีผู้บริหารระดับสูงพยายามรั้งเธอไว้อย่างสุดฤทธิ์แต่หรงซูตัดสินใจแน่วแน่แล้ว พวกเขาจึงพูดอะไรไม่ได้อีกก่อนที่จะจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย เธอจะอยู่ที่นี่เพื่อร่วมบริหารจัดการต่อไปหลังจากงานเลี้ยงสิ้นสุดลงหรงซูเดินออกจากตึก ก็เห็นรถสปอร์ตอพอลโลสุดหรูหราจอดอยู่ริมถนน ชายหนุ่มผมทองตาสีฟ้าที่พิงอยู่หน้าประตูรถสวมแว่นกันแดดสีดำ เสื้อเชิ้ตลายฉูดฉาดปลดกระดุมออกสองสามเม็ด เมื่ออยู่บนตัวเขากลับดูมีสไตล์และโดดเด่นสะดุ

จ้าวเจิงละสายตากลับมา ยิ้มบาง ๆ แล้วพูดว่า “ผู้หญิงที่อยากได้มาครอบครองไง”สิ้นเสียงแสงไฟก็ทอดเงาดำมืดสลัวลงในแววตาของเซิ่งถิงเชิน “งั้นเหรอ!”หรงซูขึ้นไปนั่งบนรถของเซิ่งถิงเจ๋อ เธอปรับอารมณ์อยู่พักใหญ่ถึงค่อย ๆ สงบลงเซิ่งถิงเจ๋อถึงได้ถามขึ้นว่า “เขาคือจ้าวเจิงเหรอ?”ช่วงที่เสี่ยวซูเกิดเรื่อง เป็นช่วงที่บริษัทของเขายุ่งที่สุดพอดี เขากับเสี่ยวซูแทบไม่ได้ติดต่อกันนานถึงครึ่งปีกว่าจนกระทั่งตอนหลังเขาถึงได้รู้ว่าเสี่ยวซูเกือบจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นเนื่องจากเจียงหวยซวี่ต้องจัดการเรื่องหย่าของเจียงอวี่ เขาจึงอยู่ที่อเมริกามาตลอด และคอยอยู่เคียงข้างเสี่ยวซู ภายหลังก็เป็นคนจัดการเรื่องฟ้องร้องจนส่งจ้าวเจิงเข้าคุกไปได้ เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะออกมาเร็วขนาดนี้ตอนนั้น ในใจของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด ว่าทำไมตัวเองถึงไม่ได้อยู่เคียงข้างเธอดูจากปฏิกิริยาของเสี่ยวซูก็ชัดเจนเสียยิ่งกว่าอะไรแล้ว เพียงแต่ไม่คิดว่าเซิ่งถิงเชินจะรู้จักกับเขาด้วย?เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเธอที่อเมริกา หรงชิงเหวินกับเผยหลานหัวไม่รู้เรื่องเลยแม้แต่น้อยหรงซูยื่นมือขึ้นมากุมขมับ พ่นลมหายใจออกมาก่อนจะพยักหน้