Share

บทที่ 365

Penulis: เหยียนอี่เฟย
ตอนนี้พอมองดูชายหนุ่มที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างละเอียด เหมยเหม่ยกับเขามองปราดเดียวก็เหมือนกันเปี๊ยบเล
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci
Komen (1)
goodnovel comment avatar
Jidapa Thawinwong
อ่านแล้วปวดหัวตาม จะเขียนให้ยืดยาวเพื่อ?ให้ได้หมื่นบทเหรอ? ไม่จบไม่สิ้น ทะเลาะกันไปมา น่าเบื่อ อ่านนิยายแล้วเครียด คนบ้าที่มาอ่าน เชอะ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 366

    เซิ่งถิงเชินมองสีหน้าโกรธเกรี้ยวของเจียงหวยซวี่ เพียงแค่ยกยิ้มเย็นชา นัยน์ตาสีดำขลับที่เย็นเยียบแฝงไปด้วยความดูแคลน เขาละสายตากลับมา ไม่ได้พูดอะไรสักคำ ก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปนอกวิลล่าเจียงหวยซวี่มองแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เดินจากไป กำปั้นที่กำแน่นจนข้อต่อกระดูกดังกรอบแกรบเขาหันกลับมามองหรงซู ปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวซู เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”หรงซูปรับลมหายใจได้แล้ว เธอส่ายหน้าเบา ๆ น้ำเสียงยังคงอ่อนแรงอยู่บ้าง “ฉันไม่เป็นไรค่ะ”เผยอวี้ก็เดินเข้ามา ร้องเรียกด้วยความกังวล “เสี่ยวซู”เมื่อเห็นเสี่ยวซูเป็นแบบนี้ ก็รู้ได้ทันทีว่าเสี่ยวซูถูกบังคับ เผยอวี้อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เมื่อกี้พวกเธอคุยอะไรกัน?”หรงซูพ่นลมหายใจออกมา ตั้งสติให้ใจเย็นลง เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “เขามันบ้า”เธออธิบายเรื่องราวสั้น ๆ ไปรอบหนึ่งเผยอวี้ขมวดคิ้วที่แท้ก็เป็นเพราะคำพูดชวนให้เข้าใจผิดของน้าเล็กในวันนี้เพียงประโยคเดียว“ดูแบบนี้แล้ว เขาเป็นบ้าจริง ๆ”เผยอวี้ที่สุขุมและไม่เคยสบถคำหยาบมาตลอด ถึงกับทนไม่ไหวอยากจะด่าทอหยาบคายออกมาเจียงหวยซวี่ถาม “เรื่องที่เธอจะไปต่างประเทศพรุ่งนี้ บอกเหมยเ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 365

    ตอนนี้พอมองดูชายหนุ่มที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างละเอียด เหมยเหม่ยกับเขามองปราดเดียวก็เหมือนกันเปี๊ยบเลยนี่นา! “หลานหัว นั่นคงไม่ใช่... พ่อของเหมยเหม่ยหรอกใช่ไหม?”สีหน้าของเผยหลานหัวดูไม่ดีเอามาก ๆเมื่อเห็นปฏิกิริยานี้ของเผยหลานหัว ทุกอย่างก็เป็นที่เข้าใจได้โดยไม่ต้องเอ่ยคำใดน้าเล็กของเผยอวี้เพิ่งจะตระหนักได้ในที่สุดว่า ทำไมตอนอยู่โรงพยาบาลสีหน้าของเขาถึงได้ดูแย่ขนาดนั้น นี่เธอเล่นไปพูดต่อหน้าคุณพ่อของเด็กว่าลูกของเขาเป็นลูกของคนอื่นเข้าให้น่ะสิทันใดนั้นแผ่นหลังของเธอก็เย็นวาบขึ้นมาดูจากท่าทางของชายหนุ่มคนนั้นก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะไปล่วงเกินได้ง่าย ๆหรงซูดึงเซิ่งถิงเชินมาที่ลานบ้าน หลังจากเดินมาไกลแล้ว เธอก็หยุดเดินอย่างกะทันหัน หันกลับไปช้อนตาจ้องมองเขา “เซิ่งถิงเชิน คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า ตกลงคุณมาทำอะไรที่นี่กันแน่?”เซิ่งถิงเชินหลุบตามองหญิงสาวที่กำลังโกรธจัดตรงหน้า คิ้วและดวงตาแฝงไปด้วยความเย็นชาอันตราย “เธออยากให้เหมยเหม่ยยอมรับใครเป็นพ่อกันล่ะ?”นัยน์ตาของหรงซูเบิกกว้าง จากนั้นก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ที่แท้เขาก็มาเพื่อเอาผิดอย่างนั้นเหรอ?เพียงเพราะน้าเล็กเข

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 364

    หรงซูนั่งลงบนโซฟา ดึงตัวเหมยเหม่ยเข้ามากอด แล้วเอ่ยขึ้นว่า “พรุ่งนี้น้าเอเวอลินก็ต้องไปทำงานที่ต่างประเทศเหมือนกันค่ะ”เหมยเหม่ยกะพริบตาโต ตอนแรกก็ตกใจไปเล็กน้อย ดวงตากลมโตที่สวยงามและเป็นประกายนั้นหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัด “คุณน้าเอเวอลินยุ่งมากทุกวันเลย”หรงซูฟังน้ำเสียงเศร้าสร้อยของเหมยเหม่ย หัวใจก็เจ็บแปลบราวกับถูกเข็มทิ่มแทง น้ำเสียงสั่นเครือ เอ่ยว่า “ขอโทษนะเหมยเหม่ย”เหมยเหม่ยถามว่า “แล้วคุณน้าเอเวอลินจะกลับมาเมื่อไหร่คะ?”หรงซูตอบ “ตอนนี้น้ายังไม่แน่ใจเลยจ้ะ ถ้าเหมยเหม่ยคิดถึงน้า ก็วิดีโอคอลหาน้าได้ตลอดเวลาเลยนะจ๊ะ”จู่ ๆ เหมยเหม่ยก็ก้มหน้าลงไม่พูดไม่จาหรงซูอุ้มเหมยเหม่ยขึ้นมานั่งบนตักตัวเอง ปลายนิ้วสัมผัสลงบนพวงแก้มของเหมยเหม่ย เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เด็กดี เป็นอะไรไปจ๊ะ?”พูดพลางก็เห็นดวงตากลมโตของเหมยเหม่ยแดงก่ำ หรงซูรู้สึกอึดอัดในอกขึ้นมาทันที“เหมยเหม่ย”เหมยเหม่ยยกมือขึ้นเช็ดตา สะอื้นไห้เบา ๆ แล้วพูดว่า “ขอโทษค่ะคุณน้าเอเวอลิน เหมยเหม่ยก็ไม่อยากจะร้องไห้ แต่ต่อไปถ้าไม่ได้เจอคุณน้าเอเวอลิน เหมยเหม่ยก็คงจะรู้สึกแย่มาก ๆ”หรงซูฟังเสียงสะอื้นของเหมยเหม่ย หัว

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 363

    หรงซูได้ยินคำพูดของน้าเล็กก็ตกใจไปเหมือนกัน ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงคิดแบบนั้นเผยอวี้เองก็ไม่คิดว่าน้าเล็กจะคิดว่าเหมยเหม่ยเป็นลูกของเสี่ยวซูกับเจียงหวยซวี่ตอนที่เขากำลังจะอธิบายก็บังเอิญเงยหน้าขึ้นไปเห็นเซิ่งถิงเชินที่ยืนอยู่บนบันได สีหน้าของชายหนุ่มดูไม่ดีเอามาก ๆหญิงวัยกลางคนไม่ได้พูดอะไรกับพวกเขามากนัก เอ่ยอย่างร้อนใจว่า “หมอใกล้จะเลิกงานแล้ว ไม่คุยแล้วนะ คอฉันเจ็บจะแย่อยู่แล้ว ขอไปหาหมอจัดยาให้ก่อนล่ะ”หรงซูตอบรับคำหนึ่ง “ค่ะ”เผยอวี้ส่งกุญแจรถให้หรงซู จากนั้นก็เดินตามไปพร้อมกันตอนที่ทั้งสองคนกำลังเดินไปยังอาคารผู้ป่วยนอกหญิงวัยกลางคนถึงเพิ่งสังเกตเห็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่บนบันไดมาตลอดในวินาทีที่เห็นชายหนุ่มเธออดไม่ได้ที่จะตกใจจนสะดุ้ง ในใจเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เธอรีบก้มหน้าลง ก้าวเท้ายาว ๆ เดินผ่านชายหนุ่มเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วหลังจากเดินห่างออกมาแล้วหญิงวัยกลางคนหันกลับไปมองตามสัญชาตญาณ แล้วพูดกับเผยอวี้ว่า “ผู้ชายคนนั้นเป็นอะไรของเขาน่ะ เมื่อกี้เหมือนจะมองพวกเรามาตลอดเลย”เผยอวี้ไม่ได้อธิบายอะไรมากหรงซูพาเหมยเหม่ยขึ้นรถไปก่อนหรงซูหยิบโทรศัพท์ม

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 362

    วันนั้นเธอทุ่มสุดตัวแล้วจริง ๆเมื่อนึกถึงสีหน้าของเขาในวันนั้น เธอไม่เพียงแต่เปิดโปงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอันชิงเยว่ แต่ยังทำให้เขาบาดเจ็บด้วย นิสัยเจ้าคิดเจ้าแค้นอย่างเขา เธอคิดว่าเขาจะต้องกลับมาแก้แค้นอย่างแน่นอนแต่ทางฝั่งเขากลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ประธานหูเองก็ไม่ได้รับโทรศัพท์ใด ๆ เช่นกันแน่นอนว่าเธอไม่มีทางเชื่อหรอกว่า เซิ่งถิงเชินจะยอมกลืนความโกรธลงคอและทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้หรงซูเตรียมตัวจะพาเหมยเหม่ยเดินออกไปเซิ่งถิงเชินเดินเข้ามา แล้วพูดว่า “พาเหมยเหม่ยไปโรงพยาบาลก่อน”หรงซูตกใจไปครู่หนึ่ง หันไปมองเหมยเหม่ยเหมยเหม่ยมองหรงซูแล้วอธิบายว่า “วันนี้เหมยเหม่ยจู่ ๆ ก็ไอค่ะ คุณพ่อบอกว่าจะพาหนูไปหาหมอที่โรงพยาบาลค่ะ”หรงซูช้อนตามองเซิ่งถิงเชิน สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร หันไปพูดกับเจียงหวยซวี่ว่า “ถ้าอย่างนั้น ศาสตราจารย์ไปที่บ้านฉันก่อนนะคะ”เมื่อเช้าวันนี้เจียงหวยซวี่และเผยอวี้คุยกันเรื่องการลงทุนโปรเจกต์ใหม่ตอนเที่ยงทั้งสองคนก็ไปที่ร้านอาหารด้วยกันตอนเย็นก็เชิญเขามาทานข้าวที่บ้านเจียงหวยซวี่ตอบรับคำหนึ่ง “ได้”เจียงหวยซวี่บ๊ายบายเหมยเหม่ย เงยหน้ามองเ

  • หย่ารักทวงใจ   บทที่ 361

    เซิ่งถิงเชินอยู่เป็นเพื่อนซูชิงจือที่วิลล่าอีกพักหนึ่งตอนที่เตรียมตัวจะกลับเซิ่งถิงเชินกำชับแม่บ้านเป็นพิเศษ ให้เธอดูแลซูชิงจือ ห้ามเขาดื่มเหล้าแม่บ้านตอบรับว่า “ค่ะ ฉันทราบแล้ว”เซิ่งถิงเชินพูดกับซูชิงจืออีกสองสามประโยค หลังจากนั้นก็เดินทางออกจากวิลล่าไปเขาขับรถกลับบ้านใหญ่ตระกูลเซิ่งขับผ่านย่านที่พลุกพล่าน มองเห็นการตกแต่งที่เต็มไปด้วยบรรยากาศของเทศกาลไหว้พระจันทร์ได้ทุกหนทุกแห่งรถจอดอยู่ที่สี่แยกไฟแดงสายตาก็สังเกตเห็นเงาร่างสองสายท่ามกลางฝูงชนที่กำลังเดินข้ามทางม้าลายหรงซูสวมเสื้อโค้ทกันลมแบบลำลองสีกากี สวมทับชุดเดรสยาวสีขาวไว้ด้านใน สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดผมยาวของเธอปลิวไสว เผยให้เห็นเสี้ยวหน้าด้านข้างที่งดงามประณีต ในมือของเธอถือชานมหนึ่งแก้ว กำลังเอียงคอพูดอะไรบางอย่างกับชายหนุ่มข้างกาย มองไม่เห็นสีหน้าของเธออย่างชัดเจนชายหนุ่มข้างกายพยักหน้าเล็กน้อยรับฟังคำพูดของเธอ นัยน์ตาภายใต้เลนส์แว่นนั้นดูอ่อนโยนเป็นพิเศษตอนที่ทั้งสองคนเดินเคียงคู่กันไป ผู้คนที่เดินสวนทางมาอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองทั้งสองคนอีกรอบ สายตาฉายความตื่นตะลึงอย่างปิดไม่มิดไฟเขียวสว่างขึ้นเซิ่ง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status