All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 551 - Chapter 560

เธอกำนิ้วมือแน่นขึ้น เอ่ยว่า “เซิ่งถิงเชิน อย่าอินกับบทมากเกินไป”เซิ่งถิงเชินเดินเท้าเปล่าไปหยุดอยู่หน้าอ่างล้างหน้า ข้างอ่างมีแจกันสวยงามใบหนึ่ง ปักกุหลาบสีแดงสดไว้หนึ่งช่อชายหนุ่มยกมือขึ้น ลูบไล้ขอบกลีบดอกอย่างแผ่วเบา หยดน้ำที่ยังเกาะอยู่บนปลายนิ้วร่วงลงบนกลีบกุหลาบ เขาเด็ดดอกหนึ่งออกมา ก่อนใช้นิ้วคลึงเบา ๆ ดวงตาสีดำฉาบด้วยหมอกบาง มุมปากยกยิ้มจาง ๆ พลางเอ่ยว่า “ถ้าไม่อินกับบท แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าตัวเองต้องการอะไร?”สิ้นเสียงนั้นหรงซูเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถามกลับ “แล้วคุณต้องการอะไร?”“ต้องการเธอ”น้ำเสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มแฝงด้วยแรงปรารถนาอันเย้ายวนคำพูดที่โพล่งออกมาอย่างกะทันหัน ทำให้เส้นประสาททั้งร่างตึงเครียดโดยไม่รู้ตัวหลังจากนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งเธอจึงเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันแนะนำให้คุณเลิกคิดเสียแต่เนิ่น ๆ ถ้ามีความต้องการก็ไปหาผู้หญิงข้างนอก”“ตอนนี้ในใจฉันมีแค่เธอ”คำพูดของเขานับวันยิ่งตรงไปตรงมา ราวกับกำลังสารภาพรักกับเธอจริง ๆ“งั้นเหรอ! ถ้าชอบฉันมากขนาดนี้ ฉันก็เริ่มอยากรู้แล้วสิว่าคุณเริ่มชอบฉันตั้งแต่เมื่อไหร่?”เซิ่งถิงเชินตอบ “บอกไม่ถูกว่าเริ่มตั้งแต

ท่าทีของเธอจริงจังและเด็ดขาดกว่าแต่ก่อน จนไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายโต้แย้งเซิ่งถิงเชินจ้องมองเธอด้วยดวงตาสีดำสนิทเงียบไปครู่หนึ่งเขาก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ก็ได้ ฉันจะเชื่อฟังเธอแล้วกัน”การยอมอ่อนให้ของชายหนุ่มอย่างกะทันหัน ทำให้หรงซูอดชะงักไปเล็กน้อยไม่ได้ แต่เธอไม่แน่ใจว่าเขารับฟังจริง ๆ หรือเพียงแค่ทำเป็นรับปากเธอเท่านั้น“ถ้าไม่มีเรื่องอื่น ฉันกลับละนะ” หรงซูพูดพลางเอื้อมมือไปจะเปิดประตูรถเซิ่งถิงเชินกลับจับมือของเธอไว้อีกครั้ง เมื่อหรงซูหันกลับมา ชายหนุ่มก็เหยียดแขนออก เอียงตัวแล้วออกแรงอุ้มเธอขึ้นมาหรงซูตกใจ “เซิ่งถิงเชิน คุณจะทำอะไร?”เซิ่งถิงเชินจัดให้เธอนั่งบนตักของเขา ท่ามกลางความตื่นตระหนกของเธอ เขากลับสงบนิ่งอย่างมาก สองแขนโอบรัดเธอไว้แน่นในอ้อมอก คิ้วและดวงตาหล่อเหลาทอดมองเธอพร้อมรอยยิ้ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำเย้ายวน “ขอกอดสักพัก”ชายหนุ่มซบหน้าลงตรงซอกคอของเธอ สูดลมหายใจลึก คล้ายกำลังหลงใหลกลิ่นอายบนตัวหญิงสาวร่างกายของหรงซูเกร็งไปหมด ปลายนิ้วจิกเสื้อไหมพรมแคชเมียร์ใต้เสื้อโค้ตของเขาแน่น ระยะห่างที่แนบชิดทำให้เธอได้ยินเสียงหัวใจเต้นในอกของชายหนุ่มได้

“ตอนนี้เผยอวี้ก็กำลังยุ่งอยู่เหมือนกัน เธอจะได้ไม่อยู่บ้านเฉย ๆ ไม่มีอะไรทำ อีกสองวันฉันก็จะออกจากโรงพยาบาลแล้ว ถึงตอนนั้นถ้าฉันต้องพักฟื้นอยู่บ้าน แล้วเธอเอาแต่ก่อกวน ฉันคงไม่ได้พักผ่อนกันพอดี”แม่เจียงเอ่ยว่า “พูดซะน้องสาวลูกเหมือนเด็กที่ไม่รู้จักโตเลยนะ”เมื่อได้ยินชื่อเผยอวี้ แม่เจียงกลับไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจเลย เห็นได้ชัดว่าคงรู้อะไรบางอย่างอยู่ก่อนแล้วเจียงหวยซวี่พูดขึ้น “ในสายตาผม เสี่ยวอวี่กับหยาหย่าก็ไม่ต่างกันหรอก”แม่เจียงยิ้ม “ถ้าอย่างนั้นลูกที่เป็นพี่ชายก็เตรียมตัวเลี้ยงน้องสาวไปตลอดชีวิตได้เลย!”เจียงหวยซวี่กล่าว “ต่อให้ผมอยาก เธอก็คงไม่ยอมหรอก”“...”หรงซูนั่งฟังบทสนทนาของแม่ลูกทั้งสองเงียบ ๆ การมีแม่ที่อ่อนโยนเช่นนี้ เจียงหวยซวี่และเจียงอวี่นับว่ามีความสุขจริง ๆ“จริงสิ เสี่ยวซู”หรงซูได้สติกลับมา ก่อนหันไปมองเจียงหวยซวี่ “มีอะไรเหรอคะ?”เจียงหวยซวี่กล่าว “มีเอกสารจากต่างประเทศชุดหนึ่งที่ต้องให้เสี่ยวซูช่วยจัดการ เดี๋ยวฉันส่งเข้าอีเมลให้นะ”หรงซูพยักหน้า “ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา”แม่เจียงรับประทานอาหารอยู่ เอ่ยชมฝีมือของเผยหลานหัวไม่ขาดปาก“คุณป้าชอบก็ดีแล้วค่ะ

“คุณชายสี” หรงซูเอ่ยทักสีจิ้นชวนสีจิ้นชวนยิ้มพลางเอ่ย “ไม่ได้เจอกันพักหนึ่ง เอเวอลินนับวันคุณก็ยิ่งสวยขึ้นนะ”หรงซูยกยิ้มมุมปาก “คุณชายสีเองก็ดูโดดเด่นและหล่อเหลาขึ้นมากเหมือนกันนะคะ”สิ้นเสียงนั้นจู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งมาโอบรอบเอวของเธอ หรงซูชะงักไปเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองเซิ่งถิงเชิน รอยยิ้มในดวงตาเลือนหายไป“ชมผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉันแบบนี้ ฉันจะไม่พอใจเอานะ” น้ำเสียงแผ่วเบาแฝงความหึงหวง แรงที่ฝ่ามือกระชับแน่นขึ้นหรงซูสบเข้ากับดวงตาสีดำลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึงของชายหนุ่มด้วยสีหน้าสงบนิ่งสีจิ้นชวนหัวเราะเบา ๆ “เอเวอลินก็แค่พูดความจริงเท่านั้นเอง นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ได้เห็นเขาหึง ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว” ประโยคสุดท้ายเขาหันไปพูดกับพวกฟู่สิงโจวฟู่สิงโจวเอ่ยหยอกล้อว่า “วันหน้าต้องมีเรื่องสนุกให้ดูอีกเยอะแน่”“อย่างนั้นเหรอ งั้นฉันจะรอดู ฮ่า ๆ”เซิ่งถิงเชินละสายตากลับมา มองสีจิ้นชวนกับฟู่สิงโจว “พวกนายดูว่างกันดีนะ”ฟู่สิงโจวตอบ “จะให้ยุ่งทั้งยี่สิบสี่ชั่วโมงก็คงไม่ได้ ยังไงก็ต้องมีเวลาว่างมานั่งแทะเมล็ดแตงโมบ้างสิ”เซิ่งถิงเชินมองสีจิ้นชวนแล้วเอ่ย “ดาราสาวที่อยู่กับนายครา

วันนี้พาหรงซูมาร่วมงานสังสรรค์ เห็นได้ชัดว่าต้องการพาเธอเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของแวดวงนี้ ในฐานะสะใภ้ของตระกูลเซิ่ง วันข้างหน้าย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเข้าร่วมงานสังสรรค์ของบรรดาคุณนายเธออาศัยลูกในท้อง ฉวยจังหวะแต่งงานกับเซิ่งถิงเชินได้สำเร็จจากนั้นก็ทอดทิ้งลูกอย่างเลือดเย็นแล้วเดินทางไปต่างประเทศตลอดห้าปีที่ผ่านมา ค่อย ๆ ขัดเกลาและเปลี่ยนแปลงตัวเองจนกระทั่งวันนี้กลับมาอย่างสง่างาม จากเดิมที่เซิ่งถิงเชินเคยรังเกียจ กลับกลายเป็นฝ่ายยอมลดทิฐิและเข้ามาเอาใจเธอก่อน ทุกก้าวที่เธอเดินล้วนเป็นหมากเสี่ยง แต่กลับเดินได้อย่างแม่นยำและเด็ดขาด หากพลาดไปเพียงก้าวเดียวหรือตัดสินใจผิดเพียงครั้งเดียว ทุกอย่างที่ทำมาก็จะสูญเปล่าจากครอบครัวที่ล้มละลาย ก้าวขึ้นมาเป็นสะใภ้ของตระกูลเซิ่ง นับเป็นการก้าวข้ามชนชั้นเห็นได้ชัดว่าทั้งความคิดอ่านและความอดทนของเธอ ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเทียบได้ดังนั้นเมื่อมองจากสถานการณ์ในตอนนี้ การที่หรงซูแต่งงานกับเซิ่งถิงเชินได้จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจแต่ดูจากท่าทีของทั้งคู่ในตอนนี้ ก็ยังไม่เหมือนคืนดีกันอย่างสมบูรณ์สองคนนี้ต่างก็มีความคิดลึกล้ำไม่แพ้กัน สุ