All Chapters of หย่ารักทวงใจ: Chapter 581 - Chapter 590

พี่เลี้ยงสังเกตเห็นชายหนุ่มที่นั่งอยู่เบาะคนขับ แม้ใบหน้าของเขาจะไร้อารมณ์ แต่กลับแผ่ความกดดันที่มองไม่เห็นออกมาอย่างน่าประหลาดเธอเดินไปข้างรถฝั่งคนขับอย่างระมัดระวัง ประสาทตึงเครียดขึ้นโดยไม่รู้ตัว ลังเลอยู่พักใหญ่ ก่อนจะข่มความหวาดกลัวในใจ ค่อย ๆ ยกมือขึ้นเคาะกระจกเบา ๆ สองครั้งกระจกรถไม่ได้เลื่อนลงในทันทีพี่เลี้ยงเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมาในทันที แต่ก็ไม่กล้าเคาะอีก ชั่วขณะนั้นไม่รู้จะทำอย่างไรดีเธอรออยู่อีกครู่ขณะที่กำลังจะหันกลับเข้าไปก็ได้ยินเสียงประตูรถเปิดพี่เลี้ยงรีบถอยหลังไปสองก้าว ร่างสูงใหญ่ของชายคนนั้นแผ่แรงกดดันอย่างรุนแรง ใบหน้าหล่อเหลาแต่เคร่งขรึม ดวงตาสีดำเข้มเย็นชาจนไม่มีใครกล้าสบตาพี่เลี้ยงสะดุ้งตกใจ รีบพูดว่า “คุณ... คุณเซิ่งคะ ฉันมารับกระเป๋าเดินทางของคุณหนูเหมยเหม่ยค่ะ”เซิ่งถิงเชินไม่พูดอะไร เดินไปที่ท้ายรถเงียบ ๆ แล้วหยิบกระเป๋าเดินทางของเหมยเหม่ยออกมา“เอาเข้าไปเถอะ!”พี่เลี้ยงรีบเดินเข้าไปรับมาอย่างนอบน้อมจากนั้นเซิ่งถิงเชินก็ขึ้นรถ กลับรถแล้วขับออกไปเมื่อเห็นรถขับออกไปแล้ว พี่เลี้ยงจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางของเหม

ซูชิงจือยื่นมือรับมา “เสี่ยวซูชอบก็ดีแล้วครับ วันนี้เธออยู่บ้านไหม?”หรงชิงเหวินตอบ “อืม อยู่ข้างบนกับเหมยเหม่ย”สองพ่อลูกคุยกันอีกสองสามประโยคซูชิงจือกล่าวลาหรงชิงเหวิน เตรียมตัวกลับจู่ ๆ หรงชิงเหวินก็ถามว่า “ชิงจือ ลูกคิดจะบอกน้องสาวลูกเมื่อไหร่”ภายใต้แสงสลัว ดวงตาของชายหนุ่มฉายแววอ้างว้าง ซูชิงจือเม้มริมฝีปากก่อนพูดว่า “รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมก่อนเถอะครับ! รบกวนพ่อช่วยปิดต่อไปก่อนนะ”หรงชิงเหวินถอนหายใจ “พ่อรู้ว่าเรื่องพวกนั้นที่ลูกทำไปล้วนไม่ได้ตั้งใจ”หัวใจของซูชิงจือพลันเอ่อล้นด้วยความขมขื่น เขาฝืนข่มอารมณ์ที่ปั่นป่วนไว้ ก่อนจะพูดว่า “ขอบคุณครับพ่อ แค่พ่อพูดแบบนี้ก็พอแล้ว”“ปีนี้จะอยู่ฉลองตรุษจีนที่เมืองจิงหรือเปล่า?”ซูชิงจือพยักหน้าหรงชิงเหวินพูดว่า “ก็ดีเหมือนกัน”ตอนที่ซูชิงจือขึ้นรถเตรียมออกไปรถของเผยอวี้ค่อย ๆ แล่นเข้ามา ซูชิงจือมองเขาแวบหนึ่ง ก่อนจะละสายตาแล้วขับรถออกไปเผยอวี้จอดรถ ลดกระจกลง มองหรงชิงเหวินแล้วเรียกว่า “พ่อหรง”หรงชิงเหวินพยักหน้า “รีบขับเข้าไปเถอะ แม่เตรียมของโปรดลูกไว้ให้แล้ว”เผยอวี้พยักหน้า ไม่ได้ถามอะไรต่อ ขับรถลงไปยังลานจอดรถใต้ดิน

จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าโดยสมบูรณ์ทั้งสองพาเด็ก ๆ กลับไปที่วิลล่าหรงซูพาเหมยเหม่ยไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้า จากนั้นทั้งสี่คนนั่งรับลมทะเลบนระเบียง พลางกินบาร์บีคิวความกังวลและความเหนื่อยล้าทั้งหมดในช่วงเวลานี้ล้วนไม่สำคัญอีกต่อไปหลังจากกินดื่มจนอิ่มหนำทุกคนก็นั่งดูโทรทัศน์ในห้องรับแขกต่ออีกพักหนึ่งจู่ ๆ เหมยเหม่ยก็หันมาพูดกับแม่ว่า “คุณแม่คะ หนูอยากโทรคุยกับพ่อสักหน่อย”หรงซูพยักหน้า “ไปสิจ๊ะ!”เหมยเหม่ยเดินกลับเข้าห้องเอง หยิบสมาร์ตวอทช์ขึ้นมา พอดีกับที่เซิ่งถิงเชินโทรเข้ามา“คุณพ่อคะ”“วันนี้เหมยเหม่ยสนุกไหม?”“สนุกมากเลยค่ะคุณพ่อ วันนี้คุณแม่สวยมาก คุณพ่อจะมาดูคุณแม่ไหมคะ”“...”สองพ่อลูกคุยกันอยู่กว่าสิบนาทีประมาณสามทุ่มเด็กทั้งสองเหนื่อยมาก จึงล้มตัวลงนอนและหลับไปอย่างรวดเร็วเจียงอวี่จัดการรูปที่ถ่ายวันนี้เสร็จแล้วส่งให้หรงซูชุดหนึ่ง จากนั้นก็โพสต์รูปลงโซเชียลแบบเก้าช่อง โดยมีรูปเดี่ยวของหรงซูสามรูป รูปเด็ก ๆ สามรูป รูปวิวหนึ่งรูป รูปอาหารเย็นหนึ่งรูป และรูปสุดท้ายเป็นรูปคู่ของเธอกับหรงซู ในภาพเธอเอนศีรษะพิงไหล่หรงซู สีหน้าดูมีความสุขอย่างมากหรงซูเห็

ดังนั้นการเปิดโปงเรื่องอื้อฉาวของตระกูลหลี่ในครั้งนี้ จึงไม่ใช่การกระทำเพราะความหุนหันพลันแล่นเพื่อใคร แต่เป็นแผนที่เตรียมการไว้นานแล้ว แค่ลงมือเร็วกว่ากำหนด เพื่อไม่ให้ตระกูลหลี่ได้ฉลองปีใหม่อย่างสงบเซิ่งหานจางกลับมาในเวลานี้พอดีเมื่อเกิดเรื่องกับตระกูลหลี่ เขาย่อมรู้ข่าวแล้ว จึงอธิบายให้คุณนายใหญ่เซิ่งและเสิ่นอวี้หรงฟังอย่างชัดเจนว่า รัฐบาลต้องการปรับโครงสร้างตระกูลหลี่ เพราะระบบเศรษฐกิจจำเป็นต้องมีคนรุ่นใหม่เข้ามา ไม่อาจปล่อยให้คนเหล่านี้ครองตลาดต่อไปโดยไม่สร้างคุณค่าให้ตลาดได้อีก“ถ้าครั้งนี้พวกเขาให้ความร่วมมือกับการสอบสวนอย่างจริงจัง ชดเชยความเสียหายอย่างรอบด้าน ก็ยังพอรักษารากฐานของตัวเองไว้ได้ การยอมตัดส่วนที่เสียหายเพื่อรักษาส่วนที่เหลือคือทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขา เพราะฉะนั้นเรื่องนี้ คุณแม่ครับ พวกเราไม่ควรเข้าไปแทรกแซง ให้ตระกูลหลี่ตัดสินใจกันเอง แต่คุณแม่จะช่วยเตือนพวกเขาสักหน่อยก็ได้” เซิ่งถิงเชินกล่าวคุณนายใหญ่เซิ่งและเสิ่นอวี้หรงจึงเพิ่งรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเซิ่งถิงเชินจริง ๆ“งั้นก็แปลว่าซูชิงจือออกหน้าปกป้องหรงซูจริง ๆ เหรอ?” เสิ่นอวี้หรงขมว

เซิ่งถิงเชินสีหน้าเย็นชา ยื่นมือดับก้นบุหรี่ แล้วไม่สนใจเขาจากนั้นก็พูดถึงเรื่องของจ้าวเจิงหลังจากตระกูลจ้าวเผชิญวิกฤติครั้งใหญ่เมื่อปีที่แล้ว จนถึงตอนนี้พูดได้เลยว่ายังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ ขณะนี้จ้าวเจิงยังคงจัดการปัญหาภายในตระกูล แต่เขาก็เป็นคนที่ไม่ธรรมดา อาศัยโอกาสครั้งนี้เข้าถือหุ้นใหญ่ของหลายบริษัทได้สำเร็จและตอนนี้เขาก็พ้นระยะเวลาที่ถูกเฝ้าติดตามแล้ว“จ้าวเจิงเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้นนะ”แต่เซิ่งถิงเชินกลับไม่ใส่ใจขณะนั้นเองโทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เป็นวิดีโอที่ส่งมาจากหมายเลขแปลก แม้ภาพหน้าปกจะมืดสลัว แต่ก็เห็นเงาร่างที่กำลังเต้นอยู่บนเวทีได้อย่างชัดเจนเซิ่งถิงเชินกดเปิดวิดีโอ เสียงดนตรีอึกทึกเร่าร้อนในคลิปฟังดูแสบแก้วหูเป็นพิเศษ บนเวทีมีหญิงสาวรูปร่างสูงเพรียว สวมกางเกงขาสั้นสีดำที่ยิ่งขับให้เรียวขายาวตรงได้สัดส่วนดูโดดเด่น ท่อนบนสวมเสื้อหนังเกาะอก ปล่อยผมยาวสยายเธอเต้นโพลแดนซ์ไปตามจังหวะดนตรี ในแววตาไม่มีความยั่วยวน มีเพียงรอยยิ้มที่สดใสและเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ราวกับทั้งร่างกายและจิตวิญญาณได้ปลดปล่อยอย่างแท้จริง ทั่วทั้งร่างเปล่งประกายความงดงามที