All Chapters of Friend With Benefits รักระหว่างเพื่อน : Chapter 21 - Chapter 30

"น้องฟางอายุกี่ขวบแล้ว" ไม่รู้ทำไมผมถึงเกิดอยากรู้เรื่องเด็กที่ชื่อฟางอะไรนั่นขึ้นมา ทั้งที่ปกติผมสนใจใครที่ไหนกัน"ปีนี้หกขวบเต็ม วัยกำลังน่ารักเลย แต่น่าเสียดายที่น้องฟางไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าพ่อ""ทำไมเหรอครับ หย่ากันกับแม่เด็กเหรอ""ไม่ใช่หรอก แม่น้องฟางบอกพ่อเด็กตายตั้งแต่ยังไม่รู้ว่ามีน้องฟางด้วยซ้ำ"คนนอกอย่างผมฟังยังหดหู่ แล้วสองแม่ลูกจะขนาดไหน ลูกขาดพ่อ เมียขาดผัว ชีวิตคงไม่ง่ายเลย"แล้วแม่เด็กทำงานอะไรเหรอครับอา""ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายบริหารการเงินบริษัท แต่ว่าแต่ก่อนแม่น้องฟางก็เป็นวิศวกรนะ มาเปลี่ยนสายงานหลังเรียนจบปริญญาโทนี่เอง""เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เก่งจังเลยนะครับ เลี้ยงลูกคนเดียว แถมยังเรียนต่อจนจบปริญญาโทอีก""ทั้งเก่งและแกร่งเลยล่ะ ว่าแต่ทำไมคุณธามถึงได้ดูสนอกสนใจเรื่องของน้องฟางกับแม่จัง"นั่นสิ..ผมก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน"ไม่รู้สิครับอา สงสัยผมชอบผู้หญิงเก่งล่ะมั้ง" เก่งและแกร่งเหมือนอย่างผู้หญิงที่ไม่เคยหายไปจากหัวใจ ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปีก็ตามEnd Tham Talkพร่ามัวเลือนรางไร้ซึ่งความชัดเจนในความสัมพันธ์ฉันจึงตั้งชื่อเล่นเด็กน้อยที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเ

แม่ฉันร้องไห้หนักมาก พยายามเค้นถามว่าพ่อเด็กเป็นใคร แต่ฉันก็เอาแต่เงียบ เงียบจนถึงปัจจุบัน ปิดปากไม่ยอมบอกใครว่าธามคือพ่อน้องฟาง ซึ่งพ่อแม่และพี่ชายของฉันก็เลิกถามไปนานแล้วล่ะ ไม่รู้ว่าไม่สนใจหรือทำใจได้แล้วที่ฉันท้องไม่มีพ่อ ทุกคนช่วยฉันแก้ปัญหาเรื่องนี้โดยบอกกับคนนอกว่าพ่อของน้องฟางตายไปแล้ว และคอยช่วยประคองเราสองแม่ลูกจนพวกเรามีวันนี้ น้องฟางเติบโตมาท่ามกลางครอบครัวที่อบอุ่น แม้ขาดพ่อ แต่ก็ห้อมล้อมด้วยคนที่รัก ส่วนฉันครอบครัวก็ส่งเสริมจนเรียนจบปริญญาโท ได้เปลี่ยนสายงานอย่างที่วางแผนเอาไว้ มีบ้านที่พ่อแม่ยกให้ มีรถเก๋งคันเล็กที่ผ่อนหมดแล้ว เงินเดือนถึงไม่มากแต่ก็จัดว่าได้อยู่“ว่าไงคะ วันนี้น้องฟางอยากกินอะไร หรือว่าอยากกินข้าวนอกบ้านไหม”“อืม..” น้องฟางกลอกตาทำท่าครุ่นคิด ไม่ถึงนาทีก็ฉีกยิ้มแฉ่ง “น้องฟางอยากกินพี่ก้อน ไปกินพี่ก้อนกันนะคะแม่เฟย์ขา”หลังจากที่พวกเราสองแม่ลูกกินบุฟเฟ่ต์จนอิ่มหนำ น้องฟางก็จูงแขนฉันเข้าร้านไอติมที่หนูน้อยโปรดปรานต่อ แน่นอนว่าฉันย่อมไม่ขัดใจลูก และไม่คิดจะทำ“น้องฟางเอาอันนี้ค่ะ” เป็นเมนูเดิมที่ลูกสาวฉันชอบสั่ง“ส่วนแม่เฟย์เอาอันนี้” และฉันเองก็สั่งไอติม

“ไม่ ไม่อ่านด้วยซ้ำ”ไม่รู้หรอกว่าธามมีเหตุผลอะไรมันถึงได้ตัดขาดจากพวกเรา แต่หากให้เดาคงเป็นเพราะฉัน ถ้าไม่ใช่ธาม คงเป็นฉันที่หายไปจากชีวิตเพื่อนทุกคนแทน“นี่ก็นานแล้วเนอะที่ไม่ได้เจอไอ้ธามเลย เห็นแต่มันโพสต์ไอจีนานๆ ครั้ง ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง”“ก็คงสบายดีแหละ” ทายาททีกรุปเชียวนะ มีอะไรให้ไม่สบายกัน “แล้วมึงรู้ไหมว่าธามมีใครหรือยัง มันจะแต่งงานเมื่อไหร่”“ทำไม หรือมึงคิดจะกลับไปกิ๊กกับมันอีก?”“ให้ฟรีแถมทีกรุปกูยังไม่เอา ที่ถามก็แค่อยากรู้เท่านั้นแหละ” ไอ้วินด์หัวเราะ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่ามันจะหัวเราะทำแป๊ะอะไร“อ้อ! อย่างนี้นี่แหละ เท่าที่กูรู้นะ ธามมันไม่มีใคร แต่เพอร์เฟกต์อย่างมัน อีกไม่นานก็คงมีแหละ”ก็ได้แต่หวังว่าจะเป็นอย่างที่วินด์พูด เมื่อไหร่ที่ธามมีครอบครัว นั่นจะเป็นสิ่งที่ป้องกันไม่ให้ธามมาวุ่นวายกับน้องฟางถ้ามันรู้ว่าลูกเป็นสายเลือดของฉันกับมันเช้าวันแรกของการทำงานฉันก็ประเดิมด้วยการเข้าประชุม ประชุมที่เหมือนไม่ใช่ประชุม แต่เหมือนเป็นการเรียกรวมตัวลูกน้องเพื่อไปด่ามากกว่า ซึ่งพนักงานตัวเล็กตัวน้อยอย่างพวกฉันก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งก้มหน้าฟังและพูดครับ/ค่ะ เมื่อหัวหน้าถามว่าพ

“อะไรนะ!” ฉันตกใจจนเผลอตะโกนใส่หน้าผู้จัดการแผนก สุพจน์ผงะไปก่อนจะเผยสีหน้าไม่พอใจออกมา “ขอโทษค่ะท่าน ดิฉันตกใจไปหน่อย”“คุณจะตกใจทำไมกันกับเรื่องแค่นี้ หรือมีอะไร”“เปล่าค่ะท่าน” ไม่ใช่ว่าไม่เคยรับหน้าที่ประสานงานระหว่างบริษัทกับผู้ร่วมทุน แต่ผู้ร่วมทุนที่ฉันเคยประสานงานด้วยไม่ใช่ธามไง แต่นี่เป็นธาม “ดิฉันมีงานอีกหลายอย่างที่ยังทำไม่แล้วเสร็จเลยค่ะท่าน เกรงว่าหากรับหน้าที่ประสานงานแล้วจะส่งผลกระทบกับงานที่ได้รับมอบหมายก่อนหน้านี้”“ถ้าเป็นเรื่องนั้นคุณไม่ต้องห่วง งานอะไรก็ตามที่คุณทำยังไม่เสร็จ เดี๋ยวผมหาคนมาทำแทน ส่วนคุณดูแลแค่เรื่องประสานงานกับทีกรุปก็พอ เบื้องบนสั่งลงมาว่ากับผู้ร่วมทุนรายนี้จะมีอะไรผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด ผมไม่ไว้ใจใครนอกจากคุณ”“แต่ท่านคะ..”“คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง งานที่คุณทำอยู่วันนี้เคลียร์ให้เสร็จว่ามีอะไรบ้างแล้วแจ้งผม หรือถ้าจะไม่ทำก็ยื่นใบลาออกไปซะ”หรือถ้าไม่อยากทำก็ยื่นใบลาออกไปซะอย่างนั้นเหรอเฮอะ! คิดว่าคนอย่างอีเฟย์จะเลือกอะไรกันล่ะ“สวัสดีค่ะ ดิฉันจากลาลิลพร็อพเพอร์ตี้มาพบผู้บริหารทีกรุปค่ะ” แน่นอนว่าเลือกที่จะทำสิคะ ใครจะบ้ายื่นใบลาออ

ทำใจได้แล้วล่ะกับเรื่องที่ต้องรับหน้าที่เป็นผู้ประสานงานระหว่างสองบริษัท แต่เรื่องที่ยังติดค้างอยู่ในใจกลับเป็นเรื่องเด็กคนนั้น เด็กที่ธามสวมกอดและให้ความสนิทสนม ก็เผลอคิดไปเหมือนกันว่าอาจเป็นลูกอีกคนของธาม กระนั้นก็ไม่ได้ปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์ จึงได้ลองสืบดูเท่าที่จะทำได้“ลุงเห็นหนูเฟย์ที่ทีกรุป แต่เรียกไว้ไม่ทัน ลุงถามกับเจ้าพิทักษ์เลยรู้ว่าหนูเฟย์เป็นคนประสานงานระหว่างสองบริษัท โลกกลมดีเนอะ ไม่อยากเชื่อว่าเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกัน”ใช่แล้วล่ะ แหล่งข้อมูลไหนจะรู้ลึกรู้จริงไปกว่าคนใกล้ชิดได้ ฉันส่งยิ้มแฉ่งให้ลุงบันลืออย่างที่ทำประจำ แม้ไม่ใช่ญาติ แต่ก็เหมือนญาติ เผลอๆ อาจสนิทกว่าญาติด้วยซ้ำ“นั่นสิคะลุงบันลือ โลกกล๊มกลม เฟย์เองก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะได้มีโอกาสทำงานกับลุง แต่ลุงคะ เฟย์ขออะไรอย่างได้ไหม”“ได้สิลูก ว่าแต่หนูเฟย์จะขออะไรลุงรึ”“เฟย์ก็เหมือนหลานลุง คงลำบากใจถ้าคนในทีกรุปรู้ว่าเรารู้จักกัน โดยเฉพาะผู้บริหาร เฟย์กลัวคนจะมองว่าเป็นเพราะเฟย์เป็นหลานลุงบันลือหรือเปล่าถึงได้เป็นผู้ประสานงานที่ทางลาลิลพร็อพเพอร์ตี้ส่งมา เฟย์กลัวคนอื่นจะมองว่าเรามีนอกมีในกันน่ะค่ะ เพราะอย่า