All Chapters of Friend With Benefits รักระหว่างเพื่อน : Chapter 71 - Chapter 78

“งั้นเชิญ ประตูอยู่ทางนู้น” ออกปากไล่ไม่พอ ยังโบกมือไสส่ง แตกต่างจากตอนแรกที่แทบจะหามฉันขึ้นเกี้ยว ก็อย่างนี้แหละนะ ฉันมันหมดประโยชน์แล้วนี่นาเวลาผ่านไปเร็วจนน่าตกใจ เผลอแป๊บเดียวหน้าที่ผู้ประสานงานระหว่างสองบริษัทของฉันก็เสร็จสิ้น แน่นอนว่าถึงเวลาที่ต้องพาตัวเองกลับออฟฟิศลาลิลพร็อพเพอร์ตี้ เอาจริงนะ ฉันไม่อยากไปจากทีกรุปเลย เพื่อนร่วมงานก็ดี สังคมก็ดี ต่างจากบริษัทต้นสังกัดเหมือนฟ้ากับเหวทว่าคนเราจะทำตามความอยากของตัวเองไปทุกเรื่องได้ที่ไหนกัน จริงอยู่ที่ธามเสนอให้ฉันไปลาออกจากบริษัทเดิมแล้วย้ายมาทำงานที่ทีกรุป แต่ฉันก็ปฏิเสธไป เพราะเสียดายเงินที่เดิม“ใจหายเหมือนกันนะคะเนี่ยที่คุณเฟย์จะกลับออฟฟิศเดิมแล้ว”“ไว้ว่างๆ เฟย์จะแวะมาเยี่ยมนะคะคุณรพินทร์ ดีใจที่ได้ร่วมงานกับคนเก่งๆ อย่างคุณรพินทร์นะคะ” ฉันไม่ได้ปากหวาน แต่ฉันพูดความจริง รพินทร์คือเลขานุการมืออาชีพ แถมยังเป็นพนักงานที่ซื่อสัตย์และรักองค์กร เรื่องที่ผู้จัดการแผนกการเงินคนเก่ายักยอกเงินบริษัท ก็ได้รพินทร์นี่แหละที่ช่วยเก็บหลักฐาน“รพินทร์เองก็ดีใจนะคะที่ได้รู้จักคุณเฟย์ อายุไม่เท่าไหร่ แต่ทำงานเก่งมากค่ะ หวังว่าจะมีโอกาสได้ร

ช่วงแรกธามให้ฉันฝึกงานกับคุณพิทักษ์ไปก่อน พอเป็นงานแล้วค่อยให้แบ่งหน้าที่กันว่าใครจะรับผิดชอบส่วนไหน การทำงานที่ทีกรุปแตกต่างไปจากลาลิลพร็อพเพอร์ตี้มาก ที่นี่เป็นระบบมากกว่า และไม่มีระบบอุปถัมภ์ พนักงานทุกคนล้วนแล้วแต่เข้าทำงานด้วยความสามารถที่ตัวเองมี เพราะอย่างนี้บริษัทถึงได้ก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ ไม่เหมือนบริษัทเก่าฉันที่นับวันยิ่งถอยหลังลงคลอง“เดี๋ยวผมจะให้คุณเฟย์ทำงานเอกสารง่ายๆ ก่อนนะครับ พอเข้าใจระบบแล้วค่อยไปขั้นต่อไป”“ได้ค่ะ” ฉันทำหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายอย่างที่เต็มที่ให้สมกับเงินเดือนที่ได้รับ ซึ่งมากกว่าที่เดินถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ชั้นผู้บริหารไม่ใช่ใครจะเข้าจะออกได้ง่ายๆ แต่พอฉันก้มหน้าทำงานไปได้ไม่นานก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงของใครบางคน พอเงยหน้าขึ้นมองจึงได้เห็นว่าเป็นผู้หญิงนิรนามที่อยู่ในช่วงวัยกลางคน ทว่าหน้าตายังสวยราวกับสาวอายุสามสิบกลาง“สวัสดีครับคุณสินี” ฉันรีบลุกขึ้นพร้อมพิทักษ์แล้วทำความเคารพผู้มาเยือนตามเลขานุการรุ่นพี่ ผู้หญิงท่าทางผู้ดีมองฉันเพียงหางตาก่อนเชิดหน้าขึ้นอย่างคนถือตัว “บอสเข้าประชุมอยู่ครับ”“นานไหม”“น่าจะประมาณหนึ่งถึงสองชั่วโมงได้ครับ ยังไงรบ

เพราะอย่างนี้เองสินะที่ตลอดมาทำไมธามไม่เคยเล่าเรื่องแม่ให้ฉันฟัง ทั้งที่กับเจ้าสัวธนัสเอง ธามมักเล่าเรื่องท่านให้ฉันกับน้องฟางฟังอยู่บ่อยๆ“ไม่ว่าลูกจะพูดยังไง ลูกก็คือลูกของแม่ เป็นสมบัติของแม่ แม่สั่งให้ทำอะไร ลูกก็ต้องทำ!”“พอสักทีเถอะค่ะ ธามไม่ใช่สมบัติของคุณ และธามก็ไม่จำเป็นต้องทำตามทุกเรื่องที่คุณสั่ง ชีวิตธามเป็นของธามเอง ไม่ใช่ของใคร” ในฐานะที่ฉันเองก็มีลูก ฉันไม่เคยคิดจะขีดเส้นทางให้ลูกเดิน ลูกมีสิทธิ์เลือกชีวิตในแบบที่ตัวเองต้องการ แม่อย่างฉันขอแค่สองอย่าง หนึ่งคือลูกต้องปลอดภัย และสองคือขอให้ลูกมีความสุขโดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร“แล้วเธอมายุ่งอะไรด้วย ฉันจะคุยกับลูกชายฉัน”“ธามเป็นลูกชายคุณหญิงก็จริง แต่ก็เป็นพ่อของลูกสาวดิฉันด้วย ถือเป็นคนในครอบครัวที่ดิฉันต้องปกป้อง” นาทีต่อให้เป็นแม่ธามฉันก็ไม่สนใจอะไรแล้ว ป้าทรงผมกะบังลมนี่ถือสิทธิ์อะไรกันมาสั่งให้ธามทำตามที่ตัวเองต้องการ มิหนำซ้ำยังพูดออกมาได้ว่าธามเป็นสมบัติของตัวเอง “ดิฉันว่าสิ่งที่คุณหญิงควรทำ ไม่ใช่การมาบังคับลูกชาย แต่เป็นการฝึกจิตใจตัวเองให้สงบ อ้อ! แล้วก็เข้าวัดทำบุญบ้างนะคะ จะได้เลิกฟุ้งซ่านแล้วก็ไม่มีเวล

"เปล่า" ฉันคว้าเดรสสีชมพูที่แขวนอยู่ในตัวเสื้อผ้าแล้วพาตัวเองไปที่ห้องน้ำด้วยความหงุดหงิดที่ไอ้ธามไม่ทำอะไร "ชิ! คนอุตส่าห์เคลิ้ม คอยดูนะ ครั้งหน้าแม่จะเล่นตัวซะให้เข็ด"ไม่นานฉันก็ออกจากห้องน้ำ เปลี่ยนจากชุดทำงานเป็นเดรสสีชมพูหวาน ทั้งยังปล่อยให้ผมยาวสลวยพลิ้วไหวเคลียคลอไปกับแผ่นหลังบาง"สวย" ธามมองฉันตาเยิ้ม เล่นเอาฉันเขินจนไปไม่เป็น"เฮ! อย่ามองแบบนี้ดิ""ก็เฟย์สวย" พ่อน้องฟางคว้าเอวฉันให้นั่งลงบนตัก "สวยมาก สวยจนทำธามใจสั่นไปหมดแล้วรู้ไหม""ไม่คิดว่าธามจะพูดอะไรแบบนี้เป็นกับเขาด้วย" แต่ก่อนธามเย็นชาเข้าถึงยาก แต่ก็นั่นล่ะถึงทำให้ฉันตกหลุมรักพ่อน้องฟางเรียวปากบางหยักขยับยิ้มให้ฉัน เป็นยิ้มที่ส่งให้ดวงตาคู่คมสว่างเจิดจ้า แถมยังทำให้ฉันได้เห็นรอยตีนกาที่หางตาธามอีกด้วย "พรุ่งนี้ก็สามสิบแล้วสินะธาม""ใช่ สามสิบแล้ว อายุเหมาะสมที่จะมีครอบครัว""หาแฟนสิ ถ้าอยากแต่งงาน" ธามมองฉันแล้วอมยิ้ม"ก็นั่งอยู่บนตักนี่ไงแฟนธาม""ขี้ตู่ เฟย์ไปเป็นแฟนธามตั้งแต่ตอนไหน""เป็นตั้งนานแล้ว รู้ไหมตอนที่ธามอยู่เมืองนอก เวลามีคนถามว่ายูมีแฟนไหม ธามก็บอกว่า แฟนไอชื่อเฟย์""ง้ะ! ได้ไง ธามยังไม่เคยขอเฟย์เป็นแ