All Chapters of Friend With Benefits รักระหว่างเพื่อน : Chapter 41 - Chapter 50

ลาออก อย่างนี้ต้องลาออก~ฉันตะโกนดังลั่น แต่เป็นการตะโกนในใจนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า‘คุณเฟย์ ช่วยทำพรีเซนต์การประชุมให้ผมที ผมทำไม่ทัน ขอพรุ่งนี้ก่อนแปดโมงเช้านะ ทำได้ใช่ไหม’ เสียงผู้จัดการแผนกการเงินของลาลิลพร็อพเพอร์ตี้ที่ดังมาตามสาย ทำฉันอยากเขวี้ยงสมาร์ตโฟนทิ้งซะเหลือเกิน แต่คิดไปคิดมาก็ไม่ดีกว่า ซื้อมาตั้งแพง เสียดายของ‘แต่ท่านค่ะ ตอนนี้ดิฉันมารับหน้าที่เป็นผู้ประสานงานกับทางทีกรุปนะคะ เกรงว่าคงทำงานตามที่ท่านสั่งไม่ทัน เพราะงานทางนี้ก็ยังจัดการไม่เสร็จเลยค่ะ’ โขกสับใช้งานฉันเยี่ยงทาสได้นะไม่ว่า แต่นั่นก็ควรอยู่ในขอบเขตอำนาจที่มี ไม่ใช่ย้ายมาอยู่ถึงออฟฟิศทีกรุปแล้วยังโทร. มาสั่ง นี่มันเกินไป‘ถึงอย่างนั้นก็เถอะ จริงอยู่ที่คุณได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ประสานงาน แต่อย่าลืมนะว่าแค่ชั่วคราว พอโปรเจกต์จบ คุณก็ต้องกลับมาทำงานกับผม เพราะฉะนั้นทำตามที่ผมสั่ง พรุ่งนี้ก่อนแปดโมงเช้าถ้าผมไม่เห็นงานที่ให้คุณทำส่งเข้าอีเมล ผมคงต้องหาผู้ช่วยคนใหม่ เข้าใจตรงกันนะคุณเฟย์’พอวางสาย น้ำตาฉันก็ไหลออกมา กี่ปีแล้วนะที่ทนให้สุพจน์จิกหัวใช้งาน ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ แต่ฉันก็ต้องก้มหน้าก้มตาทำ บางวันทำงานให้สุพจน์จน

“เรื่อง?”“เรื่องวันนั้นที่เฟย์บังเอิญไปเห็นธามจูบกับกริ๊ง ธามอยากอธิบาย”เหมือนถูกฝ่ามือใครฟาดเข้าที่ใบหน้า ฉันไม่คิดว่าธามจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา บอกตรงๆ เลยว่าตั้งรับไม่ทัน และไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกยังไงดี “อย่าเลยธาม เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับเฟย์”“เกี่ยวสิเฟย์ ธามไม่อยากให้เฟย์เข้าใจผิด ธามกับน้องกริ๊งไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ นะ ส่วนจูบนั่น กริ๊งเป็นคนจูบธามก่อน มันเป็นจังหวะนรกที่เฟย์มาหาเข้าพอดี”“เมื่อก่อนธามก็บอกกับคนอื่นว่าไม่ได้เป็นอะไรกับเฟย์” แล้วพอลับตาคนไปเป็นยังไงล่ะ ฟัดกันนัวจนมีน้องฟางนี่ไง“ไม่เหมือนกันเลยเฟย์”“ไม่เหมือนกันยังไงธาม เหมือนกันนั่นแหละ แต่ก็ช่างเถอะ เฟย์ไม่อยากรื้อฟื้นเรื่องที่ผ่านไปแล้ว เอาเป็นว่าธามจะเป็นอะไรกับใครยังไงก็เป็นเรื่องของธาม ไม่เกี่ยวกับเฟย์ ระหว่างเราโฟกัสแค่ลูกก็พอ เข้าใจตรงกันนะ”ฉันหันหลังเตรียมเดินกลับเข้าบ้าน ทว่าสองขาก็พลันชะงักงันเมื่อได้ยินธามพูดประโยคต่อมา“หลายปีที่ธามหายไป ธามไม่เคยลืมเฟย์เลย ธามคิดถึงเฟย์อยู่ทุกวัน แต่ที่ธามไม่กล้ามาหา ไม่กล้าติดต่อ ก็เพราะธามรู้ว่าตัวเองทำผิดกับเฟย์ไว้มาก ทั้งที่อยากเห็นหน้าใจแทบขาด ธามก็ทำได้แค

“อะไร วิธีไหนกันธาม”“เป็นเมียธามไง ไม่ต้องโกงบริษัท ธามจะเซ็นยกสมบัติให้เฟย์หมดเลย”หลังจากที่ธามถูกสันหนังสือที่ฉันโยนใส่กระแทกหน้าผากเพราะมันดันเสนอวิธีรวยทางลัดให้กับฉัน ธามก็หายไปกว่าค่อนวัน ไม่ได้แวะมากินอาหารกลางวันกับฉัน แต่ก็ไม่ลืมให้คุณพิทักษ์ซื้ออาหารและขนมหวานพร้อมเครื่องดื่มมาให้ ตอนแรกก็นึกว่าธามโกรธเลยไม่มา แต่พอถามกับเลขานุการจึงได้รู้ว่าเจ้าสัวธนัสแวะมาหา ธามจึงอยู่ทานกลางวันกับพ่อ'ใช่ค่า จอดหน้าบริษัทได้เลยค่ะ' ฉันวางสายจากภรรยาคนขับรถรับส่งนักเรียนเมื่อรถตู้โรงเรียนมาจอดชะลอหน้าบริษัท"สวัสดีค่าแม่เฟย์ วันนี้น้องฟางทำการบ้านเสร็จแย้ว ทำเองด้วย ไม่มีใครสอน น้องฟางเก่งไหมคะแม่เฟย์" ทันทีที่เท้าแตะพื้น เด็กขี้โม้ก็รีบอวดฉันทันที"เก่งมากค่าลูกสาว ทำการบ้านเสร็จแล้วน้องฟางก็ไปเล่นกับพี่ๆ รอแม่เฟย์ที่ห้องเด็กเล่นนะคะ แม่เฟย์ทำงานเสร็จแล้วจะไปรับ"โชคดีที่ว่าทีกรุปมีห้องสำหรับฝากเลี้ยงลูกหลานพนักงาน และยังมีพี่เลี้ยงคอยดูแลเด็กๆ แทนผู้ปกครอง ฉันที่จำเป็นต้องเข้าประชุมกับฝ่ายการเงินจึงพอมีที่ฝากลูกในวันที่บันลือเองก็ยุ่งเหมือนกัน"ฝากลูกด้วยนะคะ ประชุมเสร็จจะรีบมารับ" ฉัน

“โดดเดี่ยวที่ไหนกัน ธามยังมีเฟย์ไง มีเฟย์ในหัวใจตลอดแหละ” นิ้วเรียวยาวแต่แข็งแกร่งอย่างนิ้วผู้ชายเกลี่ยไล้น้ำตาที่ไหลอาบแก้มให้ฉัน “ขี้แยนะเราเนี่ย อย่าร้องสิ เดี๋ยวลูกมาเห็นก็เข้าใจผิดว่าพ่อรังแกแม่หรอก”“อยู่เมืองนอกเป็นยังไงบ้าง” เท่าที่รู้ ธามไม่มีใคร มีแค่พ่อ และพวกฉันที่เป็นเพื่อนสนิท ส่วนแม่และญาติพี่น้อง ธามไม่เคยพูดถึง ไม่เคยเลยสักครั้ง“ก็ดีนะ เหมือนได้ไปเห็นโลกใหม่ๆ ได้เรียนรู้อะไรเยอะเลย อย่างน้อยก็ทำกับข้าวกินเองเป็น สักกางเกงในเองได้ ไม่ได้เป็นไอ้คุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อเหมือนอยู่ที่ไทย”“แล้วเหงาหรือเปล่า”ลมทะเลพัดพาความเงียบมาสู่เรา ธามไม่ได้ตอบคำถามฉันในทันที หากแต่แหงนมองท้องฟ้าสีครามแล้วระบายยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่เศร้าและอ้างว้างจนฉันสัมผัสได้..“ก็มีบ้าง”“ขอโทษนะ ถ้าไม่ใช่เพราะเฟย์ ธามก็คงไม่ต้องหนีไปไกลถึงอังกฤษ”“ไม่เอาสิ” ธามดึงฉันเข้าไปกอด ซึ่งฉันก็ไม่ได้ขัดขืน มิหนำซ้ำสองแขนยังโอบรอบเอวพ่อของลูกแน่น “ธามอยู่ที่นู่นไม่ได้ลำบากอะไรซะหน่อย ตรงกันข้ามกลับได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ได้ประสบการณ์ จนกลายมาเป็นผู้บริหารทีกรุปอย่างทุกวันนี้ไง ก็ไม่อยากจะโม้หรอกนะ แต่ธามว่าปีน

สะโพกสอบเบียดแนบหน้าท้องฉัน ไอ้นั่นที่ยืดได้หดได้ก็แข็งเป็นลำ ซึ่งธามก็กำลังใช้มันถูไถกับร่างกายฉันอยู่“ปล่อยนะธาม อย่าทำอย่างนี้ เฟย์ไม่ชอบ”“งั้นแค่กอดเฉยๆ ได้ไหม”ใบหน้าธามอยู่ห่างฉันเพียงคืบ ปากมันจะจูบฉันอยู่รอมร่อ จริงอยู่ที่ฉันพูดออกไปว่าไม่ชอบ ทว่าร่างกายและหัวใจกลับสวนทาง สัมผัสวาบหวามในวันวานไหลหลั่งเข้ามาในหัวเหมือนฉากในหนังโป๊กึ่งกลางกายร้อนผ่าว ตอบสนองต่อสิ่งเร้ารูปหล่อตรงหน้าอย่างน่าชังไม่ว่าจะเป็นปัจจุบันหรือวันวาน ร่างกายฉันก็ไม่เคยปฏิเสธธามทุกตารางนิ้วบนผิวเนื้อยังจงรักและภักดีกับคนตรงหน้าเฮ้ย! ไม่ได้ๆ ใจเย็นเฟย์ สติค่ะสติ อย่าปล่อยให้ความหื่นครอบงำสิอีบ้าแรงทั้งหมดที่มีถูกปล่อยออกไป ฉันอาศัยจังหวะที่ไอ้ธามกำลังหื่น ผลักมันจนพ้นทางก่อนพาตัวเองออกจากเขตอันตราย “กอดก็ไม่ได้!”“ทำไม เป็นเพื่อนกันกอดกันไม่ได้หรือไง”“เพื่อนบ้านแกสิทำแบบเมื่อกี้ หรือว่าทำอย่างนี้กับผู้หญิงทุกคนที่เรียกว่าเพื่อน” พูดเองก็โมโหเอง“ไม่ ทำกับเฟย์แค่คนเดียว เฟย์เพื่อนธาม”พูดปกติธรรมดาไม่เป็นหรือไง ทำไมต้องทำเสียงกระเส่าด้วยไม่รู้คิดถูกหรือคิดผิดที่ปล่อยให้ธามกลับมาวนเวียนในชีวิตอีกครั้ง