All Chapters of Friend With Benefits รักระหว่างเพื่อน : Chapter 61 - Chapter 70

'สวัสดีค่ะ''พี่เฟย์ กริ๊งอยู่หน้าบ้าน ลงมาคุยกันหน่อย' ฉันรีบเปิดผ้าม่านดู แล้วก็เป็นจริงอย่างที่คนในสายว่า ยายกริ๊งพิงรถเก๋งของหล่อนยืนหน้าสลอนอยู่หน้าบ้านฉัน'ไม่สะดวก มีอะไรคุยกันในโทรศัพท์นี่แหละ''แต่กริ๊งอยากคุยต่อหน้า'ยอมรับว่ากลัว มาดึกดื่นป่านนี้ ฉันก็ต้องคิดในทางที่ร้ายไว้ก่อน เกิดกริ๊งพกปืนหรือน้ำกรดมาด้วย ฉันจะทำยังไง น้องฟางยังเด็ก ฉันจะเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด'พี่ไม่สะดวก''ถ้าพี่เฟย์ไม่ลงมา กริ๊งจะบีบแตรให้ตื่นทั้งหมู่บ้าน พี่เฟย์จะเอาไหมล่ะ'เกลียดที่สุดคือการถูกบีบบังคับ โดยเฉพาะกับคนที่คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ทำ ทั้งที่ความจริงไม่ได้มีเลยสักนิด 'เอาสิ บีบเลย บ้านอื่นจะได้ออกมาช่วยฉันไล่เธอ''พี่เฟย์!''กลับไปซะ พี่จะนอนแล้ว''ถ้าไม่ลงมา กริ๊งจะเข้าไปเอง''เข้ามาสิ พี่จะได้แจ้งตำรวจ' ฉันพูดกับกริ๊งพร้อมทั้งกดปุ่มสัญญาณขอความช่วยเหลือจากยามหน้าหมู่บ้านไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมพนักงานรักษาความปลอดภัยประจำหมู่บ้านที่มีกันอยู่ตั้งหลายคนถึงปล่อยให้คนนอกเข้ามาในยามวิกาลได้ แต่เรื่องนั้นช่างแม่งก่อนเถอะ ตอนนี้ฉันต้องไล่กริ๊งออกไปจากหน้าบ้านให้ได้ก่อนยังดีที่ว่าพนักงานรักษาความป

“เมื่อไหร่จะหยุดสักที!”“แล้วพี่มายุ่งอะไรด้วย”เพราะความสาระแนบวกกับรู้สึกเอ๊ะ ฉันจึงแอบตามพินันท์กับกริ๊งมา ถึงได้รู้ว่าสองคนนั้นรู้จักกัน และอาจไม่ใช่แค่คนรู้จักกันธรรมดาซะด้วย“ก็แล้วทำไมจะยุ่งไม่ได้ พี่เป็นผัวกริ๊งนะ เป็นพ่อของลูกกริ๊ง พี่สู้ไอ้ธามไม่ได้ตรงไหน! ทำไมกริ๊งไม่เคยมองพี่ ไม่เคยยอมรับพี่ในฐานะสามี ทั้งๆ ที่พี่ก็พร้อมรับผิดชอบกริ๊งกับลูก”ฉันถึงกับยกมือขึ้นปิดปากเพราะกลัวตัวเองจะตกใจจนเผลออุทานออกไป พินันท์ลากยายกริ๊งไปที่ทางหนีไฟโดยลืมหันมามองว่ามีใครตามมาหรือเปล่า ฉันจึงได้เห็นได้ยินอะไรความลับที่มั่นใจว่ากริ๊งไม่ต้องการเปิดเผยให้ใครได้รับรู้แน่นอน.. ฉันล้วงสมาร์ตโฟนออกจากกระเป๋าก่อนกดถ่ายวิดีโอไว้ ให้ได้ทั้งภาพและเสียง ในอนาคตถ้ากริ๊งยังไม่เลิกตามราวีฉันกับลูก ฉันคิดว่าวิดีโอนี่แหละจะช่วยพวกเราได้“พี่สู้พี่ธามไม่ได้สักอย่าง ทั้งการศึกษา ฐานะ หน้าที่การงาน พี่ธามเป็นถึงประธานบริษัท ส่วนพี่ ขนาดผู้จัดการแผนกยังเป็นได้แค่รักษาการเลย”“แต่พี่รักกริ๊ง”แหม! บอกว่ารักกริ๊ง แต่หลายวันก่อนยังมาหน้าหม้อใส่ฉันอยู่เลย“รักมันกินได้ที่ไหน รักมันทำให้กริ๊งมีหน้ามีตาไม่ได้ กริ๊ง

“อือ แต่หายเจ็บแล้ว” ฉันจับมือใหญ่ที่อยู่ห่างจากแผลฉันเพียงเส้นผมกั้น ธามสัมผัสผิวเนื้อฉันด้วยมืออันสั่นเทา แค่ฉันเห็นสายตาพ่อน้องฟางก็พอเดาได้ว่าธามกำลังคิดอะไร “ไม่ต้องห่วงหรอกน่า เฟย์หายเจ็บแล้ว ส่วนรอยนี่ว่าจะไปเลเซอร์หลายครั้งแล้วแหละ แต่ติดที่ขี้เกียจแล้วก็ไม่ค่อยมีเวลา”“เฟย์กับลูกไม่น่าต้องมาเจอเรื่องบ้าๆ พวกนี้เลย”“อดีตแก้ไขได้ที่ไหนกัน เราอยู่กับปัจจุบันกันดีกว่าธาม มาช่วยกันคิดว่าจะเอายังไงดีเรื่องกริ๊ง แล้วอีกอย่างเลิกโทษตัวเองได้แล้ว ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นฝีมือกริ๊ง ไม่ใช่ธามซะหน่อย” กลายเป็นว่าฉันที่จะมาขอคำปรึกษาจากพ่อของลูกต้องมานั่งปลอบใจธามแทน อีเฟย์ล่ะอยากจะบ้าตายค่ะทุกคน“เรื่องกริ๊งเดี๋ยวธามจะปรึกษาทนายว่าดำเนินคดียังไงได้บ้าง แล้วช่วงนี้ธามอยากให้เฟย์อยู่ใกล้ธามตลอด ย้ายมาทำงานห้องธาม แล้วก็กลับบ้านพร้อมกัน ธามว่าเพื่อความปลอดภัย ให้ธามย้ายไปอยู่กับเฟย์กับลูกชั่วคราวจนกว่าจะจัดการทุกอย่างเรียบร้อยดีกว่านะ อยู่กันสองคนยังไงก็ไม่ปลอดภัย”ถ้าสถานการณ์ปกติฉันไม่มีทางให้ธามย้ายไปอยู่ด้วยกันเด็ดขาด แต่นี่กริ๊งมันบ้าแค่ไหนก็เห็นกันอยู่“แล้วช่วงที่ลูกไปโรงเรียนล่ะ” คน

“ธาม! เฟย์ไม่โอเคนะที่ธามทำแบบนี้ ถ้าขืนธามยังไม่หยุด พรุ่งนี้เก็บของออกจากบ้านเฟย์ไปเลย” ฉันใช้ท่าไม้ตาย ซึ่งมั่นใจว่าธามจะยอมฟังกัน“ให้ธามเข้าบ้านแล้วคิดว่าจะไล่ธามออกไปได้อย่างง่ายๆ อย่างนั้นเหรอเฟย์ ไม่มีทางซะหรอก”“ไม่นะธาม” ฉันพยายามใช้มือจับประตูห้องไว้ แต่ธามก็แกะออกได้ก่อนปิดประตูห้องนอนฉันลงอย่างเงียบเชียบแทบไร้เสียง “นี่ธามจะข่มขืนเฟย์อย่างนั้นเหรอ!”“ธามจะทำอะไรอย่างนั้นกับเฟย์ได้ยังไง” ธามวางฉันลงบนเตียง จูบแผ่วเบาที่กลางหน้าผากก่อนดึงผ้ามาห่มให้ โดยไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั้น “ฝันดีนะคะแม่น้องฟาง”เจ้าของแผ่นหลังกว้างเดินออกจากห้องนอนฉันไปแล้ว ทว่าก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายก็ยังเต้นไม่หยุด ให้ตายเถอะ! ธามทำฉันหวั่นไหวอีกแล้วกว่าหนึ่งอาทิตย์ที่ฉันตัวติดกับประธานทีกรุป เรียกได้ว่าเห็นธามที่ไหน ที่นั่นต้องมีฉัน ซึ่งก็รู้สึกปลอดภัยอยู่หรอก แต่ก็คิดว่าดูเว่อร์ไปหน่อย อีกอย่างกริ๊งก็ถูกจับกุมแล้วด้วย“เรื่องกริ๊งก็เรียบร้อยไปแล้วไม่ใช่เหรอ ธามให้เฟย์ย้ายกลับไปอยู่ที่ห้องทำงานเดิมเถอะนะ”เพราะหลักฐานแน่นหนาประกอบกับทนายของธามเก่ง ใช้เวลาไม่นานจึงส่งกริ๊งเข้าห้องขังได้ ซึ่งฉันก็คิดว่

“พวกคุณไปรู้จักกันได้ยังไง แล้วคุณไม่รู้เหรอว่ากริ๊งคิดยังไงกับธาม”สรุปจากที่ฉันนั่งฟังพินันท์เล่ากว่าครึ่งชั่วโมง กริ๊งเป็นเพื่อนรุ่นน้องของเพื่อนอีกที ทั้งคู่เจอกันโดยบังเอิญตอนงานวันเกินเพื่อน สบตาแล้วเกิดปิ๊งปั๊งกัน จึงนัดเจอและมีอะไรกันเรื่อยๆ แต่ไม่ได้ให้สถานะกับอีกคนจนกริ๊งท้องกุ้งนาง ช่วงนั้นน่าจะเป็นช่วงที่ธามอยู่อังกฤษ“ผมขอกริ๊งแต่งงาน แต่กริ๊งปฏิเสธผม กริ๊งบอกว่าผมไม่คู่ควรที่จะเป็นพ่อของลูกเธอ ผมมันจน ที่สำคัญเธอมีผู้ชายที่คบหาเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว ผมตามสืบจนรู้ว่าผู้ชายที่กริ๊งพูดถึงคือธาม”ถึงไม่ใช่เซียน แต่ก็พอมองออกว่าหัวจดเท้าของพินันท์ล้วนมีแต่แบรนด์เนม เอิ่ม.. ถ้าสำหรับกริ๊งพ่อกุ้งนางเรียกว่าจน แล้วอีเฟย์นี่คงโคตรจะจน“แล้วทำไมคุณพินันท์ไม่บอกธามเรื่องที่ว่าคุณเป็นพ่อของลูกกริ๊ง”“ผมเองก็เคยคิดจะบอกหลายครั้ง แต่พอเห็นธามเอ็นดูกุ้งนาง แล้วก็ไปกันได้ดีกับกริ๊ง ผมเลยไม่อยากทำลายความฝันกริ๊งที่อยากเป็นเมียมหาเศรษฐี”“ก็เลยยอมอยู่ในมุมของตัวเองเงียบๆ อย่างนั้น?”“อ่าฮะ”ไม่รู้ว่าฉันควรนิยามพินันท์ว่าเป็นคนดีหรืออะไร “แล้วคุณไม่รู้เลยเหรอว่าธามคิดยังไงกับกริ๊ง”“รู้สิ ผ