Kabanata 1

​Ibinalik ako ni Rylander sa bahay ng asawa ko sa kabila ng nangyari sa amin.

​Sa buong byahe, walang umimik sa amin. Hindi na rin ako nagsalita dahil pakiramdam ko ay wala na akong mukhang maihaharap sa kanya. Hiyang-hiya ako sa sarili ko.

​Pagkakita sa akin ni Anton, agad nandilim ang tingin niya, ngunit umaliwalas din ito nang makita ang kanyang tiyo.

​"Tito Lander!" Salubong niya sa amin.

​Agad akong tumabi at yumuko, handa sa anumang panânakit na gagawin niya, pero wala akong natanggap. He didn't hurt me.

​"Nakita ko ang asawa mo sa gilid ng kalsada. Are you going to abandon her? Paano kung kumalat ang balita na inabandona mo ang asawa mo? How can I collaborate with you and invest in your company?" mariing tanong ni Lander. "Keep her until the divorce papers are signed, Anton. I don't want to be involved in your dirty business."

​Hindi agad nakasagot si Anton.

​"Kung 'yon ang gusto mo, Tito, susundin ko," kalmadong sagot ni Anton at umakbay pa rito. "At ikaw..." baling niya sa akin. "Mag-ayos ka. Mag-usap tayo mamaya."

​"S-Sige," sagot ko at agad na tumalima. Ramdam ko ang mabilis na tibôk ng puso ko habang paakyat sa ikalawang palapag.

​Sobrang kaba ko kanina dahil akala ko ay isusumbong niya ako kay Anton, pero nagulat ako dahil pinagtakpan niya ang nangyari sa amin. Hindi ko alam kung ano ang pinaplano niya, pero sa ngayon, kailangan kong magkunwaring walang nangyari.

​Sa mga sumunod na araw, habang naghahain ako ng kape, napapansin kong laging nakasunod ng tingin sa akin si Lander. Pilit ko siyang hindi pinapansin.

​"I'm staying here for a couple of days, Anton. Pinapa-renovate ko pa ang bahay ko. Papayag ka naman siguro, 'di ba? You have a spare room, right?" puno ng awtoridad na tanong ng lalaki.

​"Walang problema, Tito! Welcome na welcome ka rito!" tuwang-tuwang sabi ni Anton.

​"And by the way, my partner in Thailand wants to talk to you about a deal. What do you think?" wika nito sabay buga ng usok ng sigarilyo.

​Hindi ko napigilang maubo. "Pasensya na—"

​"Are you asthmatic, Asefeh?" tanong niya na nagpakabog nang matindi sa dibdib ko. "Sorry."

​Mabilis akong umiling. "Hindi po."

​"Pumasok ka na nga lang sa loob! Ang arte mo!" pagtataboy sa akin ni Anton.

​Sa takot, aligaga akong pumasok sa loob, rinig ang tuwa sa boses ni Anton dahil mukhang may makukuha na naman siyang investor mula sa Thailand.

Kinagabihan, hindi ako makatulog. Iniisip ko pa rin ang mga titig ni Lander. Bakit siya nandito? Bakit kailangang sa bahay pa namin siya tumuloy?

​Lumabas ako para uminom ng tubig. Tahimik ang buong mansyon, tanging ang tunog lang ng ulan sa labas ang naririnig ko. Pero pagdating ko sa kusina, napatigil ako.

​Nakatayo si Lander sa harap ng counter, hawak ang isang baso ng whiskey. He wasn't wearing his suit jacket anymore, just a white dress shirt with the sleeves rolled up, revealing the veins on his powerful arms.

Napalunok ako. Gustong kong bumalik, pero baka sabihin niyang iniiwasan ko siya dahil sa nangyari sa amin.

​"Can't sleep?" malamig niyang tanong nang hindi lumilingon.

​"K-Kukuha lang po ng tubig," bulong ko.

Nilagpasan ko siya, pero bago ko pa maabot ang pitsel, naramdaman ko ang presensya niya sa likuran ko hanggang sa dumikit ito sa akin.

Ramdam ko ang pamumukol ng pagkalalakî niya na kumikiskis sa pang-upo ko at hindi ko mapigilan makaramdam ng init. Bumigat ang paghinga ko.

​I was trapped between the counter and his body. Amoy na amoy ko ang halo ng mamahaling pabango at alak sa kanya.

​"Bakit hindi mo sinabi sa kanya?" tanong ko sa mahinang boses, hindi makatingin nang diretso. "Bakit pinagtakpan mo ako?"

​Ramdam ko ang pagdampi ng hininga niya sa tenga ko. "Do you really think I did that for you, Asefeh?" Inilapag niya ang baso saka sinapo ang magkabila kong susô, at gigil na pinisil. "Hmm?"

​Humigpit ang kapit ko sa gilid ng counter.

"Then why?" I asked, trembling.

Hindi ko siya magawang itulak. Nag-iinit ako sa ginagawa niyang pagmasahe sa dibdib ko.

​"Because you're still his wife... on paper," he whispered sensuálly. "And I don't share what's mine until I'm ready to take it completely."

​Nanlaki ang mga mata ko. Bago pa ako makapagsalita, pinihit niya ako paharap sa kanya. He looked at me with those dark and hungry eyes.

​"Don't look at me like that, Feh. Baka makalimutan kong nandito ang asawa mo at angkinin ka dito." Mapang-akit niyang sabi habang pinaglalandas niya ang bibig sa leeg ko. "Akala mo ba nakalimutan ko ang nangyari sa atin?"

Sunod-sunod ang paglunok ko. "L-Lander..." Umangat ang mukha ko nang kagatîn niya ang lace ng nightgown ko dahilan para dumulas 'yon sa aking balat.

"Akala mo ba hindi ko napapansin ang pag-iwas mo sa akin?" Tumingin siya sa akin sabay halik sa balikat ko. "Hindi ko mapapalampas lahat nang 'yon, Feh. Babawi ako. Sisiguraduhin kong paninindigan mo ako sa ginawa mo no'ng gabing 'yon."

"I was drunk—"

​Biglang may narinig kaming yabag mula sa itaas, si Anton.

​Mabilis akong kumalas at tinulak siya ng mahina. Lander just smirked, casually taking a sip of his drink as if nothing happened.

​"Asefeh! Ikuha mo ako ng tubig! Bilisan mo!" sigaw ni Anton mula sa itaas.

Nataranta ako lalo na't nandito ang tiyuhin niya at baka makita niya kami.

​"P-Paakyat na!" sagot ko, nanginginig ang mga kamay.

​Habang naglalakad ako palayo, narinig ko ang huling hirit ni Lander bago ako tuluyang makalabas ng kusina.

​"The Thailand trip, Asefeh... I'll make sure Anton stays there for a long time. Be ready."