All Chapters of เมื่อนางร้ายหายไป: Chapter 21 - Chapter 30

 เห็นรถม้าจากตระกูลวิลเลี่ยมเข้ามาจอดอยู่ที่ลานหน้าบ้านได้สักพักแล้ว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าอลันจะมาพบเธอ อาริเทียร์อุตส่าห์ให้แมรี่รีบแต่งตัวให้อย่างเร่งรีบ แต่กระนั้นก็ไม่พบว่าอลันจะมาพบเธอเสียที ได้ยินว่าท่านพี่อาร์ดิโตที่เป็นสหายของท่านพี่อลันไปที่ดัชชีเพื่อสะสางปัญหาที่เกิดขึ้น ส่วนท่านพ่อก็ไปทำงานตามปกติ อลันที่มาที่นี่ไม่ใช่ว่าจะต้องมาพบเธอหรอกเหรอจู่ ๆ อาริเทียร์ก็คิดอะไรบางอย่างได้ นอกจากเธอแล้วในคฤหาสน์แอสเตอร์ยังมีอีกคนนี่นา เมื่อคิดได้เช่นนั้น อาริเทียร์จึงวิ่งไปยังห้องของท่านแม่ทันที ใกล้จะถึงห้องนอนของท่านแม่เข้าไปเรื่อย ๆ คนตัวเล็กวิ่งออกมาโดยไม่ได้สวมรองเท้า เพราะความรีบร้อนอยากจะรู้เรื่องราวทั้งหมดโดยเร็วที่สุด ที่ลำคอก็ยังรู้สึกเจ็บจากการที่อาร์ดิโตใช้สายเวทน้ำแข็งคาดคั้นเอาในสิ่งที่เธอไม่รู้เรื่อง หญิงสาวค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจลงจนแทบจะเป็นปกติ“ท่านหญิง” แมรี่ที่วิ่งตามมา ส่งเสียง“ชู่ว์” อาริเทียร์ทำเสียงชู่ว์ให้ทุกคนเงียบ “อยู่ตรงนี้ไม่ต้องเดินตามมา”แม

     สิ่งที่อาริเทียร์กระทำลงไปทำให้ไคเดนรู้สึกลำบากใจ นับเป็นความลำบากใจต่อเธอที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกตั้งแต่รับเด็กคนนั้นเข้ามาเลี้ยงดู แต่เขาจะไม่มีวันใจอ่อนกับเด็กคนนั้นเด็ดขาด แล้วการที่เธอมีชีวิตอยู่ได้มีทุกวันนี้ก็เป็นเพราะความเมตตาของเขาต่างหาก “นายคิดว่าอย่างไรละเบลฟอร์ด” ไคเดนถามความคิดเห็นของพ่อบ้าน เมื่อได้อยู่กันตามลำพังในห้องทำงานของตนเอง “ผมคิดว่า การโกหกก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรนี่ครับ” เบลฟอร์ดรู้ดีว่าดยุกไคเดนผู้เป็นนายกำลังบังเกิดความใจอ่อนต่อท่านหญิงผู้นั้น ไคเดนมองคนเป็นพ่อบ้าน “หมายความว่ายังไง?” เขาไม่ค่อยเข้าใจนัก “เราจะบอกเธอว่า...ท่านดยุกทำตามคำขอร้องของเธอ เพื่อหลอกให้ท่านหญิงมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างน้อย ๆ ก็จนกว่าเราจะจับเธอแต่งงานกับมาร์ควิสวิลเลี่ยม เมื่อเธอแต่งงานไปแล้ว เป็นอันว่าเราได้ทำตามคำทำนายพวกนั้นแล้ว” เบลฟอร์ดเสนอความคิดเห็นของตนเอง

     ดยุกไคเดนส่งสายตาเกรี้ยวกราดให้กับแมรี่ เขาโกรธที่จู่ ๆ เธอก็เข้ามาขัด “ท่านหญิงรอท่านแกรนด์ดยุกอยู่ในสวนค่ะ” แมรี่รีบผายมือนำทางให้กับแขกของเจ้านาย อากาศตอนนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิที่อบอุ่นแต่ จู่ ๆ ก็เกิดสายลมเย็นยะเยือก เดาว่าดยุกไคเดนน่าจะโกรธไม่น้อยที่เรื่องมันเป็นเช่นนี้ เขาไม่ได้รู้ตื้นลึกหนาบางเรื่องความสัมพันธ์ของพ่อลูก คาดเดาเอาเองว่าน่าจะหวงบุตรสาวและไม่อยากให้ใครเข้าใกล้เธอ นั่นคือสิ่งที่ไนซีอาคิด “ฉันขอไปด้วยได้ไหมคะ อาริเทียร์เธอคุยไม่ค่อยเก่งแล้วก็ยังไม่หายป่วยดี ถ้ามีฉันไปด้วยน่าจะทำให้บรรยากาศดีขึ้น” ลูเซียน่ามีความพยายามที่จะเสนอหน้าเข้าไปอยู่ด้วย “เลดี้ลูเซียน่า” ไนซีอาหยุดชะงัก “ได้ใช่ไหมล่ะคะ ฉันจะให้หญิงรับใช้เตรียมชากับขนมให้นะคะ” ผู้ชายร้อยทั้งร้อยล้วนแล้วแต่ยอมทำตามข้อเสนอเธอทั้งนั้น หญิงสาวก้มหน้าก้มตาเขินอายพยายามเดินเข้าไปในสวน ไม่ได้ดูด้วย

     “ยังคงเป็นประเด็นอยู่เนือง ๆ บอกไปใครจะเชื่อว่าบุตรีของดยุกแอสเตอร์ เป็นลูกแท้ ๆ ของเขา ถึงแม้ว่าจะมีการพยายามออกมายืนยันจากตัวของท่านดยุกและท่านชายอาร์ดิโตทายาทอันดับหนึ่งก็ตาม พวกเราล้วนเดาได้จากการที่ท่านดยุกไคเดนรีบรับเลดี้ลูเซียน่าเป็นลูกบุญธรรม ไหนจะการเปิดตัวในงานเลี้ยงฉลองตำแหน่งของลอร์ดอาร์ดิโตอย่างยิ่งใหญ่  ในความคิดของผู้เขียนแล้ว หากเลดี้ลูเซียน่าไม่ใช่คนสำคัญและท่านหญิงอาริเทียร์เป็นทายาทของพวกเขาจริง ๆ คงจะไม่รีบเปิดตัวเลดี้ลูเซียน่าในงานสำคัญอย่างแน่นอน เส้นผมสีทองดวงตาสีฟ้าสุกใส ใครที่อายุมากหน่อยคงจะทราบดีว่าเลดี้ลูเซียน่างดงามเหมือนกับอดีตดัชเชสที่ล่วงลับไปแล้วขนาดไหน เพราะถ้าไม่เหมือนกัน เจ้าของคฤหาสน์แอสเตอร์คงไม่รีบรับเธอเข้ามาอยู่ในบ้าน เพื่อเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของหัวใจ ผู้อ่านคิดเช่นนั้นไหมล่ะ ตอนนี้เท่ากับว่าท่านหญิงอาริเทียร์จึงกลายเป็นสมาชิกในครอบครัวเพียงคนเดียวที่มีผมสีน้ำตาล ทุกท่าน

 อาริเทียร์รู้สึกว่าหัวใจของตนเองเต้นตึกตักตลอดทั้งคืน ใบหน้าหล่อเหลาและน้ำเสียงนุ่มทุ้มของไนซีอาวนเวียนเข้ามาอยู่ในสมองของตัวเธอเองตลอดเวลา แต่กระนั้นก็มีความรู้สึกผิดบางอย่างเธอเป็นหญิงที่มีคู่หมั้นอยู่แล้ว แม้ว่าคนเช่นอลันจะกระทำเรื่องไม่น่าให้อภัยกับเธอได้ แต่ความรู้สึกผิดบาปเรื่องที่ตนคิดถึงชายอื่นทั้งที่เธอเองก็มีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้วกำลังกัดกินต่อมศีลธรรมของตนเองถ้าหากไนซีอามาสารภาพความในใจกับเธอล่ะ เธอจะตอบเขาอย่างไร การกระทำทุกอย่างที่เขากำลังปฏิบัติต่อเธอในเวลานี้มันค่อนข้างชัดเจนว่าเขามีความรู้สึกบางอย่างให้กับเธอ อาริเทียร์เองก็ไม่ใช่คนเขลา เธอฉลาดพอและรับรู้เรื่องความรู้สึกพวกนั้น แต่เพราะยังมีสัญญาหมั้นหมายของตระกูลอยู่ ไม่ช้าไม่เร็วเธอก็อาจจะต้องแต่งงานกับอลัน เพราะดยุกไคเดนจะไม่ยอมให้เธอรอดพ้นเงื้อมมือของเขาไปได้อย่างแน่นอน และอาริเทียร์ก็ไม่อยากให้ไนซีอาถูกผู้คนครหาในเรื่องนี้ แต่เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะเอาอย่างไรกับสิ่งที่เกิดขึ้นดีหญิงสาวคิดเรื่องนี้ตลอดทั้งคืนจนหัวสมองล้าไปหมด แต่ยังไม่ทันที่อาริเทียร์จะได้ข่มตานอน ท้องฟ้าก็เริ่มสว่าง ไม