All Chapters of เมื่อนางร้ายหายไป: Chapter 51 - Chapter 60

80 Chapters

CHAPTER 51 ทวงคำตอบ

มีหลายเรื่องที่ไน‍ซี‍อายังรู้สึกค้างคาในใจ ชายหนุ่มแวะไปหาที่ห้องพักของเธอ และพบว่าอา‍ริ‍เทียร์กำลังนั่งปักผ้าเช็ดหน้าอยู่อย่างเงียบสงบ เขานึกของคุณที่วันนั้นเธอช่วยปลอบประโลมให้เขาคลายความวิตกกังวล ยิ่งใกล้ชิดเธอเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งไม่อาจจะปล่อยมือไปจากเธอKnock knock!!ไน‍ซี‍อาเคาะประตูห้องที่เปิดค้างเอาไว้ เธอเงยหน้าจากงานปักเมื่อเห็นว่าเป็นเขาก็ลุกออกจากโต๊ะมาต้อนรับ“...” อา‍ริ‍เทียร์ยิ้ม เขาเป็นคนตั้งใจมาพบเธอ ก็ควรจะเป็นคนพูดก่อนว่ามีเรื่องใด ท่าทางเช่นนั้นต้องมีอะไรอีกเป็นแน่ร่างสูงกวาดสายตาดูรอบ ๆ ตัว ไม่พบแม‍รี่ที่มักจะตัวติดกันกับเธอ“แล้วแม‍รี่ล่ะ วันนี้ไม่ยักจะเห็นเธอ” ไน‍ซี‍อาหันกลับไปดูด้านหลังว่ามีใครตามมาไหม ตนเองนั้นปิดประตูเรียบร้อยดีหรือยัง“มาพบแม‍รี่ ไม่ได้มาพบฉันงั้นเหรอคะ” อา‍ริ‍เทียร์กอดอก ริมฝีปากเชิดขึ้นเล็กน้อยอย่างแง่งอน“เปล่าเสียหน่อย” ไน‍ซี‍อาเดินเข้าไปใกล้เธออีกนิด“แม‍รี่ลาพักน่ะค่ะ แล้วก็ดูเหมือนว่าจะกลับไปอยู่กับท่านพี่สักพัก เพราะฉันเพิ่งได้รับจดหมายจากท่านพี่เรื่องขอยืมตัวเธอไป” เพราะถูกเขากดดันร่างเล็กของอา‍ริ‍เทียร์จึงค่อย ๆ ก้าวถอยหลังไปเรื่อย
Read more

CHAPTER 52 วันงานเลี้ยง

 ชุดร่วมงานเลี้ยงของมาดามีอาส่งไปยังคฤหาสน์แอสเตอร์ตามคำสั่งซื้อครั้งแรก เซอร์ราฟรีบมุ่งหน้ากลับไปนำชุดของท่านหญิงกลับคืนมาได้อย่างทันท่วงทีก่อนที่จะถึงงานเลี้ยงแค่เพียงหนึ่งวัน หญิงรับใช้ของปราสาทแกรนด์‍ดยุก ต่างกุลีกุจอจับเธออาบน้ำแต่งตัวประทินผิวให้กับอา‍ริ‍เทียร์ทั้งวันทั้งคืนเครื่องเพชรหลากหลายคอลเลคชั่นถูกคริฟตั้นนำออกมาจากห้องเก็บสมบัติประจำปราสาท ชายสูงวัยสนุกสนานกับการให้สาวใช้ช่วยเปลี่ยนชุดนั้นชุดนี้ เพื่อให้ท่านหญิงดูดีที่สุดวันทั้งวันอา‍ริ‍เทียร์ถูกทุกคนเคี่ยวกรำจนแทบหมดแรง เมื่อเห็นสีหน้าของหญิงรับใช้และทุกคนในบ้านดูมีความสุข อา‍ริ‍เทียร์จึงไม่กล้าพูดอะไรและไม่กล้าอิดออดใด ๆ ทั้งสิ้น เช้าวันงานหญิงรับใช้ปลุกให้อา‍ริ‍เทียร์ตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ คนตัวเล็กลุกออกมาแต่งเนื้อแต่งตัว เครื่องประดับราคาแพงถูกจัดเตรียมรอเอาไว้อยู่แล้ว ชุดที่เป็นผลงานของมาดามีอาเป็นสีแดง ดูเหมือนว่าจะคับขึ้นมานิดหน่อย น่าจะเป็นเพราะเธออยู่ดีกินดีในปราสาทรอนนิ่ง ไม่ต้องทนกินเศษผักดั่งตอนที่อยู่คฤหาสน์แอสเตอร์
Read more

CHAPTER 53 งานเลี้ยงไม่รื่นรมย์

     ไม่คิดเลยว่าท่านพ่อผู้หยิ่งในศักดิ์ศรี ยิ่งกว่าผู้ใดมาพร้อมกับบุตรสาวบุญธรรม ถึงแม้ว่าหล่อนจะมีเชื้อสายเป็นขุนนางก็ตามที แต่กระนั้นนั่นก็เป็นการกระทำที่ไม่ไว้หน้าอา‍ริ‍เทียร์ ยิ่งเป็นการตอกย้ำหนักแน่นลงไปในข่าวลือของหนังสือพิมพ์ มือเรียวเล็กของอา‍ริ‍เทียร์บีบกำเข้าหากัน ถึงสมองจะบอกให้เธอเลิกใส่ใจการกระทำของท่านพ่อได้แล้ว แต่กระนั้นหัวใจของเธอก็ยังรู้สึกเจ็บปวดอยู่ดี “ดยุกไค‍เดนดูทะนุถนอมเลดี้ลู‍เซีย‍น่าดีจังเลยนะคะ” อิซ‍ซา‍เบล‍ล่า ลินคอร์นพร้อมเลดี้ชนชั้นสูงอีกสองสามคนเดินมาหยุดและพูดถึงตระกูลแอสเตอร์โดยตรงต่อหน้าอา‍ริ‍เทียร์ “ทุกคนว่าไหมคะ” เลดี้ผมสีแดงอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นลูกไล่ของอิซ‍ซา‍เบล‍ล่าอีกทีกล่าวสมทบ อา‍ริ‍เทียร์นิ่งไม่ได้ตอบโต้ แต่ต้องการฟังว่าพวกหล่อนไปได้ยินอะไรมาและอยากรู้ว่าคนพวกนี้จะพูดถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นอย่างไร&n
Read more

CHAPTER 54 อา‍ริ‍เทียร์ฟุ้งซ่าน

     เมื่อไม่มีละครให้ดู ผู้คนต่างก็แยกย้ายไปคนละทิศคนละทาง อา‍ริ‍เทียร์ส่งยิ้มให้กับพี่ชายของตนเอง ใบหน้าเขาดูซีดเซียว แต่กระนั้นก็ยังหล่อเหลา “น้องได้ยินแม‍รี่เล่าให้ฟังว่าท่านพี่ไม่สบาย เซอร์‍ริ‍ชาร์ดยังมาพูดอีกว่าท่านพี่ไม่ได้ไปทำงานหลายวัน ป่วยหนักมากไหมคะ อาการดีขึ้นหรือยัง” อา‍ริ‍เทียร์ถามไถ่อย่างเป็นห่วง จะตอบคำถามนั้นอย่างไรดี? ภายในหัวใจของอาร์‍ดิ‍โตรู้สึกขมขื่น ชายหนุ่มยังไม่ได้ตอบคำถามของน้องสาวในทันที สายตามองไปยังลู‍เซีย‍น่าที่ยืนอยู่ท่ามกลางชายหนุ่มชนชั้นสูงเธอ และเสหน้าไปมองยังจุดที่บิดาของเขายืนอยู่ มีแค่เพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าสายตาของดยุกไค‍เดนที่มองไปยังลู‍เซีย‍น่าไม่ใช่ท่านพ่อที่หวงลูกสาว “ดีขึ้นแล้วล่ะ เพราะได้แม‍รี่ช่วยดูแลอะไร ๆ เลยดีขึ้น” แม‍รี่ที่สวมชุดเรียบง่ายสีเขียวเข้มเข้ากับสีดวงตาของเธอเดินมาปรากฏในสายตา อา‍ริ&z
Read more

CHAPTER 55 ถ้ามันแก้ไขได้

     แม‍รี่จับมืออาร์‍ดิ‍โตและพาเขาออกมาจากห้องจัดเลี้ยง เมื่อเห็นว่าปลอดคนแล้ว จึงเริ่มสนทนากับเขา สีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง “ท่านชายอย่าลืมเรื่องสำคัญที่ฉันบอกเอาไว้สิคะ” “เรื่องอะไร” แม‍รี่ขมวดคิ้ว “ก็เรื่องแผนการของลู‍เซีย‍น่า ที่ฉันบอกเอาไว้เมื่อวันก่อนว่าเห็นเธอออกไปจากคฤหาสน์ในตอนดึก เธอไปพูดคุยอะไรสักอย่างกับเลดี้ซาร่า” “อืม ฉันรู้และจำได้ แม‍รี่!” “รู้แล้วก็ต้องช่วยกันระวังสิคะ ฉันไม่เห็นมาร์ควิสอลันในงานเลี้ยงนี้ แต่มั่นใจแน่ ๆ ว่าเขาต้องมาร่วมงาน ถ้าไม่ถูกคนในร้านนักเดินทางจับได้เสียก่อนว่าฉันกำลังตามติดใครอยู่ คงจะได้รู้แล้วว่าเลดี้ซาร่ามอบอะไรให้กับแม่นั่น แล้วแม่นั่นพูดคุยอะไรกับมาร์ควิสอลัน” “ไม่ต้องห่วงฉันแจ้งเรื่องนั้นให้กับไน‍ซี‍อาแล้วล่ะ เขาจะคุ้มครองดูแลเธอ อีกทั้งยังมีอัศวิ
Read more

CHAPTER 56 ติดกับ

 ไน‍ซี‍อาเดินตามมหาดเล็กผู้นั้นไปอย่างว่าง่าย ผู้เป็นแกรนด์‍ดยุกไม่ได้เอะใจสงสัยเรื่องใดทั้งนั้น เพราะคิดว่าคงไม่มีผู้ใดอาจหาญโป้ปดเรื่องรับสั่งขององค์ราชินี มหาดเล็กเดินนำหน้าเขามาจนถึงเส้นทางในสวน ไม่มีทีท่าว่าจะไปยังจุดนัดพบที่พระเชษฐภคินีพำนักอยู่เสียที“นายเป็นใคร” ไน‍ซี‍อาหยุดนิ่งดาบสีเงินถูกชักออกมาจากฝัก“เอ๊ะ...” มหาดเล็กตัวปลอมเห็นท่าไม่ดี พยายามจะวิ่งหนี แต่ไม่ทันแล้ว ดาบสีเงินที่อาบไปด้วยออร่าสีแดงเพลิงถูกนำไปจดจ่อที่คอ“บอกฉันมาว่าแกเป็นใคร” ใบหน้าของแกรนด์‍ดยุกไน‍ซี‍อาดำมืดเปลวเพลิงสีแดงฉานโอบล้อมรอบตัวชายผู้นั้น ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด ผิวกายเริ่มพุพองจากเปลวไฟร้อนระอุเขาที่ได้รับค่าจ้างเพียงไม่กี่เหรียญเงินให้เข้ามาสร้างความปั่นป่วนในงานเลี้ยงไม่คิดว่าตนเองนั้นจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่“ไว้ชีวิตกระหม่อมด้วย กระหม่อมจะบอกแล้ว บอกแล้วพ่ะย่ะค่ะ ปะ...เป็น...มาร์ควิสอลัน มาร์ควิสอลันแห่งตระกูลวิล‍เลี่ยม เขาเป็นผู้ที่บอกให้กระหม่อมมาทำ
Read more

CHAPTER 57 ถ้าหากเป็นคุณ...

     แทนที่จะเป็นโถงทางเดินกลับกลายเป็นประตูระเบียง อา‍ริ‍เทียร์ที่อยู่ในสภาพไม่เรียบร้อยนักถอยหลังไปจนติดกับราวระเบียง น้ำตาไหลลงอาบแก้มนวล ใบหน้าที่ตบแต่งเป็นอย่างดีตั้งแต่เช้า เวลานี้เลอะเทอะเปรอะเปื้อน อลันที่ถูกถีบจนตกไปอีกฝั่งหนึ่งของเตียงลุกตามเธอมาอย่างรวดเร็ว “เทียร์ เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก” “อย่าเข้ามา” อา‍ริ‍เทียร์ทั้งสั่นและหวาดกลัวไม่เหลือทางหนีให้เธออีกต่อไปแล้ว คนตัวเล็กมองลงไปยังพื้นด้านล่างพบว่าตนถูกพามายังชั้นที่สามของตัวอาคาร ถ้าตกลงไปเธอไม่รอดแน่ ๆ หากรอดก็อาจจะพิการตลอดชีวิต สองขาที่สั่นเทา ค่อย ๆ ก้าวข้ามไปอยู่อีกฝั่งราวระเบียง “เทียร์...” อลันหน้าตาตื่น “กลับเข้ามาเดี๋ยวนี้ ตกลงไปมันเจ็บนะ ถ้าเธอไม่ตายก็ต้องพิการไม่ก็เสียโฉม ฉันไม่ชอบผู้หญิงพิการหรอกนะ” เขาข่มขู่ “มาร์ควิสอลันฉันบอกว่าอย่าเข้ามา” อา&
Read more

CHAPTER 58 ไม่มีอะไรมาหยุดได้ NC

 ไน‍ซี‍อาต้องอดทนอย่างยิ่งที่จะไม่กลืนกินเธอในตอนนี้ เมื่อรถม้ามาหยุดอยู่ที่หน้าปราสาทรอนนิ่ง ชายหนุ่มเร่งรีบพาเธอกลับขึ้นไปบนห้องนอนทันที ห้องนอนที่เป็นห้องนอนของเขาคริฟตั้นไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่กระนั้นก็ไม่ได้ถามคำถามใด ๆ จากผู้เป็นนาย สีหน้าทั้งของเขาและท่านหญิงไม่ค่อยดีเท่าใดนัก“เกิดอะไรขึ้นหรือครับ” คริฟตั้นถามเอาเผื่อว่ามีเรื่องเร่งด่วนเขาจะได้ช่วยจัดการ“ไม่มีเรื่องอะไรหรอก เอาไว้ฉันค่อยเล่าให้ฟังหลังจากนี้ก็แล้วกัน” ไน‍ซี‍อาออกคำสั่ง “อ้อแล้วก็ อย่าให้ใครขึ้นไปป้วนเปี้ยนที่ชั้นสองเด็ดขาด จนกว่าจะถึงเวลามื้อกลางวันพ่อบ้านสูงวัยทำหน้าตื่นตระหนก แต่ก็พอจะเดาเรื่องราวได้  เมื่อมาถึงห้องนอนไน‍ซี‍อาช่วยปล่อยเธอออกจากเสื้อคลุม ร่างเล็กนอนบิดเร่ากระสับกระส่ายอยู่บนที่นอน สองขาเรียวเล็กหนีบเข้าหากันอย่างเป็นธรรมชาติ อา‍ริ‍เทียร์รู้แค่เพียงว่าวิธีการนี้ช่วยให้เธอคลายความทรมานได้ชั่วคราว“ให้ผมตามลู‍คัสได้นะเทียร์” เขาถ
Read more

CHAPTER 59 คุณจะไม่เสียใจใช่ไหมคะ? NC

     ของแข็งอุ่นร้อนถูกนำมาทาบทับเอาไว้ที่ส่วนนั้น ไน‍ซี‍อาถูไถกับช่องทางสวาทของอา‍ริ‍เทียร์เพื่อให้น้ำหวานเธอหลั่งออกมาอาบชโลมให้ทั่วทั้งลำเอ็น ครั้งแรกของผู้หญิงอาจจะมีเจ็บบ้าง ไน‍ซี‍อาจึงไม่อยากเร่งรีบมากนัก แม้จะรู้ว่าเธอกำลังทุกข์ทรมานจากยาปลุกกำหนัดที่ไอ้หมอนั่นเอาให้เธอดื่ม   สำหรับชนชั้นสูงเช่นอา‍ริ‍เทียร์แล้ว เธอเคยเรียนรู้เรื่องพวกนี้จากอาจารย์ที่ท่านพ่อเคยหามาให้ เขาให้เธอเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องพวกนี้ เพื่อจะได้กลายเป็นภรรยาที่ดีของสามี อาจารย์บอกกับเธอว่าครั้งแรกของหญิงสาวอาจจะมีเจ็บปวดอยู่บ้าง บางครั้งก็มีเลือดไหล อา‍ริ‍เทียร์ในตอนนั้นนึกขลาดกลัว เธอเคยถามคำถามโง่ ๆ กับอาจารย์ว่าเคยมีใครเจ็บจนถึงกับตายไหม ท่านอาจารย์ได้แต่ขำ เธอบอกกับอา‍ริ‍เทียร์ว่าเจ็บ แต่เป็นความเจ็บปวดที่มีความสุข และก็ไม่มีใครตายคาเตียง แต่ในสมองของอา‍ริ‍เทียร์กลับคิดตรงข้ามกัน ถ้าเจ็บมันจะมีความสุขได้อย่างไรกัน
Read more

CHAPTER 60 แสร้งเป็นน้องสาวที่ห่วงใย

     ในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ไน‍ซี‍อาพยายามพาตัวอา‍ริ‍เทียร์กลับไปที่ปราสาทรอนนิ่ง อลันเองก็พยายามหาทางหลบหนี เมื่อชายหนุ่มออกมาจากห้องนอน กลับพบองค์ราชินีเดินผ่านมาทางนั้นพอดี สายตาของผู้มีสถานะสูงส่งมองชายตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจนัก ผมสีแดง ดวงตาสีแดงมีไม่กี่คนในอาณาจักร “มาร์ควิสอลันงั้นหรือ” ฟรานเชสก้าเอ่ยเรียกก่อนที่อลันจะก้าวเท้าหนีไปไหน ชายหนุ่มตัวแข็งทื่อสมองกำลังคิดหาคำแก้ตัว “ถวายพระพรดวงตะวันแห่งอาณาจักร” เขาหมุนตัวกลับมาทำความเคารพอย่างนอบน้อม “ที่นี่เป็นเขตหวงห้าม มาร์ควิสมาที่นี่ได้อย่างไรกัน” ฟรานเชสก้าถาม สายตามองเข้าไปในห้องนอนที่เขาเพิ่งจะออกมา มันเป็นห้องว่างที่ใช้สำหรับรับแขกสำคัญของประเทศ จึงไม่ค่อยได้เปิดใช้งานบ่อยมากนัก   ตอนที่อลันกำลังคิดคำแก้ตัวลู‍เซีย‍น่าก็โผล่หน้า
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status