บททั้งหมดของ ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา: บทที่ 51 - บทที่ 60

100

บทที่ 26 เหิมเกริมนัก 1/2

ครั้งหนึ่งเกิดอาเพศใหญ่ บ้านเมืองที่สงบสุขเกิดโกลาหล เนื่องจากเด็กที่กำเนิดจากตระกูลขุนนางปลายแถว ยกบุตรชายที่กำเนิดแต่อนุชั่วช้า ขับไล่ลูกของอดีตฮูหยินใหญ่จากจวนให้ต้องระหกระเหินเร่ร่อนไปอยู่หมู่บ้านริมชายเขา เด็กชายผู้นั้นกำเนิดได้วันเดียว พลันตีฆ้องร้องป่าวบอกข่าวใหญ่ ไม่สนดินสนฟ้าสนราชาแห่งแคว้น พลันเกิดคลื่นลมในวังหลวงทำให้ฮองเฮาประชวรครั้งใหญ่... อันเฟิงฟังนักเล่าเรื่องของโรงน้ำชาผู้แต่งเรื่องได้เข้าทีนัก แค่นางบอกว่าแต่งให้เกินจริง ให้ดูเหมือนหมิ่นเบื้องสูงเล็กน้อย แต่กลายเป็นว่าคล้ายจะเป็นเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว “พี่ใหญ่เหตุใดเหมือนชีวิตครอบครัวเราเลยล่ะ” อันหลางได้ฟังก็คิ้วขมวดจนมันขึ้นเป็นรูปดาบเฉียง “ไม่เหมือนกระมัง อย่าคิดมาก” อันเฟิงบอกน้องชายด้วยสีหน้าเบิกบาน “นั่นสิ พวกเรามีพี่ใหญ่ไม่ได้น่าสงสารขนาดนั้นเสียหน่อย” อันหลิงจิบน้ำชาคล้ายผู้มีภูมิความรู้ สีหน้าเคร่งขรึมเสียจนคนเป็นพี่สาวอย่างอันเฟิงส่ายหน้าให้กับท่าทางที่เหมือนคนโตแล้วหากเป็นโลกที่จากมาของนาง อันหลิงนี่จะติดเป็นเด็กเนิร์ดผู้เงียบขรึม แต่ในความรู้สึกพี่สาวอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 26 เหิมเกริมนัก 2/2

“น้องสามเจ้าอย่าเสียใจไป ท่านแม่คอยมองเราอยู่เสมอ” อันเฟิงปลอบน้องชาย นางรู้ว่าอันหลางเป็นบุรุษอ่อนโยนและ มีเมตตามาก ที่สำคัญเขารักมารดามากเช่นกันอันหลิงไม่พูดอะไรเพราะเขาเองก็จุกอยู่ในอกเช่นกัน ถึงขนาดคิดว่าหากพูดอีกสักคำเขาจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้ สามพี่น้องปลอบใจกันอยู่สักพัก จากนั้นเมื่อเซ่นไหว้มารดาเสร็จแล้วจึงนั่งลงกินข้าวด้วยกันหน้าหลุมศพท่านแม่สักมื้อ และเป็นมื้อที่ทั้งสามคนช่างมีความสุขนัก ด้านตระกูลมู่ไม่รู้ว่าเอาความกล้าจากที่ใด ถึงขนาดไม่เซ่นไหว้บรรพบุรุษตามประเพณี แถมยังเอาบุตรชายที่เพิ่งเกิดได้เพียงวันเดียวนั่งเกี้ยวให้คนหาม มีผ้าโปร่งคลุมล้อมอีกสองชั้นกันแมลงและสิ่งสกปรกเข้ามาหาบุตรชายแรกเกิดของเขา แต่ทว่าเหล่าชาวบ้านต่างมายืนมองแล้วพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘เหิมเกริมนัก’ แต่เจ้าตัวกลับคิดว่าชาวบ้านมาร่วมยินดีด้วย กลับหัวเราะเบิกบานตลอดวัน ยิ่งตระกูลมู่ทำเช่นนี้ ยิ่งสนับสนุนเรื่องเล่าในโรงน้ำชากลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมาได้ และเรื่องนี้ก็กล่าวกันไปจนถึงใน วังหลวง เจิงซุ่นซีหลังจากพิธีเซ่นไหว้บรรพชน จึงขลุกตัวอยู่ในห้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27 การค้ามีอุปสรรค 1/2

หลังจากหยุดยาวช่วงเทศกาลชิงหมิง เหล่าเด็กหมู่บ้านชายเขาพาครอบครัวออกไปซื้อหาของอร่อยในเมืองกันเกือบทุกบ้าน ยามนี้ผักที่หมู่บ้านยังขายให้กับบ้านเจิง ผู้เป็นเจ้าของกิจการร้านบะหมี่แซ่เจิงอีกด้วย ทุกอย่างดูจะไปได้สวยหากไม่ใช่ว่าหลังหยุดยาว จะพบกับปัญหาหนึ่งคือมีร้านบะหมี่มาเปิดด้านข้าง และตรงข้ามกันอย่างละร้าน ทำให้ใบหน้าของอันหยางมุ่ย อันเฟิงเห็นดังนั้น จึงยิ้มออกมาพร้อมกับลูบหัวเจ้าอ้วนจอมคิดมากของนาง “เป็นอะไร กลัวเขาจะแย่งลูกค้าเราหรืออย่างไร” “พี่ใหญ่ เหตุใดท่านยังใจเย็นอยู่ได้ ข้าดูแล้วนี่เป็นอุปสรรคการค้าของพวกเราเชียวนะ หากร้านนี้เกิดล่มจมขึ้นมาไม่ใช่บ้านเราบ้านเดียวที่เดือดร้อน” อันเฟิงฉุกคิดได้ลืมว่าตัวเองจ้างเด็กในหมู่บ้าน และเหล่าบิดามารดาของพวกเขาปลูกผักส่งร้านบะหมี่ของนาง หากมีเรื่อง ไม่คาดฝันจะทำให้หลายบ้านล้มตามไปด้วย แต่นางจะยอมได้อย่างไร “เชื่อมือพี่ใหญ่เจ้าสิ แน่นอนว่าบะหมี่ร้านไหนก็สู้บะหมี่ แซ่เจิงของเราไม่ได้” นางมั่นใจในเคล็ดลับความอร่อยจากห้วงมิติที่ติดตัวนางมาตั้งแต่เกิด เป็นเหมือนตัวช่วยให้นางผ่านทุกเรื่องไปได้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 27 การค้ามีอุปสรรค 2/2

“พวกเจ้าอย่ากังวลไป เป็นแค่เพียงสงครามการค้าเท่านั้น ร้านเรานับว่ามีชื่อแล้ว ตำบลเล็ก ๆ เท่านี้ไม่พอให้ร้านเราเติบโต พวกเราควรไปขายในตัวเมืองหลวงกันเถอะ” เด็ก ๆ แต่ละคนหน้าตาตื่น พวกเขาไปในเมืองนับครั้งได้ หากได้ไปทุกวันเช่นนี้จะดีเพียงใด เขาต้องเหนือกว่าเด็กหมู่บ้าน ข้าง ๆ เป็นแน่ “แล้วถ้าขายในเมืองหลวง ต้องไปช่วยงานกันทุกคน ส่วนการเตรียมผักนั้นจะให้เหล่าพ่อแม่ของพวกเจ้าจัดการ เราต้องเหนื่อยกันอีกมาก แต่พี่สาวไม่เอาเปรียบพวกเจ้าแน่นอน พี่สาวจะเพิ่มค่าตอบแทนให้อีกหนึ่งร้อยอีแปะ” เหล่าเด็ก ๆ น้ำตาจะไหลเดิมจากร้อยอีแปะ เพิ่มมาเป็นสองร้อยอีแปะแล้ว และตอนนี้ก็เพิ่มมาเป็นสามร้อยอีแปะ พี่สาวช่างดีกับพวกเขาเกินไป พวกเขาจะกตัญญูต่อพี่สาวในภายหน้า “พี่สาว ท่านดีกับพวกเราที่สุด” “แน่นอนว่าต่อไปเราจะขายกันพันชาม อาจต้องจ้างคนอื่นมาช่วยกันอีก ลำพังพวกเจ้าอาจจะกำลังไม่พอ” ร้านนางอาจจะใช้เวลาปรับปรุงสักห้าวัน ทำโต๊ะเพิ่ม ทำอะไรเพิ่มก็ได้แล้ว ส่วนเรื่องภาชนะนางจัดการเอง “พี่สาวไม่ต้องเป็นห่วง บิดาข้าเป็นช่างไม้เขามีสหายหลายคนที่ทำงานด้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 28 ทำกุศลไปเถอะ 1/2

“น้องรองเจ้ามีเรื่องอะไรหรือไม่ เห็นเหม่อลอยตั้งแต่ เมื่อครู่แล้ว” อันหลิงเม้มปากครุ่นคิดไม่รู้จะพูดออกไปดีหรือไม่ สองมือประสานกันแน่นก่อนมองสบตาพี่ใหญ่ “พี่ใหญ่ ข้าจะขอให้รับเจ้าหมาน้อยข้างร้านเราไปเลี้ยงได้หรือไม่ มันน่าสงสารมากอีกสองร้านชอบตีมัน” อันหลิงเอาเศษอาหารเลี้ยงมันทุกวันจนอิ่มท้องก็จริง แต่ทว่าหากไปขวางหน้าร้านมันจะโดนน้ำร้อนสาดเอาได้ “ข้าก็คิดว่าเรื่องอันใด เช่นนั้นก็เอากลับไปเลี้ยงที่บ้าน สักตัวเอาไว้เฝ้าบ้านดียิ่ง แต่เจ้าต้องช่วยกันอาบน้ำให้มันทุกวัน พี่สาวมีสบู่กลิ่นหอม ๆ อีกด้วย วันนี้จะแจกให้ทุกคนไปใช้” อันเฟิงนึกขึ้นได้ว่าควรจะเอาสบู่ออกมาให้ทุกคนใช้ดูบ้าง นางมีไม่จำกัดในห้วงมิติ บางทีมันอาจจะทำการค้าอีกอย่างหนึ่ง ให้นางอีกด้วย “จริงหรือขอรับ” เหล่าเด็ก ๆ ถามอย่างตื่นเต้น เขารู้ว่าของพวกนี้มีแต่คนชนชั้นสูงเท่านั้นถึงใช้กัน ไม่รู้ว่าพี่อันเฟิงมีของดีเช่นนี้มาแจกพวกเขา “มีไม่จำกัด หมดแล้วก็มาเอาไปได้ สำหรับพวกเจ้าไม่คิดอีแปะแน่นอน ยามเดินไปที่ใดกลิ่นหอมบนตัวจะได้ฟุ้งกระจาย” ในหมู่บ้านนี้เดิมนางแปลกใจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 28 ทำกุศลไปเถอะ 2/2

“มีพอนานแล้ว รถม้าอย่างดีสองร้อยตำลึงก็ซื้อได้ แต่ว่าปัญหาอยู่ที่ใครจะขับเท่านั้นเอง” เรื่องนี้น่าจะจริง แต่ไม่ต้องเป็นห่วงเขาแก้ปัญหาได้ “เรื่องคนขับรถม้าจ้างคนมั่วไม่ได้ ข้าจะปรึกษาพี่วั่งสักคำ ท่านวางใจเถอะ พวกเราต้องมีคนที่ไว้ใจแน่นอน” อันหลางพูดเป็นงานเป็นการจนอันเฟิงตาค้าง ไม่นึกว่าเด็กห้าหนาวจะคิดการรอบคอบเพียงนี้ “เช่นนั้นก็เอาตามนั้นเถอะ พรุ่งนี้พี่จะให้คนไปจ้างรถม้าสองคน พวกเราไปแจกทานด้วยกันทั้งหมดเถอะ” พรุ่งนี้เป็นวันที่นางจะเตรียมของเอาไว้ แล้ววันถัดไปจะแจกอาหาร นางเลือกเป็นข้าวเอามาผัดแล้วก็มีบะหมี่ที่นางขายทุกวันด้วย แต่อาจจะเป็น น้ำใสเพราะมีเครื่องไม่มาก วันถัดมาชาวบ้านรู้ว่าคนบ้านเจิง จะทำอาหารไปเลี้ยงคนยากไร้ที่อารามทุกคนต่างรวมตัวกันที่บ้าน ส่วนใหญ่เป็นสตรีมาช่วยหั่นผักเตรียมของโดยที่สะใภ้จ้าวก็มา แต่มาพูดจากระแนะกระแหนเสียมากกว่า “ไม่รู้ร่ำรวยอะไรนัก ทำบุญทำกุศล หน้าใหญ่ใจโต” ภรรยาผู้นำเหลืออดแล้วจริง ๆ จึงพูดขึ้น “หยู่เยียน หากเจ้าไม่พูดก็ไม่มีใครเขาบอกว่าเป็นใบ้ หากพูดดีไม่ก็อมน้ำลายเอาไว้ อย่าพ่นคำไม่น่าฟังอ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 29 เหมือนขึ้นสวรรค์ 1/2

การเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น บ้านเจิงไม่ได้เลือกผ่าน ในตัวเมืองแต่เลาะไปตามถนนรอบเมืองไปถึงอารามในช่วงสาย เนื่องจากเคยมาสำรวจอารามกับฮั่วซือซืออยู่บ้าง ช่วงตอนที่นางยังเป็นคุณหนู ทั้งแวะเวียนไปไหว้พระหลายที่ ทำให้รู้ว่าอารามไหนที่มีคนยากไร้อยู่มาก อารามนี้อยู่บนเขาเตี้ย ๆ ลูกหนึ่งแม้ทางขึ้นไม่ได้ลำบากนักแต่การยกของขึ้นบันไดชัน ๆ ก็สาหัสสำหรับพวกเราที่มีแต่เด็กทั้งนั้น ดีที่คนขับรถม้าอยู่ช่วยด้วย “เห้อ...หมดเสียที” อันหลางกับอันหลิงทรุดไปกับพื้น หลังยกของที่เอามาแจกขึ้นมาจนหมด เนื่องจากเนื้อตัวของคนยากไร้เหล่านี้สกปรกเพราะไม่อาบน้ำบ่อย พี่สาวของเขาจึงตัดใจยกกันเองดีกว่า “ทุกท่านข้ามีกฎอยู่หนึ่งข้อ วันนี้นอกจากจะมาแจกอาหารแล้วยังแจกชุดใหม่ให้พวกท่านคนละชุด พร้อมกับสบู่และยาสระผม ดังนั้นให้ทุกคนไปรับเสื้อผ้าแจกด้านโน้น ไปอาบน้ำให้เรียบร้อย เพื่อสุขอนามัยที่ดี เวลาทานอาหารจะได้ไม่ปวดท้อง” อันเฟิงคิดเตรียมเสื้อผ้ามาแล้วสองร้อยชุด ผู้ใหญ่ จะมากกว่าเด็ก ด้านหลังวัดเป็นลำธารให้พวกเขาไปอาบน้ำให้สะอาด จะได้ไม่ต้องทนดมกลิ่นไม่พึงประสงค์ เห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 29 เหมือนขึ้นสวรรค์ 2/2

เด็ก ๆ ที่วิ่งตามกลิ่นอาหารมายืนต่อแถวอย่างเป็นระเบียบเพราะผู้ใจบุญบอกว่าอาหารวันนี้มีไม่จำกัน เขาจึงไม่ต้องยื้อแย่งกับผู้ใด เด็กน้อยผู้หนึ่งกินบะหมี่ด้วยความสุข เนื้อที่เคี้ยวในปากเขาแทบไม่อยากกลืนด้วยซ้ำ นางมองดูคนแจกอาหารแล้วมองพื้นที่รอบ ๆ คาดว่าน่าจะเลี้ยงไก่ไว้กินไข่ได้ หรือไม่ก็เลี้ยงเป็ดอีกอย่าง ก็ได้ การลงไปจับปลาไม่ใช่จะง่ายดายเสมอไป ดังนั้นการเลี้ยงสัตว์ไว้เพื่อเป็นอาหารในอนาคตย่อมดีกว่าอยู่อย่างแร้นแค้น นางคิดแล้วก็เดินไปปรึกษาไต้ซือ “ไต้ซือเจ้าคะ หากข้าออกทุนให้เลี้ยงไก่ไว้กินไข่เพิ่มอาหารดีหรือไม่ พื้นที่อารามมีไม่น้อยเลย” “คุณหนูคิดเช่นนั้นดีหรือ” ไต้ซือไม่มั่นใจนัก เขาเป็นเพียงนักบวชผู้หนึ่งที่ใจบุญ ไม่แน่ว่าจะช่วยเรื่องนี้กับคนยากไร้ได้ “ที่นี่เป็นภูเขามีลำธาร หากมีไก่ก็จะได้กินไข่ พวกเขาหลายคนช่วยกันนำไม้ไผ่มาทำคอกเอาไว้ หากมีไข่มากนำไปขายยังได้ตำลึงไปซื้อข้าวสารอีกด้วย เช่นนั้นจึงยั่งยืน” หากให้พวกเขารอแต่ของแจกฝ่ายเดียว คนที่แจกอาจจะหมดกำลังเสียก่อน “คุณหนูความคิดดียิ่ง” “ผ่านทางมามีป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30 ลดขั้นเหลือแค่นายอำเภอ 1/2

สามวันให้หลังต้านโจวเกิดอุทกภัย ฤดูฝนปีนี้ฝนตกติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน ทำให้เขื่อนที่สร้างเอาไว้รับน้ำไม่ไหว สันเขื่อนร้าวจึงต้องรีบระบายน้ำออกมาท่วมบ้านชาวบ้าน จึงมีสารด่วนจากต้านโจวขอเปิดคลังฉุกเฉินแก้ปัญหา แต่ทว่าหลังจากเปิดคลังแล้วนายอำเภอเหลิงฉุยถาน ที่เป็นอำเภอติดกับเขื่อนได้รับผลกระทบมากเบิกเสบียงมาไว้ที่ว่าการอำเภอ แต่กลับ ไม่แจกจ่ายทั้งยังรีดไถชาวบ้าน เจ้าเมืองรู้เข้าจึงจับเขามาลงโทษ แต่เขากลับผูกคอตายหนีความผิดไปก่อน ทิ้งภาระอันใหญ่หลวงไว้เบื้องหลัง “ทูลฝ่าบาท ยามนี้เหลิงฉุยถานต้องแต่งตั้งนายอำเภอเร่งด่วน ทรงมีพระบัญชาด้วยพ่ะย่ะค่ะ” เสนาบดีกรมขุนนางยื่น ฎีกาให้ฝ่าบาพิจารณาเร่งด่วน และเหมือนผู้เป็นใหญ่จะยกยิ้มเพราะยามนี้มู่เสวียนกลับมาแล้ว และลำดับขั้นการยืนจากเบื้องหน้าไปยืนเบื้องหลัง เขาไตร่ตรองอยู่ชั่วครู่ เพราะเรื่องที่กำลังอยู่สืบนี้ ต้องการกันคนของตระกูลมู่ออกไปพอดี ดังนั้นย้ายไปไกล ๆ ก่อนจะมีคำสั่งถัดไปย่อมดียิ่ง “ใต้เท้ามู่ ท่านเพิ่งกลับจากเดินทางไปตรวจเมืองทางตะวันออกใช่หรือไม่ เห็นว่าท่านเป็นขุนนางมานาน ข้าจะให้ท่าน ไปเป็นนายอำเภอเหล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 30 ลดขั้นเหลือแค่นายอำเภอ 2/2

‘เจ้าเด็กไม่รักดี ออกไปก็เสวยสุขทิ้งทุกข์ให้บิดา’ เขาปัดม่านลงจากนั้นหลับตากำหมัดแน่น สักวันเขาจะทำให้เจ้าเด็กเหล่านี้เสียใจ ที่กล้าทิ้งบิดาเช่นเขาออกไปมีชีวิตลำพัง เรื่องของมู่เสวียนข่าวไปถึงตำบลที่เหล่าพี่น้อง ที่เปลี่ยนจากแซ่มู่ไปเป็นแซ่เจิงรับรู้ ใบหน้าพวกเขาเปื้อนด้วยรอยยิ้ม “พี่ใหญ่บิดาตกต่ำลงเรื่อย ๆ เช่นนี้ท่านว่าดีหรือไม่” อันหลางเจ็บใจ ที่บิดาเอาแต่รักอนุตัวร้ายผู้นั้น ไม่สนใจท่านแม่และบุตรชายน่ารักเช่นเขา เขาสมน้ำหน้านัก “เจ้าว่าดีหรือไม่เล่า” อันเฟิงไม่ได้สนับสนุนให้เขาอกตัญญูต่อบิดา แต่อยากให้เขาคิดเองว่าผู้ใดควรกตัญญูผู้ใดไม่ควรกตัญญู “ดีสิ ข้ารู้สึกสบายใจขึ้น เขาจะได้เลิกอวดเบ่งว่าตัวเองเป็นขุนนางใหญ่โต ตอนเขามาบ้านเราคราวนั้นข้าจำได้ขึ้นใจ” อันเฟิงยกยิ้ม ความตกต่ำของเขาเท่านี้มันเล็กน้อยไปนัก เขาไม่อยู่ก็ดีคราวนี้เป็นนางที่จะเป็นฝ่ายรุกบ้างแล้ว “เลิกคิดถึงคนเช่นนั้นเถอะ ไปกินขนมบัวหิมะที่พี่ซื้อมาให้ดีหรือไม่ วันนี้เราขายของกันครึ่งหนึ่งของการขายปกติ จึงขายหมดเร็ว” นางให้คนไปซื้อขนมมาเลี้ยงเด็ก ๆ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-02-17
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
45678
...
10
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status