All Chapters of ทะลุมิติมางัดข้อกับบิดา: Chapter 1 - Chapter 10

100 Chapters

บทที่ 1 ข้ายังไม่ตาย 1/2

บทนำ เมื่อนักเคมีช้ำรัก ถูกคนรักนอกใจได้ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่มู่ที่บิดาโง่เขลา ถูกเมียน้อยเป่าหูบอกว่านางสมควรตายตามมารดาและอาศัยจังหวะที่บิดาไม่อยู่จัดการนาง ที่กำลังไว้ทุกข์ให้ท่านแม่ด้วยการวางยานางให้ตาย มู่อันเฟิงขยับตัวก็รู้สึกอึดอัดและอ่อนแรงพร้อมกับความทรงจำในชาติภพนี้ที่นางได้เกิดใหม่ นอกจากนี้นางยังสามารถหยั่งรู้ล่วงหน้าได้ถึงสามปี ทำให้นางรู้ว่าตอนนี้มารดาที่ตายแล้ว ไม่สามารถเรียกคืนชีวิตได้อีกต่อไป เพราะร่างมารดาถูกฝั่งกลบไปแล้ว ต่อให้มียาย้อนกลับก็ไม่อาจคืนชีวิตมารดาได้ ภายในใจรู้สึก คับแค้น แต่ทว่ายามนี้น้องชายฝาแฝดทั้งสองที่โดนใส่ร้ายว่าเป็นกาลกินีดวงกินบิดากำลังจะถูกขายออกไป ด้วยฝีมือของนางอนุชั่ว ที่บิดายกขึ้นมาดูแลจวนในตำแหน่งฮูหยินใหญ่แทนที่มารดาของนางอย่าง ‘ซ่งหลิน’ ที่ร่วมมือกับนักพรตชั่วหากินกับความเป็นความตายของผู้อื่น ‘ไม่ได้การ ข้าต้องออกไปจัดการคนชั่วช่วยน้องชายฝาแฝดอย่างมู่อันหลิงกับมู่อันหลาง น้องชายที่น่ารักทั้งสองของนาง’ แค่คิดจะออกจากโรงศพพลันก็เกิดแสงวาบเข้ามาที่ร่างกายของนาง ทำให้รู้สึกอุ
last updateLast Updated : 2026-02-14
Read more

บทที่ 1 ข้ายังไม่ตาย 2/2

“ฮั่วซือซือ” เสียงแหบเพราะขาดน้ำเปล่งออกมา มู่อันเฟิงหลับตาอีกครั้งก่อนจะลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ดวงตาของนางส่องประกายกระจ่างใสแวววาว สื่อถึงชีวิตที่กลับคืนมา นางพยายามยกมือขึ้นจับขอบโลงศพ ขณะที่ร่างกายของนางยังคงอ่อนแรงและสั่นสะเทิ้ม ฮั่วซือซือรีบรุดเข้ามาช่วยพยุงนางจากโลงศพ มือของสาวใช้ประคองอย่างนุ่มนวลแต่มั่นคง ใบหน้าของนางเปื้อนไปด้วยน้ำตาแห่งความยินดีและโล่งใจ “คุณหนู! คุณหนูใหญ่! ท่านฟื้นขึ้นมาแล้วจริง ๆ ! ข้าไม่ได้ฝันไป” ฮั่วซือซือร้องด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความตื้นตัน น้ำตาของนางไหลรินเป็นสาย เมื่อออกจากโรงศพมาได้ มู่อันเฟิงหอบหายใจหนัก ๆ สูดอากาศเข้าลึกเต็มปอด เหมือนคนที่เพิ่งผ่านการต่อสู้อันยาวนานมา นางมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความงุนงงและสับสน ใบหน้าของนางชุ่มไปด้วยน้ำฝนที่ตกมาเมื่อครู่อย่างบ้าคลั่ง และชะงักหยุดราวกับโดนพัดขององค์หญิงพัดเหล็กโบกทีเดียวตามตำนานของไซอิ๋ว ฮั่วซือซือหยิบผ้าเช็ดหน้าเช็ดให้คุณหนูใหญ่ จนทำให้นางรู้สึกดีขึ้น “ข้าอยู่ที่ไหน...เกิดอะไรขึ้น” มู่อันเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงเบาและแหบแห้ง นางรับรู้เรื่อ
last updateLast Updated : 2026-02-14
Read more

บทที่ 2 ใครกล้าทำร้ายน้องชายข้า 1/2

เดินมาด้วยกันสักครู่ฮั่วซือซือที่เดินเม้มริมฝีปากมาตลอดทางนึกอยากจะขอร้องคุณหนูบางเรื่อง จึงเอ่ยปากขึ้นทันทีทันใด “คุณหนูเจ้าคะ...ข้าไม่อยากให้คุณหนูอยู่ที่นี่แล้วเจ้าค่ะ นายหญิงคนใหม่ร้ายกาจนัก” ฮั่วซือซือกังวลเพียงแต่เด็ก ๆ อยากให้คุณหนูพาน้องชายทั้งสองออกไปอยู่ข้างนอก นายท่านหูเบาเกินไป ช่วงหลังจากรับซ่งหลินเข้ามาในจวน นายหญิงของนางมักโดนกลั่นแกล้งไม่พอ ยังโดนนายท่านทำโทษในเรื่องที่ไม่ได้ทำความผิดอยู่เป็นประจำ หากเป็นไปได้มิสู้ออกไปอยู่ข้างนอกจะปลอดภัยกว่า มู่อันเฟิงหยุดแล้วหันมายิ้มให้กับฮั่วซือซือ หากนับอายุตอนที่นางจากมาก็คงเป็นรุ่นราวคราวเดียวกัน ดังนั้นนางจึงเรียกเพียงชื่อเท่านั้น “ฮั่วซือซือ เจ้าวางใจเถอะ ข้าไม่อยู่แน่จวนนี้ แต่ก่อนไป ข้าต้องจัดการนางปีศาจจิ้งจอกผู้นั้นก่อน” เดิมตั้งใจช่วยน้องชายแล้วก็ไป แต่ไหน ๆ นักเคมีตัวฉกาจในปีสองพันยี่สิบสี่จากเมืองไทยอย่างนาง จะน้อยกว่านี้ได้ยังไง “เช่นนั้นข้าจะไปขนสมบัติของฮูหยินเจ้าค่ะ ก่อนตาย ฮูหยินได้ให้ข้านำสมบัติออกไปเปลี่ยนเป็นตั๋วแลกเงิน กับเก็บเครื่องทองที่หายากเอาไว้ ก่อนที่ค
last updateLast Updated : 2026-02-14
Read more

บทที่ 2 ใครกล้าทำร้ายน้องชายข้า 2/2

“เชิญขอรับคุณชาย” บ่าวรับใช้ไม่กล้าทำรุนแรงกับเจ้านาย ได้แต่ทำตามคำสั่ง แต่ทว่าเมื่อเห็นว่าคุณชายสามวิ่งออกไปด้านนอก พวกเขาก็ตกอกตกใจแล้ว “จับเร็ว...จับคุณชายไว้” บ่าวชายอีกคนตะโกนเรียกเพื่อนให้จับคุณชายน้อยสาม แต่ทว่าคุณชายน้อยสามวิ่งหลบหลีกแล้วไปชนเข้ากับซุนหนี่ว์ที่ยืนรออยู่ด้านนอก ปั่ก! ร่างอ้วนป้อมตัวเล็กขาสั้นวิ่งชนเข้ากับร่างอ้วน ๆ ของซุนหนี่ว์จนหงายท้องตึง ว้าย!!! เสียงกรีดร้องของซุนหนี่ว์ทำให้เรือนบ่าวรับใช้โกลาหล ยิ่งนัก เพราะนางลุกขึ้นไม่ไหว ทั้งยังล้มก้นจ้ำเบ้าจนต้องให้สาวใช้ถึงห้าคนช่วยกันยก แต่กลับโดนนางเหวี่ยงออกอย่างไม่ได้ดั่งใจ แล้วนางก็ล้มลงไปอีก อะ...โอ๊ย!!! เสียงโอดโอยของซุนหนี่ว์ ทำให้สาวใช้กับบ่าวชายที่รอฟังคำสั่งไม่กล้าขยับ ส่งผลให้คุณชายน้อยสามวิ่งหายไปแล้ว จนทำให้ซุนหนี่ว์ที่เมื่อลืมตาแล้วก็จัดการด่ากราดทันที “เจ้าพวกโง่ ยืนทำบื้ออะไรอยู่ ยังไม่รีบไปตามอีก จะให้แม่เล้ารอหรืออย่างไร ไป...ไปตามจับมาให้ได้” ซุนหนี่ว์พูดจบก็ครวญครางออกมาอีกหนึ่งคำ “โอ๊ย...เจ็บเป็นบ้า” เพรา
last updateLast Updated : 2026-02-14
Read more

บทที่ 3 ใครกันแน่ปีศาจ 1/2

ซุนหนี่ว์สาวใช้อ้วนตัวร้ายกำลังลากมู่อันหลิงไปที่ลานหน้าบ้านด้วยความเร่งรีบและไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความโกรธและต้องการ ที่จะกำจัดคุณชายเย่อหยิ่งอวดนี้คนนี้ออกไปจากจวนตระกูลมู่ ทันใดนั้นเองเสียงลมพัดแรงบวกกับเสียงที่คุ้นเคยทำให้นางหันไปมองข้างหลัง เมื่อสายตาประสบกับภาพที่ไม่คาดฝัน ‘คุณหนูใหญ่มู่!’ ซึ่งทุกคนเชื่อว่าเสียชีวิตไปแล้ว กำลังยืนอยู่ตรงนั้น ดวงตาของนางเบิกกว้าง มืออวบอ้วนที่จับแขนมู่อันหลิงสั่นระริก ใบหน้าที่เคยดุดันกลับซีดเผือดในที ปากของนางอ้าค้างอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง “ผีหลอกกลางวันหรือ!” เสียงพึมพำของนางไม่ทำให้คนที่เดินเข้ามาหยุดนิ่ง เบื้องหลังสตรีวัยสิบสองหนาวนั้นยังมีฮั่วซือซือกับเจ้าเด็กตัวร้ายที่ชนนางก้นจ้ำเบ้า มู่อันเฟิงยืนอยู่ในความสงบ ผิวพรรณของนางที่เคยซีดเซียวดังคนตายกลับมาเปล่งประกายเหมือนเดิม ดวงตาคมจ้องมองซุนหนี่ว์ด้วยสายตาที่เยือกเย็น ราวกับว่านางกลับมาจากความตายเพื่อตัดสินความผิดของซุนหนี่ว์ “เป็นไปได้อย่างไรที่คนตายแล้วจะฟื้น” สาวใช้อวดดี ตัวแข็งทื่อ หัวใจของนางเต้นแรงสับสน พยายามพูดออกมาอีกส
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 3 ใครกันแน่ปีศาจ 2/2

แต่ความใจกล้าของนางมีเหลือล้น ซุนหนี่ว์ตัดสินใจพลิกตัวลุกขึ้นวิ่งออกจากลานหน้าเรือนบ่าวด้วยความรวดเร็ว เพื่อไปยังเรือนฮูหยินใหญ่หวังจะหาความช่วยเหลือและปกป้องจากโทษทัณฑ์ที่นางควรได้รับ แต่ทว่า... “ปั่ก!” ก้อนหินก้อนหนึ่งปาเข้าไปที่หัวนางบ่าวแก่อ้วน ผู้นั้นได้อย่างแม่นยำราวกับจับวาง ส่งผลให้นางร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด “โอ๊ย!” มู่อันหลางโกรธที่เห็นพี่ชายถูกทำร้าย จึงหยิบก้อนหินหลังจากกินซาลาเปาเสร็จพลันมีแรงอย่างประหลาด แล้วปาใส่หัวซุนหนี่ว์สาวใช้ของนางปีศาจร้าย “ข้าจะฟ้องฮูหยิน” แม้นางจะตะโกนกลับมาด้วยความเคียดแค้น แต่ทว่าฝีเท้ากลับสับอย่างรวดเร็ว วิ่งไวยิ่งกว่าเดิมราวกับกลัวว่าจะตายคาลานหน้าเรือนบ่าวเสียก่อน มู่อันหลิงสีหน้าเริ่มเป็นกังวลอีกครั้ง หากสตรีผู้นั้นจัดการพวกเขาอีกเล่า คราวนี้พวกเขาจะตายหรือไม่ มู่อันเฟิงไม่ได้หวาดกลัวสักนิด นางมองตามซุนหนี่ว์ที่หนีไปด้วยสายตาเรียบเฉย พร้อมกับการรอคอยการมาถึงของฮูหยิน คนใหม่ นางหันมามองน้องชายคนรองที่ยืนอยู่พร้อมกับซาลาเปาครึ่งลูกในมือ สีหน้าของเขาทำให้นางอ่านทะลุปรุโปร่ง “ไม่ต้อ
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 4 ระเบิดเถิดเทิง 1/2

เสียงระเบิดดังลั่นทำให้กลุ่มสาวใช้และฮูหยินตกใจ กระสอบถ่านที่เรียงเอาไว้อย่างเป็นระเบียบใกล้ทางเดินเข้าไปในห้องครัว ถูกแรงระเบิดทำให้ถ่านไม้แหลกละเอียดเป็นผุยผง แรงระเบิดทำให้มันฟุ้งกระจายไปทั่ว ฮูหยินใหญ่และสาวใช้ที่อยู่ ใกล้ ๆ ถูกเขม่าถ่านพุ่งใส่ จนใบหน้าและเสื้อผ้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปหมด ร่างที่เคยสง่างามแต่งตัวด้วยผ้าไหมราคาแพงจากทางเหนือไม่เหลือเค้าลางความสวยงามอีกต่อไป ดวงหน้าของซ่งหลินถูกเคลือบทาไปด้วยคราบดำจากเขม่าถ่าน เส้นผมที่เคยม้วนมวยขึ้นเกล้าปักปิ่น บัดนี้ชี้ฟูเหมือนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบ มู่อันเฟิงมองเหล่าสาวใช้กับฮูหยินคนใหม่ที่มีสภาพ ไม่ต่างกัน พวกนางถูกเขม่าถ่านเปื้อนจนมองไม่ออกว่าใครเป็นใคร แต่ละคนมีสภาพที่ทำให้ดูตลกขบขันมากกว่าน่ากลัว นางและน้องชายฝาแฝดที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลถึงกับระเบิดหัวเราะ จนท้องแข็ง โดยเฉพาะมู่อันหลางน้องเล็กจับท้องตัวเองพลางชี้ไปที่ฮูหยินใหญ่ “นั่นดูสิมู่อันหลิง ฮูหยินใหญ่กลายเป็นผีถ่านไปแล้ว!” มู่อันหลิงปกติมีทางทีเรียบเฉย น้อยครั้งนักจะแสดงท่าทีหัวเราะขบขัน แต่ครั้งนี้อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา เสียงหั
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 4 ระเบิดเถิดเทิง 2/2

มู่อันเฟิงเดิมเป็นคนใฝ่เรียนอย่างมาก มีอะไรใหม่ในหนังสือไม่ว่าตำราเกี่ยวกับอะไรก็อ่านไปเสียหมด และนั่นอยู่ในความทรงจำของนางอีกด้วย เพราะเพิ่งออกกฎเมื่อสามปีก่อน แต่ที่ซ่งหลินพูดลูกไม้นี้ออกมาคงคิดว่าทรัพย์สินที่นางอยากครอบครองจะเหลือถึงนางกับลูกงั้นสิ ‘เชิญฝันกลางวันยามบ่ายแก่ ๆ นี่ไปเถอะ’ “แยกบ้านก็ต้องแบ่งสมบัติ เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่” มู่อันเฟิงยิ้มเยาะทันที แบ่งรึจะให้แบ่งอะไรอีก ในเมื่อสมบัติท่านแม่นางเก็บมาหมดแล้ว รวบเข้าห้วงมิติไปเรียบร้อย “ข้าย่อมไม่อยากได้สมบัตินอกกาย เพียงแค่อยากตัดขาดจากบิดาชั่วช้า หูหนวกตาบอดเช่นมู่เสวียน เจ้าคิดว่าเจ้าจะลงนาม ดีหรือไม่ หรือรอให้ข้าเข้าไปหาญาติฝ่ายมารดาดี” แน่นอนว่าหากเป็นญาติฝ่ายมารดา ย่อมต้องเกี่ยวข้องคนที่เป็นใหญ่ในแผ่นดิน แม้ไม่ใช่หลานสายตรงแต่ก็มีเชื้อสายของราชวงศ์ชั้นปลายแถว และเมื่อราชวงศ์โดนรังแกฝ่าบาทจะนั่งนิ่งเฉยได้อย่างไร ซ่งหลินโง่เขลา เจอลูกไม้ของเด็กสิบสองหนาวก็ลนลานรีบลงนามทันที จากนั้นก็ส่งหนังสือให้ “เจ้าพูดเองนะว่าจะไม่แบ่งสมบัติ” ซ่งหลินย้ำอีกครั้ง
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 5 หาที่อยู่ใหม่ 1/2

เมื่อออกจากบ้านตระกูลมู่ ทั้งสามคนพี่น้องก็มุ่งสู่ถนนสายหลัก ที่ถูกปูด้วยหินเป็นทางยาวอย่างประณีต แสงแดดยามบ่ายคล้อยส่องมาเป็นลำ ๆ เกิดเป็นเงาของต้นไม้ ทำให้คนที่เดินอยู่ไม่ร้อนมากนัก ทั้งหมดเดินตามมู่อันเฟิงไปอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้ปริปาก อันใด เพียงแต่มู่อันเฟิงมองทิวทัศน์แปลกตารอบข้างอย่างเพลิดเพลิน โดยสิ่งปลูกสร้างแคว้นฉินนั้นวิจิตรบรรจงมาก หลังคาเป็นเอกลักษณ์แบบจีนโบราณ มีการยกปลายขึ้นและประดับด้วยลวดลายต่าง ๆ ผนังทำจากอิฐเผาสีอ่อน ดูเรียบง่ายแต่งดงาม และที่ขาดไม่ได้คือโคมไฟสีแดงที่ประดับแขวนอยู่ตามหน้าต่างบ้านเรือนเพิ่มความอบอุ่นให้กับบรรยากาศเมือง “พี่ใหญ่พวกเราจะไปไหน” มู่อันหลิงถามอย่างรู้สึกกังวล ตอนนี้พวกเราไม่มีบ้านแล้ว จะกลับไปก็คงตายสถานเดียว มีแต่ต้องเดินหน้า “ไปที่ว่าการก่อนประทับตราแล้วจากนั้นไปหาบ้านอยู่กัน” มู่อันเฟิงบอกกับน้องชายทั้งสอง ทำให้เห็นประกายสุกใสเกิดขึ้น ในดวงตาของเด็กทั้งสอง “แต่ว่าพวกเรายังเด็ก” “มีฮั่วซือซือก็ไม่ใช่เด็กอย่างเดียวแล้ว” แน่นอนว่ามู่อันเฟิงตรึกตรองมาดีแล้วว่า หากไปขอประทับตราแยกบ้านย่อมเป
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more

บทที่ 5 หาที่อยู่ใหม่ 2/2

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน ยามนี้เราต้องสร้างรากฐานก่อนและต้องหาคนที่พึ่งพิงได้” “พูดถึงคนที่พึ่งพิงได้ น่าเสียใจนักที่ท่านอ๋องสิ้นใจไปเสียแล้ว ส่วนท่านยายของคุณหนูก็จากไปแล้วเช่นกัน ไม่เช่นนั้นคงไปพึ่งพิงได้” เพราะคุณหนูเป็นที่โปรดปรานของท่านอ๋อง ทำให้เกิดความริษยาในหมู่พี่น้อง เมื่อท่านอ๋องเสียชีวิตไปแล้วญาติพี่น้อง คนอื่นก็ตัดขาดคุณหนูจนสิ้น และเป็นสาเหตุที่ต่อให้นายท่านจะรังแกฮูหยินเพียงใด ฮูหยินก็จำใจอดทนเพราะไร้ที่พึ่งแล้ว “ข้าย่อมมีคนที่พึ่งพิงได้แน่นอนเชื่อข้าเถอะ” นางมีวิธีดึงดูดให้คนสนใจนางได้แน่นอน และเรื่องนั้นไม่ต้องเป็นกังวลไป เมื่อรถม้าแล่นมาจอดที่หน้าบ้านของนาง สภาพบ้านยังสมบูรณ์แข็งแรงนัก เมื่อจ่ายค่ารถม้าแล้วทั้งสี่คนยืนมองบ้านที่หลังขนาดปานกลางอยู่ได้สบาย พวกเขาไม่ได้ลำบากนักเพราะที่ประสบมาก็ลำบากไม่น้อย มู่อันเฟิงตัดสินใจผลักประตูเข้าไป ด้านในมีฝุ่นเกาะเล็กน้อยเมื่อเดินเข้าไปยังตัวบ้าน บ้านสวนที่มีสระน้ำเล็กตรงกลาง มีปลาแหวกว่ายอยู่สองสามตัว มู่อันเฟิงล้วงเข้าไปในเสื้อหยิบอาหารปลาหว่านลงไป เมื่อทุกคนไปสำรวจด้านใน ห้องท
last updateLast Updated : 2026-02-15
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status