เช้านี้กฤษณะตื่นขึ้นมาก่อน เขาอยู่บนเตียงนอนของมารุตซึ่งเจ้าของเตียงยังคงหลับสนิทอยู่ข้าง ๆ คนตัวโตพลิกตะแคงตัวเล็กน้อย ใช้มือค้ำยันตัวเองขึ้นมองคนที่กำลังหลับสบายอย่างเงียบ ๆ มือใหญ่เกลี่ยปอยผมและพวงแก้มเนียนเล่นอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งอีกฝ่ายเริ่มรู้สึกตัว"อรุณสวัสดิ์"แม้จะเป็นเสียงที่ได้ยินแทบทุกเช้า แต่มารุตกลับต้องขยี้ตาตัวเองเพื่อความแน่ใจ เขายังคงงัวเงียและเกือบลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง ร่างโปร่งบางเกือบจะกลิ้งลงจากเตียงแล้วถ้าไม่ถูกอีกคนในห้องยกมือขึ้นโอบเอวเอาไว้ซะก่อน"อะ เอ่อ""หลับสบายดีไหม"มารุตยิ้มแหย เพราะถ้าจะให้ว่ากันตามความเป็นจริง คนที่เป็นเจ้าบ้านต้องถามมากกว่า แต่ความนิ่งและเป็นผู้ใหญ่กว่าของกฤษณะทำให้เขาลืมตัวจนทำอะไรไม่ถูกอยู่ร่ำไป"คุณกฤษหลับสบายดีไหมครับ""สบายดี….ดีกว่านอนคนเดียวซะอีก""..."มารุตไม่กล้าโต้ตอบอะไรอีก แถมยังต้องหลบไปซุกอยู่ใต้ผ้าห่มเมื่อได้เห็นรอยยิ้มที่ทั้งอบอุ่นทั้งดูเจ้าเล่ห์นั่นใกล้เต็มสองตา พวกเขาเคยนอนร่วมเตียงกันมาแล้วก็จริงแต่มันก็เกิดจากเหตุการณ์ไม่ปกติทั้งนั้น ความรู้สึกมันก็คนละเรื่องกับก่อนหน้านั้นแม้ในตอนนี้จะยังไ
Magbasa pa
Mag-log in
