All Chapters of One Hot Night to Forever: Chapter 231 - Chapter 240

Sinubukan ni Gideon na ngumiti ngunit agad din siyang nabigo. Dahil sa mismong sandaling iyon ay naramdaman niyang muling bumigat ang kaniyang dibdib. Hindi sumagot si Yvee. Ni isang reaksyon ay wala siyang natanggap mula rito. Tahimik lamang itong nakahiga. Parang natutulog lang si Yvee pero alam nilang lahat na hindi iyon isang ordinaryong pagtulog.Ipinikit ni Gideon ang kaniyang mga mata. "Please..." Mahina siyang yumuko hanggang sa dumikit ang noo niya sa likod ng kamay ni Yvee. "Pagod na pagod na ako."Nanginginig ang boses ni Gideon. "Pagod na pagod na akong matakot, baby." Isa pang luha ang bumagsak sa kumot. "Alam mo bang halos mamatay na ako kanina?" Napatawa siya nang mapait. "Actually... nahimatay nga ako." Bahagya siyang umiling. "Masyadong nakakahiya, no?"Wala pa ring reaksyon si Yvee. Tanging ang mahinang beep... beep... beep...lang ng monitor ang sumasagot sa kay Gideon ngunit hindi siya tumigil. Natatakot siyang kapag tumigil siya sa pagsasalita ay baka lalo siyang

Pinagmasdan ni Gideon si Yvee at hindi niya mapigilang mapangiti habang tinitignan niya ito. Sa sandaling iyon, pakiramdam niya ay kumpleto na ulit ang mundo niya. Ligtas at buhay si Yvee. Nandito ang mga anak nila. Nandito ang pamilya nila. At kahit marami pa silang haharapin paglabas ng hospital. Sa ngayon ay sapat na muna para sa kaniya ang makita silang lahat na magkakasama sa iisang silid.“Mommy!” excited na sabi ni Atticus habang nakahawak siya sa braso ng ina niya. “Alam mo po ba?”“Ano iyon?” natatawang tugon ni Yvee.“Umiyak po si daddy,” parang isang anchor host na pagbabalita ni Atticus kay Yvee. Napalingon tuloy ang lahat kay Gideon. At agad na namula ang buo niyang mukha hanggang leeg. Hindi naman niya itinatanggi iyon. Pero paano nalaman ng mga anak niya na umiyak siya?Si Ahma naman ay agad napakagat sa labi niya para pigilan ang pagtawa.“Daddy cried?” ulit ni Yvee habang nakatingin siya kay Gideon.Namula agad ang tainga ni Gideon. “Hindi ah.”“Umiyak po talaga si

Malamig ang hangin sa loob ng detention facility. Tahimik ang buong pasilyo, maliban na lamang sa paminsan-minsang kalansing ng mga bakal at mabibigat na yabag ng mga guwardiya.Sa isang sulok ng selda sa women’s detention wing, nakasiksik si Ereena sa gilid. Magulo ang kaniyang buhok at namumugto ang kaniyang mga mata. Wala na ang dating marangyang hitsura niya. Wala na ang mga mamahaling alahas at kasuotan. Ang natira na lamang ay isang babaeng tuluyan nang nawasak ang mundo.“Gideon…” mahinang bulong ni Ereena habang muling namumuo ang luha sa kaniyang mga mata.Paulit-ulit na binabanggit ni Ereena ang pangalan ni Gideon na parang isang dasal. Para na siyang isang sirang plaka. Napabaling sa kaniya ang pansin ng ilang kasamahan niya sa selda. Kanina pa siyang pinagmamasdan ng mga ito.“Baliw na yata ’yan,” bulong ng isang babae sabay iling.“Kanina pa siya gan'yan. Baka iniwan ng boyfriend.”Nagtawanan ang ilan ngunit hindi sila pinansin ni Ereena. Nanatili siyang nakatitig sa mala

Isang linggo ang lumipas bago tuluyang pinayagan si Yvee na madischarge. At sa buong linggo na nanatili siya sa hospital ay buhay prinsesa siya. Hindi siya iniwan ni Gideon, ginawang opisina at tahanan ni Gideon ang hospital. Todo alalay si Gideon kay Yvee, lalo na sa tuwing nag-a-undergo ito ng test. Kahit anong pagpipilit ni Yvee na umuwi na muna si Gideon at magpahinga ay ayaw nito. Na para bang mawawala si Yvee kapag kumurap si Gideon—naiintindihan naman ni Yvee na natatakot lang ito dahil sa nangyari sa kanya. Pero hindi naman ibig sabihin noon ay kailangan itigil ni Gideon ang mundo nito para sa kanya. Si Gideon ay hindi lang fiance ni Yvee. Isa itong ama, apo, pinsan, at higit sa lahat CEO. Maraming buhay ang nakasalalay sa kamay niya, kaya nais ni Yvee na bumalik na ito sa pagtatrabaho. Pero matigas pa sa bato ang bungo ni Gideon. “Gideon, ayos lang naman talaga ako. Sabi nga ng doktor na kailangan ko lang magpahinga at tuloy-tuloy na ang paggaling ko. Kaya ayos lang na um

“Are you sure about this?” puno ng pag-aalalang tanong ni Gideon.Bumuntong-hininga si Yvee, “Oo, sigurado ako rito. Ito ang paraan ko para maka-move on. I want to restart my life, gusto ko na kapag ikinasal tayo ay wala na akong dala-dalang bagahe. Please let me do this?”Tinitigan ni Gideon si Yvee, at nakikita niyang desidido ito. Kung siya lang ang pagdedesisyonin, ayaw niyang kitain pa ni Yvee ang ama at kapatid niya, dahil wala naman itong ibang ginawa kung hindi ang saktan si Yvee. At ayaw niya na balikan pa ni Yvee ang mga sandaling iyon.Pero iba ang nasa isipan ni Yvee, para sa kanya kailangan niyang harapin ang ama at si Ereena para tuluyan ng tapusin ang lahat. Gusto niyang makalaya sa sakit na dulot ng mga ito.Hindi na nakasagot si Gideon. Lalapitan niya sana si Yvee para yakapin nang biglang kumatok ang kasambahay nila sa pinto ng silid."Ma'am Yvee, Sir Gideon... pasensya na po sa istorbo, pero may bisita po kayo sa ibaba," nag-aalangang ulat ng katulong.Napakunot-noo