Todos los capítulos de คุณหนูตกอับ: Capítulo 21 - Capítulo 30

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แผนชั่วของมิล่า--------------------------------------------------------------------------เช้าวันรุ่งขึ้นที่บ้านของจูโน่...บนโต๊ะอาหารในมื้อเช้าของวัน คนในบ้านต่างพากันลงมานั่งทานอาหารเช้ากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาเพื่อเตรียมตัวออกไปทำงานทำหน้าที่ของตัวเองเหมือนทุกวัน“นานิยังไม่ลงมาอีกเหรอ?” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเอ่ยถามกับสาวใช้ที่กำลังยกอาหารเช้ามาเสริฟให้ที่โต๊ะ“เมื่อวานน้องบอกแม่ว่าจะนอนที่ร้านน่ะ” เสียงหญิงสูงอายุพูดตอบลูกชายของตนแทนสาวใช้“ที่รักคะ วันนี้มิลาขอออกไปหาแม่ที่บ้านได้ไหมคะ หลังจากแม่ออกจากโรงพยาบาลมิลาก็ยังไม่ได้ไปเยี่ยมเลย” หญิงสาวหน้าใส พูดบอกสามีของเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และท่าทางกิริยามารยาทงามเหมือนโตมาในวัง“ให้ผมไปด้วยดีไหม ตั้งแต่งานแต่งงานก็ยังไม่ได้เจอคุณแม่ยายเลย แถมวันที่ท่านเข้าโรงพยาบาลก็ไม่ได้ไปเยี่ยมด้วย” จูโน่พูดบอกภรรยาของเขาด้วยความตั้งใจดีแต่เธอกลับรีบปฏิเสธข้อเสนอของเขา“ไว้วันหลังดีกว่านะคะ ท่านยังไม่ค่อยหายดีคงไม่อยากเจอใคร” คนสวยพูดบอกสามีของเธอด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่ภายในใจก็แอบหวั่นอย

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : การละครเพื่อนรัก--------------------------------------------------------------------------วันรุ่งขึ้นเช้าของวันเปิดร้าน...วันนี้ฉันไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจที่จะมาเจอสถานะการ์ณแบบนี้เลย แต่คงเป็นเพราะพรมลิขิตหรือเวรกรรมอะไรสักอย่างนั้นแหละลูกค้าสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านหยุดนิ่งไปเมื่อเห็นว่าพนักงานที่ยืนอยู่ในเคาน์เตอร์คิดตังมีใบหน้าที่คุ้นตาจนต้องเอ่ยทักทาย “ทำไม...คุณหนูโบอาถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ?” ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม และความเหยียดหยามแสดงออกมาให้เห็นในเวลาเดียวกันคนหน้าหวานเดินออกมาจากหลังร้านได้จังหวะพอดี “อ้าวพี่มิลา...มีธุระอะไรเหรอคะ?” ฉันแปลกใจนิดหน่อยที่จู่ๆ พี่มิลาก็โผล่มาหาฉันที่ร้านแบบนี้ ทั้งที่ปกติเธอไม่เคยจะมา ถ้าไม่มีพี่จูโน่มาด้วย แต่ก็เหมือนว่านี่จะเป็นจังหวะดีที่โบอาและพี่สะใภ้ของฉันได้เผชิญหน้ากัน “อ๋อแป๊บนึงนะคะ โบอา ไปเก็บโต๊ะลูกค้าโต๊ะนั้นหน่อยซิ๊”“อ๋อ โอเค” โบอารีบตอบรับ ก่อนจะคว้าผ้าเช็ดโต๊ะและถาดเสิร์ฟไปเก็บแก้วกับจานบนโต๊ะที่นานิสั่ง ซึ่งท่าทางที่นานิแสดงออกกับเธอนั้นดูไม่เป็นมิตรเอาซะเลย แต่เธ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : กรุ๊งกริ๊ง~--------------------------------------------------------------------------หลังจากที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจกันทุกอย่างก็เริ่มลงตัวขึ้น รวมไปถึงเรื่องคดีของพ่อโบอา ที่ตอนนี้นั้นทุกอย่างแน่ชัดแล้วว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังกันแน่ แล้วสิ่งที่เธอต้องการในตอนนี้ก็คือหลักฐานการว่าจ้างที่เป็นรายลักษณ์อักษร หรือหลักฐานทางการเงินของมิลา “แกช่วยฉันได้ไหม?”“หลักฐานทางการเงินเหรอ? ...” นานิพูดย้ำคำขอของโบอา หลังจากที่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่เพื่อนสาวเล่าให้ฟัง ซึ่งเธอก็เต็มใจมากๆ ที่จะช่วยเพื่อนของเธอ และไม่เพียงแค่พ่อของโบอาจะพ้นผิด พี่ชายของเธออาจจะหลุดพ้นจากหญิงชั่วคนนี้ด้วยก็ได้ “เดี๋ยวฉันลองไปหาดูให้ที่บ้านนะ เผื่อว่าเขาจะทิ้งหลักฐานอะไรไว้ที่บ้านบ้าง”“ขอบใจนะนานิ”“ไม่เป็นไรหรอก แต่ว่าฉันมีเรื่องจะบอกแกเหมือนกันแต่สัญญานะว่าห้ามด่า ฮ่า ๆ”“อะไร?” โบอาทำหน้าสงสัยเมื่อเห็นว่าเพื่อนของเธอเกริ่นมาแบบนั้น“ฉันคบกับ...”“ไอเด็กเปรตนั่นเหรอ?!” โบอาพูดสวนขึ้นทันที เหมือนว่าเธอนั้นจะอ่านใจเพื่อนของเธอออกว่านานิกำลังจะพูดว่าอะไร“อื

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงเวลาเอาคืน--------------------------------------------------------------------------เช้าวันรุ่งขึ้น...ฉันเตรียมซ้อมแผนนี้ตั้งแต่เมื่อคืนและรับรองว่าไม่มีพลาดแน่เช้าในวันทำงานวันนี้นานิเปลี่ยนฝั่งนั่งทานข้าวมานั่งอยู่ข้างมิลา และเอาแต่มองจ้องไปที่โทรศัพท์มือถือของมิลาที่วางอยู่บนโต๊ะ เพื่อจะทำการขโมยตามแผนที่วางไว้ และพอได้จังหวะที่มิลาและทุกคนบนโต๊ะเผลอ เธอก็คว้ามือถือของมิลามาใส่กระเป๋าก่อนจะรีบลาทุกคนไปทำงาน “หนูไปทำงานก่อนนะคะ พี่จูโน่บ๊ายบายค่ะ เอ่อพี่มิลาเจอกันค่ะ” ว่าแล้วเธอก็รีบวิ่งออกไปทันที“จะรีบไปไหนน่ะ” คุณแม่ของนานิพูดขึ้น เพราะตลกท่าทางรีบร้อนของลูกสาวบนรถของนานิ...“แกฉันใกล้จะถึงร้านแล้ว แฮกเข้าโทรศัพท์ได้แน่นะอย่าให้ฉันขโมยมาเสียเที่ยวล่ะ” นานิเอ่ยถามปลายสายในขณะที่ขับรถอยู่บนถนนในชั่วโมงเร่งด่วน“ได้สิ ฉันรออยู่บนห้องนะ” เสียงปลายสายของโบอาที่แสตนบายรออยู่ที่ร้านเอ่ยตอบกับนานิตอนนี้เหมือนพี่มิลาจะรู้ตัวแล้วว่าโทรศัพท์ไม่ได้อยู่ที่เธอเพราะว่าพี่ชายฉันกำลังโทรเข้าทั้งเบอร์ของพี่นานิแล้วก็เบอร์ของฉันด้วย..

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ธาตุแท้เด็กหนุ่ม--------------------------------------------------------------------------ร้านขนมนานิ...“ขอบใจแกมากนะ ถ้าไม่ได้แก ฉันคงมีหลักฐานไม่พอไปช่วยพ่อแน่ๆ ฮึกๆ” โบอาพูดขอบคุณนานิอย่างซาบซึ้ง เพราะเพื่อนของเธอทำให้เธอนั้นได้หลักฐานสำคัญมา“ก็บอกแล้วไง ว่าฉันเต็มใจช่วยแกทุกอย่าง แกเป็นเพื่อนฉันนะจะ ให้ฉันอยู่เฉยได้ยังไงล่ะ”“ฮือ ๆ นานิ”“อย่าร้องสิโบอา เดี๋ยวฉันก็ร้องตามหลอก ฮึก ๆ”“แกอยากได้อะไร แกบอกฉันเลยนะ ฉันจะซื้อให้แกหมดเลย ไม่ว่าจะกระเป๋ารองเท้ารถบ้านฉันก็ซื้อให้ได้ ฮือ ๆ ฉันจะบวชให้นะนานิ” โบอาพูดพรางร้องไห้ออกมาด้วยความตื้นตันใจ“ฮ่า ๆ พูดบ้าอะไรของแกเนี่ย”“พูดจริงๆ นะ เดี๋ยวฉันไปบวช ถือศีลที่วัดให้เลย”“ไม่ต้องขนาดนั้นหลอก ฮ่า ๆ”“ขอบใจนะนานิ” โบอาเดินเข้าไปสวมกอดนานิไว้แน่นเพราะรู้สึกขอบใจเธอจากใจจริง“นี่โบอา เย็นนี้เราเดินไปกินข้าวร้านข้างๆ กันไหม” นานิพูดชวนโบอาเพราะอยากจะไปหาเด็กน้อยของเธอที่ร้าน“ชิ! อยากไปหาไอเด็กนั่นล่ะสิ...ก็ได้ฉันตามใจแก”ร้านข้าวปกป้อง...“รับอะไรดีครับคุณนานิ” คุณลุงเจ้าของร้านพ่อ