The Humble Son-in-Law is the King of the World のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Matapos ang engkwentro kay Arturo sa madilim na eskinita, bumalik si Cyrus sa mansyon ng mga Sandoval na tila isang lantang gulay. Bitbit niya ang balot ng gamot na ipinabili ni Martha, ngunit ang kaniyang isipan ay tila isang bagyo ng mga imahe at boses na sampung taon niyang hindi narinig. Ang kaniyang mga kamay ay nanginginig, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa bigat ng katotohanang kaniyang nalaman. ​"Nandito na po ang gamot, Mama," mahinang sabi ni Cyrus habang inilalapag ang plastic sa lamesa ng kusina. ​"Bakit ngayon ka lang?! Muntikan na akong mamatay sa sakit ng ulo sa kakahintay sa'yo!" bulyaw ni Martha nang hindi man lang siya tinitignan. "Linisin mo na ang kalat sa dining table at maghugas ka na ng plato. Pagkatapos niyan, huwag kang lalabas ng kwarto mo. May mahalagang pag-uusap ang pamilya tungkol sa utang ni Claire." ​Tumango lang si Cyrus. Habang naghuhugas siya ng mga mamahaling porselana na kailanman ay hindi niya nagamit, naririnig niya ang boses ng pamilya sa

Ang marangyang tugtugan sa loob ng Global Imperial Hotel ay biglang napalitan ng isang nakabibinging katahimikan nang biglang mamatay ang lahat ng ilaw. Sa isang iglap, ang kanina’y punong-puno ng tawanan na ballroom ay nabalot ng takot. Ang tanging liwanag na natira ay ang mula sa mga emergency lights na nagbibigay ng madilim at pulang anino sa paligid. ​"Anong nangyayari?!" sigaw ni Martha, habang mahigpit na nakakapit sa braso ni Ramon. ​"Baka nagkaroon lang ng technical difficulty," sagot ni Lolo Sandoval, bagaman nanginginig ang kaniyang boses. ​Ngunit si Cyrus, na nakatayo sa tabi ni Claire, ay alam na ang katotohanan. Naramdaman niya ang pagbabago sa pressure ng hangin. Ang kaniyang pandinig, na hinubog ng taon-taong pagsasanay na hindi niya malilimutan, ay nakarinig ng mahihinang yabag mula sa mga ceiling vents at sa gilid ng mga pinto. Hindi ito mga ordinaryong magnanakaw. Ang bawat hakbang ay tumpak at walang tunog—mga professional assassins. ​"Claire, lumapit ka sa akin

Sa gitna ng kadiliman ng ballroom at ang ugong ng mga jet sa langit, binuhat ni Cyrus si Claire na tila wala itong bigat. Ang kaniyang "Eagle's Wrath" protocol ay hindi para magpakitang-gilas, kundi para lumikha ng sapat na kaguluhan upang mailikas niya si Claire nang walang makakakita sa kaniyang tunay na mukha.​"Arturo, patayin ang lahat ng CCTV sa loob ng hotel. Ipadala ang Medical Team 1 na nakasuot ng uniporme ng Red Cross. Huwag silang gagamit ng tatak ng Villarreal," mabilis na utos ni Cyrus habang tinatahak ang madilim na hallway.​"Young Master, paano ang Villarreal Private Army sa labas?" tanong ni Arturo sa earpiece.​"Ipa-atras sila ng isang kilometro. Iwanan mo lang ang mga tactical van na walang marka. Gusto kong isipin ng mga tao na ang gobyerno ang rumesponde dahil sa blackout," sagot ni Cyrus. Ang kaniyang boses ay malamig, kalkulado, at malayo sa boses ng "palamuning manugang" na kilala ng lahat.​Ang Pagliligtas sa Anino​Pagdating sa likurang

Ang hangin sa loob ng sasakyan ay tila naging yelo sa biglang paglitaw ni Isabella. Nakatayo ang babae sa gitna ng kalsada, ang kaniyang pulang gown ay sumasayaw sa ihip ng hangin, at ang kaniyang mga mata ay diretso lang na nakatitig kay Cyrus.​Si Claire, bagaman naguguluhan, ay dahan-dahang bumaba ng sasakyan. Bilang isang Sandoval at CEO ng isang lumalaking kumpanya, hindi siya papayag na basta na lamang harangin ng kung sino.​"Sino ka? At bakit mo hinaharangan ang daan namin?" matapang na tanong ni Claire.​Hindi siya nilingon ni Isabella. Ang kaniyang atensyon ay nanatiling nakapako kay Cyrus, na dahan-dahang ding bumaba mula sa driver's seat. Ang mukha ni Cyrus ay nananatiling inosente, ngunit sa loob-loob niya, ang kaniyang isipan ay tila isang mabilis na computer na naghahanap ng paraan kung paano lulusot sa sitwasyong ito.​"Cyrus... buhay ka nga," muling sabi ni Isabella, ang kaniyang boses ay may halong panginginig at pananabik. "Sampung taon akong naniw

Alas-tres ng madaling araw. Ang ambon ay humahalo sa amoy ng kalawang at alat ng dagat sa lumang Pier 13. Sa gitna ng mga nakatambak na container van, nakatayo si Cyrus. Wala na ang kaniyang bagsak na balikat at inosenteng mukha; ang aninong aninag sa kaniyang likuran ay ang anino ng isang haring handang pumatay para sa katarungan. ​"Lumabas ka na, Isabella," malamig na sabi ni Cyrus. ​Mula sa likod ng isang dambuhalang crane, lumitaw si Isabella. Suot niya ang isang itim na leather jacket, at sa kaniyang kamay ay isang lumang leather case—isang bagay na pamilyar kay Cyrus. Iyon ang briefcase ng kaniyang ama. ​"Akala ko ay hindi ka na darating, Cyrus," sabi ni Isabella. "O baka natatakot ka na ang pamilyang Sandoval na kinalinga mo ay ang mismong pamilyang pumatay sa iyong nakaraan?" ​Ang Lihim ng mga Sandoval ​"Huwag mong dungisan ang pangalan ng ama ni Claire," giit ni Cyrus, bagaman may kaba sa kaniyang dibdib. "Siya ang nakakita sa akin sa pampang. Siya ang nag-alaga sa akin