เมื่อหลิวจื่อหานอายุได้ราวห้าขวบกว่า น้องสาวที่เขารอคอยก็คลอดออกมาท่ามกลางความยินดีปรีดาของคนทั้งจวนแม้วันแรกที่พบหน้ากันหลิวจื่อหานจะผิดหวังอยู่บ้างที่น้องสาวตัวแดงเหี่ยวย่นราวกับลูกนกตกจากรัง แต่ยามที่นางลืมตาใสแจ๋วขึ้นมา คุณชายน้อยผู้นี้ก็ใจอ่อนยวบและนึกเอ็นดู ‘ลูกนกตัวโต’ ขึ้นมาทันทีน้องสาวผู้นี้ค่อยๆ มีเนื้อมีหนังและดูฟูนุ่มราวกับก้อนแป้งขาวๆ กลมๆ ในเวลาไม่กี่เดือนต่อมา ใบหน้าที่เป็นรูปเป็นร่างมากขึ้นทำให้ใครๆ ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่านางคล้ายคลึงกับมารดายิ่งกว่าเขาเสียอีกหลิวจื่อหานเปรียบเทียบกันแล้วก็เห็นจริงตามนั้น เขาจึงชอบมาเกาะเตียงดูน้องสาวบ่อยๆ จนมารดาหัวเราะอย่างขบขันหลังจากนั้นไม่นานท่านลุงที่หลินอานก็ให้คนส่งจดหมายมาถึงท่านพ่อ พร้อมกับชื่อที่ท่านลุงตั้งให้กับน้องสาว เขาจึงได้รู้ว่าน้องสาวผู้นี้มีชื่อจริงว่า ‘หลิวเพ่ยเหิง’นอกเหนือจากชื่อของน้องสาวซึ่งท่านลุงระบุมาในจดหมาย มารดายังเล่าให้ฟังอีกว่าท่านลุงบอกให้พวกเขาเตรียมโยกย้ายจากจวนแม่ทัพแห่งนี้กลับสู่หลินอานทันทีที่เพ่ยเหิงแข็งแรงพอจะเดินทางได้หลิวจื่อหานไม่รู้ว่าหลินอานไกลแค่ไหน ตั้งแต่จำความได้เขาก็อยู่ที่หย
閱讀更多
