“ท่านสัญญาอะไรกับท่านปู่ท่านย่าของข้าหรือ”หลี่หลันนั่งตรงข้ามจวิ้นอ๋องในห้องหนังสือในเรือนด้านหน้ายามเอ่ยถามถึงเรื่องค้างคาใจ ท่าทางของนางสงบเสงี่ยมอย่างยิ่ง ไม่เหลือร่องรอยพระชายาผู้กล้าหาญที่หลบหนีองครักษ์ให้เห็นอีก“ท่านราชครูหลี่กับฮูหยินผู้เฒ่าเป็นห่วงที่เจ้าถูกดึงมาผูกติดกับข้าซึ่งเป็นคนในราชวงศ์ ข้าจึงส่งจดหมายไปถึงพวกท่านที่อิ๋นโจวหลังจากเรามาถึงเฉวียนโจว ข้าให้คำมั่นสัญญากับผู้อาวุโสว่าจะปล่อยเจ้าให้เป็นอิสระทันทีที่อายุครบยี่สิบ...หลังจากนั้นเจ้าไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกับวังหลวงอีก...”“เรื่องนั้นข้าก็บอกท่านปู่ท่านย่าตั้งแต่แรกแล้วเช่นกัน”“อืม” จวิ้นอ๋องรับคำด้วยรอยยิ้มจางๆ “แต่ข้าเปลี่ยนใจก่อนเจ้า”“หมายความว่า?”“หลังวันเกิดปีที่สิบแปดของเจ้า ข้าส่งจดหมายอีกฉบับถึงผู้อาวุโสทั้งสองแล้วสารภาพตามตรงว่าข้าอยากให้เจ้าชายาที่แท้จริง ไม่ใช่ชายาแต่เพียงในนามอีกต่อไป”“เช่นนั้นหรือ”หลี่หลันเบิกตาโต รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาด้วยความเขินอาย ...ที่แท้เขาคิดเรื่องนี้ก่อนนางเสียอีก...“ท่านราชครูหลี่ตอบกลับมาว่าเรื่องนี้ให้เจ้าเป็นคนตัดสินใจ แต่มีข้อแม้ว่าข้าต้องรอให้เจ้าอายุครบยี่สิ
Magbasa pa
Mag-log in
