Todos los capítulos de ภรรยาแสนดี แม่ทัพผู้นี้ไม่หย่ากับเจ้า!: Capítulo 21 - Capítulo 30

แสงโคมภายในห้องหนังสือของเรือนหลักตระกูลชุยดูนวลตา ตกกระทบบนเงาร่างของคนสองคนร่างหนึ่งสูงโปร่งผ่าเผยดุจต้นไผ่ อีกร่างงามระหงนุ่มนวลดุจต้นหลิว แต่บรรยากาศรอบตัวคนทั้งคู่กลับดูเคร่งขรึมและเย็นชาราวกับเป็นปฏิปักษ์ต่อกันคนแรกคือชุยซืออวิ๋นผู้สงบนิ่ง อีกคนคือเสี่ยวอวี่ซึ่งค้อมศีรษะก้มหน้า หลบซ่อนแววตาที่อ่านไม่ออกหากคิดว่านั่นคือบุรุษและหญิงสาวที่ยังไม่ได้ออกเรือนด้วยกันทั้งคู่ ดูเหมือนว่าระยะห่างระหว่างสองคนจะค่อนข้างใกล้ชิดเกินไปสักหน่อยชุยซืออวิ๋นสั่งให้บ่าวประจำตัวเรียกเสี่ยวอวี่มาพบโดยไม่บอกแม้กระทั่งเหตุผลจะว่าไปหากผู้เป็นนายต้องการเรียกบ่าวมาพบยังต้องมีเหตุผลอันใดด้วยเล่าแต่เสี่ยวอวี่หาใช่บ่าวของตระกูลชุย ...อย่างน้อยก็ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว... ทุกวันนี้บ่าวในจวนตระกูลชุยปฏิบัติต่อเสี่ยวอวี่ในฐานะแขกคนสำคัญ และนางยังถูกจัดให้พักอยู่ในเรือนทางปีกตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่ไกลจากเรือนของคุณหนูใหญ่ชุยซือจิ้งสักเท่าไหร่เมื่อเจ้าบ้านเชิญแขกมาพบหน้า แม้ฝืนใจเพียงไรก็ยังต้องมาอยู่ดี“ข้าให้เจ้านำเรื่องเทียบดวงชะตาไปบอกอาจิ้งหรือ”น้ำเสียงทุ้มนุ่มของชุยซืออวิ๋นฟังคล้ายสายน้ำไหลเอื่อย แต่กลิ่

ยามเช้าวันนี้ไม่มีบ่าวไพร่คนใดมารายงานเรื่องผิดปกติในเรือนหลักให้คุณหนูใหญ่ชุยซือจิ้งรับรู้ แต่นางยังคงไปรอพบพี่ชายที่หน้าห้องหนังสือเหมือนเมื่อวานชุยซืออวิ๋นเดินออกจากห้องในชุดขุนนางถูกต้องตามระเบียบ เขาหยุดมองน้องสาวครู่หนึ่งก่อนเอ่ยถามด้วยแววตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม“เจ้ายังจัดการตำราในห้องไม่เรียบร้อยหรือ”ชุยซือจิ้งหน้าร้อนวูบเมื่อได้ยินคำหยอกเย้าของพี่ชาย“เรียบร้อยแล้ว แต่ข้ามาบอกท่านเรื่องที่ข้าจะไปสวดมนต์ขอพรที่วัดหลิงอิ่นหกวัน ออกเดินทางวันนี้เลย ถ้าหากมีเรื่องเร่งด่วนอันใดท่านให้พ่อบ้านใหญ่จัดการตามที่เห็นสมควรเถิด”การเดินทางที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้ชุยซืออวิ๋นขมวดคิ้วเอ่ยเสียงดุ“ไยต้องรีบร้อนถึงเพียงนี้ นึกจะไปก็ไป ไม่บอกกล่าวกันล่วงหน้าสักหน่อย”“ข้าอยากไปสวดมนต์ขอพรให้ท่านพ่อท่านแม่ก่อนถึงเทศกาลกราบไหว้บรรพบุรุษ ที่ไม่ได้บอกเพราะรู้ว่าท่านมีหลายเรื่องต้องสะสาง คงไม่สะดวกจะไปพร้อมกับข้ากระมัง”ชุยซือจิ้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่เน้นหนักขึ้นเล็กน้อยเมื่อเอ่ยถึง เรื่องต้องสะสางประโยคนั้นแฝงความนัย ทำให้ชุยซืออวิ๋นนึกทบทวนถ้อยคำที่หลิวเยี่ยนบอกกล่าวเมื่อคืนอาจิ

หลังเผชิญหน้ากับความกระตือรือร้นของคุณหนูห้าสกุลหลี่ซึ่งพักอยู่เรือนข้างเคียงกันในวัดหลิงอิ่น ความตั้งใจของชุยซือจิ้งที่จะอยู่ในเรือนเพื่อสวดมนต์ภาวนาก็สั่นคลอน ทั้งยังเหลือเวลาอีกเพียงสองวันก็จะถึงกำหนดกลับแล้ว ชุยซือจิ้งจึงเอ่ยปากกับอู๋มามาว่านางของดเว้นการสวดมนต์ภาวนาสักหนึ่งวัน อู๋มามายิ้มอย่างเข้าอกเข้าใจและบอกให้นางออกไปชมธรรมชาติด้านนอกเรือน ทั้งยังเอ่ยถึงศาลาพักใจในป่าไผ่บนเนินเขาด้านหลังเขตอาราม หนึ่งในสถานที่ที่ผู้มาเยือนวัดหลิงอิ่นต้องไปชมสักครั้ง ล่วงเข้าสู่เช้าวันที่ห้า ชุยซือจิ้งและเสี่ยวอวี่ รวมถึงบ่าวรับใช้อีกสองนาง ออกจากเรือนทันทีที่ฟ้าสาง ท่ามกลางไอหมอกล่องลอยรอบเรือนพักซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับเนินเขา ชุยซือจิ้งมั่นใจว่าคุณหนูห้าสกุลหลี่ไม่น่าจะไหวตัวติดตามพวกนางได้ทัน จึงเดินสำรวจแนวป่าโปร่งอย่างสำราญใจและสดับความสงบในศาลาพักใจอยู่นานเกือบสองชั่วยาม เมื่อเห็นว่าสมควรแก่เวลา ชุยซือจิ้งและเสี่ยวอวี่ค่อยๆ เดินนำบ่าวรับใช้กลับเรือนพัก แม่นางน้อยทั้งสองเปี่ยมด้วยอารมณ์แช่มชื่นที่ได้ดื่มด่ำกับความเขียวชอุ่มและสายลมเย็นว จึงไม่มีคำพูดอันใดระหว่างกันมากนัก เช่นเดียวกับเสี่ย

หลิวเยี่ยนยามเข้าเฝ้าเกาจงฮ่องเต้ไม่ได้ดูดุดันหยาบกระด้างเหมือนตอนควบขี่อาชาเข้าเมืองชุดเกราะบนร่างสูงใหญ่ถูกเปลี่ยนเป็นชุดขุนนางอย่างถูกต้องเต็มพิธีการ หนวดเคราก็ถูกโกนจนเกลี้ยง เผยให้เห็นสันจมูกโด่งและริมฝีปากได้รูป เข้ากับดวงตายาวรีราวใบมีดขุนนางที่มาจากตระกูลชั้นสูงเห็นแบบนี้แล้วจึงนึกขึ้นได้ว่าแท้จริงหลิวเยี่ยนก็เป็นคุณชายคนหนึ่งมาก่อน พวกเขาเคยร่ำเรียนที่สำนักศึกษาด้วยกันก่อนสงครามจะปะทุและราชวงศ์ต้องอพยพลงใต้จนกระทั่งหลิวเยี่ยนจ้องมองชุยซืออวิ๋นอย่างท้าทาย ขุนนางฝ่ายบุ๋นซึ่งไม่เคยเจอกับกลิ่นอายคุกคามของผู้ที่เคยฆ่าคนมาก่อนก็รู้สึกหนังศีรษะชาวาบจนต้องเผลอกลืนน้ำลาย...หลิวเยี่ยนผู้นี้ล่วงเกินไม่ได้จริงๆ...ยิ่งได้ฟังประโยคถัดมาหลายคนก็ยิ่งถอนใจว่าหลิวเยี่ยนผู้นี้ไม่มีทางเป็นขุนนางได้ตลอดรอดฝั่ง“ที่อาลักษณ์ชุยกล่าวมาช่างน่าขัน หากคุณหนูใหญ่สกุลชุยไม่เชื่อฟังญาติผู้ใหญ่เพียงคนเดียวที่เหลืออยู่เช่นท่าน แล้วนางจะยังเป็นยอดสตรีผู้รู้ความอยู่ได้อย่างไร การศึกษาธรรมะคงเป็นเพียงข้ออ้างที่จะไม่แต่งให้คนหยาบกระด้างเช่นข้ามากกว่ากระมัง”หลักการในแวดวงขุนนางคือ ไม่ควรสร้างศัตรูโดยไม่จำเ

การมาเยือนของฮูหยินสกุลเจียงและคุณหนูห้าสกุลหลี่ทำให้ชุยซือจิ้งคาดการณ์ได้ว่าอีกไม่นานคงจะมีความเคลื่อนไหวบางอย่างเกิดขึ้นในเรือนตระกูลชุยอีกครั้งคราวนี้แม่สื่อคงไม่ได้มาทาบทามคุณหนูใหญ่แล้ว แต่อาจมาหยั่งเชิงคุณชายใหญ่แทนเรื่องที่ชุยซือจิ้งคาดคิด เสี่ยวอวี่ก็คาดเดาได้เช่นกัน เรื่องนี้ส่งผลให้นางเงียบขรึมไปหลังจากที่บ่าวรับใช้จัดข้าวของเตรียมสำหรับการเดินทางกลับเรือนในวันพรุ่งนี้เสร็จเรียบร้อยและอู๋มามาขอตัวไปนอนตั้งแต่หัวค่ำ คุณหนูใหญ่จึงชักชวนพี่สาวคนสนิทจิบชายามดึกกันตามลำพัง“จิบชายามนี้หรือ?” เสี่ยวอวี่ทวนคำอย่างประหลาดใจ “เจ้ามีเรื่องอันใดในใจหรือ”“ต้องมีเรื่องอันใดด้วยหรือถึงจะชวนท่านจิบชาหลงจิ่งได้”ชุยซือจิ้งทวนคำของเสี่ยวอวี่ด้วยท่าทียอกย้อนและซุกซนชาหลงจิ่งมีกลิ่นหอมอ่อน ใบชาบางเรียบ สีเขียวมรกต รสชาตินุ่มนวล เป็นชาขึ้นชื่อแถบเขาเฟยไหลเฟิงที่ตระหง่านล้อมรอบวัดหลิงอิ่น ผู้มาเยือนวัดหลิงอิ่นแล้วได้รับการต้อนรับด้วยชาชนิดนี้มีไม่มากนักแต่ชุยซือจิ้งเป็นน้องสาวของขุนนางอาลักษณ์ผู้มีชื่อเสียงดีงาม อีกทั้งมารดาของนางก็เป็นผู้บริจาครายใหญ่ของวัดแห่งนี้เมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่