บทที่ 14

พอเธอกับพี่กลับมาถึงบ้านพ่อแม่นั้นก็มาถึงบ้านแล้วเช่นกันแม่หุงข้าวแล้วกำลังจะทำอาหารเย็นรอลูกในครัว

"แม่คะหนูหมกเห็ดมาด้วยมีเห็ดย่างกุ้งย่างด้วยนะคะห่อใส่ใบตองลงมาด้วยแล้ว หนูยังเผาหน่อไม้ลงมาด้วยต้มให้จืดแล้วผัดใส่ไข่อร่อยมากทำแกงซดน้ำทำซุปใส่ผักก็ล้วนแต่อร่อยมากค่ะ ผักนี้หนูล้างแล้วนะคะแม่เห็ดห่อนี้ด้วยค่ะแม่อยากทำอะไรกินทำได้เลยคะแม่"

"ได้สิลูกแม่จะผัดผักใส่เห็ดป่านี้ล่ะเพิ่มอีกสักจานก็พอ เจ้าใหญ่เทปลาใส่ถังเลือกตัวตายออกมาตัวไม่ตายให้น้องเก็บเข้ามิติ เหลือไว้ในถังแยกให้แม่สี่ตัวตอนเช้าแม่จะย่างไปกินในแปลงนาตอนทานมื้อเที่ยงจ๊ะ"

"ครับแม่เดี๋ยวผมจะแยกเอาไว้ให้ครับ"

"แม่คะตัวตายนั้นหมักนึ่งใส่ผักกินตอนเช้าอร่อยมากค่ะ ทำปลาแดดเดียวตัวเป็นๆต้มยำก็ได้ค่ะซดน้ำร้อนก็ได้ค่ะแม่"

"อืมเอาแบบลูกว่าก็ได้หนูไปเปลี่ยนชุดใหม่ได้แล้วลูกเดี๋ยวจะไม่สบายเอา"

"ค่ะแม่" เย่วอันรีบเข้าห้องไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ในมิติของตัวเองก่อนจะออกมาทานมื้อค่ำกับครอบครัว

"พ่อครับแม่ครับพรุ่งนี้ผมชวนกันกับเฟยหลงว่าจะเอาปลาไปขายในตลาดมืดตอนเช้านะครับ"

"เหรอลูก"   

"น้องเอาเข้ามิติไว้ให้แล้วค่ะแต่ยังไม่เทลงบ่อพี่ใหญ่จะแบกเดินไปเหรอคะมันไกลมากไหมถ้าเอารถออกมาขี่ไปได้ก็ดีสินะคะ แต่ตอนนี้ทำอะไรมากไม่ได้คงได้แค่ทำใจค่ะ"

เธอบอกทุกคนแล้วทำหน้าเศร้าเพราะมีทุกอย่างแต่นำออกมาข้างนอกไม่ได้

"ไม่เป็นไรหรอกลูกรอให้เปลี่ยนผู้นำใหม่เหมือนลูกบอกก็ได้ตอนนี้เราทำตัวเหมือนที่ผ่านมาพวกเรายังผ่านมาได้เลย อดทนรอไม่นานเกินไปนะพ่อว่าอีกหน่อยลูกจะได้เข้าเมืองบ่อยๆเลยก็ได้นะอันเอ๋อร์"

"พ่อคะแม่คะวันไหนหยุดพาหนูไปเที่ยวในเมืองด้วยนะคะหนูอยากไปดูว่าเขาขายอะไรบ้างตอนเปิดการค้าขายเสรี หนูอยากให้มีบ้านในเมืองสักหลังมีตึกเอาไว้ค้าขายแล้วปล่อยเช่าด้วย เผื่อพี่ใหญ่แต่งงานจะพาเมียไปขายของได้ที่แถวหน้าตลาดหรือโรงงานยิ่งจะดีนะคะพี่ใหญ่"

"พี่ยังไม่ชอบใครและไม่อยากแต่งงานด้วยตอนนี้ห้ามพูดเรื่องนี้อีกนะน้องเล็ก"

"ค่ะพี่ใหญ่หนูพูดเผื่อเอาไว้เฉยๆค่ะถ้าพี่ชอบใครก็บอกแม่ได้เลยในหมู่บ้านเราสาวๆก็เยอะอยู่นะ หรือพี่ชอบสาวจากทางไกลในคอมมูมีน่ารักอยู่หลายคนนี้คะไม่สนใจใครสักคนเลยเหรอคะพี่ชาย"

"ยังไม่มีห้ามถาม" เขาตอบน้องสาวแต่หน้าแดงเพราะอายก่อนจะเฉไฉไปเรื่องอื่น

"พี่เข้านอนก่อนนะพรุ่งนี้จะไปขายปลาแต่เช้า"

"จ้าพี่ชายสุดหล่อใครจะโชคดีได้พี่ใหญ่ไปเป็นสามีนะช่างน่าอิจฉาเสียจริงๆเลยอิอิ"

"ว่าแต่แม่คะพี่ใหญ่ไม่ชอบสาวบ้านไหนจริงๆเหรอคะ" เธอถามแม่ด้วยด้วยความสงสัย

"ไม่มีหรอกลูกเราจนขนาดนี้ใครจะมามองพี่ชายเรามีแต่ทำงานงกๆไม่เคยได้ไปไหนหรือมีเงินใช้เป็นของตัวเองเลย พี่ชายของลูกจึงไม่คิดจะเอาลูกสาวใครมาลำบากด้วยจ๊ะ"

"แม่คะพ่อคะหนูขอโทษต่อไปพวกเราจะต้องมีเงินแต่งพี่สะใภ้อย่างแน่นอนค่ะถ้าพี่ใหญ่ชอบใครอย่าพูดถึงเรื่องในอดีตอีกต่อไปเลยนะคะ มันจะทำให้ปั่นทอนจิตใจของเราให้หดหู่ เรากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้แต่เราทำทุกวันต่อไปให้ดีๆขึ้นและมีความสุขกันยิ่งๆขึ้นไปค่ะ หนูจะพาพ่อแม่พี่ใหญ่ร่ำรวยแบบเงียบๆให้คนอิจฉาจนอกแตกตายไปเลยดีไหมคะ"

พอเห็นพ่อแม่ทำหน้าเศร้าเธอก็ทำให้หัวเราะก่อนนอนดีกว่าพ่อยิ่งคิดมากเรื่องของบ้านใหญ่เอาเปรียบอยู่ด้วย

"จ๊ะลูก"   

"เราไปนอนกันดีกว่านะคะไปค่ะหนูจะพาไปดูทีวีในมิติ นอนเย็นสบายกายสบายใจกันดีกว่านะคะพี่ใหญ่ไปกันค่ะ"

เธอเคาะห้องเรียกพี่ชายเข้ามิติด้วยแต่ส่งพ่อกับแม่เข้าไปก่อนแล้ว

"พี่มาแล้วพ่อกับแม่ล่ะน้องเล็ก"  

"เข้าไปก่อนแล้วค่ะพี่ใหญ่หนีเข้าห้องก่อนนี้คะไม่รู้อายอะไร ต่อไปนี้พี่ใหญ่ชอบใครบอกหนูจะไปติดต่อให้พร้อมสแกนว่าใจดีเหมือหนูกับแม่ไหม หนูล้อเล่นค่ะไปกันเถอะ"

 

 

ตอนเช้าเจาเย่วอันตื่นมาตอนตีสามส่งพี่ชายออกบ้านไปขายปลาก่อนกลับเข้ามานอนต่อยันสว่างมีแม่ทำอาหารรอจนเสร็จหมด รอลูกสาวตื่นมาทานด้วยตอนนี้พ่อกีบแม่ใช้ของในมิติคล่องทุกอย่างในบ้านแล้ว

"วันนี้หนูตื่นสายเลยค่ะแม่ลำบากแม่ทำอาหารเช้าแต่ถ้าวันไหนแม่เหนื่อยก็หยิบอาหารในช่องฟรีชใส่ไมโคเวฟได้เลยนะคะ งานในส่วนรวมแม่ก็เหนื่อยมากแล้วข้าวต้มโจ๊กซองก็มีนะคะแม่เพียงตอกไข่ใส่เนื้อตามใจชอบก็พอค่ะ"

"ไม่เป็นไรลูกแม่ทำได้ไม่เหนื่อยอะไรมากมายเลยยิ่งทำให้ครอบครัวของเรากินแม่ยิ่งอยากทำให้เพราะว่าในสวนของลูกนั้นมีแต่ของดีทั้งนั้น มันทำให้แม่คิดว่าจะทำเมนูอะไรให้ทุกคนได้ทานให้อร่อยยิ่งมีสูตรอาหารของลูกในหนังสือแล้วช่องทีวี แม่ดูแล้วยิ่งอยากทำให้ครบทุกเมนูทีเดียวเลยล่ะลูกพ่อของลูกได้กาแฟกับไข่ต้มสองฟองผลไม้จานใหญ่ จะทานข้าวกับเราได้หรือเปล่าไม่รู้ยิ่งได้ทานของบำรุงเยอะหลายอย่างทุกวัน"

พ่อรอทานข้าวบนโต๊ะอาหารหลังจากตื่นพร้อมภรรยาออกกำลังกายตั้งแต่ตีห้าแล้ว ช่วยภรรยาทำอาหารในครัวอาบน้ำรอทานข้าวกับลูกสาวคนสวยอย่างเธอเพราะตื่นสาย

"ฝีมือแม่อร่อยมากใช่ไหมคะพ่อดูสิหนูบอกให้พากันนอนพักผ่อนเยอะๆไม่ต้องรีบตื่นพ่อกับแม่ดื้อกว่าหนูอีกค่ะ"

เธอหยอกเย้าพ่อกับแม่สามพ่อแม่ลูกทานข้าวด้านนอกมิติรอพี่ใหญ่กลับมาจากขายปลาในเมือง

"ปานนี้พี่ใหญ่ของลูกคงกำลังมาถึงบ้านแล้วล่ะ"

"ค่ะแม่หนูแค่อยากจะรู้ว่าปลาของพวกเราจะขายได้กี่หยวน มันคงทั้งตื่นเต้นและลุ้นน่าดูนะคะในตลาดมืดเพราะไม่รู้ว่าทหารแดงจะเข้าไปจับตอนไหนถ้าวันไหนโชคไม่ดีขึ้นมา"

"อันนี้ต้องถามพี่ชายของลูกแล้วล่ะเพราะแม่ไม่เคยเข้าไปในตลาดมืดเลย เมื่อก่อนพ่อของลูกก็ไปขายบ้างจนเกิดอุบัติเหตุจึงตกไปเป็นพี่ชายของลูกแทนกับเฟยหลงรายนั้นเขาเก่งเพราะต้องเลี้ยงน้องด้วย พ่อของเขาเป็นพรานป่าเก่าจึงสอนลูกชายจนเก่งกาจเผื่อแผ่มาถึงพี่ชายของลูกด้วย แต่เพราะเราอยู่รวมกันกับบ้านใหญ่ของทุกอย่างจึงเก็บเข้าส่วนกลางมันจึงออกมาแบบนี้ล่ะลูก"

"พ่อครับแม่ครับผมกลับมาแล้วน้องเล็กพี่ซื้อขนมมาฝากน้องด้วยนะ"  

"พี่ใหญ่หนูไม่ใช่เด็กเสียหน่อยแต่ก็ขอบคุณมากค่ะพี่ชายใจดีที่สุดเลย"

"ว่าแต่พี่ขายปลาหมดไหมคะแล้วในตลาดมืดเป็นอย่างไรบ้างมันน่ากลัวมากไหมคะพี่ชาย"

เจาเย่วอันรัวคำถามใส่พี่ชายไม่ยั้งเลยเพราะอยากรู้มากๆนั้นเอง

"น้องเล็กใจเย็นๆก่อนให้พี่พักก่อนเอาทีละคำถามพี่ไม่รู้จะตอบอันไหนก่อนนะ "    

"นี้ค่ะน้ำดื่มก่อนก็มันอยากรู้นี้คะจึงถามรวดเดียวง่ายดีแหะๆ"  เธอหังเราะแห้งๆให้พี่ชาย