All Chapters of นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70): Chapter 31 - Chapter 40

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****พอเช้าวันรุ่งขึ้น เว่ยเว่ยได้นำของในมิติออกมา เหมือนกับที่เคยเอาไปให้คนที่บ้านเมื่อครั้งก่อน ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหมู หมูสามชั้นไก่ตัว ผลไม้ ขนมเปี๊ยะ เส้นก๋วยเตี๋ยว แป้ง น้ำตาล น้ำมัน เกลือ แต่ที่เพิ่มมาคือของใช้ในห้องน้ำ ไม่ว่าจะเป็นสบู่ ยาสีฟัน แชมพู ครีมนวดผม ผงซักฟอก หลังจากที่ทุกคนมารวมตัวกันครบแล้วเว่ยเว่ยก็รีบเข้าประเด็นทันที"ทุกคนคะหนูมีเรื่องจะปรึกษาค่ะ" ทุกคนทำหน้าเครียดไม่รู้ว่าเว่ยเว่ยจะปรึกษาเรื่องอะไร"เรื่องอะไรหรอลูก ร้ายแรงไหม" แม่มู่ถามลูกสาว"ไม่หรอกค่ะ มันคือเรื่องที่หนูทำในช่วงนี้นะค่ะ" เว่ยเว่ยอธิบายต่อ"คือหนูอยากให้ที่บ้านไปช่วยหนูทำอาหารตากแห้งน่ะค่ะ หนูทำคนเดียวไม่ทัน หนูก็เลยอยากจะมาปรึกษา ว่าใครที่สะดวกไปช่วยหนูบ้างคะ หนูอยากได้สองคน ให้หยุดงานในทุ่งนาไปก่อน หนูให้ค่าจ้างเป็นรายวันด้วยนะคะ วันละ 1หยวน หรือจะรับเป็นเดือนก็ได้ค่ะ " เว่ยเว่ยพยายามโน้มน้าวทุกคน"ทำอาหารตากแห้งยังไงเหรอลูก" แม่มู่สงสัยแทนทุกคน "แม่เห็นของแห้งที่หนูเอามาให้วันนี้ไหมคะ ที่มันมีเนื้อแห้งอ่ะค่ะ อันนั้นแหละค่ะหนูอยากให้ไปช่วยทำ เพราะว่ามันจะทำได้แค่ช่วงนี้

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****โรงเรียนมัธยม..วันประกาศผลสอบ...สองสัปดาห์แห่งการรอคอยก็มาถึง วันนี้เว่ยเว่ยได้มาที่โรงเรียนเพื่อฟังผลสอบ ส่วนตัวเธอนั้นคิดว่ายังไงก็ผ่านแน่นอน เธอเคยผ่านการเรียนที่ยากกว่านี้มาแล้ว อย่าลืมสิว่ายุคที่เธอจากนั้นล้ำหน้าขนาดไหน และอีกอย่างวันนี้เธอก็อยากมาเล่นสนุก กับกลุ่มของ หลิวอี้พร้อมผองเพื่อน ด้วยล่ะ ส่วนปิงปิงนั้น เธอคิดว่ายังไงก็ต้องผ่าน เพราะเธอติวเข้มให้ตลอดก่อนการสอบ และในวันสอบตัวของปิงปิงเองก็ยืนยันหนักแน่นว่าเธอทำได้ ถ้าการสอบครั้งนี้ผ่านไปได้ด้วยดีก็เท่ากับว่าเธอเรียนจบชั้นมัธยมปลายเรียบร้อยแล้ว ทีนี้ก็รอใบประกาศยืนยันอีกครั้งนึง พอเธอเดินมาถึงประตูทางเข้าหน้าโรงเรียน ก็เจอกับปิงปิงที่มารอเธออยู่ก่อนแล้ว "เว่ยเว่ยเธอมาแล้ว" ปิงปิงเอ่ยขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อน"สวัสดีจ้ะปิงปิง มานานรึยัง ทำไมไม่ไปรอที่ห้องล่ะ" เธอยิ้มรับเพื่อน"ไม่หรอกฉันพึ่งมาถึงน่ะ ฉันเห็นเธอแต่ไกลก็เลยยืนรอน่ะ" ปิงปิงบอกเพื่อน"ถ้างั้นเราเข้าห้องเรียนกันเถอะ" แล้วทั้งสองคนก็พากันไปที่ห้องเรียน"เว่ยเว่ย พวกเราไม่แวะไปที่ประกาศผลสอบก่อนหรอ" ปิงปิงอยากรู้ผลสอบมากจึงอยากจะชวนเว่ยเว

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****หลังจากวันนั้นก็ได้ผ่านมาหลายวันแล้ว ตอนนี้เว่ยเว่ยรอใบประกาศจบการศึกษา และรอวันที่จะไปสมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัย เว่ยเว่ยยังคงมีความตั้งใจเหมือนเดิมที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยในตัวมณฑล จะไม่ไปเมืองหลวง เพราะว่าเป็นห่วงคนทางบ้าน เธอยังไม่มีอาชีพที่มั่นคง เงินเก็บก็มีไม่มาก ทรัพย์สินก็มีแค่บ้านหนึ่งหลังเท่านั้น ซึ่งในอีกปีสองปีนี้ประเทศจะเปิดการค้าเสรีแล้ว เธอก็อยากให้ครอบครัวมีธุรกิจเป็นของตัวเอง แต่เธอก็ยังนึกไม่ออก ว่าควรจะทำอะไรดี ใจจริงแล้วเธออยากเปิดร้านอาหารให้ครอบครัว เป็นพวกแบบปิ้งย่าง ชาบู ประมาณนี้ อยากเปิดสองร้าน ให้กับพี่ขายทั้งสองคนเป็นผู้ดูแล แต่ตอนนี้ที่ทำได้คือ ต้องหาทำเลร้านก่อนเป็นอันดับแรก อยากให้ร้านไม่ต้องอยู่ไกลกันมาก อย่างเช่นหัวถนนกับท้ายถนนแบบนั้น เรื่องวัตถุดิบนั้นไม่เป็นปัญหาอยู่แล้ว เพราะในมิติมีครบทุกอย่าง ทั้งของสด เครื่องปรุง ส่วนหม้อชาบู และเตาปิ้งย่างก็ไม่ใช่ปัญหาเหมือนกัน เพราะเธอมีอยู่แล้วในมิติ เธอเอาใส่มาด้วยของพวกนี้มีอยู่ในบ้านอยู่แล้ว เธอก็แค่หยิบใส่มาด้วยเท่านั้นเอง เว่ยเว่ยคิดว่าถ้าเธอเริ่มทำธุรกิจร้านอาหารแล้วนั้น เธอจ

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****พอได้สถานที่ ที่ต้องการมาแล้ว เธอต้องมาคำนวณค่าใช่จ่าย เช่นค่าตกแต่ง ค่าอุปกรณ์ในครัว โต๊ะเก้าอี้ เธอคิดจะเปิดสาขาแรกในตลาดก่อน ตรงนั้นเป็นแหล่งชุมชนน่าจะขายดี เมื่อกลับมาถึงบ้านเว่ยเว่ยก็เห็นว่าพี่สะไภ้ทั้งสองคนช่วนกันเก็บหมูและไก่ที่แห้งดีแล้วมาบรรจุใส่ถุง "พี่สะใภ้คะ พอจะรู้จักช่างทำบ้านบ้างหรือเปล่าคะ ฉันอยากได้คนที่ทำงานดีและใว้ใจใด้น่ะค่ะ"เว่ยเว่ยเอ่ยถามทันทีที่เจอหน้าพี่สะไภ้"มีสิจ๊ะ อยู่หมู่บ้านเดียวกันกับเรานั่นแหละ ว่าแต่น้องสามถามทำไมหรอจ๊ะ" สะไภ้ใหญ่เป็นคนตอบ"คือฉันอยากเปิดร้านอาหารน่ะค่ะ เลยอยากได้ช่างมาต่อเติมร้าน" เว่ยเว่ยบอกออกมา"เปิดร้านอาหาร/เปิดร้านอาหาร" สะไภ้ทั้งสองอุทานขึ้นมาพร้อมกัน"ใช่ค่ะ ฉันจะเปิดร้าน แล้วให้พวกพี่มาดูแล " เธอชี้แจงให้ฟัง"พวกเราเคยแต่ทำนา แล้วให้มาทำร้านอาหารแบบนี้จะทำได้หรือน้องสาม" สะไภ้รองอดกังวนไม่ได้"ได้ไม่ได้ ยังไงก็ต้องพยายามค่ะ ฉันซื้อร้านไปแล้วด้วย จะขาดก็แต่ช่างมาตกแต่งนี่แหละค่ะ" เว่ยเว่ยบอกออกมาโดยที่ไม่มีอาการกังวนใดๆทั้งสิ้น สะไภ้ทั้งสองก็ได้แต่มองหน้ากัน น้องสามีไปเอาความมั่นใจมาจากที่ไหน เรื่อง

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****วันนี้เว่ยเว่ยออกมาดูช่างที่ได้รับเหมาต่อเติมร้าน ว่าทำตรงตามสเปคเธอหรือเปล่า ระหว่างที่เธอเดินตรวจงานอยู่นั้น ก็ได้พยักหน้าพอใจกับผลงาน ช่างคนนี้ทำงานได้ดีจริงๆ"ลุงช่างโจวสวัสดีค่ะ" เธอทักทายช่างผู้รับเหมา"สวัสดีเว่ยเว่ย วันนี้มาแต่เช้าเลยวันนี้ มีอะไรรึเปล่า" ช่างโจวทักทายกลับ"เปล่าหรอกค่ะ แค่มาดูความเรียบร้อยเท่านั้นค่ะ พอดีว่าพรุ่งนี้ ฉันจะเข้าไปในมณฑล และไปหลายวันเลยค่ะ ก็เลยจะมาดูว่าขาดเหลืออะไรหรือเปล่า" เว่ยเว่ยอธิบาย"แล้วไปทำอะไรล่ะ ถึงจะไปหลายวัน" นายช่างสงสัย"ไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยน่ะค่ะ " เธอบอก"อ้อ ดีดีดี ลูกสาวบ้านนี้เก่งจริงๆ ลุงขอให้สอบผ่านนะเว่ยเว่ย " ช่างโจวกล่าวชื่นชมจากใจจริง"ขอบคุณค่ะลุวโจว ฉันจะต้องสอบผ่านให้ได้" เว่ยเว่ยยิ้มรับด้วยความมุ่งมั่น"ถ้างั้น หลานจะให้ลุงต่อเติมตึกอีกหลังเลยหรือเปล่าล่ะ พอดีว่าของบางอย่างมันต้องสั่งมาลุงจะได้สั่งมาทีเดียว" ช่างโจวเข้าเรื่องงาน"ทำเลยก็ได้ค่ะ ทำตามแบบที่ฉันเขียนใว้ให้ได้เลย ฉันคิดว่ายังไงร้านแรกก็ต้องขายดีอยู่แล้ว ถ้าอีกร้านนึงคนเต็ม จะได้มีอีกร้านใว้รับลูกค้าเพิ่ม " "ได้ได้ แล้วลุงจะจัด