All Chapters of นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ (ยุค70): Chapter 41 - Chapter 50

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****สนามสอบ..."พวกเราไปดูห้องสอบกันเถอะ ว่าได้สอบห้องไหนบ้าง" ปิงปิงชวนเว่ยเว่ยไปดูห้องสอบ"ไปสิ ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน" ทั้งสองคนพากันไปหาห้องสอบ เพราะอีกหนึ่งชั่วโมงก็จะเริ่มสอบแล้ว "นี่ไงเจอชื่อโรงเรียนแล้ว " "โรงเรียนเราแบ่งสอบเป็นสองห้อง อ๊ะ เราสองคนอยู่ห้องเดียวกันด้วยแหละ" ปิงปิงพูดออกมาอย่างดีใจ"ป่ะ ถ้าอย่างนั้นเราไปรอที่หน้าห้องสอบกันดีกว่า" แล้วทั้งสองคนก็เดินไปห้องสอบด้วยกัน "เว่ยเว่ยฉันตื่นเต้นมากเลย กลัวว่าจะทำข้อสอบไม่ได้" "ไม่ต้องกลัวไปหรอก ทำใจให้สบายเถอะ ยังใงหนังสือที่เราอ่านมา มันต้องมีประโยชน์บ้างแหละ" แต่การสอบในวันนี้ถือว่าโชคดีอย่างหนึ่ง คือไม่ต้องทำข้อสอบร่วมห้องกับ หลิวอี้และผองเพื่อน ไม่ต้องเห็นหน้ากัน นี่มันเจริญหูเจริญตาจริงๆเชียว เมื่อเวลาสอบมาถึง ทุกคนรวมทั้งเว่ยเว่ยก็เข้าห้องสอบ การสอบในครั้งนี้จะสอบแค่หนึ่งวันเท่านั้น แต่จะสอบทั้งวัน โดยมีเวลาพักทานข้าวแค่ช่วงเที่ยงเท่านั้น การสอบในวันนี้ถือว่าไม่ยากเลย สำหรับเธอที่เคยผ่านสนามสอบยุคปัจจุบันมาแล้ว อาจจะมีหลงลืมบ้างนิดหน่อย แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา ถ้าเปรียบเทียบเป็นเปอร์เซ

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****"ปัง ปัง ปัง ปัง " เสียงประทัดดังสนั่นที่หน้าร้านชิ่งฝู เศษกระดาษเล็กๆสีแดงปลิวเต็มหน้าร้านวันนี้เป็นวันที่ฤกษ์ยามงามดีเปิดร้านเป็นวันแรก "สวัสดีทุกๆท่านที่อยู่ที่หน้าร้านแห่งนี้และท่านที่เดินผ่านไปผ่านมาด้วยนะคะ วันนี้ร้านของเราเปิดร้านเป็นวันแรกค่ะ อาหารที่เราได้ขายนั้นเป็นประเภทปิ้งย่าง ฉันรับรองได้ค่ะว่ามันอร่อยมาก แต่ถ้าท่านใดไม่เชื่อก็เข้ามาลองชิมได้นะคะ"แล้วตอนนี้ก็ถือเป็นฤกษ์อันเป็นมงคลแล้ว เชิญทุกท่านเข้ามาเยี่ยมชมและอุดหนุนได้เลยค่ะ"เสียงของเว่ยเว่ยโฆษณาและเชิญชวนลูกค้าอยู่ที่หน้าร้าน วันนี้ทุกคนในร้านได้แต่งชุดเหมือนกันที่เว่ยเว่ยเป็นคนออกแบบ และใส่เอี๊ยมที่ปักด้วยอักษร ชิ่งฝู ไว้บนหน้าอก เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของทางร้าน"เว่ยเว่ยจ๊ะ พี่ยินดีกับการเปิดร้านด้วยนะจ๊ะ ขอให้ร้านขายดี ขายหมดทุกวัน รวยๆนะจ๊ะ" ลู่จิงมาร่วมงานในวันนี้ด้วย"ขอบคุณค่ะพี่ลู่จิง ยังไงก็เชิญด้านในก่อนนะคะ ฉันจะให้พี่สะใภ้ยกชุดอาหารไปให้ค่ะ" เว่ยเว่ยกล่าวขอบคุณ"ผมดีใจกับคุณด้วยนะครับ อันนี้ของขวัญวันเปิดร้านครับ" ลู่เฟิงก็มาพร้อกับพี่สาวเช่นกันพร้อมกับมอบของขวัญเป็น เรือสำเภาไ

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****เว่ยเว่ย ได้เปิดร้านครบหนึ่งเดือนในวันนี้ เธอตั้งใจกับร้านนี้มาก และผลตอบรับก็ดีมากเช่นกัน ตอนนี้เธอเปิดรับ พนักงานมาสี่คน เพื่อเตรียมความพร้อมที่จะเปิดสาขาสอง เธอคัดเลือกคนมาเอง ฝึกคนงานเอง สาขาแรกนั้นเว่ยเว่ยให้พี่ชายใหญ่เป็นคนดูแล และมีคนงานช่วยงานอีกสองคน โดยที่เธอจะให้พี่ชายรองไปดูแลสาขาสอง พร้อมกับคนงานสองคนเหมือนกัน ความจริงแล้ว เธออยากให้มีคนงานร้านละสามถึงสี่คน พ่อแม่ พี่ชาย พี่สะใภ้ จะได้ไม่เหนื่อยมาก แต่ทุกคนไม่ยินยอม บอกว่าทำกันเองได้ "ทุกคนคะฉันว่าจะเปิดสาขา 2 ช่วงกลางเดือนหน้าทุกคนว่ายังไงบ้างคะ" เว่ยเว่ยถามความคิดเห็นของคนในครอบครัว"แล้วแต่ลูกเลยล่ะถ้าลูกว่าดีทุกคนก็ว่าดีด้วย" แม่มู่ผู้สนับสนุนลูกสาวสุดที่รัก"ใช่แล้วล่ะน้องสาม ก็เพราะน้อง 3 แหละถึงได้มีร้านนี้ขึ้นมา" พี่ชายใหญ่ก็เห็นดีกับแม่ของเขา"แล้วเรื่องคนงานจะไม่รับเพิ่มจริงๆหรอคะ" เว่ยเว่ยยังห่วงเรื่องคนช่วยงาน"ไม่ต้องหรอกน้องสามเมื่อก่อนเราทำงานในทุ่งนาเหนื่อยกว่านี้เรายังทนได้เลย" พี่ชายรองยืนยันหนักแน่น"ใช่แล้วแหละงานที่นี่สบายกว่าทุ่งนาเยอะแดดก็ไม่ร้อนด้วย" พี่สะไภ้รองยืนยันคำข

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****"เราจะไปที่ไหนต่อกันดีครับ" ลู่เฟิงเอ่ยถามเว่ยเว่ย เมื่ออกมาจากที่ทำการ "นี่ก็เที่ยงแล้วเราไปทานข้าวกันก่อนดีใหมคะ" เว่ยเว่ยออกความคิด "ได้ครับแต่ว่าคุณมีอะไรที่อยากทานใหมครับ" ชายหนุ่ม ถามความเห็น "อืม...เราไปกินบะหมี่กันดีไหมคะ" เว่ยเว่ยอยากกินอะไรที่เป็นน้ำ จึงเลือกที่จะกินบะหมี่"แล้วแต่คุณเลยครับ" ชายหนุ่มตามใจ แล้วทั้งสองก็พากันเดินเข้าร้านบะหมี่ ร้านนี้ท่าทางรสชาติต้องอร่อยแน่ เพราะจำนวนคนที่เข้ามาทานค่อนข้างเยอะทีเดียว"เถ้าแก่ครับบะหมี่เนื้อ 2 ชาม" ชายหนุ่มสั่งอาหาร หลังจากที่เข้ามานั่งแล้ว ระหว่างที่ทั้งสองรอบะหมี่อยู่ชายหนุ่มจึงชวนเว่ยเว่ยคุย"เว่ยเว่ยครับผลสอบคุณออกมาหรือยัง" เขาถามเรื่องที่อยากรู้"ยังเลยค่ะฉันก็รออยู่เหมือนกัน" เธอกำลังรอจดหมายจริงๆ ซึ่งเธอก็รู้ว่าเธอต้องสอบได้แน่นอน แต่ก็ยังรอจดหมายเพื่อความชัว "คุณลงที่เรียนไว้ที่ไหนหรือครับ" เขายังถามต่อ"ฉันก็เคยบอกแล้วไงคะว่าฉันจะเรียนต่อที่ในมณฑล ว่าแต่คุณถามทำไมหรือคะ" เธอเป็นฝ่ายถามกลับไปบ้าง"ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ ตัวผมก็ประจำการอยู่ที่ตัวมณฑลเหมือนกัน ผมกลัวว่าคุณจะไปเมืองหลวง แล้ว

นี่ฉันเป็นนางร้ายหรอ*****วันนี้เว่ยเว่ยตั้งใจที่จะอยู่บ้าน หลังจากที่เมื่อเช้าไปส่งลู่เฟิง ขึ้นรถไฟเพื่อกลับค่ายทหาร กว่าจะขึ้นรถไปได้ก็คร่ำครวญอยู่นาน ว่ากว่าจะได้เจอกันก็อีกครึ่งเดือนเลยทีเดียว จนทางสถานีมีประกาศเตือนว่ารถไฟกำลังจะออกจากสถานีถึงได้ยอมขึ้นรถไปนั่ง เฮ้อ..เว่ยเว่ยแสนจะเพลีย"มีใครอยู่หรือไม่ครับ มีจดหมายมาส่งครับ" บุรุษไปรษณีย์ตะโกนเรียกที่หน้าบ้าน "มาแล้วค่ะ มีจดหมายมาส่งใช่ไหมคะ" เว่ยเว่ยออกมาเปิดประตูเพื่อรับจดหมาย"นี่ครับจดหมาย ผมขอตัวก่อนสวัสดีครับ" "จดหมายอะไรกันนะ เอ๋..จดหมายแจ้งผลสอบนี่นา" เว่ยเว่ยรีบแกะจดหมายอ่านทันที"5555 ฉันสอบผ่าน เข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว" เว่ยเว่ยหัวเราะมีความสุข ที่ตนเองสอบได้ ซึ่งจะสร้างความภูมิใจให้แก่วงค์ตระกูล และครอบครัว "ข่าวดีแบบนี้ต้องฉลอง" แล้วเว่ยเว่ยก็รีบแต่งตัวไปหาพ่อและแม่ที่ร้านทันที ที่ร้าน ชิ่งฝู ...."แม่คะ พ่อคะ พี่ชายใหญ่ พี่ชายรอง พี่สะใภ้ ฉันมีข่าวดีมาบอกค่ะ" เว่ยเว่ยตะโกนเรียกชื่อทุกคนมาแต่ไกล "น้องสามเกิดอะไรขึ้น บอกพี่ใหญ่มาสิ" พี่ชายใหญ่รีบร้อนออกมาด้านนอกเมื่อได้ยินเสียงของน้องสาว"ใช่แล้วน้องสาม บอกพวกพี่