Semua Bab ลิ้มลองรักเพื่อน: Bab 31 - Bab 40

69 Bab

บทที่ 31 คนที่ไม่คาดคิด

ฉันลงมายืนรออยู่หน้าหอพัก หลังจากที่แสนดีโทรมาบอกว่าใกล้ถึงแล้ว ตอนนี้ใจฉันเต้นระส่ำจนยากจะควบคุม ไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไงตอนเจอกับเอ็มเจ ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ยังไม่ได้เจอกับเขาเลย เขาหายเงียบไปเหมือนกำลังหลบเลี่ยงกันอย่างไรอย่างนั้น หรือเขาจะโกรธฉันนะ คิดซ้ำไปซ้ำมา ถ้าเราต้องไปเที่ยวด้วยกันครั้งนี้ ฉันควรทำหน้าแบบไหน หรือควรเริ่มพูดกับเขายังไงดี สองขาเริ่มสั่น เมื่อเสียงรถพีทดังเข้ามาใกล้ ฉันมองไปยังรถคันคุ้นตาซึ่งจอดอยู่ด้านหน้า ประตูเปิดออกพร้อมกับร่างสูงของพีทที่ลงมาจากฝั่งคนขับ และแสนดีที่ลงมาจากประตูด้านข้างคนขับ แต่ไม่มีเอ็มเจ “เดี๋ยวเราช่วยเอากระเป๋าไปเก็บหลังรถเอง” พีทเดินมาหาพร้อมกับรับกระเป๋าของฉันไปเก็บไว้หลังรถให้ แสนดีจูงมือฉันขึ้นรถด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ถ้าง่วงฝันก็นอนไปเลยนะ กว่าจะถึงหัวหินน่าจะเกือบเที่ยง” แสนดีบอกขณะเปิดประตูให้ฉันขึ้นนั่งด้านหลัง จากนั้นเธอก็ปิดประตูให้ แล้วเดินไปขึ้นด้านหน้านั่งคู่คนขับ รถเคลื่อนตัวออกจากหอพักช้า ๆ จากนั้นก็ค่อย ๆ แล่นออกนอกเขตเมืองหลวง ฉันรู้สึกใจวูบไหวอย่าง
Baca selengkapnya

บทที่ 32 หนี

รถตู้ขับมาถึงหัวหินในช่วงเวลาเกือบบ่าย ผมคอยเช็กกับไอ้พีทตลอดทางว่าถึงไหนแล้ว อีกฝ่ายตอบบ้างไม่ตอบบ้างสงสัยมันกำลังขับรถอยู่ แต่พอได้เห็นข้อความสุดท้ายที่มันส่งมาบอกว่าถึงบ้านพักแล้ว ผมก็รู้สึกเบาใจ ภายในงานเปิดตัวรีสอร์ตใหม่ แขกส่วนใหญ่เป็นนักธุรกิจมีชื่อเสียง ซึ่งผมแทบไม่รู้จักใครเป็นการส่วนตัวเลยสักคน จึงเลี่ยงมายืนหลบมุมแอบซุ่มดูอยู่เงียบ ๆ ภายในใจรู้สึกว้าวุ่นอยากชิ่งหนีใจจะขาด แต่ยี่หวาก็คอยจับตามองผมอยู่ตลอดเวลาราวกับเป็นสายสืบที่แม่ส่งมาอย่างไรอย่างนั้น ผมพ่นลมหายใจออกมาด้วยความอึดอัด เสื้อเชิ้ตแขนยาวที่คลุมทับด้วยเสื้อสูททำให้แผ่นหลังของผมเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ อากาศโคตรร้อนแต่ให้ใส่เสื้อสองตัวเพื่อ? ผมก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง จิ้มแอปพลิเคชันกดเข้าไปยังรายชื่อติดต่อที่ผมปักหมุดไว้เป็นคนแรก พิมพ์ข้อความไปถามฝันหวานว่าทำอะไรอยู่ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจลบทิ้งไปอีกจนได้ หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้เจอหน้าเธอ ไม่ใช่ว่าไม่อยากเจอนะ แต่เพราะไม่กล้าไปเจอต่างหาก วันนั้นผมไม่น่ายอมรับไปตามตรงเลยว่าชอบเธอ
Baca selengkapnya

บทที่ 33 แฟน?

ผมถูกไอ้พีทลากออกมาตรงสระว่ายน้ำ พออยู่กันสองคนมันก็รีบซักไซ้ผมใหญ่ “นี่กูพลาดอะไรไปรึเปล่าวะ” “มึงพูดเรื่องอะไร” “ก็เรื่องฝันหวานไง มึงกับฝันหวานไปกินไข่เจียวด้วยกันตอนไหน ทำไมกูกับแสนดีไม่เห็นรู้เรื่องเลย” “มึงไม่ต้องมาอยากรู้หรอกว่ากูกับฝันหวานไปกินไข่เจียวกันตอนไหน ตอนนี้มึงตอบกูมาก่อนว่าไอ้จอมทัพมันมาอยู่ที่นี่ได้ไง” ผมรีบย้อนถามมันทันควัน สีหน้าผมจริงจัง ดวงตาจดจ้องรอฟัง ไอ้พีทขยับเข้ามายืนประจันหน้า หรี่ตาใส่ผมอย่างจับผิด “อย่าบอกนะว่ามึงกำลังหึงฝันหวาน” “กูให้มึงตอบ ไม่ใช่ให้มาถาม” “เออ ๆ กูตอบก่อนก็ได้” คนตรงหน้านั่งลงบนเก้าอี้อาบแดดที่วางเรียงกันอยู่ข้างสระ ผมจึงนั่งเก้าอี้อีกตัว “พี่จอมทัพเป็นสถาปนิกมาทำงานที่นี่ ตอนมาถึงบังเอิญเจอพี่เขาทำงานอยู่แถว ๆ สวน พอทำงานเสร็จพี่เขาก็ขอมาจอยด้วย ก็แค่นั้น” “แล้วมึงก็ยอมให้คนแปลกหน้ามาร่วมวงด้วยเนี่ยนะ” “เออ! ก็เห็นว่าพี่เขาตามจีบฝันหวานอยู่ อีกอย่างสองสาวก็ไม่ได้ค้านอะไรนี่หว่า” “เหอะ! ให้มันได้อย่างนี้สิ” ผมแค่นหั
Baca selengkapnya

บทที่ 34 เห็นเขาจูบกัน

ฉันเดินออกมาจากห้องครัวทันทีที่ได้ยินประโยคนั้นของผู้หญิงที่เพิ่งมาถึง ยี่หวา เด็กสาวหน้าตาน่ารัก ผิวพรรณผุดผ่องอย่างลูกผู้ดีคนนั้นเธอประกาศตัวว่าเป็นแฟนของเอ็มเจ หัวใจของฉันสั่นไหวอย่างรุนแรงราวกับจะทะลุออกมานอกอก ความรู้สึกสับสนถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ทั้งที่ตัวเองก็มีแฟนอยู่แล้ว ฉันไม่เข้าใจเลยว่าเอ็มเจจะมาบอกชอบฉันทำไม “ฝันหวาน” เสียงเรียกของแสนดีช่วยดึงให้หลุดออกจากภวังค์ ฉันเดินตรงดิ่งไปหาเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่ริมสระว่ายน้ำแล้วทรุดตัวนั่งลงข้าง ๆ “เมื่อกี้เราเห็นมีผู้หญิงมาหาเอ็มเจ ใครเหรอ” เพื่อนซี้เอ่ยถาม พลางเหลือบตามองเข้าไปในบ้าน “คนรักเขามั้ง” “กะแล้วเชียว” แสนดีพูดพลางเบ้ปากอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะหันมาทางฉันอีกครั้ง แล้วกระซิบถามเสียงเบา “เมื่อเช้าเราเห็นเอ็มเจมีท่าทีแปลก ๆ แล้วก็...ดูสนิทสนมกับฝันมากเป็นพิเศษ เอ็มเจได้จีบฝันรึเปล่า” “เปล่านี่ เขาจะมาจีบเราได้ยังไงล่ะ แฟนเขาออกจะสวยขนาดนั้น” ฉันรีบค้านทันควัน ท่าทางเลิ่กลั่กและน้ำเสียงสูงลิ่วที่เผลอเปล่งออกไปไม่รู้
Baca selengkapnya

บทที่ 35 หึง

ผมขึ้นจากสระทันทีเมื่อเห็นฝันหวานกำลังหัวเราะกระซิกกับไอ้จอมทัพ บอกตามตรงว่าโคตรไม่ชอบเอามาก ๆ รู้สึกหงุดหงิดจนอยากจะเดินไปซัดหน้าไอ้รุ่นพี่นั่นให้หายโมโห ยิ่งตอนเห็นสองคนนั้นยกกระป๋องเบียร์ชนกัน ผมยิ่งโมโหจนเกือบเก็บสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่ ตั้งใจจะเดินเข้าไปนั่งเป็นก้างขวางคอไม่ให้ทั้งคู่ได้มีโอกาสพูดคุยกันสองต่อสอง ทว่าจู่ ๆ ยี่หวาก็พุ่งตัวเข้ามาเกาะแขนจนน่ารำคาญ นี่ก็อีกคนที่ทำให้ผมรู้สึกว่าทริปนี้โคตรน่าเบื่อ ผมสลัดแขนยี่หวาออกแล้วเดินหนีเข้าไปในบ้าน ตั้งท่าจะเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วออกมาจอยกับเพื่อนอีกครั้ง ขณะเดินผ่านเข้าไปทางห้องนั่งเล่น จู่ ๆ ยี่หวาก็ดึงรั้งผมไว้ เธอกระโจนเข้ามาจูบโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว “ทำบ้าอะไรของเธอเนี่ยยี่หวา” ผมดันยี่หวาออกสุดแรง จนร่างเธอล้มลงบนโซฟา แต่เธอก็ยังกระโจนเข้ามาจูบผมอีกครั้ง ครั้งนี้ผมสุดจะทนจริง ๆ จึงเหวี่ยงเธอออกจนร่างเล็กล้มลงบนพื้น ยี่หวาเงยหน้ามองผมด้วยแววตาขุ่นเคือง น้ำใสไหลรินอาบแก้มทั้งสองข้าง “พี่ก็รู้ว่ายี่หวาชอบพี่ ทำไมพี่ต้องคอยผลักไสยี่หวาตลอดเลย” “แต่ฉันไม่เคยชอบเธอ
Baca selengkapnya

บทที่ 36 ดักรอ

ฉันชวนพี่จอมทัพออกมาเดินเล่นที่ชายหาดเพราะไม่อยากนั่งใช้อากาศหายใจร่วมกับคนเจ้าชู้ วันก่อนยังบอกชอบเราอยู่ วันนี้มายืนจูบกับผู้หญิงอีกคน แถมเธอคนนั้นยังเป็นแฟนของเขาอีก ถ้าไม่ชอบฉันจริง ๆ จะมาหลอกลวงกันเพื่ออะไร หรือธาตุแท้ของเขาจะเป็นผู้ชายมักมาก หลอกฟันผู้หญิงแล้วทิ้งอย่างที่คนในมหาวิทยาลัยเขาลือกันจริง ๆ ฉันนั่งนิ่งสายตาทอดมองยังท้องทะเลกว้าง ขณะหัวสมองก็คิดอะไรเรื่อยเปื่อย จนลืมไปว่าพี่จอมทัพยังนั่งอยู่ข้าง ๆ “มีเรื่องไม่สบายใจรึเปล่าครับ พี่เห็นฝันนั่งถอนหายใจมาสักพักแล้วนะ” “ปะ...เปล่าค่ะ ขอโทษนะคะ ฝันเป็นคนชวนพี่ออกมาแท้ ๆ แต่กลับไม่ได้ชวนคุยเลย” คนตรงหน้าระบายยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มน่าฟัง “มีเรื่องอะไรไม่สบายใจบอกพี่ได้นะ พี่ยินดีรับฟัง” “ไม่มีจริง ๆ ค่ะ” ฉันรีบปฏิเสธอย่างฉับพลัน แอบรู้สึกผิดอยู่เหมือนกันที่ต้องโกหกออกไปแบบนั้น แถมยังดึงเขาเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องตัวเองอีก พี่จอมทัพส่งยิ้มให้ฉันอีกครั้ง ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ไม่มีก็ไม่มีครับ แต่ถ้าฝันอยากเล่าเมื่อไหร่ พี่พร้อมรับฟังเ
Baca selengkapnya

บทที่ 37 อธิบาย

หลังจากเมาได้ที่ ผมกับไอ้พีทก็แยกย้ายกันไปนอน ส่วนแสนดีที่บอกว่าจะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจะกลับมานั่งดื่มด้วยก็หายเงียบไปเลย สงสัยคงเผลอหลับไปแล้ว ส่วนคนบางคน ยังเดินเล่นกับไอ้พี่จอมทัพที่ชายหาดอยู่เลย แล้วอย่างนี้ใครมันจะไปหลับลงวะ ผมออกมาดักรอฝันหวานอยู่หน้าบ้าน ระหว่างนั้นก็คอยชะเง้อคอมองเธอเป็นระยะ เชื่อป้ะ ตอนที่เห็นเธอกำลังเล่นน้ำและหัวเราะกระซิกกับไอ้รุ่นพี่นั่น ผมรู้สึกร้อนรนจนอกแทบจะระเบิด คิ้วกระตุกถี่ ๆ ใจสั่นจนอยากจะเดินไปลากแขนเธอเข้าบ้านให้รู้แล้วรู้รอด แม้จะคิดอย่างนั้นแต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากเดินวนไปวนมาอย่างคนว้าวุ่นใจ ตอนทั้งคู่เดินกลับมา และจังหวะที่ไอ้รุ่นพี่นั่นมันดึงแขนเธอไว้เพื่อบอกว่าฝันดี พร้อมกับส่งยิ้มอย่างหวานซึ้งให้ฝันหวาน ผมแม่งอยากจะเดินไปลบรอยยิ้มนั่นออกจากหน้าของมันด้วยหมัดหนัก ๆ ชะมัด ตอนนี้ไฟโทสะในอกพลุ่งพล่านขึ้นมาราวกับกองเพลิงที่ถูกน้ำมันเทราด ฟิวส์ขาดสนิท ไม่มีแม่งแล้วความอดทนอดกลั้น ผมกลับเข้าบ้าน เดินตรงดิ่งไปยังห้องนอนของเธออย่างฉับพลัน คืนนี้ จะจัดการกับคนที่ทำให้ผมหงุ
Baca selengkapnya

บทที่ 38 รุกล้ำ (NC)

น้ำเสียงนุ่มทุ้มและใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าทำให้ฉันโอนอ่อนตามคำพูดของเขาราวกับถูกสะกด เอ็มเจเหมือนพ่อมดในนิทานที่ชอบบริกรรมคาถาสั่งให้ฉันทำตามที่ตัวเองต้องการ แล้วฉันก็ไม่เคยปฏิเสธได้ พอถูกเขาสั่งให้อ้าปาก ริมฝีปากของฉันก็เปิดออกอย่างว่าง่าย เรียวปากหนาแนบชิดสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปาก พลันส่วนปลายก็ตวัดหยอกล้อแล้วดูดดึงเน้นหนัก ฉันทำตามที่เขาเคยสอน ตวัดลิ้นตอบโต้ทันที แม้จะผิดจังหวะไปบ้างแต่อีกฝ่ายก็ดูจะพอใจไม่น้อย เราผลัดกันเป็นฝ่ายรุกล้ำและเป็นฝ่ายตั้งรับ ทั้งดูดปากทั้งแลกลิ้นกันอย่างเร่าร้อน กลีบปากฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำลายของกันและกัน ริมฝีปากหนาผละออกแล้วเคลื่อนไล้ไปตามผิวแก้ม จากนั้นก็ไซ้ตรงซอกคอเคลื่อนมาถึงหลังหู “ปากเธอหวานจัง” น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยชิดหู ทำเอาฉันขนลุกซู่ไปทั้งตัว ยิ่งตอนที่ปลายลิ้นของเขาสัมผัสกับใบหู หัวใจเต้นแรงจนไม่เป็นจังหวะ ร่างกายร้อนวูบวาบอย่างควบคุมไม่อยู่ เขางับปากตรงขอบใบหูเบา ๆ ทำเอาฉันถึงกับสะดุ้งวาบ แผ่นหลังแอ่นขึ้นตามความเสียวซ่านที่แล่นผ่านสันหลัง “เอ็มเจ” ฉันเรียกชื่อเข
Baca selengkapnya

บทที่ 39 สอดใส่ (NC)

สุ้มเสียงแหบพร่าพูดแนบชิดหู คนตัวสูงเผยรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้จัง การได้เห็นฉันทรมานราวกับจะขาดใจมันเป็นความสุขของเขารึไงกัน สองมือจิกลงบนบ่าเขา แอ่นสะโพกขึ้นพลางดิ้นพล่าน เอ็มเจสอดมือรองก้นยกส่วนกลางกายของฉันขึ้น ในขณะที่นิ้วกลางของมืออีกข้างกระหน่ำแทงเข้ามาไม่หยุดหย่อน ก่อนเขาจะเพิ่มเป็นสองนิ้ว ริมฝีปากหนาครอบครองสองเต้า ดูดดึงอย่างเมามันสลับไปสลับมาราวกับคนหิวกระหาย “เอ็มเจหยุดก่อน อาส์~” เผลอเปล่งเสียงครางออกมาอย่างลืมอาย ร่างกายบิดส่ายเร่าร้อนราวกับอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิง รู้สึกเหมือนร่างทั้งร่างกำลังจะหลอมละลายด้วยน้ำมือของเขา “ปล่อยออกมาเลยฝันหวาน” พูดจบเอ็มเจก็กระแทกนิ้วเข้ามาอย่างรุนแรง ยัดแยงแทงย้ำ ๆ ในร่องเฉอะแฉะ ร่างของฉันเกร็งแน่นแอ่นส่วนนั้นรับแรงกระแทกอย่างเต็มที่ “ฉันจะเสร็จแล้ว อ๊า~” “ปล่อยออกมา” ฉันเงยหน้าหลับตาพลางเปล่งเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไม่ได้ ร่องรักกระตุกตอดรัดนิ้วของเขา ก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีใสไหลออกมาจากซอกกลีบ ลมหายใจหอบถี่ เม็ดเหงื่อผุดขึ้นจนชุ่มกรอบหน้า ความเสียดเสียว
Baca selengkapnya

บทที่ 40 หยุดไม่ได้ (NC)

ผมพยายามปลอบประโลมคนที่นอนตัวสั่นอยู่ใต้ร่าง ตอนได้ยินฝันหวานร้องเสียงหลงในจังหวะที่ดันท่อนเอ็นเข้าไป หัวใจผมกระตุกวูบ รู้สึกสงสารจนไม่กล้าขยับต่อ จึงเสียบคาไว้อย่างนั้น ลูบศีรษะแล้วพูดปลอบเธอเบา ๆ มองดวงตาไหวสั่นที่เริ่มมีน้ำตาคลอเบ้า ผมไม่ได้อยากทำให้เธอต้องเจ็บ แต่ตอนนี้มันหยุดไม่ได้จริง ๆ ริมฝีปากแตะลงตรงเปลือกตาเพื่อปลอบโยน ก่อนจะเคลื่อนไล้ไปตามพวงแก้มระเรื่อ เลื่อนไปถึงซอกคอเพื่อให้เธอผ่อนคลาย เราสองคนกอดรัดกัน ดูดปากแลกลิ้นอย่างพัลวันในขณะที่ท่อนเอ็นเพิ่งเข้าไปได้แค่ส่วนหัว ร่องรักของเธอบีบตัวตอดรัดดุ้นผมไม่หยุด จนผมเริ่มทนไม่ไหว ขยับเอวเนิบนาบส่งลูกรักเข้าไปทีละนิด “อาส์~เสียวจัง” เสียงครางหลุดออกมาจากลำคออย่างควบคุมไม่ได้ ผมรู้สึกเสียวซ่านอยากระแทกเข้าไปให้สุดลำเร็ว ๆ แต่ก็กลัวว่าจะทำให้คนตัวเล็กต้องเจ็บอีก ปลายเล็บแหลมคมจิกลงบนบ่าผม คิ้วเรียวขมวดมุ่นเห็นแล้วรู้สึกสงสารเลย “ฉันขยับต่อได้ยัง” ผมถามคนที่เอาแต่ย่นคิ้ว มือเล็กย้ายมาดันหน้าท้องของผมเอาไว้ ทำเอาผมแทบไปต่อไม่เป็น แม้จะเจ็บแต่คนใต้ร่างก็ยังพยักหน
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234567
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status