Semua Bab ลิ้มลองรักเพื่อน: Bab 41 - Bab 50

ฉันตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากเผลอหลับไปนาน ปกติฉันไม่ใช่คนตื่นสายแต่เพราะเมื่อวานนั่งรถหลายชั่วโมงเลยทำให้ร่างกายเหนื่อยล้า แล้วไหนจะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนอีก วันนี้เลยรู้สึกเพลียมาก หลังอาบน้ำเช้าก็เผลอหลับยาวจนเกือบเที่ยง ฉันขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะพบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่ในอ้อมกอดของเอ็มเจ ไม่รู้เขากลับเข้ามาตั้งแต่ตอนไหน เอ็มเจนอนนิ่งลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ สงสัยจะหลับลึกน่าดู ฉันลุกนั่งพลางเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง เปิดปุ๊บข้อความก็เด้งขึ้นรัว ๆ ราวกับเกิดเรื่องใหญ่ แสนดีทั้งส่งข้อความและกระหน่ำโทรเข้ามาหลายสาย นอกจากนั้นยังมีข้อความจากพี่จอมทัพอีกด้วย เห็นดังนั้นฉันจึงรีบโทรกลับหาแสนดีทันที [ฮัลโหลฝัน! เป็นไงบ้างเห็นพีทบอกว่าฝันไม่สบาย] ฉันนิ่งชะงัก รู้สึกมึนงงนิดหน่อย ก่อนออกจากห้องเอ็มเจบอกว่าจะจัดการเอง แต่ไม่คิดว่าเขาจะไปโกหกกับพีทว่าฉันป่วย ฉันเลยต้องจำใจโกหกไปด้วยเลย “เมื่อเช้าปวดหัวนิดหน่อย แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วล่ะ” [งั้นก็ดีแล้ว เมื่อเช้าเราตกใจแทบแย่ ว่าจะเข้าไปดูสักหน่อย แต

ฉันถูกแสนดีลากเข้ามาในห้องนอน พออยู่กันสองต่อสอง ยัยเพื่อนสนิทก็ซักไซ้ยกใหญ่ “เล่ามาเดี๋ยวนี้เลยนะ ระหว่างฝันกับเอ็มเจมีอะไรที่เรายังไม่รู้ใช่ไหม” “คือ...” ฉันอ้ำอึ้งไม่กล้าตอบ แสนดีทำหน้าหงุดหงิดก่อนจะพูดอย่างรู้ทัน “เอ็มเจแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจตอนที่พี่จอมทัพคุยกับฝัน เอ็มเจหึงฝันใช่ไหม” แสนดีส่งคำถามมารัว ๆ ฉันไม่รู้จะเริ่มตอบคำถามไหนดี “เล่ามานะ” ยัยเพื่อนซี้อยากรู้จนเต็มแก่ ขมวดคิ้วยู่หน้า เขย่าแขนเร่งเร้าให้ฉันรีบเล่า “เรา...ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี” “ก็แค่เล่าความจริงทั้งหมด ฝันก็รู้ใช่ไหมว่าเราเป็นห่วงฝัน ถ้าเกิดฝันพลาดท่าให้เอ็มเจขึ้นมาล่ะ” “แสนดีคือ...เรากับเอ็มเจ...มีอะไรกันแล้ว” ฉันก้มหน้าหลับตาปี๋ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เล่าความจริงให้เพื่อนสนิทฟัง แสนดีนิ่งอึ้ง อ้าปากค้าง ก่อนจะกะพริบตาถี่ ๆ ราวกับไม่อยากเชื่อคำพูดฉัน “ฝัน!!!” คนตรงหน้าเรียกชื่อฉันเสียงดัง ตั้งท่าจะโวยวายแต่ก็เงียบไปราวกับพูดอะไรไม่ออก ฉันก้มหน้าไม่กล้าสบตากับเพื่อนสนิท ตอนนี้ฉั

ฉันถูกอุ้มมาวางบนโซฟา จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด ท่อนกลางกายตั้งลำแข็งโด่ชี้มาที่ใบหน้าทำหัวใจฉันเต้นตึกตัก รู้สึกร้อนวูบวาบไปทุกส่วนของร่างกาย นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นแท่งเอ็นลำใหญ่ของเอ็มเจอย่างเต็มตา หลังจากถอดชุดของตัวเองคนตรงหน้าก็หันมาจัดการกับเสื้อผ้าของฉัน สองเราเปลือยกายล่อนจ้อนต่อหน้ากัน ฝ่ามือหนาประคองใบหน้าฉันเบา ๆ จากนั้นก็ตะโบมจูบอย่างเร่าร้อน ริมฝีปากของเขาตวัดอย่างช่ำชอง เราแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ก่อนเขาจะผละออกแล้วเคลื่อนไปจุมพิตหน้าผาก จากนั้นก็ประคองศีรษะฉันขยับลงต่ำ มืออีกข้างประคองท่อนลำตั้งตรง “โม้_กให้หน่อย” ไม่คิดว่าเขาจะพูดประโยคนี้ ใบหน้าฉันร้อนผ่าววูบวาบขึ้นมามากกว่าเดิม รีบส่ายหน้าอย่างพัลวัน หลุบตาลงต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงสายตากรุ้มกริ่ม “ทำไม่เป็น” เอ็มเจแค่นยิ้ม ก่อนจะเชยคางฉันขึ้น มือหนาลูบผมยาวรวบไปด้านหลัง กำไว้หลวม ๆ แล้วพูดกับฉัน “ไม่ยาก เดี๋ยวสอน” มือหนากดท้ายทอยฉันลงช้า ๆ ฉันขืนตัวเล็กน้อยอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ปลายนิ้วหัวแม่มือกดคลึงตรงกลีบปากฉัน จากนั้นเขาก

ผมจำใจต้องกลับกรุงเทพฯ มาพร้อมกับแม่ เนื่องจากไม่อยากให้ท่านจับตาฝันหวานมากเกินไป เพราะรู้ดีว่าแม่บังเกิดเกล้าของผมนั้นพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ผมไม่อยากให้ฝันหวานต้องตกเป็นเป้าหรือได้รับผลกระทบใด ๆ จากเรื่องนี้ เอาไว้ถึงวันที่เหมาะสม ผมจะเป็นคนพาเธอไปแนะนำให้ทุกคนรู้จักด้วยตัวเอง อุตส่าห์บอกเธอเอาไว้อย่างดิบดีว่าเดี๋ยวทักหา แต่พอกลับมาถึงบ้าน ผมก็ได้รับข่าวจากทางบ้านพี่เขยว่าพี่สาวเป็นลมลื่นล้มในห้องน้ำ ตอนนี้นอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาล พี่เขยก็ไม่อยู่ไปทำงานต่างประเทศอีกหลายวันกว่าจะกลับ นอกจากต้องนอนเฝ้าพี่สาวที่โรงพยาบาล ผมยังต้องเลี้ยงน้องเจ้าขา หลานสาวตัวน้อยวัยสามขวบ เธอเป็นเด็กแก้มอ้วน หน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับผมราวกับเป็นฝาแฝดในร่างเด็ก เธอติดผมมาก นอกจากพ่อแม่และพี่เลี้ยง ก็มีแต่ผมกับคุณย่าเท่านั้นแหละที่เจ้าตัวเล็กยอมให้อุ้ม นอกเหนือจากนั้นไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะได้แตะต้องตัว ขนาดพ่อแม่ผมซึ่งมีศักดิ์เป็นคุณตาคุณยายของเธอยังไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้เข้าใกล้ แค่เห็นหน้าเจ้าตัวเล็กก็ตั้งท่าจะร้องลั่นแล้ว หลังจากนอนให้น้ำเกลือหนึ่งค

ฉันถูกเอ็มเจพามาที่คอนโดของเขา คนตรงหน้านิ่งเงียบตั้งแต่ลงจากรถ นี่เขาโกรธเรื่องที่ฉันไปกินข้าวกับพี่จอมทัพแค่นั้นเนี่ยนะ แต่พวกเราไม่ได้ไปกันแค่สองคนสักหน่อย แสนดีก็ไปด้วยนี่นา ทีเขาไปไหนมาไหนไม่เห็นจะบอกฉันสักคำ อีกอย่างฉันยังไม่ได้คำตอบเรื่องที่เขาหายไปเลยหนึ่งวัน ไม่ยอมติดต่อกลับมาเหมือนที่พูดไว้เลยนะ ประตูห้องเปิดออกเอ็มเจเดินเข้าไปก่อน ฉันเดินตามเข้าไปติด ๆ พอปิดประตู ฉันก็ใช้มือดึงเสื้อเขาเอาไว้ กระตุกนิด ๆ เรียกร้องให้อีกฝ่ายสนใจ เอ็มเจหยุดกึกก่อนจะหันกลับมาช้า ๆ ฉันยู่หน้าทำตาแป๋ว แต่คนตรงหน้ากลับยืนนิ่ง ใบหน้าคมกริบดูดุดันจนน่ากลัว สายตาเย็นชาช่างอ่านยาก เวลาโกรธจัดเอ็มเจน่ากลัวชะมัด “ไม่อยากคุยแล้วใช่ไหม” เห็นเขาทำหน้าเหมือนไม่พอใจฉันจึงถามขึ้น ถ้าเขายังไม่หายโกรธฉันจะได้กลับ เอ็มเจจ้องหน้าฉันนิ่ง สงสัยเขาจะไม่อยากคุยจริง ๆ ฉันตั้งท่าจะหันหลังแล้วเดินออกมาจากห้อง ทว่าจู่ ๆ คนตัวสูงกลับกระชากแขนฉันให้หันกลับไปหาเขา พลันร่างหนาก็ดันฉันจนติดบานประตู ประกบจูบแล้วบดเบียดริมฝีปากอย่างรุนแรง เรียวลิ้นเ