Semua Bab ลิ้มลองรักเพื่อน: Bab 51 - Bab 60

ฝันหวานอ้าขาออกกว้างพร้อมกับยกบั้นท้ายขึ้นเล็กน้อย ผมมองภาพตรงหน้าอย่างพึงพอใจ สอดปลายนิ้วเข้าไปในรูเยิ้มแล้วกระดิกถี่ ๆ คนตรงหน้าดิ้นพล่าน ส่ายสะโพกร่อนไปร่อนมาด้วยความเสียดเสียว ก่อนจะแอ่นขึ้นให้รูรักจดจ่อกับปลายหัวหยักของผม ผมจับแท่งเอ็นฟาดลงบนก้นนิ่มหลาย ๆ ครั้ง จากนั้นก็จ่อปลายเอ็นตรงปากทางร่องลึก แล้วดันเข้าไปจนสุดความยาวอย่างที่พูดกับเธอเอาไว้ ร่างเล็กสะดุ้งเล็กน้อย ร่องเสียวเริ่มบีบรัดดุ้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ผมเอื้อมมือไปด้านหน้าบีบขยำก้อนซาลาเปาสองลูกอย่างมันมือ ก่อนจะดึงรั้งใบหน้าสวยเอี้ยวมาด้านหลังแล้วบดจูบดูดดื่ม ทั้งผมและเธอต่างแทรกลิ้นเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง ผมขยับสะโพกช้า ๆ แต่ลึกสุดลำทุกดอก ตอกเน้น ๆ จนคนตัวเล็กกระตุก “อ๊ะ~เสียวจัง” ฝันหวานเงยหน้าครางกระเส่า ร่างกายบิดเร่าอย่างเสียวซ่าน “เสียวเหมือนกัน ขอกระแทกแรง ๆ นะ” พูดจบผมก็ยึดสะโพกสวยไว้แน่น จากนั้นก็กระแทกแท่งเอ็นเข้าออกอย่างหนักหน่วง ควงวนแล้วตอกย้ำ ๆ จนร่างสวยสั่นกระเพื่อมไปทั้งตัว สองมือกอบกำเต้านมของเธอทางด้านหน้า ปลายลิ้นหนาไล่เลียแ

“ฝัน ช่วยลงไปซื้อกาแฟร้านนั้นให้หน่อยดิ” คนขับพูดขึ้นพร้อมชี้นิ้วไปยังคาเฟ่ที่อยู่ก่อนถึงมหาวิทยาลัย เอ็มเจบอกว่าร้านนี้เป็นร้านประจำที่เขามักแวะซื้อทุกเช้า กินแล้วรู้สึกสดชื่น พักหลัง ๆ เริ่มติดรสชาติจนต้องกินทุกวัน “เอาไร” “เอส หวานน้อย” “รับทราบค่ะ” เมื่อฉันลงจากรถ เอ็มเจก็เคลื่อนรถไปข้างหน้าเพื่อหาที่จอด ระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินเข้าไปในร้านกาแฟนั้น ก็ได้ยินเสียงผู้คนกำลังโวยวายอยู่ตรงริมฟุตบาท ฉันเหลือบไปมองอย่างไม่ได้ใส่ใจมากนัก ทว่าพอเห็นภาพเหตุการณ์ที่อยู่เบื้องหน้า มันก็อดที่จะใส่ใจไม่ได้ คุณยายท่านหนึ่งซึ่งอายุอานามน่าจะเกือบแปดสิบปี กำลังนั่งพับอยู่บนพื้นฟุตบาท โดยมีผู้คนที่ยืนรายล้อมพูดจาดูถูกราวกับท่านทำผิดร้ายแรง ฉันรีบเข้าไปดูเหตุการณ์ เมื่อไปถึงก็รีบพยุงคุณยายลุกขึ้นเป็นอันดับแรก “ยายคะหนูช่วยนะคะ” “ขอบใจจ้ะแม่หนู” “มีเรื่องอะไรกันคะ” ฉันถามผู้สูงวัยด้วยความสงสัย ก่อนจะกวาดตามองผู้คนที่ยืนห้อมล้อมอยู่รอบ ๆ “ก็ยายแก่คนนี้น่ะสิ กำลังจะขโมยกระเป๋าสตางค์ของแม่หนูคนนี้” ผู้หญิ

บรรยากาศภายในคฤหาสน์หลังใหญ่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ผู้คนมากมายไม่ว่าจะเป็นญาติสนิทหรือผู้ถือหุ้นของบริษัทต่างปรากฏตัวในงานเลี้ยงต้อนรับท่านประธานใหญ่อย่างแน่นขนัด ก่อนที่บรรยากาศจะเงียบสงบลงในชั่วพริบตา ทันทีที่ผมจูงมือฝันหวานย่างกรายเข้าประตูบ้านมา ผมแต่งกายด้วยเสื้อยืดธรรมดากับกางเกงยีนขาด ๆ ส่วนฝันหวานยังใส่ชุดนักศึกษา เราสองคนไม่ได้แต่งตัวหรูหราเหมือนคนที่มาร่วมงาน สายตาดูถูกและสีหน้าไม่เป็นมิตรของคนในงานกำลังเพ่งมาทางเราสองคนอย่างไม่ลดละ ผมรู้ว่าคนข้าง ๆ กำลังรู้สึกหวาดกลัวและประหม่า เธอพยายามจะสลัดมือผมออกแต่ผมยิ่งกำกระชับให้แน่นขึ้น “ไม่ต้องกลัวนะ” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มเพื่อให้คนข้าง ๆ เบาใจ จากนั้นก็จูงมือเธอเดินผ่านผู้คนมากมายโดยไม่สนสายตาใคร วันนี้ผมมางานเลี้ยงต้อนรับคุณย่ากลับบ้าน หลังจากที่ท่านไปรักษาอาการป่วยอยู่เมืองนอกนานหลายเดือน “ทำบ้าอะไรของแกฮะ พาคนอื่นเข้ามาในบ้านเราทำไม แล้วนี่แต่งชุดอะไร แม่เคยบอกกี่ครั้งแล้วว่าต้องรู้จักกาลเทศะ ไม่เห็นเหรอว่าวันนี้มีแขกเหรื่อเต็มบ้าน” แม่บังเกิดเกล้าพุ่งตัวเข้ามากระชากผมออกจากฝ

หลังงานเลี้ยงเลิกรา เอ็มเจก็ขับรถพาฉันกลับมาที่หอพัก ตอนแรกคนเอาแต่ใจบังคับให้ฉันไปนอนที่คอนโดของเขา แต่ฉันไม่อยากไป วันนี้ขอค้านหัวชนฝา โทษฐานที่เมื่อวานเขาหลอกให้ฉันไปเจอบททดสอบของคุณย่า คนตัวโตพยายามเกลี้ยกล่อมหว่านล้อมต่าง ๆ นานา ยกเหตุผลร้อยแปดมาอ้าง บรรยายสรรพคุณคอนโดตัวเองสารพัด เพื่อหลอกล่อให้ฉันไปนอนค้างที่นั่น ขืนไปมีหวังคืนนี้คงไม่ได้นอนเหมือนเมื่อวานแน่ คราวนี้ฉันไม่หลงกลหรอก ทว่าพอยืนกรานว่าไม่ไปนอนที่นั่น คนร้ายกาจก็ยังจะหอบเสื้อผ้ามานอนที่หอด้วย ทำตัวเหมือนลูกแหง่ติดแม่ก็ไม่ปาน เห็นแล้วรู้สึกเพลียใจชะมัด ฉันรู้สึกเหนื่อยมากจึงขอตัวเข้าไปอาบน้ำก่อน พอออกจากห้องน้ำมาเอ็มเจก็นอนหลับไปเสียแล้ว “หลับไปแล้วจริง ๆ เหรอเนี่ย” บ่นพึมพำขณะยืนเท้าเอวมองคนที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง เสียงกรนเบา ๆ เล็ดลอดออกมาจากลำคอหนา “เหอะ! ไม่อยากจะเชื่อเลย” ฉันแค่นหัวเราะอย่างไม่สบอารมณ์ มองคนที่นอนหลับนิ่งด้วยความหงุดหงิด คิดแล้วรู้สึกโมโหชะมัด เดินไปปิดไฟแล้วเดินกลับมาที่เตียง นั่งกระแทกลงแรง ๆ ให้เตียงไหวสั่นแต่เขาก็ยั

ช่วงวันหยุดยาวผมชวนฝันหวานมาเที่ยวที่นครนายก เราจองลานกางเต็นท์บรรยากาศส่วนตัว ด้านหน้าเป็นวิวลำธารเล็ก ๆ ตอนแรกไอ้พีทกับแสนดีก็อยากมาด้วย แต่เผอิญว่าทางครอบครัวของแสนดีจัดทริปไปเที่ยวภาคเหนือ เธอเลยต้องเดินทางไปเที่ยวกับที่บ้าน พอไอ้พีทรู้ว่าแสนดีมาด้วยไม่ได้มันก็ไม่อยากมาซะงั้น แต่ก็ดีเหมือนกัน ผมจะได้เที่ยวกับฝันหวานแค่สองคน ผมขับรถจากกรุงเทพฯ กว่าจะมาถึงนครนายกก็เกือบบ่ายสอง และกว่าจะกางเต็นท์เสร็จก็เกือบห้าโมงเย็น ไม่ใช่ว่ากางไม่เป็นนะ แต่นาน ๆ ได้ใช้งานมันก็ต้องรื้อวิชากันนานหน่อย ช่วงค่ำพวกเราทำอาหารกินกันหน้าเต็นท์ หลังจากอาบน้ำเสร็จก็มานั่งดื่มด่ำรับลมเย็น วิวธรรมชาติยามค่ำคืนแทบมองไม่เห็นอะไร นอกจากแสงไฟจากเต็นท์อื่นที่กระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ ฝันหวานนั่งลงข้าง ๆ เธอยกยิ้มขณะเพ่งพิศใบหน้าผมราวกับสำรวจ “มองอะไรขนาดนั้น” “ทำไมหล่อจัง” พักหลังมานี้ยัยเซ่อซ่าชักเอาใหญ่คิดอยากจะพูดอะไรก็พูด ผมเป็นคนมีหัวจิตหัวใจถูกแฟนชมว่าหล่อต่อหน้ามันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ “อะไรของเธอเนี่ย” “เขินเหรอ” “บ