บททั้งหมดของ ลิ้มลองรักเพื่อน: บทที่ 21 - บทที่ 30

ฉันพยายามดันร่างหนาให้ออกห่าง แต่ยิ่งออกแรงเท่าไหร่ กลับถูกเขาเบียดเข้าใกล้กว่าเดิม สองแขนของฉันถูกตรึงไว้กับผนังจนไม่สามารถขัดขืนได้ “เธอจำไม่ได้จริง ๆ เหรอ” จู่ ๆ เอ็มเจก็ถามขึ้น เขาหมายถึงเรื่องจูบวันนั้นงั้นเหรอ หรือหมายถึงเรื่องอื่น “พูดสิ” “ฉันไม่เข้าใจที่นายพูด” ฉันก้มหน้างุดหลบสายตาคมกริบของเขา ขณะพยายามสลัดแขนจากการเกาะกุมที่แน่นหนา จนในที่สุดมันก็หลุดมาได้ข้างหนึ่ง จึงพยายามใช้มือข้างที่ว่างแกะมือเขาออก “ปล่อยฉันนะเอ็มเจ” นอกจากจะไม่ฟังเสียงทัดทาน เขายังยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปคู่ของพวกเรา เขามองหน้าฉันอีกครั้ง ดวงตาของเขาฉายแววกรุ่นโกรธเล็กน้อย “ถ้างั้นฉันจะรื้อฟื้นความทรงจำให้เอง” สิ้นประโยคเอ็มเจก็ประทับริมฝีปากลงมาอีกรอบ เรียวลิ้นอุ่นร้อนเซาะซอนไปตามกลีบปากของฉัน ก่อนฟันแหลมคมจะงับที่ริมฝีปากล่างเบา ๆ ฉันเบิกตากว้าง ร่างกายแข็งค้างเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสร้อนผ่าวที่บดเบียดลงมาอีกครั้ง ทว่ารอบนี้มันช่างรุนแรงและเร่าร้อนกว่าครั้งแรก “อื้อ~” ฉันพยายามผลักไหล่เขาออก แต่กลับถูกแขน

@Nebula pup เสียงเพลงจังหวะหนักแน่นดังกระหึ่มทั่วทั้งผับ แสงไฟหลากสีสันกะพริบวูบวาบไปตามจังหวะเพลง ผู้คนมากมายกำลังสนุกสนานไปกับเสียงดนตรีและแอลกอฮอล์ ผมนั่งอยู่ในห้องวีไอพีของผับด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ ดวงตาคมฉายแววเซ็งสุดขีด มือหนาถือแก้วเหล้าเอาไว้ แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นดื่ม “ไอ้เจ ทำไมมึงทำหน้าเหมือนโดนไอ้พีทบังคับมาเลยวะ” เฮียเสือเอ่ยถามเพราะเห็นผมทำหน้าซังกะตายตั้งแต่เข้ามานั่ง ถึงไอ้พีทมันไม่ได้บังคับให้ผมมา แต่มันก็โทรไปรบเร้าไม่เลิก ไม่บังคับก็เหมือนบังคับนั่นแหละวะ ผมไม่ได้ตอบคำถามเฮียเสือ เลือกกระดกเหล้าลงคอแทน “อะไรของมันวะ” เฮียเสือบ่นพึมพำ ก่อนจะหันไปทางไอ้พีทแล้วพูดขึ้น “วันก่อนกูเห็นพวกมึงพาแสนดีมา แล้วก็มีผู้หญิงสวย ๆ คนหนึ่งด้วย คนนั้นใครวะ เด็กพวกมึงเหรอ ไม่เห็นแนะนำให้กูรู้จักเลย” “เด็กอะไรล่ะเฮีย คนนั้นชื่อฝันหวาน เป็นเพื่อนกัน” “เพื่อน? กูไม่ยักรู้ว่าคนเหี้_ย ๆ อย่างพวกมึงจะมีเพื่อนสวยขนาดนั้น” ไอ้พีทหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเอนตัวพิงพนักโซฟาอย่างสบายใจ เฮียเสือเลิกคิ้วสงสัย โน้ม

ฉันเบิกตากว้าง รู้สึกเหมือนสมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ ใบหน้าร้อนวูบขึ้นมาทันทีราวกับมีเปลวไฟแผดเผา “บะ…บ้าเหรอ พูดอะไรของนายเนี่ย” ฉันพูดออกไปด้วยเสียงสั่นเครือ พยายามดันร่างสูงให้ออกห่าง แต่เอ็มเจกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย เขายังคงโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ตรงมุมปากปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ในดวงตาคู่คมนั้นมีแววบางอย่างที่ฉันอ่านไม่ออก “ฉันก็แค่ถาม เผื่อเธอจะอยาก” เขากระซิบเสียงพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดลงบนผิวแก้มฉันอย่างจงใจ หัวใจฉันเต้นโครมครามจนแทบจะระเบิดออกมา รีบส่ายหน้าอย่างร้อนรน ก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาคนเจ้าเล่ห์ “อยากอะไรเล่า นายเอามือออกไปเลยนะ” พยายามผลักไสมือปลาหมึกที่กำลังลูบไล้ไปตามแผ่นหลังออก เอ็มเจหัวเราะเบา ๆ คล้ายจะเอ็นดูอาการลนลานที่ฉันเป็นอยู่ เขาขยับปลายนิ้วมาเกลี่ยตรงริมฝีปากที่ยังคงบวมช้ำจากจูบเมื่อครู่ ร่างกายของฉันสะท้านไปกับสัมผัสนั้น “โอเค ไม่อยากก็ไม่อยาก” เขากระซิบชิดข้างหู ก่อนจะกดริมฝีปากลงบนขมับฉันแผ่วเบา การกระทำของคนตรงหน้าสร้างความหวั่นไหวให้ใจอีกแล้ว

ผมขับรถออกจากบ้าน ทีแรกก็ตั้งใจจะมุ่งหน้ากลับคอนโดเลย แต่ไม่รู้เพราะอะไร เหมือนมีบางอย่างดลใจให้เปลี่ยนเส้นทางโดยไม่ทันคิด รู้ตัวอีกทีรถก็จอดนิ่งอยู่หน้าหอพักของฝันหวานแล้ว ผมนั่งนิ่ง สองแขนยกขึ้นมากอดอก ดวงตาเพ่งมองไปยังชั้นห้า ห้องที่สามจากทางขวา ไฟในห้องยังสว่างจ้าแปลว่าเธอยังไม่นอน หัวใจผมเต้นแผ่ว ๆ อย่างไม่เป็นจังหวะ ขณะกำลังชั่งใจว่าควรเลี้ยวรถกลับ หรือควรขึ้นไปหาเธอดี แต่ถ้าขึ้นไป จะอ้างเหตุผลอะไรดีวะ “เฮ่อ! ไม่น่ามาเลยกู” ผมถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะมองขึ้นไปที่หน้าต่างห้องอีกครั้ง เพียงแค่ได้เห็นแสงไฟนั่น ความรู้สึกอยากเจอเธอก็เอ่อล้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ผมตัดสินใจเตะขาตั้งลงแล้วลงจากรถ ถือหมวกกันน็อกตั้งท่าจะเดินเข้าไปในตึก แต่สุดท้ายก็เดินกลับมาที่รถอีกครั้ง เมื่อคิดได้ว่าตัวเองไม่มีคีย์การ์ดเข้าหอ แต่ในจังหวะนั้นเอง ผมก็เห็นไอ้ต้ารุ่นน้องในคณะเดินสวนเข้ามาพอดี ไอ้ต้ามันไม่ได้พักอยู่หอนี้นี่หว่า มันมาทำไมวะ “อ้าว! เฮียมาทำไรที่นี่เนี่ย อย่าบอกนะว่า...” อุตส่าห์รีบก้มหน้าก้มตาแต่มันดันเสือกจำได้ แถมไ

หลังออกมาจากหอพักของฝันหวาน ผมก็ขับรถกลับคอนโดทันที ตลอดทางหัวใจทั้งดวงเต้นแรงจนเริ่มควบคุมไม่อยู่ ทั้งที่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราจูบกัน แต่ไม่รู้ทำไมครั้งนี้มันถึงทำให้ผมไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ อาจเป็นเพราะผมสารภาพออกไปตรง ๆ แล้วว่าชอบเธอ มันก็เลยทำให้เผลอคาดหวังไปถึงเรื่องอย่างว่าล่ะมั้ง ร่างกายสั่นไหว อวัยวะภายในตั้งลำอยู่ตลอดเวลา ถ้าอยู่ต่อ ผมต้องอดใจไม่ไหวแน่ เมื่อมาถึงคอนโดผมก็รีบเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำใส่อ่างจนเต็ม ถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วหย่อนกายลงแช่ในอ่างอาบน้ำ ให้ความเย็นของน้ำช่วยชะล้างอารมณ์พลุ่งพล่านที่ยังก่อกวนอยู่ แม้พยายามข่มใจไม่ให้คิดเรื่องฝันหวาน แต่มันก็ห้ามไม่อยู่ สุดท้ายก็ต้องใช้งานแม่นางทั้งห้าจัดการกับตัวเอง ไม่อย่างนั้นมันก็คงไม่ยอมสงบลงง่าย ๆ ไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ขอจินตนาการถึงคนที่ได้นอนกอดเมื่อคืนหน่อยละกัน สมองมันอดไม่ได้ที่จะคิดถึงริมฝีปากสีระเรื่ออย่างเป็นธรรมชาติของฝันหวาน แล้วจินตนาการว่ามันกำลังจุมพิตลงบนท่อนเอ็นของผม กลีบปากนุ่มค่อย ๆ เผยอขึ้นจนเกิดช่องว่างจากนั้นผมก็ดันแท่งร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กทีล