“ตำหนักของท่านงั้นหรือเพคะ”“ใช่ ตำหนักหยางจิ่ง เข้าวังทางประตูตะวันออก”“ขอบพระทัยองค์ชายเพคะ”“ในเมื่อเจ้ากับข้า ถูกโอรสสวรรค์บัญชาให้หมั้นหมายกัน เช่นนั้นก็ถือว่าเป็นคนกันเองแล้ว เจ้ายังไม่ต้องกังวล หากไม่พึงประสงค์ในงานแต่งนี้จริง ข้าจะทูลต่อเสด็จพ่อเอง”ราวกับองค์ชายเก้า ทราบว่านางยังมีภารกิจอย่างอื่นที่จะต้องจัดการ เขามิได้ผูกมัดหรือปฏิเสธ และมิได้ผลักไสนาง แค่แสดงความเป็นมิตร ที่หยิบยื่นให้เท่านั้น ซึ่งซานถิงก็ได้แต่ยอมรับเอาไว้ “เรื่องนั้นข้ายอมรับว่า ยังมิได้คิดเพคะ ขอบพระทัยองค์ชายที่เข้าใจ”“ไม่เป็นไร แต่ว่าตอนนี้ ท่าทางของบุตรีท่านราชครู และบุตรสาวสกุลจิน ดูเหมือนว่าจะต้องการความช่วยเหลือนะ ไม่ไปดูสักหน่อยหรือ”“ในฐานะเจ้าบ้าน ก็ควรจะแสดงน้ำใจเล็กน้อย ข้าขอตัวสักครู่เพคะ”“เช่นนั้นให้ข้าไปด้วยเถิด อย่างน้อยมีข้าไปด้วย พวกเขาก็อาจจะเกรงใจเจ้าอยู่บ้าง”ฟู่ซานถิงเริ่มประเมินสถานการณ์ แต่แน่นอนว่าหากนางไปพร้อมกับองค์ชายเก้า ทั้งราชครูฟาง และหลี่อวี้หลานกับคนอื่น ๆ ย่อมไม่กล้าดูถูกนางต่อหน้าองค์ชายเก้าเป็นแน่“เช่นนั้นก็ได้เพคะ ข้าขอไปบอกท่านย่าก่อน”“ได้สิ ข้าไปรอเจ้าข้างนอก"
Read more
LOGIN
