All Chapters of Ninong Elias Got Me Pregnant : Chapter 1 - Chapter 10

“Sigurado ka na ba dito, Erica? May panahon ka pa para mag back- out,” wika ni Sanya. Kahit naglalagay ito ng lipstick sa labi nito ay nakuha pa nitong lumingon kay Erica.“Wala ng atrasan ‘to, Sanya. Uunahin ko pa ba ang hiya ko kung nag- aagaw buhay na ang Lola ko?” sagot niya.Nasa loob pa silang dalawa ng van kasama ang ibang mga babae. Si Erica lang ang baguhan dito. Lahat sila ay sanay na sanay na sa ganitong buhay. Ito ang unang gabi niya sa sasamahan nitong lakad. Matagal na siyang kinukumbinsi ni Sanya na magtrabaho rito dahil malaki raw ang kinikita pero tumatanggi siya kasi hindi niya kaya na makipagtalik sa ibang lalaki para lang sa pera. At hindi niya akalain na ngayong araw ay kinain lang din niya ang mga sinabi niya.Sumama pa rin siya sa kanila dahil nangangailangan siya ng pera pambayad sa pagpapa- ospital sa Lola niya. Limang araw nang nasa ospital ang Lola niya. Lahat ng ipon nila ay naubos sa mga gamot na binili para rito. Hindi malaki ang sinasahod niya bilang isa

"Tapos ko na pong linisin ang lahat, Sir," wika ni Erica nang malagay niya sa loob ng basurahan ang lahat ng mga kalat na nasa sofa kanina.Nagtataka pa rin siya kung bakit ganoon kadami ang mga kalat na nandoon gayong nung umalis siya ay malinis na ang office nito."Do you want coffee? Or juice, water?" tanong ni Sir Elias mula sa likuran. Saglit itong sinulyapan ni Erica at mabilis siyang lumingon."Sir," nag-aalalang sabi niya. Bakit nag-aalok nito ng kape? Ganito ba ito sa lahat ng mga trabahante rito?Yumuko siya sandali sa kanya at mabilis na tumalikod at naglakad. Ngunit nakakatatlong hakbang pa lang siya ay nagsalita ulit ito."May ipapalinis pa sana ako sa 'yo," dagdag ni Sir Elias.Umubo na naman si Samuel."Saan po, Sir?" tanong ni Erica at inayos na ang kanyang mga panlinis na dala."'Yong banyo sana. Tumae kasi si Samuel doon kanina, ipapalinis ko sana," sagot ni Sir Elias."Tumae ba ako, Sir? Hindi ako pumapasok d'yan sa banyo mo tapos ako pa ang aakusahan mong tumae d'y

“Pero teka lang. Parang naiiyak ka na d'yan, ah? Baka gawin mong pamunas ang basahan. Ito na lang, pwede naman 'tong damit ko. 'Wag mo lang singahan may meeting pa kasi ako mamaya. Yakapin na lang din kita,” wika ni Elias.Awtomatiko na lang na napatakip si Erica sa kanyang mga mata nang itaas nito ang laylayan ng suot na longsleeve na natanggal na sa pagkaka-tuck in. Akmang ipupunas na 'yon sa kanya, at sa isang iglap ay nasa harapan na niya ito.Nasulyapan pa nang kaunti ni Erica ang abs nito, dahilan para bawiin niya ang kanyang sinabi. Napaisip siya na ilang minuto lang pala ang itatagal ng pagseseryoso nito. Ganito ba talaga ito? Napakapalabiro ng kanyang boss. Talagang nakakatawa ang bawat hirit nito at napapatawa siya kahit hindi niya iyon ipinapakita rito.Hindi napigilan ni Erica ang mag-isip habang nakatitig sa lalaki. Kung paano kaya ito kapag kaharap na ang mga empleyado? Siya lang ba ang binibigyan nito ng ganitong ugali—'yong madaling makasama at puno ng mga biro? O bak

Nawala lahat ng ingay sa paligid nang makita ni Erica na naglakad papunta sa kanyang direksiyon si Elias. Napunta ang tingin nito sa kanyang half shoes na nakalapag sa kanyang tabi.“Good evening po,” wika ni Erica sabay punas ng luha sa kanyang pisngi.Sa nilayo-layo ng nilakad niya ay naisip ni Erica kung kumusta na kaya ang sitwasyon ng mukha niya ngayon. Magulo na rin ang kanyang buhok, at ang pawis at luha ay nagkalat na sa kanyang pisngi. Tapos haharap pa siya sa boss. Sa kalagitnaan ng lahat, naisip din niya kung bakit ito nandito.“What are you doing here in the middle of the night, Erica? It's dangerous,” nag-aalalang sabi nito.Napa-isip si Erica kung sasabihin ba niya rito ang totoong dahilan kung bakit siya naglalakad nang mag-isa sa gitna ng gabi—na ninakawan siya ng pera ng mga empleyado nito.“You shouldn't be walking here alone. And what happened to your feet? Ang daming paltos,” sabi ni Elias sa kalma at mas malambot na boses.“Nagkaproblema lang ng kaunti sa pera par

“Para sa akin ba 'to, Sir?”Sinulyapan ni Elias saglit si Samuel. “Hindi, para kay Samuel talaga 'yan, ipapasukat ko lang sa 'yo,” sarkastikong wika ni Elias.At nadamay pa nga si Samuel.“Seryoso na kasi, Sir! Nagtatanong nang maayos ang tao, ganyan ang isasagot n'yo sa akin?”Kinuha ni Erica ang isang box at tiningnan din iyon. Ang isa ay itim at ang isa naman ay kulay puti, parehas lang ng design. Nike ang brand nung sapatos, at kahit hindi itanong ni Erica sa boss, alam niyang hindi basta-bastang nabibili iyon sa kanto. Original ang sapatos at alam niyang mahal.“Sa akin ba talaga 'to, Sir?” paulit-ulit na tanong ni Erica.“Ayaw mo ba? Ibibigay ko na lang kay Samuel.”Si Samuel ay napapakamot na lang sa kanyang ulo sa tuwing nadadamay ang kanyang pangalan.“Mahal 'to, Sir. Hindi ko kailangang bayaran 'to.”“Sino bang may sabing babayaran mo 'yan? Bigay ko na sa 'yo 'yan, Erica. Isukat mo kung kasya, size 7 'yan. Maliit kasi ang paa mo, pero pwede naman nating palitan kung hindi ka