Chapter 5

“Pero teka lang. Parang naiiyak ka na d'yan, ah? Baka gawin mong pamunas ang basahan. Ito na lang, pwede naman 'tong damit ko. 'Wag mo lang singahan may meeting pa kasi ako mamaya. Yakapin na lang din kita,” wika ni Elias.

Awtomatiko na lang na napatakip si Erica sa kanyang mga mata nang itaas nito ang laylayan ng suot na longsleeve na natanggal na sa pagkaka-tuck in. Akmang ipupunas na 'yon sa kanya, at sa isang iglap ay nasa harapan na niya ito.

Nasulyapan pa nang kaunti ni Erica ang abs nito, dahilan para bawiin niya ang kanyang sinabi. Napaisip siya na ilang minuto lang pala ang itatagal ng pagseseryoso nito. Ganito ba talaga ito? 

Napakapalabiro ng kanyang boss. Talagang nakakatawa ang bawat hirit nito at napapatawa siya kahit hindi niya iyon ipinapakita rito.

Hindi napigilan ni Erica ang mag-isip habang nakatitig sa lalaki. Kung paano kaya ito kapag kaharap na ang mga empleyado? Siya lang ba ang binibigyan nito ng ganitong ugali—'yong madaling makasama at puno ng mga biro? O baka naman ganito talaga ito sa lahat ng taong nakakasalamuha?

“Sir! Hindi naman ako naiiyak, eh!” pagtanggi ni Erica.

“Hindi ba? Akala ko naiiyak ka, eh. Yakap na lang gusto mo? Free hug lang,” nakangiting sabi nito bago binuksan ang dalawang kamay at akmang yayakapin siya.

Mabilis na umiling si Erica. Niyakap din niya ang sarili at umatras nang isang hakbang. “Bawal po mangyakap, Sir.”

“Ikaw nahihiya ka pa, eh. Grabe nga ang yakap mo sa akin, bumaon pa ang kuko mo sa likod ko nung magta—”

Hindi na pinatapos ni Erica ang sasabihin nito at agad niyang tinakpan ang bibig nito gamit ang kanyang palad. Kailangan pa niyang tumingkayad para lang maabot ang mukha nito.

“Tapos na 'yon, Sir! Maraming taon na ang nakalipas, kalimutan na lang natin 'yon!”

Huli na nang mapagtanto ni Erica ang posisyon nilang dalawa, dikit na dikit ang kanyang katawan sa dibdib nito. Nanlaki rin ang mga mata ng lalaki. Agad na pumasok sa isip ni Erica na naghugas naman siya ng kamay kanina at hindi naman madumi ang mga papel na hinawakan niya.

“Sorry, Sir! Sorry po! Malinis po ang kamay ko, pangako po!” hinging-paumanhin ni Erica bago tinanggal ang kamay at umatras ulit.

Napatakip si Elias sa sariling bibig at itinuro si Erica gamit ang bakanteng kamay. “Tsansing 'yon! Tsansing ka sa akin! Style mo lang 'yan para madikit sa akin. Ilalim, binatang Pilipino ako, ano ka ba... Kailangan mo muna magpaalam sa Mommy ko bago mo ako mahawakan.”

Tinakpan pa nito ang sarili na tila ba nanamantala si Erica. Napailing na lang si Erica sa kaapalan ng mukha nito. 

Pagbibintangan pa siyang nantsatsansing!

“Tsansing? Hindi ganoon ang balak ko, Sir! Tinakpan ko lang ang bibig mo dahil masyado kang maingay!” giit ni Erica.

Inayos ni Elias ang damit nito. Sa harapan mismo ni Erica, ibinalik nito ang pagkakatuck-in ng damit. Saglit pang nasulyapan ni Erica ang kulay itim na boxer nito dahil sumilip iyon nang kaunti.

“Nakita ko 'yon, ah? Tumingin ka sa boxer ko mga 2 seconds. May pagnanasa ka ba sa akin? Aminin mo na habang maaga pa baka maagaw pa ako sa iba. I'm so handsome... I'm the most handsome creation my parents have ever given the world.”

"Nababaliw na ba siya?" tanong ni Erica sa sarili.

Hinimas-himas pa nito ang sariling panga at inayos ang buhok. Gwapo nga ito pero napakakapal ng mukha. Naisip ni Erica na baka may sayad sa utak ang CEO na ito.

“Sir!” medyo tumaas na ang boses ni Erica. Kung hindi niya lang ito boss, baka lumipad na ang hawak niyang mop sa pagmumukha nito.

Biglang bumukas ang pintuan at iniluwa niyon si Samuel na may dalang kape galing Starbucks.

“Nandito na ang kape n'yo, Sir!” Itinaas nito ang hawak na kape upang ipakita sa kanila.

Nagtaka si Erica kung bakit ang bilis nito, ilang minuto pa lang naman itong nawawala.

“You got here so quickly! Didn't I tell you to head to the branch that's the farthest away from here?” nakameywang na hinarap ni Elias si Samuel.

“Sir, may malapit lang na branch d'yan tapos paborito mo pa. Bakit pa ako bibili sa malayo?” Naglakad si Samuel papunta kay Elias at inilahad ang bitbit na kape. “Go ahead and drink it while it's hot. Enjoy your coffee, Sir!”

Nakabusangot ang mukha ni Sir Elias habang iniinom ang kape. Pinagpatuloy naman ni Erica ang kanyang paglilinis, bumalik sa trabaho si Samuel, habang ang boss naman nila ay umiinom lang ng kape na mukhang hindi nag-eenjoy dahil magkasalubong ang mga kilay.

“Samuel, what time is my next meeting?”

Malapit na ring matapos si Erica sa paglilinis. Tapos na siyang mag-vacuum sa buong opisina nito at naligpit na rin niya ang mga kalat sa sofa kanina.

“Your next meeting is going to start after lunch. Pag-uusapan natin ang tungkol sa bagong model since magrerelease tayo ng bagong collection,” sagot ni Samuel.

Bahagyang napaisip si Erica. Dito siya nagtatrabaho pero wala man lang siyang kahit isang perfume na ginagamit galing sa kumpanyang ito. 'Yong ibibili kasi niya ng pabango ay ipambibili na lang niya ng gatas at diaper para sa kanyang anak. Ang pabangong ginagamit niya ay inuutang pa niya na one month to pay, at tipid na tipid pa 'yon para lang umabot ng ilang buwan.

Niligpit na ni Erica ang kanyang mga gamit para makalabas na nang bigla siyang tawagin ng boss.

“Gusto mo ng kape?” tanong ni Elias sa kanya.

Sa bahay, hindi lang iniinom ni Erica ang kape. Madalas, kapag wala silang ulam ay isinasabaw niya 'yon sa kanin. At sa araw na iyon, wala nga siyang dalang baon na ulam dahil ang itlog na nabili niya kanina ay iniwan na niya para sa kanyang anak. Kahit hindi na siya makakain basta busog lang ang anak niya. Asin lang ang ibinaon si Erica at iyon ang gagawin niyang ulam. Kaya para sa kanya, kahit sobrang kape lang ang ibigay ni Elias ay maayos na rin na gawing ulam para sa pananghalian. May pera naman siyang inilaan para sa ulam pero bente pesos lang, at kahit bente ay ayaw niya pang igastos kaya nagbaon pa rin siya ng asin. Sa locker area lang din naman siya kakain.

“Ayaw n'yo na po ba?” tanong ni Erica.

“Ayoko na. Marami pang laman 'to. Wala namang rabies ang laway ko. Proven and tested mo naman 'yon,” sagot ng lalaki.

Malakas na napaubo si Samuel sa narinig.

“Ang kuripot naman. Tira-tira pa ang ibibigay,” pabulong na hirit ni Samuel, pero rinig na rinig pa rin ni Erica.

Tumayo si Elias upang ibigay kay Erica ang kape. “Here, this is yours. You love to drink coffee? Next time we'll order two.”

Nang kukunin na ni Erica ang kape, medyo marami pa nga ang laman niyon. “Salamat dito, Sir!”

Nangiti si Erica sa isip. Iuulam niya ang Starbucks na kape.

Dumating ang oras ng pananghalian at nagpaiwan si Erica sa loob ng locker area. Umupo siya sa pinakasulok, inilabas ang baong kanin, at ibinuhos doon ang kape. Nakakaapat na subo pa lang siya nang biglang may pumasok sa loob.

Nabitin sa ere ang isang kutsarang kanin na isusubo sana ni Erica.

“What are you doing? Oh god, why are you eating here?”