All Chapters of The Billionaire Who Watched me Die: Chapter 11 - Chapter 20

213 Chapters

Chapter 11

Napaupo si Theariza sa gilid ng kama, mahigpit na yakap ang sarili na parang doon lang siya nakakakuha ng lakas. Tahimik ang silid, ngunit ang ingay ng kanyang mga iniisip ay parang kulog sa kanyang ulo. “Hindi… hindi ako dapat magduda,” mahina niyang sabi sa sarili habang pinupunasan ang mga luha. Pinikit niya ang mga mata at pilit inalala ang mga araw na pinangakuan siya ni Alexander ng pagmamahal. Pero bakit ganoon? Habang pinipilit kung kumbinsihin ang sarili ko, may maliit na tinig sa sa aking puso na patuloy na bumubulong— May mali… may tinatago siya sa akin. Bigla niyang naalala si Althea. Si Althea, nasaan na kaya siya? Anong oras na ba? Napatingin si Theariza sa relong nakasabit sa dingding. Bahagya siyang napalunok nang makita ang oras—alas otso na ng gabi. Wala pa rin si Althea. Wala pa ring balita. Napabuntong-hininga siya habang mariing hinahawakan ang laylayan ng kanyang damit. Tok! Tok! Tok! Isang malakas na katok sa pinto ang pumukaw sa kanya

Chapter 12. Kotse

Mabagal na lumapit si Theariza sa sasakyan. Mahigpit niyang hawak ang susi habang nakatayo sa tabi ng kotse. Sandali siyang napapikit. Parang biglang bumigat ang buong paligid. Ang malamig na hangin ng gabi ay dumampi sa kanyang mukha, ngunit hindi iyon sapat para mapawi ang init ng sakit na namumuo sa kanyang dibdib. Bakit parang ang bigat-bigat ng lahat… Hindi naman ganito ang pinangarap kong buhay pagkatapos ng surrogacy… Pero bakit parang unti-unti namang nangyayari ang panaginip ko? Huminga siya nang malalim, tila pilit pinapakalma ang sarili, bago dahan-dahang binuksan ang pinto ng driver’s seat. Pagpasok niya sa loob ng sasakyan, agad siyang binalot ng pamilyar na amoy nito—ang pabango ni Alexander. Ngunit sa pagkakataong iyon ay may isa pang halimuyak na humalo roon. Isang pabangong hindi kanya. Ang pabango ni Althea. Sandaling nanigas ang katawan ni Theariza. Pakiramdam niya ay may matalim na karayom na unti-unting tumutusok sa kanyang puso. Dahan-dahan niyang i

Chapter 13. Luxury Glass

“Tulungan na kita, best. Gutom na kasi talaga ako,” masiglang saad ni Althea habang papalapit kay Theariza. “Ganito pala ang pakiramdam kapag buntis… grabe, nakaka-excite pala, best.” May halong tuwa ang kanyang boses habang marahang hinahaplos ang sariling tiyan, na para bang ipinapakita kung gaano niya pinahahalagahan ang buhay na nasa sinapupunan niya. Ngunit si Theariza ay agad na napailing. “Maupo ka na lang diyan, best,” mabilis niyang sagot habang patuloy sa paghihiwa ng mga gulay. “Ako na ang magluluto. Promise, saglit na lang ito.” Bahagyang ngumiti si Althea at nagkunwaring sumusuko. “Okay, sabi mo ’yan ah, best,” sagot niya habang marahang umuupo sa kitchen set table. “Iinom na lang ako ng tubig… nauuhaw na rin kasi ako.” Agad siyang tumayo mula sa kinauupuan at nagtungo sa refrigerator. Maingat niyang binuksan iyon at kumuha ng malamig na tubig. Samantala, sa sala… “Nasan na si Althea?” malakas na bigkas ni Mrs. Alicia habang palinga-linga sa paligi

Chapter 14.

Tahimik ang kusina matapos magsalita si Mrs. Alicia. Para bang pati ang hangin ay natakot na gumalaw. Si Theariza ay nanatiling nakayuko. Bahagyang nanginginig ang kanyang mga kamay habang hawak pa rin ang bulak na hindi niya nagamit. Hindi niya alam kung saan niya ilalagay ang sarili niya sa sandaling iyon. Sobrang sakit. Hindi lamang ang mga salitang binitawan ng matanda—kundi ang katotohanang alam niyang wala siyang magawa upang ipagtanggol ang sarili niya. Dahan-dahan siyang lumuhod sa sahig. Isa-isa niyang pinulot ang mga piraso ng basag na salamin na nagkalat sa tiles ng kusina. Tahimik. Maingat. Ngunit hindi niya napansin na ang isa sa mga matutulis na piraso ay dumikit sa kanyang palad. “Aray…” mahina niyang singhal. Napangiwi siya nang bahagya. Agad na lumabas ang manipis na guhit ng dugo sa kanyang kamay. Ngunit hindi siya tumigil. Patuloy niyang pinulot ang mga basag na salamin, tila ba mas mahalaga pa ang paglilinis ng kalat kaysa sa sarili niyang sugat. Sa

Chapter 15.

Sa loob ng silid ay muling nagsalita si Mrs. Alicia. “Tama lang yan, anak,” madiin niyang sabi. “Matagal mo na dapat ginawa yan sa kanya.” “Limang taon na kayong kasal ni Theariza pero hanggang ngayon wala pa rin kayong anak. Ano pa bang silbi niya sa buhay mo?” Tahimik si Alexander. Ngunit ang katahimikan niyang iyon ang lalo pang sumakit para kay Theariza. Para bang tahimik na pagsang-ayon. Muling nagsalita ang matanda. “Kung tutuusin, dapat matagal mo na siyang hiniwalayan.” “Isang babae na galing sa bahay ampunan… walang pangalan, walang pamilya, at wala pang maibigay na apo,tagapagmana.” Napakagat si Theariza sa sariling labi. Ramdam niya ang panginginig ng buong katawan niya. Ngunit pinilit niyang manatiling tahimik. Sa loob ng silid ay bahagyang nagsalita si Alexander. “Mama… sapat na.” Bahagyang lumambot ang boses nito ngunit hindi pa rin nawawala ang lamig. “Hayaan mo na lang ang asawa ko mama. Ang mahalaga, magkakaanak na kami,Magkakaapo na kay

Chapter 16

Dahan-dahang lumingon si Theariza at naglakad palabas ng silid.Tahimik niyang isinara ang pinto sa likuran niya. Saglit siyang tumigil sa gitna ng mahabang pasilyo ng mansyon. Ang ilaw mula sa kristal na chandelier ay maliwanag, ngunit pakiramdam niya ay parang napakadilim ng paligid. Mahigpit niyang kinuyom ang kanyang mga kamay. “Malaking kalokohan ang panaginip na iyon… hindi iyon mangyayari.” “Mahal ako ng asawa ko… mahal niya ako.” “Tama… mahal ako ng asawa ko.” Mahina ngunit mariing bulong ni Theariza sa sarili, tila pinipilit kumbinsihin ang sariling puso na kumakabog sa kaba. Pinikit niya sandali ang kanyang mga mata habang mariing pinipigilan ang mga luhang nagbabadyang kumawala. “Mag-uusap kami mamaya… at alam kong sasabihin niya sa akin na pakitang-tao lang iyon kay Mama para—” Para ano? Biglang sumigaw ang sariling tinig sa kanyang isipan, matalim at mapanghusga. Para ano, Theariza? Para pagtakpan ang ginawa mo? O para ipakita na wala ka nang halaga sa

Chapter 17. Manong Arnold

“Thea, tama na! Huwag mong saktan si Tita!” Putol na sigaw ni Althea habang mabilis na hinawakan ang kamay ni Theariza. Ngunit sa totoo lang, wala namang ginagawang hakbang si Theariza kundi magsalita lamang. Saktong pagpasok sa sala ni Alexander, dinig na dinig niya ang mga huling salitang binitiwan ni Theariza kanina. “Mama…” nanginginig ang boses ni Theariza habang nakatingin sa biyenan. “Bakit niyo po ginagawa sa akin ito?” hirap niyang tanong, habang nangingilid ang mga luha sa kanyang mga mata. “Ginawa ko lang naman po ang surrogacy dahil gusto ko pong magkaanak kami… gusto kong mabuo ang pamilya natin.” Napahigpit ang hawak niya sa sariling damit na basang-basa ng sabaw. “Hindi po para bastusin ninyo ako ng ganito… hindi para siraan ninyo ang pangalan ko… at lalong hindi para sirain ninyo ang puso ko sa sarili kong tahanan.” Ang bawat salita ay parang martilyong paulit-ulit na tumama sa isip ni Alexander. Sandaling natahimik ang paligid. Napalunok si Alexander habang p

Chapter 18. Theariza Montale-Huston

Sa loob ng kotse… Tahimik ang gabi habang mabilis na tumatakbo ang sasakyan ni Alexander sa kalsada. Mahigpit ang hawak niya sa manibela, halatang nag-aalala. “Sweetie…” mahina ngunit malambing na tawag ni Althea, nakasandal sa upuan. Napalingon agad si Alexander sa kanya. “Sandali lang, sweetheart,” sabi niya habang patuloy na nagmamaneho. “Dadalhin kita sa ospital para masigurado nating okay kayo ng baby.” Nag-aalala ang kanyang boses. Biglang hinawakan ni Althea ang kamay ni Alexander na nakapatong sa gear. “Sorry, sweetheart…” mahina niyang sabi. Napakunot ang noo ni Alexander. “Bakit?” “Parang… wala na kasing sakit ang puson ko.” Bahagya siyang napangiti. “Siguro natakot lang si baby sa sigawan kanina. Nagulat lang siya kaya nagparamdam.” Huminga siya nang malalim. “Pero ngayon… okay na ako. Hindi na masakit.” Yumakap pa siya sa braso ni Alexander na tila naghahanap ng lambing. “Sigurado ka?” tanong ni Alexander, hindi pa rin tuluyang kampante. Tumango si Althea. “

Chapter 19. Mrs.Thea Montale

“Wow… mayaman pala si Theariza.” Halos hindi makapaniwala si Mrs. Alicia Huston habang nakatayo at pinagmamasdan ang eleganteng babae sa harap ng gate. Hindi ko ito inaasahan… bulong ng isip niya. Ano ang gagawin ko ngayon? Bahagyang nanlamig ang kanyang mga palad. Hindi pwedeng malaman ng babaeng ito na nasa bodega ang anak niya… at nakakulong doon. Bakit naman bigla siyang dumating? Habang abala siya sa pag-iisip, biglang bumukas muli ang pinto ng mamahaling sasakyan. Isang bodyguard ang lumabas at maingat na naglabas ng isang mamahaling folding chair mula sa loob ng sasakyan. Agad niya itong inilatag sa tabi ng kotse. “Madam,” magalang niyang sabi, bahagyang yumuko. “Maupo po muna kayo habang hinihintay ang sagot ni Mrs. Huston.” Tumango nang bahagya ang elegante at mahinahong babae. “Thank you.” Maingat siyang umupo, ang kanyang kilos ay kalmado ngunit may awtoridad. Pagkarinig ni Mrs. Alicia sa sinabi ng bodyguard, doon lamang siya tila natauhan sa kinatatayuan niy

Chapter 20.

“Mama… kayo ba talaga ang mama ko?” naluluhang tanong ni Althea. Nanginginig ang kanyang boses habang bahagyang kumapit ang kanyang mga kamay sa damit ng babae, tila isang batang matagal na naghintay na maramdaman ang yakap ng isang ina. Ngunit sa likod ng kanyang mga luha ay may ibang emosyon na naglalaro sa kanyang mga mata—isang malamig at kalkuladong intensyon na pilit niyang itinatago. Hindi ako makapaniwalang trilyonarya ang babaeng iyon… sabay kaming lumaki sa bahay-ampunan pero bakit siya lang ang sinuwerte? bulong ng isip ni Althea. Hindi na napigilan ni Mrs. Montale ang sarili. Agad siyang lumapit at hinawakan ang mukha ni Althea, pinagmamasdan ang bawat detalye nito habang unti-unting napupuno ng luha ang kanyang mga mata. “Ako nga, anak…” nanginginig ang kanyang tinig habang dahan-dahan niyang hinila si Althea sa isang mahigpit na yakap. “Ako ang mama mo.” Mahigpit niyang niyakap ang dalaga, tila natatakot na baka muli itong mawala sa kanya. “Pero… mama,” mahin

1 2 3 4 5 6

...

SCAN CODE TO READ ON APP