Todos os capítulos de The Billionaire Who Watched me Die: Capítulo 21 - Capítulo 30

Sa labas ng mansion kausap ni Mrs. Montale ang anak niya sa pangalawang asawa—si Harvey Montale, na isa na ring binatang lalaki ngayon. “Mama, kumusta kayo diyan? Nahanap niyo ba si Ate Theariza?” tanong niya sa kabilang linya, may bahagyang pag-aalala sa tinig. “Yes, anak ko… kaya mamaya na tayo mag-usap, okay? Kakausapin ko pa ang ate mo bago ako umuwi,” mahinahong sagot ni Mrs. Montale kahit may bigat ang kanyang dibdib. Tahimik na tumango si Harvey sa kabilang linya bago nila tuluyang ibinaba ang tawag. Habang papasok si Mrs. Montale sa mansion, bigla niyang narinig ang nagmamadaling boses ni Alexander. “Nasaan siya? Mama, dadalhin ko siya sa hospital! Baka kung mapaano siya!” malamig ngunit puno ng tensyon ang kanyang tinig. “Pero sweetheart… nandito si Mama, bakit mo kami iiwan?” malungkot na sabi ni Althea habang pilit siyang pinipigilan. “Mama… kung ayaw mo akong umalis, gawin mo na ang gusto kong gawin!” mariing sagot ni Alexander. Napabuntong-hininga si Mrs. A

Napatigil si Alexander sa kanyang pag-alis nang maramdaman niyang dahan-dahang lumapit ang kamay ni Theariza at mahina siyang hinawakan. “Asawa ko…” halos pabulong nitong tawag. Bahagyang napapikit si Alexander, tila naiinis. “Uhmmm…” maikling sagot niya bago biglang iwinaksi ang kamay ni Theariza. Napaatras ang kamay ng babae dahil sa lakas ng pagkakabig nito. “B-bakit…?” mahina at nagtatakang tanong ni Theariza. Dahan-dahang humarap si Alexander sa kanya. Matigas ang kanyang mukha at naninigas ang panga. Tinitigan niya si Theariza na parang ibang tao na ang kaharap. “Sinungaling ka!” bigla niyang sigaw. Napasinghap si Theariza sa lakas ng boses nito. “Alam mo ba ‘yon?” galit na dugtong ni Alexander. “Sinungaling ka, Theariza!” “Alexander…” mahina niyang tawag. “Tumahimik ka!” putol nito. “Sinong lalaki ang gumalaw sa’yo at nabuntis ka bigla?” galit niyang tanong. Halos manginig ang katawan ni Theariza sa narinig. “L-Lalaki…?” nanginginig na ulit niya.

“Kumusta ang pasyente, Doc?” tanong ni Alexander sa kalalabas lang na doktor mula sa silid ni Theariza. Nakatayo siya sa gilid ng corridor, nakasuksok ang dalawang kamay sa bulsa ng kanyang mamahaling pantalon. Malamig ang kanyang mga mata, tila walang kahit kaunting pag-aalala sa babaeng nakahiga sa loob ng silid. “Patay na ba siya?” dagdag pa niya, halos walang emosyon ang boses. “Huh?” gulat na sagot ng doktor. Napatingin ito kay Alexander na para bang hindi makapaniwala sa narinig. “Ah… oo, okay na ang asawa niyo at ang baby,” sagot ng doktor habang inaayos ang salamin sa ilong. “Pero… ano po bang nangyari? Bakit bigla siyang—” Hindi na pinatapos ni Alexander ang sinasabi ng doktor. Bahagya siyang ngumisi, ngunit ang ngiting iyon ay puno ng pagkadiri. “Hindi na iyon mahalaga, Doc,” malamig niyang sagot. “Nandidiri ako sa asawa ko. Limang taon kaming nagsama pero kahit anong gawin namin… hindi siya mabuntis-buntis.” Bahagyang huminto si Alexander, saka muling nagsalita na par

Habang abala si Alexander sa pag-aayos ng mga papeles ni Theariza sa nurse station, napansin niyang may isang pares ng matang matalim na nakatingin sa kanya. Si Nurse Darryl iyon. Nakatayo ito sa kabilang gilid ng counter, hawak ang clipboard ngunit tila hindi talaga nagbabasa ng laman nito. Ang kanyang mga mata ay nakatutok lamang kay Alexander—punong-puno ng inis at galit na tila hindi niya na kayang itago. Hindi iyon nakaligtas sa mapagmatyag na mata ni Alexander. Dahan-dahan siyang tumindig mula sa upuan. Inayos niya ang laylayan ng kanyang coat at naglakad papalapit sa nurse. “Excuse me…” malamig niyang saad. Napalingon si Nurse Darryl sa kanya. “May problema ka ba sa akin?” dagdag pa ni Alexander, bahagyang nakataas ang isang kilay. “Ako?” sagot ni Nurse Darryl, sabay lingon sa kanan at kaliwa na parang naghahanap kung may iba pa bang kausap ang lalaki. “Of course. Ikaw ang kausap ko,” sagot ni Alexander, ngayon ay mas malamig na ang tono. Huminga nang malali

Mabilis na nakarating ang mga tauhan ng Pamilya Huston sa budega. Kahit lumang bahagi iyon ng mansion, halatang nilinis na kahit papaano—maayos ang sahig at may simpleng kama na inilagay sa isang sulok. Gayunpaman, kapansin-pansin pa rin na karamihan sa mga gamit doon ay pinaglumaan na. “Hayaan niyo na siya diyan. Bumalik na kayo sa taas at magbantay,” malamig na utos ni Madam Alicia. Agad namang tumango ang mga tauhan at isa-isang lumabas ng silid. Lumapit si Madam Alicia sa higaan ni Theariza. Maingat niyang hinawi ang buhok ng babae at mabilis na kumuha ng ilang hibla nito. Pagkatapos ay naglabas siya ng hiringgilya at sanay na hinanap ang ugat sa braso ni Theariza bago dahan-dahang kumuha ng dugo. “Madaling araw na… kailangan ko nang makakuha ngayon,” mahina ngunit madiing saad niya habang ginagawa iyon. “Ito ang gagamitin para kay Althea—siya ang papalit bilang anak ng pamilya Montale.” Ilang sandali pa ay may kumatok sa pinto. “Madam,” tawag ng isang tauhan. “Narito