All Chapters of เงาฝันอุบัติรัก: Chapter 11 - Chapter 20

หากถามว่าเหตุใดบุตรชายคหบดีผู้หนึ่งจึงรู้จักมักคุ้นกับรัชทายาทผู้สูงศักดิ์ คงต้องย้อนกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว อิ่นเซ่อปลอมตัวมาเข้าเรียนที่สำนักศึกษา เพียงคนเดียวที่อิ่นเซ่อไม่เคยเอาชนะได้ทั้งเรื่องการเดินหมาก การชกต่อย แม้กระทั่งการเรียน คนผู้นั้นก็คือ...ฉู่เฟิงเยี่ยน!หากมิใช่ศัตรูก็ผูกมิตรถาวร อิ่นเซ่อเลือกอย่างหลัง ดังนั้นทั้งสองจึงเป็นสหายกันอย่างลับๆ มาตั้งแต่นั้น“แล้วเจ้าจะทำอย่างไรต่อ”“ตอนนี้ที่สำคัญคือกอบกู้ตระกูลฉู่พ่ะย่ะค่ะ”“ต้องการให้ข้าช่วยหรือไม่”ฉู่เฟิงเยี่ยนส่ายหน้า“แต่ตอนนี้ร้านแลกเงินคงวุ่นวายน่าดู ผู้ที่เคยทำสัญญากู้เงินเกรงว่าไม่มีนายท่านฉู่บิดาเจ้า คงไม่เกรงใจเจ้าที่ยังไม่ได้รับช่วงต่อตอนนายท่านฉู่ยังอยู่ พวกเขาอาจมองว่าเจ้าเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ไม่กล้าทวงถามเงินที่หยิบยืมไป”“ที่กระหม่อมอยากให้ทรงช่วยมีเพียงเรื่องเดียว เรื่ององค์ชายสี่ หลักฐาน พยาน กระหม่อมเองก็จะพยายามหามาให้ได้มากที่สุด”“เรื่องนั้นให้เป็นหน้าที่ข้า เจ้าสบายใจดูแลตระกูลฉู่ให้กลับมาฟื้นตัวได้ในเร็ววันเถิด เรื่องการประหารก็ใกล้เข้ามาแล้ว ไหนจะเรื่องร้านแลกเงิน เจ้าจะทำอย่างไรให้จวนอื่นๆ ที่กู้

หมู่บ้านชาวนานอกเมืองที่เคยเห็นมีไม่กี่หลังครั้งก่อน ในที่สุดจวินหรั่นหนิงก็พาสาวใช้และบ่าวรับใช้ในจวนมาแจกข้าวของจำเป็น แต่ละคนจะได้ผ้าห่มอย่างดีผืนหนึ่ง เนื้อที่ถูกห่อมาอย่างดี ขนม แม้แต่สมุนไพรแก้ไข้ก็มีมาให้ ทุกคนมาต่อแถวรับของแจกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ปากก็บอกขอบคุณไม่ขาดจวินหรั่นหนิงนั่งอยู่ไม่ไกลจากแถว นางให้คนไปบอกหัวหน้าหมู่บ้าน หากมีผู้ใดเจ็บป่วยนางจะช่วยตรวจให้ คราแรกหัวหน้าหมู่บ้านมองนางด้วยสายตาไม่เชื่อถือแน่ละนางเป็นเพียงเด็กอายุสิบเอ็ดสิบสองขวบปี หากบอกว่านางเป็นหมอใครเล่าจะเชื่อถือ สาวใช้ถลึงตาให้หัวหน้าหมู่บ้าน “ชั่วดีอย่างไรคุณหนูของเราก็เป็นคนตระกูลจวิน ไม่เชื่อก็แล้วไปเถิด”“ตระกูลจวิน? ท่านหมอจวินผู้นั้นข้าเคยพบเขา ท่านคือน้องสาวของท่านหมอจวินหรอกหรือ”จากนั้นก็มีชาวบ้านมาให้นางตรวจจริงๆ เพียงแต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นอาการเรื้อรังที่เกิดจากการทำงานหนัก นางทำได้เพียงฝังเข็มและให้คำแนะนำ ด้วยโรคที่เกิดจากภายในพร้อมกับสั่งสมมาเรื่อยๆ ยุคสมัยอันล้าหลังนี้ไม่อาจรักษาให้หายขาด ที่ทำได้ก็คือประคับประคองและผ่อนหนักให้เป็นเบาหลังแจกข้าวของเสร็จชาวบ้านออกมารอส่งรถม้าของหญิงสาวกลับ

เพิ่งถามจบนางก็ควบม้าไปตามท้องถนนตรงไปยังจวนตระกูลฉู่ สือซานเป็นคนฝึกยุทธ์วิ่งตามหลังนับว่าไม่มีปัญหา ดังนั้นตอนที่นางลงจากหลังม้า เขาเองก็มาถึงในเวลาไล่เลี่ยกัน“คนเล่า”“รถม้าเข้าเมืองมาแล้วขอรับ เร่งรีบไม่ได้บาดแผลเป็นจุดที่อันตรายมาก ข้าล่วงหน้ามาก่อนเพราะกลัวว่าที่ร้านหมอตระกูลจวินจะไม่มีคนอยู่”เพิ่งพูดจบรถม้าก็แล่นเลี้ยวมุมถนนมา เขาขยับตัวโบกมือให้คนขับรถม้าเห็น จวินหรั่นหนิงหันไปมองพ่อบ้าน“ให้คนไปเตรียมน้ำร้อนเอาไว้ ยิ่งมากก็ยิ่งดี ผ้าสะอาดสำหรับซับเลือดข้าพอมีมาบ้าง แต่หากที่จวนมีก็เตรียมสำรองเอาไว้ ห้องที่ข้าจะทำการรักษาต้องสะอาด มิดชิด แต่ไม่อับชื้น ห้ามคนเข้าไปเดินพลุกพล่าน ยังมี...ให้คนไปที่จวนเจ้ากรมคลัง แจ้งอาจารย์เจียงว่าข้าอยู่ที่จวนตระกูลฉู่”“ขอรับ”นับว่าเป็นโชคดีของฉู่เฟิงเยี่ยนที่มีชาวยุทธ์ติดตามข้างกาย แผลถูกแทงจึงนับว่าถูกจัดการได้เป็นอย่างดี พวกเขาทิ้งมีดเอาไว้บนอกของชายหนุ่ม เพราะมีดเล่มนั้นทำหน้าที่ห้ามเลือดให้เขา ยื้อชีวิตเขาเอาไว้จนเดินทางกลับมายังเมืองหลวงทุกอย่างดูวุ่นวายแต่ถูกนางควบคุมสั่งการอย่างเป็นขั้นเป็นตอน นางไม่ตระหนก ไม่เร่งร้อน สั่งการด้วยท่า

อิ่นเซ่อมองไปยังทิศทางที่จวินหรั่นหนิงจากไป คิ้วของเขามุ่นลงเล็กน้อย “เจ้าเห็นอะไรหรือไม่”“อาจเพราะนางเป็นศิษย์ของท่านหมอเจียง ได้เรียนรู้และเห็นโลกมามากกว่าสตรีรุ่นราวคราวเดียวกัน ดังนั้น...”“เจ้าอาจพูดถูก แต่เจ้าไม่รู้สึกว่ามันน่าสนใจหรอกหรือ เจ้าบ้านที่ทำตามคำสั่งของแขก แม้จะบอกว่านางเป็นหมอ แต่ท่าที กลิ่นอายบนตัวนาง ทุกอย่างหลอมรวมให้คนรู้สึกมั่นคง เชื่อมั่น แม้แต่กับจวินเซียวพี่ชายของนางข้าก็ไม่มีความรู้สึกเช่นนี้ นางช่าง...” อิ่นเซ่อรู้สึกคล้ายมีบางอย่างอยู่ผิดที่ผิดทาง “นางเป็นศิษย์ท่านหมอเจียงมากี่ปีแล้ว”“ได้ยินมาว่าท่านหมอเจียงกับคนตระกูลจวินย้ายมาจากเมืองอู่ซวงเมื่อสามปีที่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”“สามปี? ตอนนั้นก็ต้องอายุได้เพียงเก้าขวบปี?” เขาเงียบไปนานมาก “ให้คนไปสืบมาให้ละเอียด ก่อนหน้านั้นตระกูลจวินทำอะไร ที่ไหน สืบได้ยิ่งลึกยิ่งดี ยิ่งความเป็นไปของคุณหนูจวินผู้นี้ ข้าต้องรู้ให้ละเอียด”“พ่ะย่ะค่ะ”กลิ่นอายความสุขุมเยือกเย็นเช่นนี้ สตรีผู้หนึ่งจะมีมันได้อย่างไรหากไม่สั่งสม ก่อนหน้านี้เขาให้สงสัยว่านางผ่านอะไรมาบ้าง เพราะดูแล้วตระกูลจวินก็ไม่มีสิ่งใดผิดปกติตรงกันข้ามทั้งหมดก็ส

ค่ำคืนนั้นฝนตกหนักสายลมหรือก็โหมกระหน่ำ กำแพงสูงของจวนตระกูลฉู่มีเงาดำมากมายปีนป่ายเข้าไปท่ามกลางแสงแปลบปลาบ เรือนของฉู่เยี่ยนเฟิงได้รับการอารักขาเป็นอย่างดี ทว่าคนชุดดำเหล่านั้นกลับตรงไปยังเรือนของฉู่เซียงและฉู่เจวี๋ย!!!ฝีมือของคนชุดดำเหล่านี้เกินกว่าที่คนคุ้มกันจวนจะสามารถรับมือ คนแล้วคนเล่าที่ถูกอาวุธลับล้มลงกระทั่งมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น“พี่ใหญ่!!!”จวินหรั่นหนิงถูกตามตัวกลางดึก นางนั่งรถม้ามายังจวนตระกูลฉู่พร้อมพี่ชาย กระทั่งมาถึงจึงเข้าใจว่าเหตุใดพ่อบ้านจึงเจาะจงเรียกนางมาด้วยฉู่เซียงดิ้นรนจากการลักพาตัว ดังนั้นนางจึงได้รับบาดเจ็บ ส่วนฉู่เจวี๋ยนั้นสือซานช่วยเขากลับมาได้ เช่นกันกับฉู่เฟิงเยี่ยนที่พรวดพราดลงจากเตียงทั้งที่ยังบาดเจ็บ ทันทีที่รู้ว่าน้องสาวและน้องชายเกิดเรื่อง ดังนั้นจึงไม่ต้องพูดถึงว่าบาดแผลของเขาจะปริเพียงใดหญิงสาวปลอบฉู่เซียงอยู่นานมาก อยู่เป็นเพื่อนจนอีกฝ่ายหลับไป จากนั้นจึงเดินออกมาและพบว่าฉู่เฟิงเยี่ยนลงจากเตียงมายืนรอนางอยู่ด้านนอก ใบหน้าของเขาซีดเซียวการยืนยังไม่มั่นคง ถึงอย่างนั้นเห็นชัดว่าเขาเป็นห่วงน้องสาวมาก“กลับไปสนทนากันที่ห้องของท่านดีกว่าเจ้าค่ะ”