Semua Bab สายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์: Bab 91 - Bab 100

เจียงซือหยางเงยหน้าขึ้นมองเห็นแสงไฟวับวาบจากเครื่องยนต์ของเฮลิคอปเตอร์ลำยักษ์ที่กำลังไต่ระดับความสูงขึ้นสู่ท้องฟ้าที่เริ่มส่องสว่างเหนือโกดังร้างอย่างรีบร้อนแรงลมมหาศาลจากใบพัดที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่งกระพือซัดเอาฝุ่นควัน เขม่าปืน และกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งให้ฟุ้งกระจายไปทั่วทุกทิศทางนายใหญ่แห่งองค์กรเป่ยกำลังจะลอยนวลไปพร้อมกับโศกนาฏกรรมนองเลือดที่มันเป็นคนขุดหลุมพรางดักเอาไว้ ดวงตาจิ้งจอกของเจียงซือหยางเย็นเยียบดุจน้ำแข็งอย่างน่าสะพรึงกลัวเขาหมุนตัววิ่งออกไปสู่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์สำรองด้านหลังโกดังร้าง ที่อากาศยานจู่โจมสีดำสนิทของตระกูลเจียงกำลังติดเครื่องยนต์คำรามลั่นรอรับคำสั่งอยู่เขาเหวี่ยงตัวเองขึ้นสู่ห้องนักบินด้วยความรวดเร็ว กระชากหูฟังสื่อสารขึ้นมาสวมก่อนจะคำรามสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดที่สั่นสะเทือนไปทั้งลำเครื่อง“ยกตัวขึ้นเดี๋ยวนี้! ตามล่าเครื่องลำนั้นไป อย่าให้มันพ้นระยะสายตาหรือหลุดจากจอเรดาร์ไปได้แม้แต่วินาทีเดียว!”เสียงใบพัดของเฮลิคอปเตอร์ยักษ์สองลำแผดคำรามประชันกันกลางเวหา เป็นการเข้าสู่โหมดไล่ล่าสังหารกันท่ามก

“เฮ้อ... ในเมื่อเครื่องมันติดแล้ว และไหน ๆ พ่อก็ลงมือขยับหมากกระดานนี้ด้วยตัวเองทั้งที จัดการถอนรากถอนโคนพวกมันแทนอาหยางให้สิ้นซากไปในคราวเดียวเลยก็แล้วกัน! จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียเวลาตามล้างตามเช็ดขยะเปียกพวกนี้ซ้ำซ้อนในภายหลังอีก”เจียงเว่ยเอ่ยกำชับสั่งการด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนจะใจดีและอารี ทว่าแฝงไว้ด้วยความเฉียบขาดเพราะตามแผนการเดิมที่เจียงซือหยางวางหมากไว้แต่แรก มีเพียงการมุ่งเป้าไปที่การส่งเงินดิจิทัลที่มีชีวิตเข้าไปในระบบ เพื่อเจาะข้อมูลและเปิดโปงเครือข่ายความชั่วร้ายขององค์กรเป่ยสู่สาธารณะเท่านั้นแต่ดูเหมือนว่าสองพ่อลูกคู่หูผู้หวังดีและเลือดเย็นกว่าที่คิด ดันเห็นตรงกันว่านั่นยังไม่สาแก่ใจเท่าไหร่ จึงร่วมกันเพิ่มเติมแผนการทำลายล้างแบบขุดรากถอนโคน เพื่อให้องค์กรเป่ยดับดิ้นและหายไปจากสารบบของสังคมเมืองหลวงอย่างถาวรชนิดไม่ให้เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน“รับทราบครับ คุณพ่อ ผมจะจัดการปิดประตูตีแมวไม่ให้พวกมันได้ผุดได้เกิดอีกเลย” เจียงอวี้เฉิงตอบรับด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม พลางขยับนิ้วมือบนหน้าจอโฮโลแกรมเพื่อเลื่อนไปสู่อีกส่วนหนึ่งที่เป็

เหนือท้องฟ้าของเมืองหลวงยามรุ่งอรุณ แสงสีทองรำไรอาบไล้ขอบฟ้า ทว่าความสงบนั้นถูกฉีกกระชากด้วยเสียงใบพัดของอากาศยานกู้ชีพสมรรถนะสูงของตระกูลเจียงซึ่งกำลังร่อนลงจอดบนดาดฟ้าของโรงพยาบาลเจียงอันกั๋วอย่างเร่งด่วนทันทีที่ขาหยั่งแตะพื้น ประตูสไลด์ก็ถูกเหวี่ยงออกเผยให้เห็นร่างของเจียงซือหยางที่กระโดดลงมาเป็นคนแรก ในสภาพที่ดูไม่จืด เสื้อยืดสีขาวเปื้อนไปด้วยคราบเลือดและเขม่าปืน ผมเผ้ายุ่งเหยิง ดวงตาแดงก่ำจากการอดนอนและความวิตกกังวลขั้นสุดเจียงซือหยางสั่งให้นักบินอัดมิดไมล์วกเครื่องกลับมายังพิกัดโรงพยาบาลชิงสุ่ยทันที ทำให้เขามาถึงดาดฟ้าโรงพยาบาลชิงสุ่ยในจังหวะเดียวกับที่เฮลิคอปเตอร์กู้ชีพจากเมืองหลวงร่อนลงจอดพอดี เขาจึงทิ้งอากาศยานจู่โจมไว้ให้ลูกน้องจัดการ แล้วกระโดดขึ้นลำกู้ชีพ เพื่อกุมมือลั่วซีมาตลอดทางโดยไม่ยอมห่างแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียวปล่อยให้เสิ่นเหยียนจัดการเก็บกวาดที่นั่นแทนอย่างน่าสงสาร...เจียงซือหยางช่วยทีมแพทย์ประคองเตียงเคลื่อนที่มีร่างของฟ่านลั่วซีนอนสงบนิ่งอยู่ลงจากเครื่องด้วยท่าทางระมัดระวัง“เร็วเข้า! แต่เดินระวังหน่อย! ถ้าพวกคุณทำเธอ

ครั้นเจียงจื้อรุ่ย เจียงเทียนอวี่ และเจียงอันหมิงได้ของติดสินบนที่น่าพึงพอใจแล้ว ต่างก็พากันกอดคอโบกมือลากลับบ้านไปก่อนอย่างสบายใจ เหลือเพียงเจียงอวี้เฉิงและชิงซูเหยาที่ยังยืนยิ้มกริ่มอยู่หน้าห้องพักฟื้นเจียงซือหยางหน้ามุ่ยขึ้นมาทันที เมื่อเห็นคู่กรณีทั้งสอง “พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ต้องการอะไรฮะ?”คนหนึ่งก็บุตรชายคนโต ว่าที่ผู้นำตระกูลเจียงคนต่อไปที่ปัจจุบันก็ครอบครองทรัพย์สมบัติมหาศาล ส่วนอีกคนก็ทายาทสายตรงเพียงคนเดียวของตระกูลชิง เชื้อสายราชวงศ์เก่า... แล้วจะให้เขาเอาอะไรไปติดสินบนกันเล่า!?ดูที่นิ้วนางข้างซ้ายของพี่สะใภ้สิ แหวนเพชรสีชมพูหายากขนาดใหญ่สะท้อนแสงไฟจนแยงตา ของสะสมล้ำค่าที่สืบทอดมาของตระกูลเจียง ซึ่งเป็นที่เตรียมไว้ให้สะใภ้ใหญ่โดยเฉพาะ โดยมีชื่อว่า ดาวแห่งตระกูลชิงนี่ก็ไม่รู้กี่สิบล้านหยวนเข้าไปแล้ว!แล้วจะให้นายตำรวจต๊อกต๋อยอย่างเขาเอาอะไรไปติดสินบนกันเล่า แถมดูใบหน้ายียวนนั่นสิ! มองก็รู้ว่าต่อให้อะไร พวกพี่เขาก็ไม่รับทั้งนั้นแหละ!เจียงอวี้เฉิงและชิงซูเหยาต่างมองหน้ากันยิ้ม ๆ ก่อนจะเป็นเจียงอวี้เฉิงที่ยกมือมาผลักให้น

“รู้แล้วน่า ก็ไม่ได้หึงสักหน่อย” ชิงซูเหยาสะบัดเสียงตอบ เมินหน้าหนีไปอีกทางเจียงอวี้เฉิงที่ได้แต่มองคนในอ้อมแขน “...”นี่ขนาดยังไม่ได้หึงนะ... ถ้าหึงขึ้นมานี่จะขนาดไหนหว่า?ชิงซูเหยาจิ๊ปากไปหนึ่งที เมื่อเห็นว่าสามีไม่เชื่อ ก่อนจะเหลือบมองร่างเพรียวบางที่นอนอยู่ตรงหน้า “แต่เห็นแล้วก็น่าสงสารนะ วันนั้น อาเฉิงก็บล็อกเขาเสียอย่างนั้น ไม่ได้อธิบายอะไรด้วย เสี่ยวซีน่าจะเสียใจน่าดู”เจียงอวี้เฉิง “???”เอ้า! บล็อกเบอร์ก็เพราะเอาใจคุณนั่นแหละคร้าบ...“จริง ๆ แล้ว... เสี่ยวซีอาจจะไม่ได้เสียใจก็ได้นะ หยาเจิน” เจียงอวี้เฉิงเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ก่อนจะตัดสินใจเล่าความจริงอีกด้านให้ฟังชิงซูเหยาหรี่ตาลง เอี้ยวหน้าหันกลับมามองเขาอย่างสงสัย “อาเฉิงหมายความว่าอะไร?”“เฮ้อ...” เจียงอวี้เฉิงถอนหายใจยาว ก่อนจะบอก “จริง ๆ แล้ว เสี่ยวซีเป็นสายลับของเป่ย ตั้งใจเข้ามาตีสนิท... หมายถึงต้องการเป็นแฟน เพราะต้องการสืบความลับเรื่องเพลงทวนของตระกูลเจียง”