Semua Bab สายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์: Bab 81 - Bab 90

สัญชาตญาณแห่งการเอาตัวรอดที่ซ่อนอยู่ร้องสั่งการให้ร่างกายของฟ่านลั่วซีดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดกำลังเพื่อหวังจะหลีกหนีจากมัจจุราชสาวตรงหน้าทว่าโชคร้ายที่ร่างกายซึ่งถูกรุมเร้าด้วยพิษไข้กลับหนักอึ้งราวกับถูกโซ่ตรวนล่องหนผูกมัดตรึงไว้กับเตียงนอน ฟ่านลั่วซีพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะอ้าปากร้องเรียกขอความช่วยเหลือจากเหล่าบอดี้การ์ดที่อยู่ด้านนอกทว่าลำคอที่แห้งผากและระบมแดง มันเปล่งออกมาได้เพียงเสียงแหบพร่าแผ่วเบาที่แทบจะสลายไปในอากาศ “ช่วย...!”พลั่ก!เย่ว์ฉานไม่ยอมปล่อยให้เป้าหมายมีโอกาสได้ส่งเสียงเรียกแม้เพียงครึ่งคำ มือสังหารสาวอาศัยจังหวะที่ฟ่านลั่วซีกำลังดิ้นรนด้วยความสับสนและอ่อนแรง ฟาดสันมือเข้าที่ต้นคอของหญิงสาวอย่างแม่นยำและรุนแรงด้วยพละกำลังที่เหนือกว่าหลายเท่าตัวสาเหตุสำคัญที่เย่ว์ฉานยังไม่ตัดสินใจสะบัดมีดปลิดชีพลงไปในทันที เป็นเพราะเธอเชื่อมั่นในสัญชาตญาณดิบของตัวเองที่ร้องบอกให้ยั้งมือไว้ก่อนหญิงสาวร่างบางตรงหน้านี้น่าจะมีประโยชน์มากกว่านี้ในอนาคตอันใกล้ และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด สำหรับเพชฌฆาตอย่างเธอ การฆ่าคนนั้นเป็นเรื่องที

ภายในห้องโถงมืดสลัวของฐานลับ บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศที่ทำงานประสานไปกับเสียงสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์เย่ว์ฉานนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้สีดำสนิทด้วยท่วงท่าหยิ่งผยองและมั่นใจในชัยชนะค่ำคืนนี้ ดวงตาคู่คมกริบจดจ้องไปยังหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดมหึมาที่กำลังถ่ายทอดภาพสดจากกล้องหน้าของรถยนต์ไฟฟ้าคันหนึ่ง ซึ่งกำลังแล่นทะยานมุ่งหน้าสู่แนวพรมแดนเมืองซานไห่ด้วยระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติบนเบาะนั่งด้านหน้าของรถคันนั้น ร่างของฟ่านลั่วซีถูกมัดตรึงไว้กับพนักพิงอย่างแน่นหนาในสภาพที่ไร้สติสัมปชัญญะ ใบหน้าหวานซีดเซียวหลับใหลอย่างไม่รู้อนาคต โดยที่ใต้ท้องรถคันดังกล่าวถูกติดตั้งไว้ด้วยวัตถุประหลาดทรงสี่เหลี่ยมที่มีดวงไฟแอลอีดีสีแดงกะพริบวิบวับถี่ ๆมันคือระเบิดแรงดันสูงอานุภาพทำลายล้างรุนแรงที่พร้อมจะเปลี่ยนทั้งตัวรถและร่างของผู้โดยสารให้กลายเป็นเพียงเถ้าถ่านที่ปลิวว่อนไปในพริบตา“เจ้นี่แผนสูงฉิบหาย... เหนือชั้นจนผมตามไม่ทันจริง ๆ ” อาเล่อเอ่ยปากชมขึ้นพลางตบมือฉาดใหญ่ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาในความอำมหิตของหัวหน้าสาว“ไอ้แผนป

ท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังผ่อนกำลังแรงหมุนลงจนเริ่มนิ่งสงบสนิทเหนือลานจอดกว้าง เจียงซือหยางขยับกายอย่างคล่องแคล่วทว่านุ่มนวล เขาโอบอุ้มร่างเพรียวบางของฟ่านลั่วซีไว้ในอ้อมแขนแกร่งเสิ่นเหยียนที่ยืนรอกระวนกระวายอยู่หน้าเรือนริมน้ำตระกูลหลิน ขยับเท้าปรี่เข้ามาหาในทันทีพร้อมยิงคำถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจัด “อาหยาง ทำไมแกไม่พาเธอไปส่งโรงพยาบาลวะ? สถานการณ์สุ่มเสี่ยงแบบนี้ ทีมแพทย์และเครื่องมือที่นั่นน่าจะพร้อมรับมือมากกว่าไม่ใช่เหรอ?”“ไม่... วินาทีนี้ ฉันไม่ไว้ใจหน้าไหนทั้งนั้น โรงพยาบาลมันเป็นสถานที่เปิดเกินไป ใครจะแฝงตัวเข้าไปก็ได้ ขนาดที่พักของเรา มันยังลอบเข้ามาเอาตัวเสี่ยวซีไปได้เลย” เจียงซือหยางตอบกลับด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ขณะที่สาวเท้ายาว ๆ มุ่งหน้าเข้าสู่ตัวอาคารอย่างรวดเร็ว“อีกอย่าง ระหว่างทางฉันคอยเช็กดูแล้ว ไข้ของเสี่ยวซีลดลงมาก ตัวก็เริ่มเย็นลงจนเกือบเป็นปกติ ฉันประสานให้หมอฝีมือดีที่ไว้ใจได้ที่สุดมารอตรวจเช็กอาการอยู่ที่ห้องพักแล้ว”เสิ่นเหยียนพยักหน้าอย่างเข้าใจ “แต่จะว่าไป... แกก็หัวเร็วนะ เป

ณ บริเวณปากทางเข้าอุโมงค์ระบายน้ำร้างริมโกดังทางทิศเหนือของเมืองชิงสุ่ย บรรยากาศยามวิกาลเงียบสงัดจนน่าขนลุก ท้องฟ้าเบื้องบนมืดมิดไร้แสงดาว มีเพียงสายลมแรงที่พัดผ่านพงหญ้ารกชัฏส่งเสียงหวีดหวิวเจียงซือหยางในชุดปฏิบัติการยุทธวิธีสีดำสนิทกระชับปืนไรเฟิลคู่ใจไว้ในมือแน่น แววตาคมกริบจ้องมองไปยังปากอุโมงค์คอนกรีตขนาดใหญ่ เขาหันไปส่งสัญญาณมือให้เจ้าหน้าที่มือดีอีกห้านายที่ติดตามมา ทุกคนขยับร่างกายอย่างแผ่วเบาและรวดเร็ว“เริ่มปฏิบัติการได้...” เจียงซือหยางกระซิบสั่งการผ่านระบบสื่อสารภายในในโสตประสาทของเขา เสียงพร่าสั่นทว่าเต็มไปด้วยความตึงเครียดของเสิ่นเหยียนดังแทรกผ่านหูฟังจิ๋วออกมาจากฐานบัญชาการส่วนหน้า“อาหยาง ฟังนะ... ฉันกำลังดึงแผนผังโครงสร้างอุโมงค์ยุคเก่าขึ้นมาบนจอ ตอนนี้พวกแกอยู่ที่จุดเอ็นทรี ปากทางเข้าหลักมีเซนเซอร์ตรวจจับความร้อนติดตั้งอยู่บนเพดานสามจุด ให้เดินชิดผนังฝั่งซ้ายเอาไว้แล้วค่อย ๆ มุดผ่านไป...”เจียงซือหยางปฏิบัติตามคำแนะนำอย่างเคร่งครัด เขานำทีมก้าวเท้าเข้าสู่ความมืดมิดอันเหนียวเหนอะหนะและชวนขยะแขยงของอุโมงค์ร

ตัดกลับมาที่เส้นทางวิบากมุ่งหน้าสู่โกดังร้างนอกเมืองชิงสุ่ย ฟ่านลั่วซีบดขยี้ฝ่าเท้าลงบนคันเร่งรถยนต์คันใหญ่จนมิดไมล์ แทบจะหลอมรวมเข้ากับตัวถังโลหะความร้อนจากพิษไข้ที่ยังหลงเหลือ ทำให้ทัศนวิสัยเบื้องหน้าเริ่มพร่าเลือนเล็กน้อย เธอสะบัดใบหน้าไปมา สองมือกำพวงมาลัยรถแน่น ด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าโชคดีที่พวกเธอลงมือกันในยามวิกาล ท้องถนนนอกเมืองจึงสงบเงียบ ไร้วี่แววชาวบ้านที่ขับรถสวนทางไปมา รถยนต์คันใหญ่ของฟ่านลั่วซี นำขบวนรถยนต์ของเหล่าบอดี้การ์ดมาอีกหลายคันเพียงแค่พริบตา ภาพโกดังร้างที่ไม่ร้างก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ซึ่งห่างออกไปไม่กี่สิบเมตร แสงไฟหน้ารถสาดปะทะเข้ากับหอควบคุมสัญญาณและตู้จ่ายไฟหลักที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าโกดังฟ่านลั่วซีไม่มีแม้แต่เสี้ยววินาทีที่จะหักหลบและไม่มีเจตนาจะหยุดยั้งความเร็วลงแม้แต่น้อย เธอตัดสินใจใช้แรงส่งทั้งหมดพุ่งเข้าชนโครงสร้างเหล็กกล้านั้นอย่างจัง!ทว่าด้วยสัญชาตญาณหรืออะไรก็แล้วแต่ ผลักดันให้เธอบังคับให้มุมรถด้านซ้ายปะทะเข้ากับเสาค้ำยันในองศาที่พอเหมาะ เพื่อให้รถแฉลบออกทางด้านข้างอย่างรุนแรงแทนการอัดเข้าตรง ๆ ซึ่งจ