Contractual Divorce With My Billionaire Husband のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

Iñigo POV Alas-sais na ng gabi pero ramdam ko pa rin ang pagod sa mga binti ko mula sa maghapong pagtakbo sa center. Naupo ako sa mahabang wooden bench sa veranda ng main house, pinapanood ang dahan-dahang pagkulay-ube ng langit sa ibabaw ng lawa. Si Lucas ay mahimbing nang natutulog sa loob, pagod din yata sa pakikinig sa ingay ng mga bata kanina. Kinuha ko ang phone ko mula sa bulsa ng aking khaki shorts. Pagbukas ko ng screen, sumalubong sa akin ang labing-dalawang missed calls mula sa Manila office at ilang sunod-sunod na emails tungkol sa isang naudlot na property acquisition sa Makati. Tinitigan ko lang ang mga notification. Isang taon o buwan lang ang nakalipas, sigurado akong magpapanic na ako kapag nakakita ako ng ganito karaming unread messages. Baka kanina ko pa sinisigawan ang secretary ko o kaya ay nagpapa-book na ako ng unang flight pabalik ng Maynila. Ganoon ang buhay ko noon—bawat segundo ay may katumbas na pera, bawat tao ay kailangang may pakinabang, at ang tagump

Kaelan POV Sira pa rin ang aircon ng truck ko kaya nakababa ang bintana habang pabalik kami sa farm. Mainit ang hangin sa daan, pero sanay naman ako. Tumingin ako sandali sa rear-view mirror. Sa backseat, magkatabi sina Iñigo at Celeste. Si Lucas naman ay bagsak na ang antok sa kandungan ng mommy niya, habang si Iñigo ay dahan-dahang hinahaplos ang maliit na paa ng bata para hindi ito magising sa mga tagtag ng daan. Napailing ako nang mahina habang nakatutok ang mga mata sa kalsada. Kung may nagbago man nang todo sa islang 'to nitong nakaraang taon, hindi 'yung mga kalsada o 'yung library—kundi 'yung lalakeng nakaupo sa likod ko ngayon. Naalala ko pa noong unang araw na dinala ni Celeste si Iñigo rito sa probinsya. Putangina, akala mo kung sinong hari na naligaw sa gubat. Suot 'yung mamahaling polo shirt, sapatos na halatang hindi pa nakakatapak sa putik, at 'yung mukha niyang parang laging naluluha sa amoy ng pataba sa lupa. Noong unang gabi na nagka-inuman kami kasama si Mateo, p

Celeste Reyes POV Biyernes ng umaga, isang araw bago ang binyag. Halos hindi ko na naitabi ang planner ko dahil maaga pa lang, dumating na ang mga truck ng catering at events stylist na ipinadala ni Lola Isadora mula sa Maynila. Ang buong malawak na garden sa harap ng main house ay napuno ng ingay ng mga nagpupukpok ng bakal, naglalatag ng mahabang carpet, at nag-aayos ng malalaking puting tents. Nakatayo ako sa veranda, bitbit si Lucas na mahimbing na sumususo sa gatas niya habang pinapanood ang kaguluhan sa ibaba. Si Lola Isadora naman ay parang isang heneral na nakatayo sa gitna ng lawn, may hawak na payong habang itinuturo kung saan dapat ilagay ang mahabang lamesa para sa buffet. "No, hindi diyan! Ilipat niyo 'yan sa may ilalim ng puno ng mangga para hindi mainitan ang mga pagkain mamaya!" marinig kong sigaw ni Lola sa mga staff. Napangiti na lang ako habang umiiling. Noong una, kapag nakikita ko ang ganitong karangyaan, palagi akong nakakaramdam ng kaunting agwat. Pakiramdam

Celeste Reyes POV Sabado ng umaga. Heto na talaga ang araw ng binyag ni Lucas. Alas-sais pa lang, gising na gising na ang buong bahay. Rinig ko ang ingay ng mga sapatos na pabalik-balik sa pasilyo at ang mahihinang boses nina Lola Isadora at Tita Helen na nag-aayos na sa kani-kanilang mga kwarto. Nakatayo ako sa harap ng salamin ng banyo, suot ang isang cream-colored linen dress na binili namin sa bayan noong nakaraang linggo. Habang inaayos ko ang simpleng kwintas na pilak na pamana pa sa akin ni Mama, sandali akong natitig sa sarili kong repleksyon. Naalala ko lang bigla kagabi, nung sinusuklay ni Iñigo ang buhok ko habang nag-uusap kami tungkol sa binyag ngayon. Bago ako makatulog noon, nakatitig lang ako sa kisame habang nararamdaman ang mabigat na braso ni Iñigo na nakapulupot sa bewang ko. Naisip ko lang, kung gaano kalaki ang ipinagbago ng gabi naming dalawa. Dati, noong nagsisimula pa lang kami, bawat gabi ay parang isang mabigat na negosasyon. Takot akong matulog noon dahil

Celeste Reyes POV Alas-singko na ng hapon nang magsimulang mag-paalam ang karamihan sa mga bisita mula sa bayan. Unti-unti na ring nagliligpit ang mga catering staff ng mga ginamit nilang kagamitan sa garden, habang si Kaelan at ang ilang mga kalalakihan mula sa farm ay tumutulong sa pagbubuhat ng mga mabibigat na silya pabalik sa bodega. Umakay ako sa itaas para tingnan si Lucas na kasalukuyang natutulog sa aming kwarto, pagkatapos ay bumaba ako uli para magpahangin sa may porch. Nakita ko sina Tonton at Jace na nakaupo sa may hagdanan ng veranda, parehong nakatanggal na ang sapatos at hawak ang tig-isang malamig na botelya ng softdrinks. Halatang pagod sila sa maghapon pero ang mga mukha nila ay nakangiti pa rin. "Grabe, Celeste. Sobrang solid ng handaan ngayon ah," bati sa akin ni Tonton nang mapansin niya akong pababa ng hagdan. "Hindi ko akalain na makakakain ako ng ganoon kasarap na litson. Iba talaga 'yung timpla nung matanda, si Lolo Mateo ba 'yun?" "Oo, si Mateo talaga an