All Chapters of Contractual Divorce With My Billionaire Husband: Chapter 11 - Chapter 20

Celeste Reyes POV Tahimik ang loob ng sasakyan ni Kaelan habang binabaybay namin ang daan pabalik ng Maynila. Nakasandal lang ako sa bintana, pinapanood ang paglubog ng araw sa mga palayan ng Batangas. Pakiramdam ko, iniwan ko ang kalahati ng pagkatao ko sa rest house na 'yun. "Gusto mo bang dumaan muna tayo sa drive-thru? Hindi ka kumain ng lunch kanina," basag ni Kaelan sa katahimikan. "Huwag na. Gusto ko na lang makauwi," sagot ko. "Sa mansyon o sa apartment mo?" Napatingin ako sa kanya. "Alam mo naman ang sagot diyan, Kaelan. Wala akong choice." "May choice ka lagi, Celeste. Pero sige, ihahatid kita sa 'prison' mo." Isang mapait na ngiti ang ibinigay niya sa akin. Nang makarating kami sa tapat ng mansyon, nakita ko agad ang pamilyar na itim na SUV ni Iñigo sa driveway. Nauna siyang umuwi. Ramdam ko ang kaba sa dibdib ko habang pababa ng sasakyan. "Salamat sa paghatid, Kaelan. At salamat sa pakikinig kanina," sabi ko habang kinukuha ang maleta ko. "Anytime. Tawaga

Celeste Reyes POV Mabilis ang pagpapatakbo ni Iñigo sa sasakyan. Ramdam ko ang panginginig ng mga kamay niya sa manibela kahit pilit siyang nagmumukhang kalmado. Hindi ako nagsasalita. Nakatingin lang ako sa labas, sa mga ilaw ng kalsada na nagiging malabo dahil sa bilis namin. Pagdating sa St. Jude Medical Center, hindi na namin hinintay ang valet. Mabilis kaming bumaba at dumeretso sa Emergency Room. "Nasaan si Mateo Samonte?" tanong ni Iñigo sa nurse, ang boses niya ay gumaralgal na. "Sir, nasa ICU na po siya. Stable na ang vital signs pero kailangan pa siyang i-monitor," sagot ng nurse. Napasandal si Iñigo sa pader at napapikit nang mariin. Hinayaan ko lang siya. Alam kong si Lolo Mateo lang ang tanging tao na talagang pinakikinggan at nirerespeto niya. "Iñigo!" Napalingon kami sa dulo ng hallway. Si Cassandra. Kasama niya ang kanyang ama, si Mr. Villafuerte. Suot pa rin niya ang kanyang mamahaling damit, pero gusot na ito. "Cassandra? Anong ginagawa niyo rito?" tan

Celeste Reyes POV ​Mabilis akong lumabas ng suite ni Lolo Mateo nang hindi man lang nililingon si Iñigo na kausap pa ang doktor sa hallway. Sigurado akong pipigilan niya ako kapag nalaman niyang pupunta ako sa kumpanya. Pero hindi ako pwedeng maupo lang dito habang hinahayaan ko siyang maisahan ng mga Villafuerte. Pagdating ko sa parking lot, nandoon na si Kaelan sa loob ng kanyang itim na sedan. Pagkakita niya sa akin, agad niyang iniabot ang isang folder. "Heto na lahat, Celeste. Mga email thread, bank statements ng shell companies ni Villafuerte, at ang mismong draft ng contract na balak nilang ipapirma kay Iñigo ngayon," seryosong sabi ni Kaelan. "Ginamit nila ang pangalan ng foundation para itago ang hostile takeover." "Salamat, Kaelan. Kailangan nating magmadali. Paniguradong susunod si Iñigo sa opisina anumang oras," sabi ko habang binubuksan ang folder. Kinabahan ako sa mga nababasa ko. "Plano nilang ubusin ang shares ni Lolo habang wala siyang malay." "Kaya pa natin

Celeste Reyes POV Walang kumikibo sa amin sa buong byahe pauwi. Nakatingin lang ako sa bintana habang dumadaan kami sa mga ilaw sa kalsada. Ramdam ko na tinitignan ako ni Iñigo habang nagmamaneho siya, pero hindi ko siya nililingon. Pagod na ako sa huling pag-aaway namin sa ospital, wala na akong lakas para makipag-usap pa sa kanya. ​Pagpasok ng kotse sa gate ng mansyon, mas lalo lang akong tinamad bumaba. Gustong-gusto ko nang umalis sa lugar na 'to, pero heto ako, kailangang bumalik dahil sa 90-day rule na 'yan. "Celeste," tawag ni Iñigo pagkaparada ng sasakyan. Hindi ko siya sinagot. Binuksan ko agad ang pinto at bumaba. Pagpasok namin sa mansyon, sinalubong kami ni Manang Ising. "Ma'am, Sir, buti naman at nakauwi na kayo. May mga tumatawag po sa landline kanina pa, mga reporters daw—" "Huwag niyo nang sagutin, Manang," putol ni Iñigo. "Ihatid niyo na lang ang pagkain ni Celeste sa kwarto. Doon na siya kakain." "Sa kwarto?" lumingon ako sa kanya. "Bakit doon?" "May mg

Celeste Reyes POV Huminto ang sasakyan sa tapat ng hotel. Mula sa loob ng bintana, kitang-kita ko ang kumpol ng mga tao—mga reporter at photographer na tila nag-aabang ng maling galaw. Nakakasilaw ang walang tigil na flash ng mga camera na tumatama sa red carpet. ​Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak ni Iñigo sa kamay ko. Ramdam niya siguro ang panginginig ng mga daliri ko, kaya hindi niya ako binitiwan. "Relax, Celeste. Hinga nang malalim," bulong niya. Inayos niya ang buhok kong humaharang sa mukha ko. "Huwag kang sasagot sa kahit anong itatanong nila. Ako ang bahala." "Paano kung tanungin nila ang tungkol sa atin ni Kaelan?" tanong ko. Pakiramdam ko ay hihinto ang paghinga ko sa tindi ng kaba. "Ngumiti ka lang. Ipakita mong masaya tayo. 'Yun lang ang kailangan nila para manahimik," sagot niya bago binuksan ng bouncer ang pinto ng sasakyan. Paglabas namin, parang nabingi ako sa ingay. "Sir Iñigo! Totoo po ba ang kumakalat na picture nina Ma'am Celeste at Sir Kaelan?"