All Chapters of Contractual Divorce With My Billionaire Husband: Chapter 31 - Chapter 40

Celeste Reyes POV Maaga pa lang ay maingay na sa loob ng master bedroom. Hindi galing sa amin ni Iñigo ang ingay, kundi sa mga tauhan na inutusan niyang ayusin ang isang bakanteng sulok ng kwarto para maging pansamantala kong "office." Naupo ako sa gilid ng kama habang pinapanood ko ang dalawang lalaki na naglalagay ng isang glass desk. Si Iñigo naman ay nakatayo malapit sa bintana, may hawak na tasa ng kape, at seryosong nagbabasa ng kung ano sa kanyang tablet. "Iñigo, hindi ba pwedeng sa kabilang kwarto na lang 'yung study ko? Masyado nang masikip dito," sabi ko habang tinitignan ang pwesto ko na halos katabi lang ng mini-bar niya. Ibinaba ni Iñigo ang kanyang tablet at tumingin sa akin. "I told you, Celeste. Para ito sa image natin. Investors will be visiting the house more often starting today. Gusto ko, pagpasok nila rito, makikita nilang we share everything. Space, work, and life." "Pero ang usapan natin kagabi, business ko 'to. Bakit parang pati display ng desk ko, ikaw pa

Celeste Reyes POV Maingat na inilapat ni Aling Marta ang susi sa lock ng pinto. Ang mahinang tunog ng pag-click ng mekanismo ay parang pagsabog sa sobrang katahimikan ng penthouse. Bahagyang bumukas ang pinto, at doon ko nakita ang matanda, balot ng itim na shawl at may dalang maliit na flashlight. "Hija, bilisan mo. Wala tayong oras," bulong niya. Kinuha ko ang maliit kong backpack na naglalaman lang ng mahahalagang papeles at kaunting pera. Habang naglalakad kami sa hallway ng penthouse, bawat anino ng mga mamahaling display ay parang mga bantay na nagmamasid sa amin. "Aling Marta, paano 'yung mga guards sa elevator? Siguradong hihingin nila ang pass ko," tanong ko, halos hindi humihinga sa kaba. "Huwag doon, Celeste. May service elevator sa likod ng kusina na ginagamit ng mga nagdedeliver ng maintenance supplies. Doon tayo dadaan. Nakakausap ko na ang isa sa mga staff doon, binigyan ko ng kaunting pandagdag sa panggastos ng pamilya niya." Nakarating kami sa dulo ng kusina. An

Celeste Reyes POV Ang lobby ng Samonte Group ay tila naging isang arena. Ang bawat click ng camera at ang liwanag ng mga flash ay sumasabay sa mabilis na pintig ng puso ko. Sa harap ng napakaraming reporters, nararamdaman ko ang mahigpit na hawak ni Iñigo sa braso ko—isang babala na hindi ko dapat ituloy ang binabalak ko. "Celeste, let's go. We have a meeting to attend," madiing bulong ni Iñigo, habang pilit na ngumingiti sa harap ng media. Hinarap ko ang mga camera. "Gusto niyo ba talagang malaman ang totoo tungkol sa pagsasama namin ni Iñigo Samonte?" pag-uulit ko, mas matatag na ang boses ko ngayon. "Mrs. Samonte, totoo po bang pakitang-tao lang ang lahat?" sigaw ng isang lalaking reporter mula sa unahan. "Yes," sagot ko nang walang pag-aalinlangan. Naramdaman ko ang bahagyang panginginig ng kamay ni Iñigo. "Ang balitang buntis ako? Kasinungalingan 'yun. It was a fabricated story to protect the company's stocks. Wala akong dinadala sa tyan ko kundi ang bigat ng pagmamanipula n

Celeste Reyes POV Ang amoy ng gamot at ang mahinang tunog ng heart monitor sa loob ng ICU ay tila naging background noise na lang habang nakatitig ako kay Kaelan. Ang lalaking akala ko ay huling kakampi ko laban sa paghihigpit ni Iñigo, ngayon ay nakatayo sa harap ko na may ibang klaseng ngiti—isang ngiting hindi umaabot sa kanyang mga mata. Dahan-dahang lumapit si Mateo sa akin, tila nararamdaman ang panganib. Hinawakan niya ang siko ko, handang hilahin ako palayo kung kailangan. "Kaelan, ano'ng ibig mong sabihin? Anong mastermind?" tanong ko. Pakiramdam ko ay nangangatog ang mga tuhod ko. Hindi agad sumagot si Kaelan. Sa halip, kinuha niya ang kanyang phone at may pinindot doon. Maya-maya, ang mga screen sa loob ng kwarto ni Iñigo—ang mga monitors na dapat ay nagbabantay sa kalagayan niya—ay biglang nag-iba ng display. Lumabas doon ang mga bank transactions at offshore accounts na may pirma ni Kaelan, hindi ni Iñigo. "Alam mo, Celeste, Iñigo was right about one thing. Desp

Celeste Reyes POV Huminto ang sasakyan ni Mateo sa tapat ng isang maliit na bungalow sa dulo ng isang tahimik na subdivision sa probinsya. Madaling araw na, at ang tanging naririnig ay ang huni ng mga kuliglig at ang malakas na paghinga ko. Patay na ang lahat ng ilaw sa mga kapitbahay, at tanging ang headlights lang ng sasakyan ang nagbibigay ng liwanag sa harap namin. "Sigurado ka na ba dito, Maria?" tanong ni Mateo habang pinapatay ang makina. Lumingon siya sa akin, may bakas ng pag-aalala pero nandoon din ang suporta. Tumango ako at dahan-dahang binuksan ang pinto. "Dito muna. Malayo sa Makati, malayo sa mga mata ni Don Manuel, at mas lalong malayo kay Iñigo. Sabi ni Aling Marta, sa kanya ang property na 'to. Hindi ito nakapangalan sa kahit kanino sa mga Samonte." Bumaba si Mateo at kinuha ang wooden box at ang iisang maleta ko mula sa trunk. Pumasok kami sa loob ng bahay. Simple lang ito—may maliit na sala, kusina na may lumang refrigerator, at dalawang kwarto. Amoy alikabok a