KABANATA 21:Hindi nagkaroon ng barilan. Hindi rin nagkaroon ng habulan. Ang itim na sasakyang humarang sa amin ay isa lamang pagkakamali ng isang lasing na driver na mabilis ding umalis matapos naming businahan. Ngunit sa loob ng kotse, ang katahimikan ay mas mabigat pa sa anumang putok ng baril.Nang makarating kami sa tapat ng apartment ko, hindi agad bumaba si Ezekiel. Nakatitig lang siya sa manibela, ang kaniyang mga kamay ay nananatiling mahigpit ang kapit."Bakit mo ginawa 'yun?" tanong niya nang hindi man lang lumingon. "Bakit mo ako pinoprotektahan gayong ang tingin mo sa akin ay isang estranghero na kinalimutan ka?""Dahil kahit anong pader ang itayo mo, ikaw pa rin ang lalaking pinili kong makasama habambuhay," sagot ko, pilit na pinapatag ang aking boses.Lumingon siya sa akin. Ang kaniyang mga mata ay hindi na galit, hindi na malamig. Puno na ito ng pagod. Isang uri ng pagod na tanging ang mga taong nawawala sa sariling alaala lang ang nakakaramdam."Suzette," aniya, ang
Read more
LOGIN
