Todos os capítulos de ทักษิณเชื่อมธารา: Capítulo 41 - Capítulo 50

อ๋องหนุ่มรีบแย่งผ้าเช็ดหน้ามาดูเมื่อได้ยินชื่อ แล้วยกผ้าของตัวเองขึ้นมาเทียบ “เจ้าก็มีงานของนางรึ ช่างดีนักนี่แหละฝีมือนาง” เถ้าแก่มองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นงานของนาง “นางชื่ออันใดเถ้าแก่” เสียงที่สั่นเครือพร้อมกับน้ำตาที่คลอของอ๋องหนุ่มทำให้เถ้าแก่ตกใจ “นะ...นางชื่อ...ชื่อ...หนิงฮวา” “แล้ว...เมื่อกี้ลูกสาวนางใช่หรือไม่” “ใช่แล้ว...นางมีลูกติดท้องมาตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ เจ้ารู้จักนางรึ” “นางเป็นเมียข้า...นางเป็นเมียข้า”เขาตะโกนแทบสุดเสียง ดีใจทั้งน้ำตาพร้อมกับวิ่งไปตามสองลุงหลานนั่น ฉ่างชุยรีบตามท่านอ๋องไป แต่ทว่าก็หาสองคนนั่นไม่พบแล้ว “เจ้าไปถามเถ้าแก่มีหมู่บ้านไหนบ้างที่นั่งรถม้าสองชั่วยามกว่าจะถึง” “พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง” ฉ่างชุยรีบไปทำตามที่ท่านอ๋องสั่งทันที เขาตามหานางแทบทุกหมู่บ้านในฉ่างซา แต่ว่าก็ยังไม่พบนาง จนเมื่อเวลาผ่านมาสามวัน “ท่านอ๋อง ท่านไม่ได้พักมาสามวันแล้ว พักผ่อนก่อนดีหรือไม่” ฉ่างชุยกลัวว่าเจ้านายจะล้มป่วยไปอีกคน ได้ยินว่าแม่นางหนิงฮวาก็ป่วยอยู่ จึงอยากให้

“เจ้าหยุดก่อน” คนที่เห็นว่าลูกสาวตัวเองใกล้จะหลับเต็มที ก็สั่งให้รถหยุดกลัวนางจะหัวโขกไปมาจนปูดบวม “ยะ...หยุดทำไมขอรับ” “ฉ่างชุย เจ้าจูงม้าข้าไปด้วย ข้าจะไปนั่งกับนาง” พูดจบอี๋อันฉีก็กระโดดขึ้นรถจับเด็กน้อยร่างอวบให้นอนหนุนตัก หลิวอิ๋งยามนี้ง่วงเกินกว่าจะคิดอันใด ช่วงเวลานี้นางควรจะนอนกลางวัน แต่ทว่ามาข้างนอกกับท่านลุงโหลวจึงง่วงงุน นางปีนขึ้นตักเขาจนเขาต้องอุ้มนางไว้ ให้หลับไปในอ้อมแขน เขามองนางด้วยรอยยิ้ม รู้สึกว่าตัวเองเป็นพ่อที่แย่มาก ปล่อยให้ลูกโตมากับคนอื่นอย่างเจ้าคนขับรถม้านั่นได้อย่างไร ลูกนางเป็นถึงองค์หญิงน้อยเชียวนะ เขาอุ้มนางมาเกือบสองชั่วยามโดยไม่รู้สึกว่าเมื่อยเลยสักนิด ก่อนจะถึงหมู่บ้านเด็กน้อยก็ลืมตาตื่นขึ้น “ถึงไหนแล้ว” เด็กน้อยขยี้ตาพร้อมกับมองไปรอบ ๆ “ใกล้ถึงแล้วอิ๋งอิ๋ง”อาโหลวได้ยินเสียงเด็กน้อยที่เขาเลี้ยงมาตั้งแต่เล็กก็ตอบไป “ต้านลุง ให้อิ๋งอิ๋งลงที่หน้าหมู่บ้าน อิ๋งอิ๋งจะแอบพาท่านลุงสองคนนี้ไปหาท่านแม่” “ทำไมไม่...” “นางบอกอันใดเจ้าก็ทำอย่างนั้น ไม่ต้องถาม” คนเป็

เมื่อเด็กน้อยออกไปกับสาวใช้ของตัวเองจนลับตา นางก็ขยับตัวคล้ายกับทำใบหน้าให้เฉยชาที่สุด แต่ทว่าหัวใจของนางนั้น เต้นถี่รัวราวกับมาจะออกมาอยู่นอกอก เมื่อคิดถึงคำพูดของเขาเมื่อครู่ เขามองท่าทีเมินเฉยของนางแล้ว ก็อดขัดใจไม่ได้ ริมฝีปากที่แห้งผากขยับเม้น แม้ว่าจะโกรธแต่ว่าเขาจะไม่ใช้อารมณ์กับนางเด็ดขาด “ห้องนอนเจ้าอยู่ไหน” “ด้านโน้นเพคะ” หนิงฮวาขนลุกเมื่อเขาถามหาห้องนอน เพราะว่ากลัวที่จะต้องจบที่เตียง นางถึงยืนตัวแข็งทื่ออยู่ในครัว ไม่ยอมขยับไปไหน “ไปเป็นเพื่อนข้าหน่อย ข้าไม่ได้นอนมาหลายวันแล้ว” นางหันหน้าขวับมามองเขาอย่างไม่เชื่อสายตา เขาไม่ได้นอนมาหลายวันเพราะเหตุใดกัน “ทำไมไม่รู้จักรักตัวเองเพคะ” นางรู้สึกหงุดหงิด แต่ก็เดินนำหน้าเขามาแต่โดยดี แต่ทว่าเมื่อถึงในห้องนอนนางก็ถูกรวบเข้าไปกอดจากทางด้านหลังไว้แน่น “ข้าใจจะขาดตลอดสามปี เจ้ารู้หรือไม่” เสียงที่แหบแห้งราวกับคนขาดน้ำมาแรมเดือนกระซิบข้างใบหูเล็ก พร้อมกับริมฝีปากที่ขบตรงติ่งหูของนางอย่างมันเขี้ยว “อย่าเพคะ...ลูกอยู่ด้านนอก” “ข้ารู้ว่าจื่อรั่วจะด

“อ๊ะ...ท่านอ๋องเบา ๆ หน่อยเพคะ” เสียงหวานเอ่ยออกมาด้วยความเสียดเสียว สองมือจิกเข้าที่ไหล่กว้างของเขา เพื่อระบายความกำหนัดที่เขามอบให้ แต่ทว่ามันกลับไม่ได้ทำให้ความเสียวซ่านนั้นลดน้อยลงเลย เขาดูดเม้มขบกัด จนบางครั้งก็เจ็บกว่าตอนอิ๋งอิ๋งดูดนมนางเสียอีก ริมฝีปากล่างของนางถูกขบจนห้อเลือด ดวงตาหลับปี๋ไม่อาจจะมองเขายามที่กำลังดูดดึงเต้าจนยานติดปาก นี่เขาสนุกนักหรือไง ที่ทำให้นางทั้งเจ็บทั้งเสียวได้ในเวลาเดียวกัน “หม่อมฉันเจ็บ” นางพูดมองเขาด้วยสายตาขุ่นเขียว เมื่อเขายังไม่เลิกทำให้นางเจ็บจนต้องผลักเขาแรง ๆ จนคนที่ทำอยู่ด้านบนลดแรงดูดดึงลง เปลี่ยนเป็นดูดอย่างเดียวไม่ขบด้วยฟัน นั่นยิ่งทำให้นางเสียวไปถึงจุดกลางกาย “แบบนี้ชอบหรือไม่” >///นางจะตอบได้อย่างไรว่าชอบ มันน่าอายเกินไป หากตอบไปตามจริง ไม่เท่ากับว่าบอกให้เขาทำกับนางเช่นนี้เรื่อย ๆ หรอกหรือ “หากเจ้าไม่ตอบข้าจะทำแบบเดิม” เมื่อถามดี ๆ นางไม่ตอบเขาก็ใช้วิธีข่มขู่ การร่วมรักต้องพอใจกันทั้งสองฝ่ายถึงจะมีความสุข หากทว่านางหรือเขามีความสุขอยู่ฝ่ายเดียว จะเรียกว่าร่

สองมือของอ๋องหนุ่มยกสะโพกนางขึ้น เผยให้เห็นเกสรบุปผาที่ชูอ้าออกและสั่นระริกรอให้เขาปลอบโยน เขาแลบลิ้นออกก่อนจะแตะตรงปลายเกสรนั้นอย่างเบา ๆ เรียกน้ำหวานในร่างกายของนางออกมา ลิ้นของเขาตวัดถี่ ๆ ตรงนั้นทำให้ร่างเล็กบิดเร่า แต่ทว่านางยังข่มเสียงครางไว้ “เจ้าอายลูกหรือ ครางออกมาเถิด ไว้ข้าจะอธิบายให้นางฟังเอง” เขาไม่อยากให้นางต้องกลั้นไว้อย่างทรมานเช่นนี้ อยากให้นางกรีดร้องอย่างสุดเสียง “อ๊า...ท่านอ๋อง...ท่านอย่าพูดอะไรลามกให้ลูกฟังเด็ดขาด ไม่เช่นนั้นหม่อมฉันจะโกรธ” “เจ้ามิเชื่อใจข้าหรือ” เขาถามนาง นางคงไม่คิดว่าเขาจะเล่าอะไรแบบนี้ให้ลูกฟังหรอกนะ นางบิดกายไปมาเมื่อโดนดูดเข้าตรงเกสรงาม นางดึงผ้าห่มที่มันอยู่ด้านข้างมากัดไว้ กลัวเสียงจะเล็ดลอดออกไปด้านนอก เรียวลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปโลมเลียสำรวจช่องทางอันคับแคบของหญิงสาว จนน้ำหวานสีใสไหลออกมา ตามความอยากของร่างกาย นางเด้งสะโพกขึ้นให้สูงเพื่อให้ลิ้นเข้ามาสำรวจอย่างลึกล้ำ “พอ...พอแล้ว...ข้า...ข้า...” เพียงเขาปาดเลียไปมาแล้วเข้ามาสำรวจในโพรงไม่นาน นางก็แทบจะเสร็จ นี่นางไวต่อสัมผัส