All Chapters of ดวงใจ(ลับ)คุณพ่อบุญธรรม Nc20+: Chapter 231 - Chapter 240

เสียงรถยนต์หลายคันแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตั้งแต่ช่วงสายของวัน วันนี้บ้านหลังใหญ่ที่เคยเงียบสงบ กลับมามีชีวิตชีวาและคึกคักจนแทบจะเรียกได้ว่าวุ่นวายประตูไม้บานใหญ่ถูกผลักออก กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยนำมาก่อนตัว พร้อมกับเสียงแหลมใสที่คุ้นหูดังขึ้น"หลานอาแพทอยู่ไหนคะ ขอดูหน้าหลานสาวคนสวยหน่อยเร็ว"แพทเดินแกว่งถุงของขวัญแบรนด์เนมใบใหญ่สองสามใบเข้ามาเป็นคนแรก ตามด้วยธนาที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม ส่ายหน้าเบาๆ กับความตื่นเต้นเกินเหตุของแฟนสาว"เบาๆ สิแพท เดี๋ยวหลานก็ตื่นหรอก ร้องไห้จ้าขึ้นมาใครจะโอ๋" ธนาดุขำๆ ก่อนจะชะโงกหน้าเข้ามาดูเด็กทารกในห่อผ้าสีชมพูอ่อนที่แพรวพรรณกำลังอุ้มอยู่บนโซฟาตัวยาว "หน้าเหมือนแกเลยว่ะไอ้เมศ ถอดแบบมาเป๊ะเลย""เหมือนแพรวต่างหาก มึงดูจมูกนี่สิ รั้นเหมือนแม่ไม่มีผิด" ราเมศเถียงทันควัน ขณะพยักพเยิดหน้าสั่งให้เด็กรับใช้คนใหม่ยกของว่างมาเสิร์ฟ"โอ๊ย คุณพ่อขี้เห่อมาแล้วหนึ่ง" ยี่หวาที่เพิ่งเดินตามเข้ามาพร้อมกับพี่แบงค์พูดแซว ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาเดี่ยวฝั่งตรงข้าม "นี่ขนาดลูกหลับนะ ยังนั่งเฝ้าไม่ห่างเลยใช่ไหมคะเนี่ย"แบงค์หัวเราะร่วน วางตะกร้าขอ

แพรวพรรณที่อุ้มลูกสาวตัวน้อยอยู่บนตักมองภาพความวุ่นวายตรงหน้าด้วยความขบขัน เธอเอนศีรษะซบลงบนลาดไหล่ของราเมศ"วุ่นวายดีจังเลยนะคะบ้านเรา""ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ บ้านจะได้ไม่เงียบไง ปล่อยให้ไอ้ธนามันปวดหัวไปนั่นแหละดีแล้ว จะได้เลิกวุ่นวายเรื่องคนอื่นสักที""คุณพ่อก็พูดไป... ถ้าวันนึงลูกสาวเราโตขึ้นมา แล้วมีเด็กหนุ่มมาตามจีบแบบนี้บ้าง แพรวว่าคุณพ่อคงอาการหนักกว่าอาธนาหลายเท่าเลยล่ะค่ะ" แพรวพรรณแกล้งแซว แหงนหน้าขึ้นมองใบหน้าคมคายของสามีราเมศชะงักไปนิดหนึ่ง นัยน์ตาคมกริบหลุบมองใบหน้าจิ้มลิ้มของลูกสาวที่กำลังหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนภรรยา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ"ไม่มีทาง ลูกสาวพ่อ พ่อเลี้ยงมากับมือ พ่อไม่ยอมให้ไอ้หน้าไหนมาแตะต้องง่ายๆ หรอก... ถ้าใครกล้าเข้ามาจีบ พ่อจะแจกกระสุนให้กินแทนข้าวเลยคอยดู"คำตอบที่จริงจังเกินเหตุของราเมศทำเอาแพรวพรรณหลุดหัวเราะออกมาเสียงดัง"เตรียมตัวปวดหัวได้เลยค่ะคุณพ่อ..." แพรวพรรณยิ้มขำ กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น "แพรวว่าลูกสาวเราน่ะ ดื้อไม่แพ้แพรวแน่นอน"กึก กึกเสียงไม้เท้ากระทบพื้นดังแทรกเข้ามาทำลายความวุ่นวายในห้องนั่งเล่น เมื่อร่างของชายชราผู้เป็นดั่งเส

"ตัวเลขกำไรไตรมาสนี้ตกลงไปสามเปอร์เซ็นต์ ดิฉันต้องการคำอธิบายที่ฟังขึ้นกว่าคำว่า 'เศรษฐกิจชะลอตัว' ค่ะ คุณวิชัย" เสียงหวานแต่เฉียบขาดของแพรวพรรณดังสะท้อนไปทั่วห้องประชุมบอร์ดบริหาร แววตากลมโตที่เคยมองทุกคนด้วยความเกรงใจ บัดนี้กลับฉายแววเด็ดเดี่ยวและทรงอำนาจ ร่างบางในชุดสูทผู้บริหารสีครีมเข้ารูปยืนตระหง่านอยู่ตรงหัวโต๊ะ มือเล็กวางแฟ้มรายงานลงบนโต๊ะด้วยแรงที่ไม่เบานักจนผู้จัดการฝ่ายการตลาดถึงกับสะดุ้ง บรรยากาศในห้องเงียบกริบ ไม่มีใครกล้าสบตา 'รองประธาน' ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเนี้ยบและดุเดือดไม่แพ้ท่านประธานใหญ่เลยสักนิด แพรวพรรณละสายตาจากผู้จัดการฝ่ายการตลาด หมุนตัวหันไปหาผู้ชายตัวโตที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประธานตัวใหญ่ตรงหัวโต๊ะอีกฝั่ง "ส่วนเรื่องงบประมาณปรับปรุงโซนสปา กดิฉันส่งไฟล์ให้ท่านประธานตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้วนะคะ ไม่ทราบว่าท่านประธานได้เปิดดูหรือยังคะ หรือว่าลืมเปิดดูเหมือนคราวที่แล้ว" คำถามที่ยิงตรงใส่ราเมศทำเอาผู้บริหารคนอื่นลอบกลืนน้ำลายลงคอ ไม่มีใครหน้าไหนกล้าทวงงานหรือตำหนิประธานใหญ่ของแกรนด์ริเวอร์ต่อหน้าคนทั้งห้องแบบนี้มาก่อน แพรวพรรณยืนกอดอก จ้องหน้าสามีตัว

ทันทีที่เข้ามาในห้องน้ำ ราเมศก็จัดการเปิดน้ำอุ่นจากฝักบัวปรับอุณหภูมิให้พอเหมาะ ก่อนจะอุ้มร่างบางเข้าไปยืนใต้สายน้ำ ความอุ่นที่รินรดลงมาช่วยคลายความปวดเมื่อยและตึงเครียดของกล้ามเนื้อได้เป็นอย่างดี แพรวพรรณหลับตาพริ้ม ยืนพิงอกสามีอย่างหมดสภาพ มือหนาที่เคยกุมบังเหียนธุรกิจหมื่นล้าน บัดนี้กำลังบีบครีมอาบน้ำกลิ่นหอมอ่อนๆ ลงบนฝ่ามือ แล้วค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบางของเธออย่างทะนุถนอมที่สุด เขาถูสบู่ตามลาดไหล่ แผ่นหลัง และเรียวขาอย่างเบามือ ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นห้องน้ำ เพื่อทำความสะอาดคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนอยู่ตรงจุดอ่อนไหวให้อย่างไม่นึกรังเกียจ "อ๊ะ พ่อขา แสบ" แพรวพรรณสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อปลายนิ้วสากสัมผัสโดนรอยแยกที่บวมช้ำจากการเสียดสีอย่างหนักหน่วง "ก็ใครสั่งให้หนูรัดพ่อแน่นขนาดนั้นล่ะ บวมหมดเลยเห็นไหม" ราเมศเงยหน้าขึ้นมาดุเสียงอ่อน แววตาคมกริบทอประกายอ่อนโยนและเจือไปด้วยความห่วงใย เขาใช้น้ำอุ่นค่อยๆ ล้างทำความสะอาดให้อย่างระมัดระวังที่สุด "เจ็บมากไหมแพรว พ่อขอโทษนะที่เมื่อกี้รุนแรงไปหน่อย" "ไม่เป็นไรเลยพ่อ แพรวชอบ" เธอตอบเสียงอ้อมแอ้ม หน้าแดงลามไปถึงใบหู ราเมศหัวเราะในลำคอ

“อ๊ะ อ๊ะ ชอบทุกแบบ... ที่เป็นพ่อทำ... อ๊าาา ตรงนั้น... กระแทกตรงนั้นแรงๆ ค่ะพ่อ” พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ เสียงกระแทกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แพรวพรรณจิกเล็บลงบนแผ่นหลังแกร่งระบายความเสียวซ่านที่ตีขึ้นมาจนสมองขาวโพลน ลีลาของราเมศมันทั้งดุดันและเร่าร้อน เขาอุ้มเธอเดินเข้าไปในห้องนอนทั้งที่ยังเชื่อมต่อกันอยู่ ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่ช่วยขับให้ทุกสัมผัสดูวาบหวามยิ่งขึ้น ราเมศวางร่างบางลงบนเตียง แต่ยังไม่ยอมให้เธอเสร็จสมง่ายๆ เขายื้ออารมณ์ไว้ ถอนตัวออกมาแล้วใช้ลิ้นตวัดเลียน้ำเสียวที่ไหลนองง่ามขาแทน “อ๊ะ! พ่อ! อย่าหยุด ใส่เข้ามา... แพรวจะตายแล้ว!” “ใจเย็นสิแพรว...” ราเมศซุกใบหน้าลงกับความนุ่มกลางกายสาว ปลายลิ้นละเลงเลียจากล่างขึ้นบน ลากผ่านจุดอ่อนไหวที่กำลังบวมเป่งสั่นระริก เขาดูดดึงเม็ดเสียวของเธออย่างหนักหน่วงจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบดังก้อง สลับกับการใช้นิ้วหนาบดขยี้เน้นย้ำในจังหวะที่ลงตัว "อื้อออ พ่อ พ่อเมศขา แพรวเสียว อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา!" แพรวพรรณจิกเล็บลงบนหมอนจนยับยู่ยี่ ร่างกายบิดเร่าตามจังหวะลิ้นของผัวแก่ที่ดูเหมือนจะมัวเมากับน้ำร่านของเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น ความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานทำให้เธอเริ่