All Chapters of ดวงใจ(ลับ)คุณพ่อบุญธรรม Nc20+: Chapter 71 - Chapter 80

"อื้มมม... อร่อยจัง"แพทเดินฮัมเพลงออกมาจากห้องนอนในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งของพี่ชาย ใบหน้าสวยสดใสเปล่งปลั่งผิดวิสัยคนเพิ่งผ่านการแฮงค์มาหมาดๆ เธอทิ้งตัวลงนั่งที่โต๊ะอาหาร ตักข้าวต้มกุ้งเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างอารมณ์ดี โดยมียิหวาเพื่อนรักนั่งจิบกาแฟอยู่ฝั่งตรงข้ามแบงค์ที่นั่งรูดหน้าจออ่านข่าวในแท็บเล็ตอยู่หัวโต๊ะ วางแก้วกาแฟลงจานรอง เขากอดอกหรี่ตามองน้องสาว"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่นะยัยตัวแสบ...มีความสุขเหลือเกินนะ... ลืมไปแล้วหรือไงว่าเมื่อคืนเกือบโดนพ่อแกฆ่าหมกบ้านตายไปแล้วถ้ากลับไปสภาพนั้นน่ะ""ก็ไม่ได้กลับนี่นา..." แพทลอยหน้าลอยตาตอบ ตักกุ้งเข้าปากอีกคำ "อยู่คอนโดพี่แบงค์ปลอดภัยสุดแล้ว... แถมเมื่อคืนยังมีผู้ชายหล่อๆ ขับรถมาส่งถึงที่ หลับฝันดีจะตายไป"พูดจบเธอก็ยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเอง นึกถึงสัมผัสอุ่นๆของอาธนาเมื่อคืนแล้วก็อดบิดตัวเขินม้วนไม่ได้"แพท..."แบงค์ถอนลมหายใจออกมายาวเหยียด ประสานมือวางทาบลงบนโต๊ะ จ้องลึกเข้าไปในตาน้องสาวด้วยแววตาจริงจังขึงขังแบบที่ร้อยวันพันปีไม่ค่อยจะได้เห็น"พี่ถามแกจริงๆ นะ... แกคิดดีแล้วเหรอแพท ที่จะคบกับอาธนาน่ะ""คิดดีแล้วสิพี่แบงค์อาธนาเป็นคนดี... อบอุ่น

"ได้ครับ... เดี๋ยวหมอราเมศจัดวัคซีนเข็มสองให้ชุดใหญ่... เอาให้ลุกเดินไม่ขึ้นเลยคอยดู" "แต่ว่าขอหมอพักหายใจสักห้านาทีนะคนเก่ง... เดี๋ยวจะตื่นมาจัด 'วัคซีนเข็มสอง' กันเชื้อให้..." แต่ทว่า... ฟุ่บ... แรงยุบยวบยาบข้างลำตัว และสัมผัสนุ่มนิ่มอุ่นจัดที่คืบคลานขึ้นมาบนแผงอก ทำให้เขาลืมตาโพลงขึ้นมาทันที แพรวพรรณในสภาพเปลือยเปล่า มีเพียงสร้อยคอทองคำขาวเส้นจิ๋วห้อยติดคอ กำลังค่อยๆ คลานเข่าขึ้นมานั่งคร่อมทับบนหน้าท้องแกร่งของเขา ผมยาวสลวยชื้นเหงื่อทิ้งตัวลงมาคลอเคลียใบหน้าคมเข้ม หน้าอกอวบอิ่มคู่สวยแกว่งไกวหยอกล้อสายตา ริมฝีปากบวมเจ่อเผยอออกเล็กน้อย ส่งสายตายั่วยวนชนิดที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยต้องยอมสยบแทบเท้า "ห้านาทีมันนานไปค่ะคุณหมอ..." เธอกระซิบเสียงพร่า วางสองมือเล็กลงบนแผงอกกว้าง แล้วออกแรงดันไหล่เขาให้นอนราบลงไปกับหมอน "เมื่อกี้คุณหมอออกแรงฉีดยาให้หนูเยอะแล้ว... ตานี้คนไข้ขอเป็นคนคุมเข็มแท่งนี้เองบ้างนะค้าา" ราเมศกลืนน้ำลายเอือก มองภาพนางฟ้าจำแลงในคราบแม่เสือสาวตรงหน้าด้วยความหลงใหล "เอาจริงดิเรา... ปกติชอบนอนครางเฉยๆ ให้พ่อทำให้นี่นา" "ก็วันนี้... หนูอยากกลืนเข็มของพ่อให้ลึกที่สุดนี่ค

ตึก... ตึก... ตึก... เสียงส้นรองเท้าผ้าใบเหยียบย่ำลงบนพื้นหินอ่อนขัดมันดังก้องไปทั่วคฤหาสน์ตระกูลอัครเดชไพศาล แพทเดินฮัมเพลงเข้ามาด้วยอารมณ์เบิกบานที่สุดในรอบหลายปี รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้า แม้จะอยู่ในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงวอร์มของพี่ชายที่ยืมมาใส่แก้ขัด ในมือหิ้วถุงกระดาษใส่ชุดเดรสสีแดงของเมื่อคืนก่อน ความรู้สึกอบอุ่นจากจูบแรกในรถ และความสะใจที่ได้รู้ความลับดำมืดจากปากพี่แบงค์เมื่อเช้า ทำให้เธอมองบ้านหลังใหญ่ที่เคยเป็นเสมือนกรงขังเปลี่ยนไป ตอนนี้เธอไม่กลัวอีกแล้ว... เพราะเธอมีแบคอัพเป็นถึง 'อาธนา' ฮีโร่สายโหดที่เคยฟาดพ่อเธอจนหน้าหงายพังพินาศมาแล้ว "อารมณ์ดีเหลือเกินนะ คงจะลืมไปแล้วมั้งว่าตัวเองใช้นามสกุลอะไร!" เสียงพ่อเธอตวัดดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเสียงฮัมเพลง แพทชะงักเท้า ค่อยๆ หันหน้าไปมองทางห้องรับแขก พจน์ ผู้เป็นพ่อนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังอิตาลีสีดำคลาสสิก ในมือถือแท็บเล็ต แววตาที่มองลอดแว่นสายตาออกมานั้นเต็มไปด้วยความคุกรุ่นไม่พอใจ แพทถอนลมหายใจยาว ปรับสีหน้าจากที่กำลังยิ้มแย้มเป็นเรียบตึงทันที "แพทไม่เคยลืมหรอกค่ะว่าตัวเองนามสกุลอะไร... คุณพ่อเล่นกรอกหูย้ำอยู่ทุ

ภายในห้องนั่งเล่นคอนโดของพี่แบงค์ ยิหวากำลังเดินวนไปวนมาเป็นหนูติดจั่น มือถือโทรศัพท์แนบหู นิ้วเรียวเคาะเคสโทรศัพท์ดังก๊อกๆ ด้วยความร้อนใจ อาการ 'คันปากยุบยิบ' ระดับสิบกำลังเล่นงานเธออย่างหนัก ข้อมูลระดับท็อปซีเคร็ตช็อกวงการไฮโซที่เพิ่งได้รับรู้ มันอัดแน่นจุกอยู่ในอกจนแทบจะระเบิดออกมาเป็นโกโก้ครั้นช์ยิหวาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ คำนวณเวลาไทม์โซนของประเทศอังกฤษในหัวรวดเร็ว ตอนนี้ที่กรุงเทพฯ ใกล้จะเที่ยงวันแล้ว ที่ลอนดอนก็น่าจะเพิ่งเช้าตรู่"รับสิยะยัยหญิง... ตื่นเถอะเพื่อน ฉันมีเรื่องคอขาดบาดตายจะเม้าท์มอย!" เธอกัดเล็บพึมพำกับตัวเองรออยู่ชั่วอึดใจ ปลายสายก็กดรับพร้อมกับเสียงงัวเงียปนหงุดหงิดนิดๆ ตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน( ฮัลโหล... ยิหวา แกโทรมาทำไมแต่เช้าเนี่ย... ที่นี่เพิ่งจะตีห้ากว่าเองนะเว้ย ไฟไหม้บ้านแกรึไง? ) ยัยหญิงบ่นอุบอิบ เสียงพลิกตัวสวบสาบบนเตียงดังลอดมาให้ได้ยิน"ไฟไม่ได้ไหม้บ้านฉันย่ะ! แต่ไฟกำลังจะไหม้บ้านแกต่างหาก!" ยิหวากระแทกเสียงตอบด้วยความตื่นเต้นขั้นสุด "ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะยัยหญิง! ไปล้างหน้าล้างตาแปรงฟันแล้วตั้งสติฟังฉันให้ดีๆ เรื่องที่ฉันจะเล่าเนี่ย... สั่นสะเทือนวงการ

(สรุปเมื่อคืน... พ่อจูบเพื่อนหญิงจนปากเจ่อเลยจริงๆ ดิสารภาพมาซะดีๆ นะพ่อขา... สรุปเมื่อคืน พ่อขย้ำยัยแพท... ไปถึงขั้นไหนแล้ว!? บอกหญิงมาเดี๋ยวนี้นะ! ได้เสียเป็นเมียผัวกันแล้วใช่ไหมเนี่ย!" )"เฮ้ย!!"ธนาถึงกับร้องลั่นลืมมาดขรึม หน้าคมเข้มที่เคยดุดันบัดนี้แดงเถือกไปจนถึงใบหู รีบยกมือโบกปฏิเสธเป็นพัลวัน"บ้าบอ! ยัยหญิง! พูดจาอะไรแก่แดดแบบนั้น! พ่อไม่ได้ทำอะไรรุ่มร่ามแบบนั้นสักหน่อย!"( อ้าว... ยังไม่ได้กินเพื่อนหญิงหรอกเหรอ? ) หญิงทำหน้างงหนักมาก ( เห็นยิหวาบอกว่านัวกันในรถจนปากบวมเจ่อเลยนี่นา! )"ไอ้ยิหวาก็ใส่สีตีไข่เกินไป!" ธนารีบแก้ต่างให้ตัวเองและปกป้องเกียรติของแพท "พ่อยังไม่ได้มีอะไรกับแพทเว้ย! เมื่อคืนนั้นน้องมันเมาหนัก แถมเพิ่งโดนผู้ชายลวนลามมา มันเสียขวัญ พ่อก็เลยปลอบ... แล้วน้องมันก็อ้อน... เอ่อ... พ่อก็แค่จูบ!"ธนาพูดจบก็แทบอยากจะมุดหัวแทรกแผ่นดินหนีลงใต้โต๊ะทำงาน ไม่เคยคิดฝันมาก่อนในชีวิตว่าจะต้องมานั่งอธิบายเรื่องจูบผู้หญิงให้ลูกสาวตัวเองฟัง"แค่จูบโว้ย! พ่อเป็นสุภาพบุรุษนะเว้ย ไม่ได้หน้ามืดตามัวฉวยโอกาสตอนเด็กมันเมาหรอก!" ธนาย้ำเสียงแข็งกู้หน้า( โหหห... แค่จูบเองเหรอ? ) หญ